Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
??Succesvolle start Petitie J.P. Coen terug Het Comité Vrienden van Coen (CVC) heeft op Koninginnedag een succesvolle start gemaakt met het inzamelen van handtekeningen voor de petitie J.P.
Coen terug. In Hoorn, de geboortestad van Coen, hebben wij 421 (!) handtekeningen opgehaald. Het was een feest voor de Vrienden van Coen om met zoveel enthousiasme te worden onthaald. We zijn ook blij met de steunbetuiging die wij via de media hebben ontvangen van Ruud Spruit, voormalig directeur van het Westfries Museum in Hoorn en Indonesië-kenner. Volgens hem heeft onze missie een grote kans van slagen: http://www.noordhollandsdagblad.nl/stadstreek/enkhuizen-westfriesland/article15319643.ece/%E2%80%99Held-Coen-verdient-staatsbegrafenis%E2%80%99 http://www.dichtbij.nl/west-friesland/regionaal-nieuws/artikel/2325434/zet-standbeeld-jp-coen-terug-in-jakarta-.aspx Omdat wij denken dat ook elders in Nederland op veel bijval kunnen rekenen, hebben wij onze petitie online gezet. Aan de ontvangers van dit persbericht het vriendelijke verzoek bij publicatie over CVC een linkje te plaatsen naar de petitie: http://petities.nl/petitie/coen-terug-in-jakarta De missie van CVC is: Het standbeeld van J.P. Coen terug in Batavia. Staatsbegrafenis voor J. P. Coen. In 1942, toen Nederland zuchtte onder het juk van Nazi-Duitsland, vernielde de Japanse bezetter van Nederlands-Indië het prachtige beeld van J.P. Coen in Batavia (voor de Indonesiërs: Jakarta). Het was een daad van historisch en cultureel vandalisme, die tot op de dag van vandaag ongestraft is gebleven. In 2011 viel in Hoorn het standbeeld van J.P. Coen van zijn voetstuk. De gemeente renoveerde het beeld en zette het met instemming van het kabinet en de Tweede Kamer terug op zijn sokkel. Wat in Nederland kan, kan ook in Indonesië. Daarom: zet het standbeeld van Coen terug in Batavia! De standbeelden van Coen in Hoorn en Batavia ooHoorn hebben een belangrijke educatieve waarde. Ze herinneren aan de welvaart die Coens VOC ons heeft gebracht en aan de belangrijke rol die Nederland heeft gespeeld in Indonesië. Dat land zou niet hebben kunnen ontstaan zonder Nederlands-Indië. En Nederlands-Indië zou niet hebben bestaan zonder Coen. Verder zijn wij van mening dat J.P. Coen een staatsbegrafenis moet krijgen. Zijn stoffelijke resten liggen nu in een troosteloos graf op de binnenplaats van het Wajang-Museum in Jakarta. Onbegrijpelijk hoe halfslachtig Nederland met zijn helden omgaat. De stoffelijke resten van Coen dienen te worden gerepatrieerd en bijgezet in een prominent graf in onze hoofdstad of in Den Haag. Breng Coen thuis! Wij doen een oproep aan de Nederlandse overheid bij te dragen aan de kosten van de vervaardiging van een replica van het door de Jap verwoeste Coen-beeld in Jakarta en de repatriëring van Coens stoffelijke resten. Deze kosten zouden in onderling overleg eventueel kunnen worden betaald uit de ontwikkelingshulp die Indonesië nu ook al ontvangt van Nederland, of kunnen worden verhaald op de Japanse staat. Wij verwachten dat velen onze doelstelling zullen verwelkomen. Als uit alle discussies van de afgelopen tijd iets is gebleken, dan is het wel dat Coen populairder is dan ooit. Een petitie om het omgevallen beeld van Coen voor Hoorn te behouden kreeg vele malen meer handtekeningen dan de petitie die het beeld wilde verwijderen. Tal van historici, onder wie Maarten van Rossem en Jurrien van Goor, hebben gewezen op het grote belang van Coen voor onze vaderlandse geschiedenis. Zelfs in de hoofdcommentaren van linkse kranten als Trouw en het NRC is gepleit voor terugplaatsing van het beeld in Hoorn. Last but not least is er een glossy uitgebracht met de titel Coen! en is er in Hoorn een expositie gewijd aan zijn nagedachtenis. Uit diepgaand historisch onderzoek is bovendien gebleken dat Coen niet langer beticht kan worden van veel zaken die hem eeuwenlang zijn aangewreven. Zie hiervoor Coens eerherstel (1942) en Coen op Banda: De conqueste getoetst aan het recht van den tijd (1943) van respectievelijk de Utrechtse historici W.F. Gerretson en Lucas Kiers. Coen heeft zich nimmer schuldig heeft gemaakt aan genocide, zoals de gemeente Hoorn terecht stelt. De strafexpeditie die Coen uitvoerde op Banda was niet voor niets. Die was, zoals het tekstbordje van de gemeente Hoorn terecht aangeeft, omdat de Bandanezen tegen het verbod van de VOC in nootmuskaat hadden geleverd aan de Engelsen. Dat hierbij duizenden doden zijn gevallen, kan Coen uiteraard niet verweten worden. Oorlogen zonder doden bestaan niet. En om met Van Rossem te spreken: Het verleden dient te worden beoordeeld naar zijn eigen maatstaven. Coen was een realist, die toen niet anders handelde dan andere vertegenwoordigers van Europese handelsnaties die met grof geweld de Aziatische handel probeerden te penetreren en te domineren. Van Goor: Coen deed wat goed was voor de economie van Nederland. En zonder hem was Jakarta niet geweest wat het nu is: het bestuurscentrum van Indonesië. Het Comité Vrienden van Coen (CVC) ziet terugplaatsing van het standbeeld in Batavia en een staatsbegrafenis van Coen als een logische consequentie van al het hierboven beschrevene. Wij roepen iedereen op de petitie te tekenen en onze nationale held Coen de eer te betonen die hij verdient. De petitie zal op vrijdag 17 augustus 2012 worden aangeboden aan de Indonesische ambassade. De petitie is te vinden via deze link: http://petities.nl/petitie/coen-terug-in-jakarta Zie ook onze YouTube-video: http://www.youtube.com/watch?v=CQ-LYCepfp0 Dispereert niet, ontziet uw vijanden niet, want God is met ons. Voor inlichtingen: Mark van den Berg 06 15625564 vriendenvancoen@gmail.com
De provincie moet zich maximaal inzetten om direct omwonenden na uitbreiding van Lelystad Airport zo goed mogelijk te helpen en te compenseren. Daarvoor pleit een aantal fracties in Provinciale Staten. Zo kan een aantal agrarische bedrijven mogelijk niet onder de start- en landingsbaan blijven en moeten worden verplaatst.
Onder meer de PvdA vindt dat de provincie zich dan coulant moet opstellen en een oplossing moet zoeken. Door de uitbreiding van het vliegveld krijgen naar schatting tussen de honderd en 650 mensen te maken met ernstige overlast.
Via Omroep FlevolandZeewolde moet een luis in de pels blijven aan de Alders Tafel over de groei van Lelystad Airport. Dat vindt een meerderheid van de raadscommissie.
De politiek spreekt zich al jaren uit tegen vliegroutes over het dorp. Enkele fracties vragen zich af of dit standpunt wel voldoende is gehoord, nu Alders vanaf 2015 forse groei van het vliegveld voorstelt. De ChristenUnie pleit ervoor dat Zeewolde een krachtig signaal afgeeft. Leefbaar Zeewolde vraagt zich af of de gemeente niet beter bij het Alders-overleg kan opstappen als de plannen doorgaan.Wethouder De Vries ontraadt het om op te stappen. Volgens hem bereikt Zeewolde het meest met een kritische rol aan tafel. Al erkent hij dat Zeewolde in de discussie een ondergeschikte rol speelt.
Via Omroep Flevolandals u deze petitie ondertkent zorg er dan ook voor dat u de link het het emailtje dat u ontvangt aanklikt andres word uw ondertekening niet bij geschreven mvg edward.
.
de stoep voor kritzingerlaan 88 is weer kapot gereden door een vrachtwagen!.
twijfelt u of deze petitie nodig is kijk dan eens bij http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.com/2012/03/hartverscheurend-politie-en-jeugdzorg.html.
Er zijn een aantal handtekeningen niet zichtbaar op de petitie. Controleer of je zichtbeer bent.
Als dat niet het geval is dan kan je dit aanpassen door: "mijn naam en woonplaats mogen publiek zichtbaar zijn onder de petitie" aan te vinken.