Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Vader na psychose met spoed opgenomen in gesloten inrichting GGZ Minister Leers heeft afgelopen donderdag het Hoogeveense gezin João een aanzegging gedaan zich vandaag te moeten melden in het uitzetcentrum in Ter Apel. Het gezin is nog in afwachting van het door hun ingestelde beroep tegen de afwijzing van een verzoek om medische behandeling van de vader.
Het betreft Fernando João. Hij is een getraumatiseerd kindsoldaat uit Angola. Hij woont met zijn gezin (vrouw en 3 kinderen) sinds 2001 in Nederland. Hij staat voor zijn posttraumatische stresstoornis (PTSS) onder behandeling van een psychiater van de GGZ in Beilen en is afhankelijk van medicatie om te blijven functioneren. De mededeling van de minister is volkomen onverwacht gekomen. Niemand had dit bericht verwacht. Fernando heeft hierdoor een enorme terugval gekregen waardoor hij vrijdagmorgen in een psychose terecht is gekomen. Na tussenkomst van het crisisteam van de GGZ is hij wederom noodgedwongen opgenomen in een gesloten inrichting. Het gezin João dreigt de dupe te worden van de handelswijze van de IND. Het TV programma ZEMBLA (VARA) stelde op 22 januari 2011 in de documentaire ziek en uitgezet de werkwijze van de IND artsen en de gevolgen daarvan voor dit gezin al aan de orde. Onbegrijpelijk en onacceptabel hoe de minister met dit gezin omgaat stelt Gert Vos voorzitter van de ChristenUnie Hoogeveen. Een minister die een barmhartig en rechtvaardig asielbeleid voorstaat, had in dit geval al lang een verblijfsvergunning af moeten geven! Wij zullen alle mogelijke plaatselijke en landelijke politieke invloed gebruiken om het dramatische lot van dit gezin een gunstige wending te geven! Inhumaan hoe de minister omgaat met het gezin, dat sinds 2006 in de Hoogeveense samenleving geworteld is stelt Gerrit Soldaat, begeleider vanuit de gereformeerde kerk vrijgemaakt. Fernando is zwaar getraumatiseerd maar de minister gelooft zijn verhaal niet. We hebben het idee dat hij zijn verhaal helemaal niet wil horen! Het gezin is lid van de kerkgemeenschap. De kinderen gaan in Hoogeveen naar scholen voor speciaal onderwijs. Ze hebben extra begeleiding nodig. Ondertussen hebben ze veel vrienden. Zoon Kelly is actief voetballer bij HZVV. De kinderen zijn net vrij van school en hadden zin in de vakantie. Zij maken veel mee met hun vader die geen rust krijgt om zijn traumas een plaats te geven. Moeder Isabel is in de nu ontstane situatie niet in staat om zich te melden in het uitzetcentrum. Ze is erg aangeslagen door alles en ziet erg op tegen een plaatsing uit hun vertrouwde huis naar het uitzetcentrum in Ter Apel. Daar komt bij dat ze in Ter Apel geen mogelijkheid heeft om Fernando te bezoeken. Haar zoon Aryno heeft door een stoornis een vertrouwde omgeving nodig. Vanuit de kerkgemeenschap is samen met de ChristenUnie Hoogeveen een petitie opgesteld. Hierin verzoekt men minister Leers om Fernando João met zijn gezin een verblijfsvergunning te verlenen op humanitaire gronden.De petitie is te benaderen via de website www.tegenuitzetting.nl.
TegenUitzettingHet is nu officieel: de provincie Zuid-Holland heeft de Popunie medegedeeld van plan te zijn om per 1 januari 2013 te stoppen met de financiering van amateurpopmuziek! Tijdens het bestuurlijk overleg van 28 juli jl. meldde gedeputeerde Han Weber van Cultureel Erfgoed en Media dat de provincie Zuid-Holland de Popunie en haar achterban niet langer als een kerntaak beschouwt en dat popmuziek een gemeentelijke verantwoordelijkheid is. De Popunie vindt deze abrupte koerswijziging van de provincie teleurstellend.
Er is al sinds jaar en dag een goed functionerende en complementaire rolverdeling tussen de gemeenten en de provincie. Gemeenten richten zich op de eerstelijns voorzieningen zoals oefencentra, podia en muziekscholen. De provincie richt zich op de tweedelijns invulling zoals talentontwikkeling, regionale spreiding, voorlichting, advisering en onderzoek. Zo krijg je een win-win situatie, waarbij de kosten gedeeld worden, zoals bij het project de Grote Prijs van Zuid-Holland met deelnemers en uitvoeringen verspreid over de hele provincie. Dit project wordt voor 40% gefinancierd door de provincie, voor 30% door de participerende gemeenten, 25% fondsen en sponsors en 5% recettes. Als het provinciale stuk volledig wegvalt is het onrealistisch om dit helemaal op het bordje van de gemeenten te leggen, die ook moeten bezuinigen. Bovendien is de termijn waarop de Popunie voor 100% wegbezuinigd dreigt te worden zo kort, dat het onhaalbaar is om in deze zware economische tijden alternatieve financiering te realiseren. De Popunie vindt het tevens eenzijdig om in het Hoofdlijnenakkoord 2011-2015 te lezen dat Zuid-Holland de komende jaren wel fors extra geld in meer asfalt en vaarwegen gaat steken (ruim 300 miljoen euro) en tegelijkertijd een relatief goedkope voorziening van ruim 400.000 voor 115.000 amateurpopmuzikanten wegbezuinigt. Haaks op het bestuursakkoordHet voornemen van de provincie staat bovendien haaks op het bestuursakkoord tussen het rijk, alle provincies en gemeenten in Nederland, waarin juist staat dat bovenlokale cultuur wel een provinciale kerntaak is. Ook wijkt Zuid-Holland af van de meeste andere provincies die de komende jaren juist wel blijven investeren in popmuziek, koren, jeugdtheater en andere vormen van amateurkunst. Tevens druist het in tegen het beleid in Zuid-Holland wat de afgelopen 25 jaar met veel succes gevoerd is. Zo lang financiert de provincie de amateurpopmuziek al. Bovendien wordt elke euro die de provincie investeert in amateurpopmuziek verdubbeld door het cultureel ondernemerschap van de Popunie via fondsen, sponsors, gemeenten, scholen, adverteerders, bezoekers etc. Het is dus vooral kennis- en kapitaalvernietiging als hier zo resoluut een eind aan wordt gemaakt. De Popunie heeft vanaf het begin aangegeven 10% of desnoods 20% te willen inleveren. Maar om nu 100% wegbezuinigd te worden vinden we buiten alle proporties.Massale steun voor Popunie petitie De support blijft groeien en die massale steun is ook keihard nodig om de politici in Zuid-Holland tot inkeer te brengen. Online staat de teller inmiddels op 1.600 handtekeningen en op de festivals zijn al 5.000 petities ondertekend. Elke stemt telt, want er is nog hoop omdat de plannen nog goedgekeurd moeten worden door provinciale staten. Waarschijnlijk zal op 10 oktober de belangrijkste vergadering over het lot van de Popunie in het provinciehuis in Den Haag plaatsvinden. Tot aan die tijd zal de Popunie hemel en aarde bewegen, om het voornemen tot opheffing te stoppen.De komende weekenden komt de Popunie weer naar je toe op de zomerfestivals om steun voor deze actie te vragen. We zijn in augustus onder andere te vinden op Wallenpop in Hellevoetsluis, Schollenpop in Scheveningen, Waterpop in Den Haag en Westerpop in Delft. Als je popmuziek en de Popunie ondersteunt, teken dan of maak de petitie wereldkundig op Facebook of Twitter! De actie loopt nog tot eind september.Lees meer in het Popunie bezuinigingsdossier
www.popunie.nlOns bezwaar met deze petitie en de opgehaalde handtekeningen m.b.t. "Geen uitbreiding van de fietsenstalling aan de linkerzijde van het NS station" heeft vruchten afgeworpen. De vergunninghouder ProRail heeft de gemeente verzocht de bouwaanvraag in te trekken. Zie deze bijlage De inwoners van de onze gemeente danken iedereen die getekend heeft..