Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/wetgevingskalender/2012/11/01/wetsvoorstel-verplichte-geestelijke-gezondheidszorg-32399 waardoor m.n. geregeld wordt welke dwang mag en voorbij gegaan wordt aan de kwaliteit van de zorg. kwaliteit in de zin van 'warm' 'betrokken' 'liefdevol' 'in alle rust' 'ondersteunend ipv overheersend'..
http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/wetgevingskalender/2012/11/01/wetsvoorstel-verplichte-geestelijke-gezondheidszorg-32399 waarmee meer en meer op een overheersende manier zogenaamde hulp geboden wordt vanuit een medisch kader en niet vanuit sociale en emotionele empathie. waarbij de big business van big pharma een enorme schadelijke invloed heeft op onze geest en onze gezondheid. maar niet alleen big pharma, ook allerlei andersoortige 'behandelingen' zijn terug van weggeweest in een cosmetisch aangenamer jasje, zoals de electroshock therapie. onder dwang heb je niets meer in te brengen over je eigen lichaam, over je eigen 'state of mind'.psychiaters wil is wet. zonder dat de psychiater enige verantwoording neemt voor de schadelijke en zelfs dodelijke gevolgen.
De burgemeesters van Spijkenisse, Maassluis en Hellevoetsluis hebben minister Blok gevraagd om de waarborgstop van leningen voor woningcorporaties terug te draaien. Woningcorporatie Maasdelta heeft namelijk diverse bouwprojecten afgeblazen, èn vanwege het regeerakkoord, èn omdat het Waarborgfonds Sociale Woningbouw (WSW) vanaf 2014 niet meer garant staat voor nieuwe leningen aan corporaties. Dat Maasdelta heeft besloten een pas op de plaats te maken en de projecten in de koelkast te zetten, heeft ingrijpende gevolgen. Voor het Hart van Groenewoud in Spijkenisse was de verkoop van de eerste woningen bijvoorbeeld al gestart en had de KPN de kabels in de bouwrijp te maken grond al verlegd.
In Maassluis treft de maatregel het project Sluispolder West; in Hellevoetsluis gaat het om de Molshoek en de Parnassiaflats. De burgemeesters vinden volgens berichtgeving in het Weekblad Spijkenisse de opstelling van Maasdelta opvallend omdat het een corporatie is die door prudent beleid niet in de financiële gevarenzone verkeerd. Het nodeloos stilleggen van deze belangrijke investeerder en beheerder raakt ook ons als gemeente in het hart, aldus burgemeester Karssen namens de drie gemeenten in een brief aan minister Blok. Huurders de grote verliezers Minister Blok heeft inmiddels in een brief aan de Tweede Kamer aangegeven alle doorrekeningen voorbarig te vinden. Hij stelt dat de plannen van het Regeerakkoord nog moeten worden ingevuld en uitgewerkt. Gezien de dreigende verhuurdersheffing van 2 miljard euro per jaar denken de corporaties daar duidelijk anders over. Huurders zijn uiteindelijk de grootste verliezers. Zij worden, als de plannen van Rutte II doorgaan, getroffen door enorme huurverhogingen, nog weer langere wachttijden voor betaalbare huurwoningen en minder onderhoud en dienstverlening. De Woonbond roept huurders, verhuurders, beleidsmakers en politici op om de petitie Huuralarm te ondertekenen. Houd huren betaalbaar en trek de woningmarkt uit het slop.
Nederlandse WoonbondEen woonvoorziening voor verstandelijk gehandicapte jongeren in het Overijsselse Vollenhove gaat op de valreep niet door. Woningcorporatie Wetland Wonen heeft het nieuwbouwproject stopgezet vanwege de verhuurdersheffing.
De betrokken ouders komen in actie: 'Dit mag niet gebeuren.' 'Het is de verhuurdersheffing die ons nekt', zegt Anja Weijs, een van de veertien ouders die al jaren bezig zijn om een woonvoorziening voor hun verstandelijk gehandicapte kinderen van de grond te krijgen. De bouwplannen in samenwerking met zorginstelling JP van den Bentstichting en woningcorporatie Wetland Wonen in de Kop van Overijssel waren zo goed als af. In april 2013 zou de eerste paal de grond in gaan. Maar plattelandscorporatie Wetland Wonen heeft net als de meeste andere woningcorporaties een groot aantal van haar geplande nieuwbouwprojecten stopgezet, vanwege de verhuurdersheffing. Geen leuk sinterklaascadeau 'We hoorden het op 3 december. We zaten er als een stel verslagen ouders bij. Dat was geen leuk Sinterklaascadeau', vertelt Anja die in 2005 het initiatief heeft genomen en op zoek is gegaan naar ouders in haar gemeente die net als zij een gehandicapt kind in huis hadden. Anja wilde graag een woonvoorziening voor gehandicapten in haar dorp, want dat was er nog niet. Ouderinitiatief Maar liefst veertien gezinnen hadden een verstandelijk gehandicapt kind in huis en wel oren naar zo'n project. Dat gold ook voor een zorginstelling, de woningcorporatie en de gemeente. Zo ontstond een samenwerkingsverband dat jaren intensief aan het werk is geweest om de woonvoorziening gerealiseerd te krijgen. Er waren in de loop der jaren de nodige hobbels, maar in 2012 waren de bouwtekeningen eindelijk af en alle vergunningen rond. Treurige mededeling Wetland Wonen zou vijftien appartementen bouwen in het stadje Vollenhove. Daar konden de veertien gehandicapte 'jongeren' in de leeftijd tussen 20 en 30 (waarvan er dertien nog bij hun ouders wonen) in 2013 gaan wonen. De JP van den Bentstichting stuurde eind november vorig jaar zelfs een brief aan alle ouders met daarin de mededeling welk appartement hun kind was toebedeeld. Maar krap twee weken later zag Wetland Wonen zich genoodzaakt om de ouders bijeen te roepen en hen een treurige mededeling te doen: het project (investeringskosten zo'n 2,2 miljoen euro) kon niet doorgaan. Tot grote verslagenheid van de ouders kon de corporatie zelfs niets zeggen over of, en zo ja wanneer, het project dan wel gerealiseerd zou worden. Wachtlijst 'Mijn zoon woont als enige van deze veertien jongeren al in een woonvorm met 24uurs zorg, maar dat is in Emmeloord, achttien kilometer verderop', vertelt Anja. 'Als hij in het dorp zou wonen, konden ik en zijn zus veel makkelijker en vaker eventjes langsgaan.' De andere ouders die deelnamen aan het project hadden zo gerekend op de realisatie van de woonvoorziening, dat zij hun kinderen niet eens hebben ingeschreven voor andere woonvoorzieningen. 'Zij kunnen nu alsnog vijf of zes jaar op een wachtlijst gaan staan tot er ergens een plekje vrijkomt', zegt Anja. 'Met een gehandicapt volwassen kind in huis ben je als ouders behoorlijk belemmerd in je bewegingsvrijheid. Sommige van de kinderen hebben 24 uur zorg nodig. Maar afgezien daarvan zou het voor de jongeren zelf veel leuker zijn als zij met hun eigen leeftijdsgenoten konden samenwonen.' Naar Den Haag Woensdag 19 december zijn Anja en andere ouders en ook de directies van de zorginstelling en corporatie naar Den Haag gegaan om een debat in de Tweede kamer bij te wonen over het woningmarktbeleid. Net als de Woonbond pleit Wetland Wonen voor een investeringsagenda voor corporaties in plaats van de verhuurdersheffing. De woonvoorziening voor gehandicapte jongeren zou dan alsnog gebouwd kunnen worden. Protestformulieren Wetland Wonen en de Huurdersvereniging Zwartewaterwiede leggen zich niet neer bij de voorgenomen maatregelen en vroegen onlangs (o.a. Via het huurderskrantje van Zwartewaterwiede) alle huurders samen met hen in actie te komen en bezwaar te maken tegen de regeringsplannen. Inmiddels zijn meer dan 800 protestformulieren ondertekend en aangeboden aan de Tweede Kamer via Sp-kamerlid Paulus Janssen, die onlangs een bezoek bracht aan Vollenhove. Besparingsplan Anja en de andere ouders zijn momenteel volop bezig om de lokale en landelijke politiek te benaderen om zoveel mogelijk partijen op hun hand te krijgen. Wetland Wonen stelt de komende maanden een besparingsplan op voor haar eigen organisatie en is op zoek naar oplossingen om de woonvoorziening toch te kunnen bouwen.
Nederlandse WoonbondDiverse kranten en websites berichten dat minister Blok per 1 juli de huren gaat verhogen met 1,5%, 2,5% en 6,5%. Dit is niet helemaal juist.
De minister heeft inderdaad een voorstel met die strekking naar de Tweede Kamer gestuurd, maar het besluit daarover is nog niet genomen. Minister Blok schrijft aan de Tweede Kamer dat hij het wetsvoorstel voor 1 maart in werking wil laten treden, zodat een huurverhoging per 1 juli mogelijk is. Maar voor het zover is moeten eerst de Tweede Kamer en de Eerste Kamer hun goedkeuring nog geven. De Woonbond heeft de Actie Huuralarm in het leven geroepen om het parlement ervan te overtuigen dat deze huurverhogingen niet door mogen gaan. De petitie tegen de huurverhogingen kunt u hier tekenen.
Nederlandse WoonbondDe geplande extra huurverhogingen bedreigen de betaalbaarheid van huurwoningen voor lage en middeninkomens. In combinatie met andere bezuinigingen raken huurders in zeven jaar tijd bijna tien procent van hun koopkracht kwijt.
FNV en Woonbond willen daarom een betaalbaarheidscheck op de consequenties van extra huurverhogingen. In het Regeerakkoord wordt een forse verhuurdersheffing van twee miljard euro gecombineerd met een verruiming van het huurbeleid. De verhuurdersheffing leidt tot minder huurkwaliteit en minder investeringen, maar zet wel extra druk op verhuurders om de huren te verhogen. Voor alle huurders dreigt hierdoor een huurverhoging van minstens 1,5 procent boven inflatie en voor inkomens boven modaal zelfs 2,5 en 6,5 procent. Voor lage inkomens wordt tegelijkertijd de huurtoeslag steeds lager door voortdurende kortingen en de werking van de kwaliteitskorting bij hogere huren. De effecten hiervan voor veel huurders zijn rampzalig. Nu al kunnen bijna één miljoen huishoudens in een sociale huurwoning hun huis eigenlijk niet meer betalen, zo blijkt uit onderzoek van de TU Delft. Voor velen is de kale huurquote al boven de dertig procent en volgens de Nibud-normen houden ze onvoldoende over om overige minimaal noodzakelijke kosten te betalen. Met de extra huurverhogingen en de stijgende energielasten zullen de betaalbaarheidsproblemen de komende jaren alleen maar groter worden. Huurverhoging niet in koopkrachtcijfers De extra huurverhogingen zijn niet verwerkt in de koopkrachtoverzichten van het CPB en het kabinet. En in het inflatiecijfer worden ze uitgesmeerd over alle huishoudens, waardoor het effect voor de groep huurders in de cijfers onzichtbaar wordt. In werkelijkheid is sprake van extra aantasting van de koopkracht van huurders met lage en modale inkomens. Aantasting koopkracht Bij een gemiddelde huurquote (aandeel in het inkomen) van circa 25 procent en een structurele huurstijging van ruim 10 procentpunt in de periode 2013-2017 leiden de kabinetsmaatregelen tot een extra koopkrachtaantasting van 2,5 procent. Dit komt bovenop de algemene koopkrachtdaling van meer dan drie procent in de periode 2010-2012 en de verwachte koopkrachtdaling van bijna vier procent in de periode 2013-2017. Bij elkaar opgeteld een daling van bijna tien procent in zeven jaar tijd. Betaalbaarheidscheck nodig De FNV en Woonbond vragen minister Blok voor Wonen en Rijksdienst om vóór de behandeling van concrete wetsvoorstellen over de verhuurdersheffing eerst de koopkrachteffecten voor huurders in combinatie met extra huurstijgingen inzichtelijk te maken met behulp van een betaalbaarheidscheck. ?
Nederlandse WoonbondBijna een miljoen huurders betalen zo veel huur, dat er niet genoeg overblijft om nog maatschappelijk mee te kunnen doen. Dat blijkt uit een studie van onderzoeksinstituut OTB, verbonden aan de TU Delft. Om te bepalen of huren nog betaalbaar is kijken beleidsmakers normaal gesproken vooral naar de ´huurquote´, het percentage van het netto besteedbaar inkomen dat aan huur wordt besteed.
De gemiddelde huurquote ligt in Nederland op 23%. Een percentage van 30% wordt als nog net betaalbaar gezien. De onderzoekers van OTB keken ook op een andere manier naar betaalbaarheid. Zij onderzochten of huurders nog maatschappelijk mee kunnen doen nadat de huur betaald is. Daarbij baseerden zij zich op normen die ontwikkeld zijn door het kenniscentrum voor budgetvoorlichting Nibud. Het Nibud heeft een rekenmodel voor een maatschappelijk aanvaardbare consumptiepatroon, geld dat mensen uitgeven aan andere levensbehoeften dan wonen. Het gaat dan bijvoorbeeld om kleding, huishoudelijke artikelen of abonnementen. Het rekenmodel gaat daarbij uit van huishoudens die verstandig met geld omgaan, weinig niet-noodzakelijke uitgaven hebben, en alle inkomensondersteuning hebben aangevraagd waar zij recht op hebben. Bijna miljoen huurders woont onbetaalbaar Als het ´maatschappelijk aanvaardbare consumptiepatroon´ van het inkomen is afgetrokken, blijft het ´resterend inkomen´ over. Voor 37 procent van de bewoners van een sociale huurwoning is dat te laag om de huur van te betalen; 855.200 huishoudens Datzelfde geldt voor 139.700 huishoudens in de particuliere sector, bij elkaar dus bijna een miljoen huurders. Om toch rond te kunnen komen moeten die huishoudens dus minder uitgeven aan zaken als kleding of een sportclub voor de kinderen dan maatschappelijk aanvaardbaar wordt geacht. Schokkende uitkomst De onderzoekers, Mariette Haffner en Harry Bouwmeester, hadden deze resultaten van tevoren niet verwacht en noemen de uitkomst toch wel schokkend. Het probleem concentreert zich in de laagste inkomensgroepen, vertelt Haffner aan Aedes Magazine, tijdschrift voor medewerkers van woningcorporaties. Pas bij een netto maandinkomen vanaf 2100 euro per maand komt dit probleem vrijwel niet meer voor. Situatie in 2013 waarschijnlijk nog slechter Het onderzoek van OTB is gebaseerd op huurprijs-, huurtoeslag- en inkomensgegevens uit 2009. Sindsdien zijn de huurprijzen gestegen, is op de huurtoeslag bezuinigd, zijn de energiekosten omhoog gegaan en kunnen huishoudens met een netto maandinkomen vanaf ongeveer 1800 euro geen sociale huurwoning meer huren omdat ze daar ´te rijk´ voor zouden zijn. Het valt daarom te verwachten dat het aantal huurders dat moeilijk rond kan komen alleen maar is gestegen. Over de studie van OTB verscheen een artikel in het oktobernummer van het vaktijdschrift Real Estate Research Quarterly. Aedes Magazine, tijdschrift voor Woningcorporaties besteedde er in het decembernummer aandacht aan. ?
Nederlandse Woonbond17-01-2013 11:28 | Kerkredactie LEIDEN Enkele duizenden mensen uit binnen- en buitenland hebben zich uitgesproken tegen de opheffing van de opleiding Hebreeuwse en joodse studies aan de Universiteit Leiden. De verontwaardiging is enorm en de plannen om de studie op te heffen blijken veel mensen te raken, stelden de initiatiefnemers van de petitie woensdag in een verklaring. De belangstelling in de (sociale) media is groot en de petitie die drie weken geleden gestart is heeft tot een stormloop geleid. Inmiddels hebben meer dan 3100 sympathisanten de petitie op petitie.nl ondertekend.
Ze zijn afkomstig uit landen als Nederland, Groot-Brittannië, Duitsland, België, Zwitserland, Frankrijk, Italië, Spanje, Roemenië, Litouwen, Israël, Turkije, Verenigde Staten, Canada, Australië, Argentinië, Indonesië, Singapore, Nieuw-Zeeland, Japan en Tanzania. Onder de ondertekenaars bevinden zich vakgenoten en geleerden uit andere vakgebieden, joodse en christelijke geestelijken, leraren, voorgangers, politici en vertegenwoordigers van christelijke en joodse instellingen. De definitieve beslissing door het college van bestuur van de Universiteit Leiden over Hebreeuwse en joodse studies wordt eind januari, begin februari verwacht. In december meldde de faculteit geesteswetenschappen dat het doek voor de studie valt: 2013-2014 wordt het laatste studiejaar en tot 2018 mogen studenten nog afstuderen.
Reformatorisch Dagblad