Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
"GroenLinks vindt dat schoolbesturen onder geen beding docenten mogen weigeren, schorsen of ontslaan vanwege het vieren van hun seksuele gerichtheid. Vrijheid van onderwijs en van levensovertuiging mag er nimmer toe leiden dat andermans vrijheden aangetast worden.
Het is te gek voor woorden dat je als docent aan een bijzondere school blijkbaar wel homo mag zijn, zolang je er maar niks aan doet."
GroenLinksPetitie J.P. Coen terug uitgereikt aan Indonesische ambassade Zet het standbeeld van J.P.
Coen in Batavia terug op zijn sokkel en geef Coen alsnog de staatsbegrafenis die hij verdient. Een petitie met die strekking is vandaag uitgereikt aan de Indonesische ambassade door het Comité Vrienden van Coen (CVC). De petitie is gesteund door 702 ondertekenaars. De petitie is tegelijk met de handtekeningen uitgereikt. Alle handtekeningen (op 20 stuks na) zijn verzameld met pen en papier, voornamelijk in Hoorn, dus niet via petities.nl. In 1942, toen Nederland zuchtte onder het juk van Nazi-Duitsland, vernielde de Japanse bezetter van Nederlands-Indië het prachtige beeld van J.P. Coen in Batavia (tegenwoordig Jakarta). Het was een daad van historisch en cultureel vandalisme, die tot op de dag van vandaag ongestraft is gebleven. In 2011 viel in Hoorn het standbeeld van J.P. Coen van zijn voetstuk. De gemeente renoveerde het beeld en zette het met stilzwijgende instemming van het kabinet en de Tweede Kamer terug op zijn sokkel. Wat in Nederland kan, kan ook in Indonesië. Daarom: zet het standbeeld van Coen terug in Jakarta! De standbeelden van Coen in Hoorn en Batavia ooHoorn hebben een belangrijke educatieve waarde. Ze herinneren aan de welvaart die Coens VOC ons heeft gebracht en aan de belangrijke rol die Nederland heeft gespeeld in Indonesië. Dat land zou niet hebben kunnen ontstaan zonder Nederlands-Indië. En Nederlands-Indië zou niet hebben bestaan zonder Coen. Verder zijn de ondertekenaars van de petitie van mening dat J.P. Coen een staatsbegrafenis verdient. Zijn stoffelijke resten liggen nu in een troosteloos graf op de binnenplaats van het Wajang-Museum in Jakarta. Onbegrijpelijk hoe halfslachtig Nederland met zijn helden omgaat. De stoffelijke resten van Coen dienen te worden gerepatrieerd en bijgezet in een prominent graf in onze hoofdstad of in Den Haag. Breng Coen thuis! Het comité voert vertrouwelijke gesprekken met leden van de Tweede Kamer over de medewerking van de Nederlandse overheid die ook nodig is voor het verwezenlijken van bovenstaande doelstellingen. De Nederlandse overheid zou kunnen bijdragen aan de kosten van de vervaardiging van een replica van het door de Jap verwoeste Coen-beeld in Jakarta en de repatriëring van Coens stoffelijke resten. Deze kosten zouden in onderling overleg eventueel kunnen worden betaald uit de ontwikkelingshulp die Indonesië nu ook al ontvangt van Nederland, of kunnen worden verhaald op de Japanse staat. Uit de 702 handtekeningenactie die wij hebben verzameld (vrijwel zonder aandacht van de politiek correcte media) blijkt dat velen de doelstellingen van CVC verwelkomen. Dit verbaast ons in het geheel niet, gezien de gebeurtenissen rond het gevallen standbeeld van Coen in Hoorn. Het beeld is met liefde gerestaureerd en op zijn plek teruggezet. Tal van historici, onder wie Maarten van Rossem en Jurrien van Goor, hebben gewezen op het grote belang van Coen voor onze vaderlandse geschiedenis. Zelfs in de hoofdcommentaren van linkse kranten als Trouw en het NRC is gepleit voor terugplaatsing van het beeld in Hoorn. Last but not least is er een glossy uitgebracht met de titel Coen! en is er in Hoorn een expositie gewijd aan zijn nagedachtenis. Uit diepgaand historisch onderzoek is bovendien gebleken dat Coen niet langer beticht kan worden van veel zaken die hem eeuwenlang zijn aangewreven. Zie hiervoor Coens eerherstel (1942) en Coen op Banda: De conqueste getoetst aan het recht van den tijd (1943) van respectievelijk de Utrechtse historici W.F. Gerretson en Lucas Kiers. Coen heeft zich nimmer schuldig heeft gemaakt aan genocide, zoals de gemeente Hoorn terecht stelt. De strafexpeditie die Coen uitvoerde op Banda was niet voor niets. Die was, zoals het tekstbordje van de gemeente Hoorn terecht aangeeft, omdat de Bandanezen tegen het verbod van de VOC in nootmuskaat hadden geleverd aan de Engelsen. Dat hierbij duizenden doden zijn gevallen, kan Coen uiteraard niet verweten worden. Oorlogen zonder doden bestaan niet. En om met Van Rossem te spreken: Het verleden dient te worden beoordeeld naar zijn eigen maatstaven. Coen was een realist, die toen niet anders handelde dan andere vertegenwoordigers van Europese handelsnaties die met grof geweld de Aziatische handel probeerden te penetreren en te domineren. Van Goor: Coen deed wat goed was voor de economie van Nederland. En zonder hem was Jakarta niet geweest wat het nu is: het bestuurscentrum van Indonesië. Voormalig directeur Ruud Spruit van het Westfries Museum denkt dat CVC een kans van slagen heeft met de petitie. Hij verwacht dat de Indonesische overheid open staat voor een dialoog, omdat ook in Indonesië Coen gezien wordt als een held. Voor velen is Coen de man die de grenzen van de huidige Republik Indonesia heeft aangegeven, verklaarde hij tegen een journalist van het Noord Hollands Dagblad. De vele Indonesiërs die ik in de loop van de jaren in Hoorn heb ontvangen vroegen meestal direct naar Coen en wilden altijd bij het standbeeld op de foto. Het Comité Vrienden van Coen (CVC) ziet terugplaatsing van het standbeeld in Batavia en een staatsbegrafenis van Coen als een logische consequentie van al het hierboven beschrevene. Wij roepen de Nederlandse en Indonesische overheid op en onze nationale held Coen de eer te betonen die hij verdient. Zie ook onze YouTube-video: http://www.youtube.com/watch?v=CQ-LYCepfp0 Dispereert niet, ontziet uw vijanden niet, want God is met ons. Voor inlichtingen: Mark van den Berg vriendenvancoen@gmail.com
Petition Coen back in Jakarta Today a petition was handed over to the Indonesian ambassador in Den Haag (The Hague) calling on the Indonesian government to put the statue of former gouverneur-generaal J.P. Coen back on its pedestal in Jakarta, and to help the Dutch government in the repatriation of the physical remains of J.P. Coen.
The petition Coen back was signed by 702 people. In 1942, while Holland suffered from the occupation of Hitler-Germany, the Japanese destroyed the glorious statue of J.P. Coen in Jakarta (by then known as Batavia). This was an act of historical and cultural barbarism that never has been rectified. In 2011 the statue of J.P. Coen in Hoorn, Holland, fell down from its pedestal. The city council renewed the statue and put it back in its place, on the main square of Hoorn, with the tacit approval of the Dutch government and parliament. The Indonesian people should do what the Dutch have done: Put J.P.s statue back in Jakarta! The statues of Coen in Hoorn and Batavia are of a high educational value. They remind us of the wealth Coens VOC, the worlds first multinational, has brought the Dutch and of the crucial role Holland has played in Indonesia. Without J.P. Coen there wouldnt have been the Dutch Indies. And without the Dutch Indies, there never would have been Indonesia. Furthermore the committee Vrienden van Coen (CVC) pleads for a state funeral of J.P. Coen. Coens grave in the Wajang Museum in Jakarta has no dignity. Coens physical remains should be moved to Holland. After all these years of negligence, Coen should get a state funeral and a national memorial tomb in Amsterdam or The Hague. Bring home our national hero! CVC calls upon the Indonesian and Dutch government to reach this goal. CVC has currently entered into discussions in confidence with Dutch members of parliament to persuade the Rutte administration to put the repatriation scenario into action. CVC thinks the Dutch government could contribute to the costs to make a replica of the Coen-statue in Jakarta and to transport Coens physical remains. This contribution can be taken from the Dutch-Indonesian development funds. We know for certain many will welcome our goals. Coen is more popular than ever. A petition to put the fallen Coen-statue in Hoorn back on its pedestal gained far more support than the petition to move it to a museum. In reaction to the downfall of the statue last year, many historians have stressed the importance of Coen to our national history. Even left-wing Dutch newspapers like Trouw and NRC and left-wing historians like Maarten van Rossem have supported the Hoorn city council in putting the fallen statue back on its pedestal of honour. Furthermore the city of Hoorn has brought out a glossy called COEN! in honor of the Dutch hero. For centuries Coen has been criticised for the way he dealt with the rebellion on the Indonesian Banda-islands. Modern research has falsified these critical notes. Please read Coens eerherstel (1942) and Coen op Banda: De conqueste getoetst aan het recht van den tijd (1943), written by W.F. Gerretson and Lucas Kiers, both historians of the University of Utrecht. Coen handled properly. He couldnt have reacted different. He did not commit genocide, like the city council of Hoorn rightly declares. He led an armed attack against Banda, since the Bandanese people didnt keep their promises. They traded nutmeg with the English, which was forbidden by Coens VOC. According to former director Ruud Spruit of the WestFries Museum in Hoorn (http://www.waterschapshuis.com/) Indonesians think J.P. Coen is a hero too. Spruit remembers that his Indonesian guests always immediately asked for the statue of J.P. Coen and wanted to be photographed in front of it. The committee Vrienden van Coen (CVC) thinks the reinstallment of the Coen-statue in Batavia and a state funeral of Coen in Holland are logical consequences of the facts listed above. Please watch our video: http://www.youtube.com/watch?v=9J6ncjZcYw8 "Do not despair, do not spare your enemies, for God is with us".
Woordvoerder kunst van de SP, Jasper van Dijk: "De SP is van begin af aan tegenstander geweest van de BTW-verhoging op beeldende kunsten. Wij staan voor een breed en toegankelijk aanbod van kunst en cultuur.
De beeldend kunstenaar moet kansen krijgen om zijn werk te verkopen. Het afgelopen kabinet heeft veel kapot gemaakt in de cultuursector. Wat de SP betreft herstelt de nieuwe regering de schade zoveel mogelijk en wordt ingezet op een bloeiend cultuuraanbod."
SP en cultuur"De discussie over IVF heeft geen directe raakvlakken met onze kernpunten. De vraag hoe we hiernaar zouden moeten kijken zou een goede stelling zijn voor ons LQFB-systeem.
Iedereen die langer dan één maand lid is van de partij heeft toegang tot dit systeem en kan daar stellingen aanmaken. We willen je graag uitnodigen deze stelling daar aan te brengen."
LiquidFeedback PiratenpartijDe SP wil drie IVF pogingen in het verzekerde pakket houden om zowel medische als sociale redenen. Voorkomen moet worden dat zwanger worden in moeilijke situaties slechts voorbehouden is aan mensen die het kunnen betalen.
Tevens bestaat er bij het vergoeden van 1 IVF behandeling het risico dat artsen meerdere bevruchte eicellen zullen terugplaatsen om de kans op zwangerschap te vergroten. Hierdoor neemt de kans op meerlingzwangerschappen toe, die weer een verhoogd medisch risico inhouden. Dit vindt de SP ongewenst.
SPDe SP steunt de petitie en we zijn tegen de eigen betaling van de opleiding tot specialist. Onderwijs en opleiding moeten voor iedereen toegankelijk zijn.
Daarbij passen geen financiële drempels. De SP vindt dat onderwijs uit publieke middelen moet worden betaald. Als artsen later als ze klaar zijn met hun opleiding een hoog inkomen verdienen, dan dragen ze via een fair progressief belastingstelsel bij om toegankelijk onderwijs voor hun opvolgers mogelijk te maken.
SP