Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
BEUNINGEN - Net opgevangen Oekraïense vluchtelingen in een recreatiewoning op vakantiepark ’t Broeckhuys komen mogelijk komende week toch weer op straat te staan. De gemeente Beuningen laat geen bewoning toe op het vakantiepark.
Irma van Teunenbroek 11-03-22, 19:29 Eigenaar Hans Cobussen heeft zeven vluchtelingen uit Oekraïne onderdak geboden in zijn vakantiewoning op het vakantiepark.
Hij schrijft in een bericht aan deze krant dat ze al ‘dagen boodschappen en inkopen doen om alles als een tijdelijk thuis in te richten: tot kinderfietsjes aan toe. We waren druk met de mensen wegwijs te maken. Tot het daar in Oekraïne weer veilig is.’
Naar ook uit een persbericht van de gemeente Beuningen blijkt, is het niet toegestaan vluchtelingen op het vakantiepark te huisvesten. ‘De gemeente Beuningen helpt bij de opvang van vluchtelingen uit Oekraïne. In sporthal De Tinnegieter komt een noodopvang voor circa 250 vluchtelingen. Al onze beschikbare capaciteit en energie steken we in het inrichten en faciliteren van deze opvanglocatie. Gemeente Beuningen werkt in principe niet mee aan particuliere opvang waarvoor vergunningen nodig zijn.’
Lees het volledige artikel op website van de Gelderlander
BEUNINGEN - “Het is een keihard besluit,” vindt Beuningenaar Hans Cobussen. Hij mag van de gemeente geen Oekraïense vluchtelingen opvangen in zijn vakantiehuis.
Het gaat om twee gevluchte moeders en vier kinderen van 5, 8, 12 en 14. Cobussen woont zelf samen met zijn partner Olena in Beuningen en heeft een huisje op vakantiepark ’t Broeckhuys bij Ewijk, voorheen bekend als De Groene Heuvels. Zijn partner is geboren in Oekraïne en kent de twee gezinnen in kwestie die zijn gevlucht voor het geweld in hun land. De vaders konden niet vluchten. Mannen mogen het land niet uit omdat ze ingezet kunnen worden in de oorlog. Oekraïense vlag bij gemeentehuis Het vakantiehuisje op ‘t Broeckhuys werd niet gebruikt; een mooie plaats om de vrouwen en hun kinderen tijdelijk op te vangen dus, dacht Cobussen. Ook vangt hij zijn schoonmoeder op, maar dan in zijn eigen huis in Beuningen. “Ik heb ze opgehaald in Nijmegen. Toen we in Beuningen langs het gemeentehuis reden, heb ik ze gewezen op de grote Oekraïense vlag die daar hangt,” vertelt Cobussen. Hij verwachtte dan ook dat Beuningen de nieuwelingen warm zou ontvangen. De familie werd in het vakantiehuisje geïnstalleerd. “Vooral mijn vrouw is veel met ze bezig," van boodschappen doen tot kinderfietsjes regelen zo geeft hij als voorbeeld. "Zij zorgt ervoor dat ze zich warm en veilig voelen." Cobussen vraagt geen geld voor de opvang, “dat zou hoogst ongepast zijn,” schrijft hij op 3 maart in een e-mail naar de gemeente. Geen toestemming Hij schreef die mail om de gemeente toestemming te vragen voor de opvang. Wonen op een vakantiepark is namelijk verboden. De gemeente Beuningen heeft dat verbod de afgelopen jaren gehandhaafd en permanente bewoners zijn vertrokken. Bij overtreding van het verbod kan een dwangsom worden opgelegd die 10.000 euro per maand bedraagt. Cobussen verwachtte dat burgemeester Bergman toestemming zou verlenen, gezien de noodsituatie in Oekraïne en de grote behoefte aan opvang. Die toestemming kwam er niet. “Het college heeft besloten om de lijn vast te houden om niet af te wijken van het bestemmingsplan waarin wonen niet is toegestaan. Het opvangen van vluchtelingen uit Oekraïne op ’t Broeckhuys is dus niet toegestaan,” schrijft de gemeente op 9 maart in een mail, die in handen is van RN7. Thuis-opvang mag natuurlijk wel, maar daar heeft Cobussen geen ruimte voor alle vluchtelingen. Hij krijgt van de gemeente tot 16 maart; dan moeten de moeders en hun kinderen weg zijn uit het vakantiehuis. Cobussen vindt het “keihard en harteloos.” Hij weet zich gesteund door veel mensen. Inmiddels is een petitie gestart om de gemeente op andere gedachten te brengen: “mensen zeggen tegen me: de gemeente mag dit mooie gebaar niet kapot maken.” Opvang Tinnegieter In reactie op vragen van RN7 vertelt een woordvoerder van de gemeente zich wat betreft opvang te richten op noodopvang in sporthal De Tinnegieter; daar worden de komende tijd 250 vluchtelingen gehuisvest. Verder is de gemeente blij dat inwoners bij hen thuis voor opvang willen zorgen. “Maar niet in 't Broekhuys. Als we dat zouden toestaan, zijn we terug bij af. Het is een vakantiepark, bedoeld voor recreatief gebruik, niet voor bewoning.” Aanstaande dinsdag, de dag voordat de vrouwen en kinderen weg moeten uit het huisje, praat het College van Burgemeester en Wethouders opnieuw over de opvang van Oekraïners. Cobussen weet nog niet wat hij gaat doen als de gemeente vasthoudt aan haar standpunt. “Als het ‘njet’ blijft, zet ik ze in ieder geval niet in de kou.”
Lees het gehele artikel via onderstaande link op de website van RN7:
https://www.rn7.nl/20549-oekraiense-vluchtelingen-mogen-van-gemeente-niet-in-vakantiehuis?fbclid=IwAR0e-INt_7NEfb8eorzh2v17n1W30PhfEshT9BajfhcdqqNaW5rnXTK-ECk
Beste lezer,
De afgelopen dagen hebben wij er niet aan kunnen ontkomen, de situatie in Oekraïne. Dag in dag uit worden wij geconfronteerd met de vreselijke beelden.
In een situatie als deze zouden wij hopen dat er geen ruimte is voor racisme en discriminatie en dat er een ding voorop staat, de veiligheid van alle mensen. Beeldmateriaal die wij de afgelopen dagen veel op sociale media hebben zien verschijnen vertelt ons dat dit wensdenken is. Ook in deze situatie worden Zwarte studenten studenten van kleur mensen achtergesteld vanwege hun huidskleur. Het ontvluchten van Oekraïne wordt hen moeilijk gemaakt.
Dit raakt ons diep. Wij willen het niet alleen bij het bekijken van het beeldmateriaal laten en vinden dat het tijd is om op te staan.
Wij zijn solidair met de Zwarte studenten en studenten van kleur in Oekraïne en willen hen ondersteunen door een protest te organiseren in Den Haag op zondag 30 maart 2022. Locatie: Koekamp Tijd: 12.00 tot 15.00 uur
Check voor een update van het protest
Facebook: Sv Marula: https://www.facebook.com/Sv.Marula
Instagram: Sv.Marula: https://www.instagram.com/sv.marula/
Beste ondertekenaars, Dank voor jullie steun voor de petie 'Bescherm de stuwwal van Beek en Ubbergen'. We zijn blij en verrast over de grote belangstelling: al bijna 2000 mensen hebben getekend.
Fantasch, bedankt! We willen na de gemeenteraadsverkiezingen de petitie aanbieden aan de politieke partijen en het college. Zou heel sterk zijn als we meer dan 2000 handtekeningen kunnen overhandigen. Help je mee dat mooie aantal te behalen?!? Stuur de link van de petitie door via whatsapp, mail of op een andere manier (https://petities.nl/petitions/bescherm-de-stuwwal-van-beek-en-ubbergen?locale=nl). We sluiten de petitie op 17 maart 2022. Alvast dank en hartelijke groeten, Roos, Trudy & Ruus (initiatiefnemers)
Nu ook online terug te lezen bij de IJsselbode: een uitgebreid interview met initiatiefnemers van de petitie voor betaalbaar wonen. Met de petitie roepen ze op tot de bouw van minstens 100 betaalbare woningen, in het bijzonder voor de jongeren, maar ook voor andere inwoners van Montfoort.
De petitie werd al meer dan 400 keer getekend
Het lijkt misschien wel wat erg rustig rondom de Ruilshop. Dit betekent niet dat we stil hebben gezeten, maar over tal van zaken verder hebben nagedacht.
Eerder hebben wij gemeld dat er een aanvraag voor subsidie is gedaan op basis van het Samenlevingsfonds bij de gemeente.
En wij zijn dankbaar voor jullie handtekeningen want dit was een voorwaarde voor de aanvraag. De vraag was: Worden wij als team van de Ruilshop voldoende ondersteund door de mensen van Noord-Beveland. Nou dit is zeker het geval!
Een gesprek bij de gemeente was het gevolg, met een positieve wending. Wel werd ons gevraagd om nog wat stukken vollediger en uitgebreider te maken. Dit nam wat tijd in beslag omdat wij dat uitvoerig en secuur wilden uitvoeren.
En nu het hele positieve bericht: op 22 februari 2022 kregen we bericht van de gemeente dat we een tweederde deel krijgen van de subsidie die we hadden aangevraagd. Waarom een twee derde deel? Omdat terugkerende kosten niet door het Samenlevingsfonds vergoed worden.
Maar wij zijn blij met hetgeen de gemeente ons heeft toegekend. Dit betekent dat er in ieder geval met de basis begonnen kan worden.
Inmiddels hebben wij dan ook overleg gehad met een webbouwer, die gaat bekijken of hij met onze voorstellen iets kan doen. Uit het gesprek kwam zeker naar voren dat onze idealen hetzelfde zijn en dat is al een heel belangrijk gegeven voor samenwerking. Over een tijdslimiet kunnen we nog niets zeggen, maar dat er aan gewerkt wordt staat buiten kijf. Het team van de Ruilshop is dan ook enthousiast over deze ontwikkelingen.
Wij hopen dat u dat ook bent!