Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
De ChristenUnie is het met deze petitie eens; de hulphond moet in het zorgpakket blijven. Esmé Wiegman: "Waarom zou de mogelijkheid van een hulphond uit het zorgpakket worden gehaald? Voor mensen met een beperking is een hulphond vaak van cruciaal belang. Het is geen keuze, je hebt een hond nodig.
Hier gaat het om levenslange en levensbrede zorg. Hierin moeten we met elkaar voorzien, anders worden mensen beperkt in hun doen en laten. Houd de hulphond dus in het zorgpakket!"
ChristenUnieStandpunt GroenLinks GroenLinks is het niet met de petitie eens. GroenLinks is een groot voorstander van het 'Recht in eigen buik', waardoor vrouwen zelf kunnen beschikken over hun eigen lichaam.
Dit is van groot belang geweest voor de emancipatie van de vrouw. We zijn dan ook geen voorstander om het bestaande wettelijke kader te vernauwen, zoals in de petitie is gesteld. Bijna één van de vijf vrouwen in Nederland ondergaat ooit een abortus. Zij verkeren daarbij in de gelukkige omstandigheid dat de toegang tot abortushulpverlening goed geregeld is. Dat is elders wel anders. Elke zes minuten overlijdt ergens ter wereld een vrouw als gevolg van een onveilige abortus. In tegenstelling tot wat veel mensen denken rept de wet niet over een abortusgrens van 24 weken, maar over de grens van zelfstandige levensvatbaarheid. Het is de beroepsgroep zelf die dat heeft vertaald naar een grens van 24 weken. Geen enkel kind van 24 weken is zelfstandig levensvatbaar. In Nederland wordt, alvorens tot abortus wordt overgegaan, heel zorgvuldig gekeken naar de leeftijd van de foetus aan de hand van de grootte van lichaamsdelen, zoals de doorsnede van het hoofdje en het bovenbeen. Zijn deze maar een paar millimeter te groot, dan wordt niet tot abortus overgegaan. Vrouwen nemen het ingrijpende besluit om een abortus te ondergaan bepaald niet gemakzuchtig. Het gaat onder andere om meisjes van vijftien jaar oud, alleenstaande moeders die echt geen andere uitweg zien of om ouders die dat wat zij het meest hebben gewenst moeten opgeven omdat hun kindje na de geboorte niet levensvatbaar of te zwaar gehandicapt zal zijn. GroenLinks deelt dus niet de mening zoals verwoord in de petitie.
GroenLinksMaandag 6 februari is de petitie ingediend bij B&W en raadsleden van de Gemeente Heusden. De Gemeente Heusden is op dit moment het alternatieve tracé aan het bestuderen, daarna volgt een uitnodiging voor overleg. Zie ook: http://www.scherper.nl/templates/scherper/pdf/jaargang37week_06.pdf.
Renske Leijten SP Tweede Kamerlid: "Wat goed dat er voor de eis de hulphond te behouden al meer dan 10.000 steunverklaringen zijn gekomen! Gek vind ik dat niet, want een hulphond is niet zomaar iets! Het geeft mensen met een beperking enorme vrijheid om te leven, zonder dat er altijd iemand in de buurt moet zijn om te helpen. Het verschaft vrijheid en daarmee de mogelijkheid om deel te nemen aan onze samenleving.
Dat wil toch iedereen ondersteunen?! Het is erg goed dat in 2011 de angst dat de hulphond uit het basispakket zou gaan, geen werkelijkheid is geworden. Dat komt mede door dit soort acties! Maar zijn de zorgen over? Nee, want we weten dat deze regering nóg meer bezuinigingen zoekt en ook naar de zorg zal zeker weer gekeken worden. Dus, we blijven knokken voor behoud van de hulphond in de basisverzekering."
SP-partijwebsiteAls SP zijn we tegenstander van het ESM-verdrag. Dat verdrag creëert een permanent fonds om toekomstige financiële crisissen te bezweren, terwijl we het niet eens zijn met hoe dat nu gebeurt.
Daarnaast heeft Nederland niet altijd een veto bij uitgaven van het fonds en verliest dus de controle over haar eigen geld. Een motie die mede door ons is ingediend om ten allen tijden het veto te behouden, is door een meerderheid van de Tweede Kamer verworpen. De SP was tegen de steun die vorig jaar gegeven is en is tegen een nieuwe steunronde voor Griekenland. Niet omdat de SP onder alle omstandigheden tegen steun aan Griekenland is, maar omdat de Griekse schuld onhoudbaar hoog is. Het geld dat wij uitlenen zal Griekenland nooit terug kunnen betalen. Eerst zal de schuld deels afgeschreven moeten worden, hierdoor gaan banken en andere financiële instellingen ook een deel van de rekening betalen. Op die manier krijgt Griekenland meer lucht om orde op zaken te stellen, want er zal hoe dan ook iets gedaan moeten worden aan de verlammende corruptie en de massale belastingontduiking door midden- en hogere inkomens. De huidige aanpak zorgt er alleen maar voor dat de Griekse economie krimpt en daardoor lopen de belastinginkomsten verder terug. Ondertussen wordt met het geld de Europese banken en financiële sector overeind gehouden en kunnen zij hun Griekse staatsobligaties van de hand doen. Daarmee komen de kosten van een faillissement van Griekenland met de dag meer op het bordje van de gewone burger terecht. De zogenaamde schuldencrisis in de eurozone is namelijk nog steeds dezelfde bankencrisis die sinds 2008 voortwoekert. Zo had Ierland een van de laagste staatschulden in Europa totdat het enkele banken moest redden. Ook een land als Spanje dat onder druk staat van de financiële markten kent op dit moment een lagere staatsschuld dan Nederland. Alleen omdat ze mogelijk haar bankensector moet redden, wordt het land gezien als minder betrouwbaar. Echter een hervorming van de bankensector, zoals de SP destijds heeft voorgesteld (http://www.sp.nl/service/rapport/081027ludkcrisis.pdf), heeft nog steeds niet plaatsgevonden. In plaats daarvan maakt steun van Europese overheden het mogelijk, zoals straks via het ESM, dat hun verliezen op de Europese belastingbetaler worden afgewenteld. Dat terwijl hun winsten en bonuscultuur niet worden aangepakt. Ook de speculatie op de financiële markten zijn niet verder aan banden gelegd, zoals we als SP willen (<a href="http://www.sp.nl/europa/downloads/SPEuropees-actieplan-tegen-speculatie01092011.pdf">http://www.sp.nl/europa/downloads/SPEuropees-actieplan-tegen-speculatie_01092011.pdf). Dit zorgt ervoor dat landen als Spanje en Italië kunnen dwingen steeds hogere rentes te betalen voor hun leningen. Doordat de ECB deze obligaties nu massaal opkoopt, wordt de speculatie iets getemperd, maar komen wel steeds meer van deze obligaties via de ECB in handen van de eurolanden. Daarmee worden alle eurolanden afhankelijk van elkaars staatsschuld; dat willen we niet. Het ESM-verdrag wordt binnenkort ter goedkeuring aan de Tweede Kamer voorgelegd. Het verdrag heeft wat wijzigingen ondergaan en de definitieve versie is pas deze week ondertekend. Vanwege bovenstaande reden zullen we tegen het verdrag stemmen. Er worden ook andere argumenten aangevoerd om tegen het ESM-verdrag te stemmen, waaronder in een filmpje die ons via vele mails (heeft) bereikt. We willen erop wijzen dat niet alle beweringen die daarin worden gedaan, geheel waar zijn. Zo is het straks niet zo dat een stel bureaucraten zelfstandig geld kunnen opeisen van lidstaten. Het bestuur van het ESM zal namelijk volgens afspraak bestaan uit de ministers van Financiën of hun plaatsvervangers. Lidstaten kunnen op elk moment hun afgevaardigde vervangen. De Nederlandse regering zal zich dus ten allen tijden moeten verantwoorden indien ze al dan niet instemt met een hulppakket of ophoging van de eigen middelen. Voor ophoging van kapitaal is altijd unanimiteit vereist en we gaan ons ervoor inzetten dat de Tweede Kamer het instemmingsrecht krijgt over besluiten om de omvang van het ESM te vergroten. Dat de beweringen niet allemaal waar zijn zal er echter niets veranderen dat we tegen het ESM-verdrag zullen stemmen.
Voor meer informatie over onze standpunten m.b.t. de eurocrisisDe SP staat achter de huidige regelgeving over abortus. Het is eenemotionele beslissing die door de betrokkenen goed overwogen gemaaktmoet worden.
Hiervoor is in ieder geval goede informatie nodig, ookover mogelijke alternatieven zoals adoptie. Verder horen vrouwen opieder moment van het proces af te kunnen zien van behandeling enmoeten de mensen die werken in de klinieken hen die ruimte bieden.Het is een maatschappelijke verantwoordelijkheid ongewenstezwangerschappen zoveel mogelijk te voorkomen. Goedevoorlichtingsprogramma's moeten worden geboden, vooral ook in debovenbouw van de basisschool en de lagere klassen van het middelbaaronderwijs. Voorbehoedsmiddelen moeten in het zorgverzekeringspakketworden opgenomen, zodat er geen financiële drempel is voor het gebruikvan deze middelen.
SP-partijwebsiteOp de opiniepagina van NRC Handelsblad op donderdag 9 februari 2012: "Wat is de grote boosdoener van de spoorellende? Behalve de storingen aan de infrastructuur is dit vooral de gecompliceerde opzet van het spoornet in Nederland, in combinatie met de ingewikkelde personeelsinzet door NS." en "In Zwitserland is het spoornet opgedeeld in beheersbare blokken. Wij hebben geen machinisten die kriskras door het land rijden.
In Nederland staat een trein in Utrecht te wachten op een machinist die uit Maastricht moet komen. Deze enorme inefficiëntie is ten onrechte nog steeds een heilig huisje." Paul Blumenthal was verantwoordelijk voor de planning, besluitvorming en invoering van het Zwitserse plan Bahn 2000. Hij is lid van de raad van commissarissen van de Oostenrijkse spoorwegen.
een kopie van zijn tekst