Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
De toekomst van de zorgboerderij van Adri en Conny Verhoeven in Sprang-Capelle staat op losse schroeven door natuurontwikkeling. De familie had nog hoop, alleen zijn de kaarten nu anders geschut: "Van vrijwilligheid is geen sprake meer, voor schadeloosstelling ontbreekt het geld", aldus het stel.
Steun ook deze petitie:
https://petities.nl/petitions/stop-grootschalige-bomenkap-een-ander-en-duurzamer-natuurbeleid?locale=nl.
Steun het burgerinitiatief vanaf nu via vertrouwenterug.nl.
Het bezwaarschrift tegen de “Tijdelijke aanwijzing” is pas zaterdag 3 februari (na een dwangsom procedure onzerzijds) beantwoord en “Kennelijk niet ontvankelijk verklaard”. Men neemt het daarmee niet verder in behandeling daar het geen “schriftelijk besluit” zou zijn! Het “definitieve” aanwijzingsbesluit, welke nu in voorbereiding is zal dan ook nu onze focus krijgen.
Hoe de gemeente omgaat met de belangen van petitieondertekenaars blijkt uit het gegeven dat de burgemeester 1 dag voor de (aangekondigde) petitieoverhandiging al een vergunning aan de Carnavalsvereniging heeft afgegeven (Geen probleem natuurlijk, wij zijn niet tegen Carnaval alleen niet op deze plek!).
Geconstateerd moet worden dat vele potentiële bezoekers van het carnaval niet blij zijn met de aanwijzing van het terrein bij de watertoren. Ook binnen de carnavalsvereniging zelf zijn veel tegengeluiden te horen, maar de gemeente gaf geen andere keuze meer: De gemeente wil koste wat kost bewijzen dat dit wel op deze locatie kan zelfs zonder akoestisch onderzoek. Dit alles eveneens zonder enige participatie en/of draagkracht van omwonenden. Inmiddels heeft B&W -kennelijk nog zonder verleende omgevingsvergunning- 4000m2 vervuilde grond laten storten en “walst” letterlijk door; de tenten staan er al en de weerstand groeit.
Geluid: Ondanks dat het evenemententerrein binnen de kern Zaltbommel ligt -en naast o.a. drie kinderrijke woonwijken- geeft de vergunning aan dat de carnavalsvereniging vijf dagen lang tot 01.00 uur in de nacht muziek mogen produceren tot 85Db-C gemeten op de gevel en 50Db-A binnen (in de woning). Ondanks deze vergunningseis kan toch onduldbare geluidsoverlast ontstaan en kunnen omwonenden geluidsoverlast ervaren.
Melding Indien u overlast ondervindt, kunt u dit melden bij de Politie (0900-8844) en/of de gemeente (140418, geluidsband zonder reactie). Beter is het te mailen naar: info@zaltbommel.nl of op de gemeente website een melding te doen, ga naar: “Melding doen Zaltbommel”. Wilt u direct iemand spreken met verzoek tot handhaving, belt u dan naar de Milieudienst Gelderland: 026-3771800 (24/7 bereikbaar) en/of meldt uw klacht bij info@odrivierenland.nl. Indien u een email verstuurt, naar welke instantie dan ook, stuurt u dan ook een afschrift / CC naar de petitie commissie: geluidshinder@yahoo.com Op deze manier kan het comité deels een overzicht verkrijgen van het aantal meldingen, hetgeen later van juridisch belang kan zijn. U kunt dit elke dag doen dat u overlast ondervindt.
Hoe verder Inmiddels hebben we kennis genomen van een drietal bezwaarschriften tegen de (geluidsoverlast) m.b.t. de vergunning van het Carnaval en twee handhavingsverzoeken m.b.t. het bestemmingsplan. De eerste geluidsoverlast klacht gedurende de opbouw is al gemeld, alsmede sluiten meer mensen aan om actief bij te dragen aan het stoppen van deze aanwijzing. Dat er nog meer bezwaarschriften komen ligt voor de hand, een logisch gevolg i.v.m. de rust in de woonwijken en een geschiktere plek voor evenementen.
Indien u een mail stuur naar willemantonluwe@yahoo.com kunnen we u ook via de mail op de hoogte houden van de laatste ontwikkelingen. Natuurlijk kunt u ook hier regelmatig onze updates volgen. De petitie commissie.
Morgen, op 6 februari 2024, 13.30 biedt stichting Human Rights in Finance.EU namens ruim 14.700 individuele ondertekenaars een petitie aan de Tweede Kamer aan over het recht op een betaalrekening/betaaldiensten en de noodzaak minder intensieve witwasmonitoring te doen. Maar we doen dat niet alleen, want mensenrechten in het financieel verkeer raken iedereen!
De organisaties die met HRIF.EU de petitie onderschrijven en zullen aanbieden zijn achtereenvolgens de Stichting Privacy First, Stichting Donateursbelangen, Vereniging Partin (Particulier Initiatief, ook wel bekend van de brandbrieven over de bankrekeningproblematiek aan Kaag), de stichting Goed (Grenzeloos onder één Dak), de Vereniging Belangenbehartiging Nederlands Gepensioneerden, de Stichting Nederlanders buiten Nederland, de Vereniging Nederlandse Organisaties Vrijwilligerswerk, de Verenigde Bitcoinbedrijven Nederland en de Nederlandse Accidental American Group.
Deze brede steun toont het belang van de petitie.
In dit bijna cash-loze tijdperk dat aanbreekt, is het hard nodig is om de meest fundamentele kenmerken van contant geld ook digitaal te behouden. Want wil je in deze digitale tijd je mensenrechten uitoefenen: je recht op huisvesting, je recht op zorg, je recht op onderwijs, je recht op vrije beroepskeuze en je recht op vrijheid van ondernemen, dan gaat je dat met contant geld niet meer lukken.
Personen en organisaties moeten dus wel een bankrekening hebben (of als organisatie: digitale kassadiensten kunnen verkrijgen) om te betalen en te ontvangen en je mensenrechten te realiseren. Het is een randvoorwaarde om mee te kunnen doen in de samenleving. Want welke school laat zich nog betalen met cash? Welke zorginstelling doet dat? Welke huisbaas? Welke notaris? Het kunnen uitoefenen van je mensenrechten vergt simpelweg toegang tot bank/betaaldiensten. Dat is een randvoorwaarde.
In de digitale omgeving moeten we dus de belangrijkste mensenrechtelijke kenmerken van contant geld zien te beschermen. De fundamentele mensenrechten die feitelijk óók door contant geld gewaarborgd worden zijn: - eenvoud, bereik en beschikbaarheid: contant geld werkt zonder stroom en is altijd en voor iedereen te gebruiken, - inclusiviteit: iedereen van jong tot oud kan contant geld gebruiken zonder eerst daarvoor examens of vragenlijsten van een instelling te hoeven doorlopen en aan allerlei voorwaarden te voldoen, - non-discriminatie: het doet er niet toe welke nationaliteit je hebt, welke etniciteit, welke beroep of in welke bedrijfstak je zit of waar je je toevallig bevindt, de betaling kan gewoon doorgaan zonder openlijk, verborgen of geautomatiseerd onderscheid op zogenaamde 'risico-kenmerken' - anonimiteit: er worden geen betaalgegevens geregistreerd tijdens de betaling, - afwezigheid van massa-surveillance: er is geen geautomatiseerde of digitale manier om elke betaling met contant geld te registreren en monitoren en beoordelen op risico-factoren.
Naast het recht op een betaalrekening is ook belangrijk dat we de andere mensenrechtelijke kenmerken goed in het oog houden. Want de realiteit van dit moment is dat het betalingsverkeer in Nederland uitgemond is in een massasurveillance van klanten en overmatige eisen rond witwasmonitoring. Klanten worden daarbij om de haverklap lastig gevallen omdat we in Nederland consequent veel te veel doen en veel meer dan de Europese wetgever wil.
Alleen al in 2022 doen we met ruim 1,89 miljoen meldingen ongebruikelijke transacties, één melding op de negen Nederlanders ! Dat is in internationaal verband bizar hoog en hoort, als we hetzelfde doen als buitenlanden zo ongeveer op 33.000 meldingen verdachte transacties per jaar te liggen. En zo kunnen we als HRIF.EU nog veel meer voorbeelden uit de praktijk geven.
HRIF.EU bepleit een fundamenteel andere en aanvullende kijkwijze op het economisch transactieverkeer. Een kijkwijze waarin, juist vanwege de mensenrechten, het recht op betalingsverkeer en uitvoering van betaaldiensten categorisch in de wet is vastgelegd. Want iedereen heeft het recht om ongestoord digitaal te kunnen gaan betalen en ontvangen voor huis, zorg, opleiding, beroep en zonder dat zijn/haar financieel briefgeheim daarbij geschonden wordt!
Beste ondertekenaar,
Inmiddels is de datum dat we de petitie mogen aanbieden aan de commissie defensie van de tweede kamer bekend.
13 februari zal de petitie worden aangeboden om 13:45.
Mocht u dit bericht lezen, maar geen ondertekenaar zijn. Dit is nog steeds mogelijk en zinvol tot deze datum!.
Nu blijkt dat de verschillen in de Europese unie steeds groter worden met betrekking op regelgeving lijkt het einde van deze criminelen organisatie in zicht. Steeds meer landen en bewoners gaan inzien dat samenwerking niet goed gaat.
Ook de onderlinge prijsverschillen van voedsel en brandstof zijn enorm groot. En dat geeft één scheef beeld van de concurrentie positie binnen Europa. Ook moeten alle subsidies stoppen in Europa. Ieder land zorgt eerst voor eigen voorzieningen. Nu wordt er veel getransporteerd door heel de wereld en dat kost veel geld.
Hierbij twee artikelen (één artikel uit het Leidsch Dagblad, één uit De Wassenaarse Krant) naar aanleiding van onze petitie voor het behoud van het fietspad van de Schouwweg.
Ook bijgevoegd is de notitie die door ons naar het college van B&W en de raadsleden is gestuurd waarin wij op 8 januari 2024 geprobeerd hebben om op een zo neutraal mogelijke manier de kenmerken van de Schouweg te categoriseren.
Binnenkort spreken wij met de gemeente en de verschillende belanghebbende. Wij houden u op de hoogte van de ontwikkelingen. Wij danken u nogmaals voor uw steun.
.