Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Om de mogelijke komst van een AZC in de gemeente Montferland tegen te gaan hebben de inwoners nu nog de kans om dit tegen te houden door o.m. deze petitie te ondertekenen.
Volgens informatie zal de gemeenteraad van Montferland hierover in januari 2025 gaan beslissen of er wel of geen AZC in Montferland komt. Wij hopen dat de gemeenteraad, de inwoners van Montferland serieus neemt en de voorgenomen vestiging van een AZC in Montferland tegenhoudt en ipv hiervan alles op alles zal zetten en zoals zij in hun kiezersbeloften hebben aangegeven zorgen dat er een zwembad in Montferland terugkomt. Verder zullen er door verschillende groeperingen tot januari 2025 diverse acties worden georganiseerd om een AZC tegen te houden. Graag alvast uw steun door deze petitie te ondertekenen
Graag ondertekenen om dit onzalige voornemen van de Provincie Noord-Brabant tegen te houden.
Beste ondertekenaars,
Morgen is het zover: de petitie waarin wij onze bezwaren uiten tegen de voorgenomen woon-zorgvoorziening aan de Jaagweg 15-16 wordt aangeboden aan de gemeenteraad van Purmerend. Dit is een belangrijk moment om gezamenlijk een krachtig signaal af te geven.
Wij nodigen jullie allen van harte uit om morgenavond om 19.15 uur te verzamelen voor het gemeentehuis van Purmerend.
De officiële aanbieding van de petitie vindt plaats om 19.30 uur. Hoe meer mensen aanwezig zijn, hoe sterker ons gezamenlijke signaal zal zijn aan de raadsleden. Neem gerust een spandoek of bord mee om onze boodschap extra kracht bij te zetten!
Namens ons team willen wij jullie alvast bedanken voor de steun en betrokkenheid die jullie hebben getoond door de petitie te ondertekenen. Samen laten wij zien dat de stem van de bewoners van Purmerend telt.
We hopen jullie morgenavond te zien!
Met vriendelijke groet,
Actiegroep ''De Woonplek'' Jaagweg 15-16
Bestuurscommissie trekt conclusie na besluit bomen Korte Muiderweg: Het moet anders met stedelijke projecten
Er gaan heel veel bomen sneuvelen op de Korte Muiderweg.
De Korte Muiderweg staat, ondanks grote bezwaren van zowel de bestuurscommissie als uit de gemeenschap, op het punt een groot aantal bomen te verliezen.
Het is de actiegroep Behoud Bomen Muiderweg, ondanks goed onderbouwde alternatieven, niet gelukt om wethouder Van Dantzig op andere gedachten te brengen.
Onderbouwing besluit bomenkap
In een uitgebreide onderbouwing van maar liefst twaalf pagina’s gaf het college aan dat de bomenkap onvermijdelijk is vanwege de benodigde ruimte voor een veilig tweerichtingfietspad aan de westzijde en het behoud van een rijbaanbreedte die de veiligheid op de weg ondersteunt.
De gekozen herinrichting volgt volgens de gemeente het mobiliteitsplan voor Weesp, dat de toegestane snelheid op de Korte Muiderweg verlaagt naar 50 km/uur en zorgt voor betere fiets- en wandelvoorzieningen.
Hoewel de actiegroep verschillende alternatieven voorstelde, waaronder het verplaatsen van de weg naar het oosten en het realiseren van eenrichtingsfietspaden aan beide kanten van de weg, concludeerden experts dat deze opties te duur, te complex of minder veilig zouden zijn. Een lagere snelheid van 30 km/uur werd ook onderzocht, maar volgens de gemeente zou dit niet leiden tot het behoud van extra bomen en de verkeersveiligheid juist kunnen verminderen.
Extra kosten
Tijdens een bijeenkomst met de actiegroep lichtte de wethouder het besluit toe en benadrukte hij de extra kosten. Het alternatief van de actiegroep kost volgens de wethouder 1,2 tot 1,5 miljoen aan plankosten en ongeveer vijf miljoen aan uitvoeringskosten extra. Een korte rekensom leert dat 1.500.000 extra plankosten gedeeld door 150 euro per uur, 10.000 uur arbeid is. Best veel voor het tekenen en berekenen van een alternatief van een ontwerp waar al heel veel voorwerk voor is verricht.
De woordvoerder laat weten dat het voorwerk, dat reeds is gedaan door de actiegroep, ook gedaan en gecheckt moet worden door ambtenaren/experts. Dit zou echter betekenen, dat wanneer één fte ongeveer 1692 arbeidsuren op jaarbasis is, er zo’n zeven mensen een jaar lang fulltime hier mee bezig zijn.
De woordvoerder van wethouder van Danzig reageert hierop dat de geschatte kosten niet alleen uren van ambtenaren zijn. “Als het alternatieve scenario uitgezocht wordt, zijn er ook tijdelijke infrastructurele - en/of verkeersmaatregelen nodig vanwege de lange doorlooptijd. Dat betreft vooral de veiligheid en de staat van de bestaande fietspaden. Deze moeten onderhouden en mogelijk nog verbeterd worden.”
Inspraakavonden werden druk bezocht, het mocht allemaal niet baten.
Conclusies bestuurscommissie Nadat het besluit over de Korte Muiderweg bekend werd op dinsdag 22 oktober, werd het dezelfde avond in de vergadering van het Algemeen Bestuur Weesp/Driemond besproken. Hoewel het onderwerp niet op de agenda stond, voelde bestuursvoorzitter Katinka Hilders goed aan dat er behoefte was bij de bestuurscommissieleden om er op te reageren. “Het is anders dan wat wij hebben geadviseerd, maar ik denk dat we met elkaar uitgebreid alles hebben ingezet wat we hebben kunnen inzetten.”
Bewoners moeten eerder betrokken worden bij stedelijke projecten De eerste die het woord nam was Mathijs Petri (WSP), die zijn teleurstelling niet onder stoelen of banken stak. “Wat hier gebeurt, is een bekend verhaal uit het participatiecircuit. De boodschap is eigenlijk: ‘Sorry mensen, vervelend. Het is een besluit waar we niet blij mee zijn, maar het is te duur. Het kost te veel tijd om het nu nog te wijzigen en dus moeten we er maar mee doorgaan.’” Volgens Petri viel er dan ook maar één conclusie uit te trekken: Het moet anders met de stedelijke projecten. “Bewoners moeten eerder betrokken worden bij stedelijke projecten en het bestuur van Weesp moet eerder aan de knoppen zitten zodat de plannen altijd bijgesteld kunnen worden. Dat moeten we gaan regelen!”
Sjaak Oostenrijk (PvdA) sloot zich bij Petri aan en vroeg zich af of het niet mogelijk is om aan de westkant extra bomen in het noorden te planten als compensatie voor al het groen dat verloren gaat door de kap van die grote bomen. “Die suggestie zou de portefeuillehouder meenemen. Ik vraag me af wat daarmee gebeurd is?”
Diepe teleurstelling Volgens Hilders is alles meegenomen, maar het enige wat daadwerkelijk wijzigt, is dat het 30 km/uur gedeelte tientallen meters verplaatst richting de rotonde. Cor Bavinck (VVD) liet weten dat ook zijn partij diep teleurgesteld is over dit resultaat, “voor zover je het een resultaat mag noemen. Voor het ongelukkige voorstel om een tweerichtingenfietspad te gaan creëren op die locatie voorzien wij enorme veiligheidsproblemen. Ik hoop dat het mee gaat vallen, maar ik heb er nu al pijn in mijn buik van.”
Het is bestuursmacht, we drukken door Cees Sluyk vroeg zich af hoe het voor de inwoners is. Eerst een tijdelijke school waar ze niet over mee mochten praten. Toen een weg waar ze niet over mee mochten praten. Na protest krijgen ze als genoegdoening een 30-kilometerzone die verschuift.
“Daarom ben ik het eens met de heer Petri. Wat moeten we nu met die grootstedelijke projecten? Hoe kunnen we aan de voorkant participatieprojecten opstarten? We moeten met elkaar heel goed nagaan hoe we dat kunnen realiseren. Ik had gehoopt dat er meer zou worden gekeken naar de mogelijkheden. Ik heb hierbij het idee, en ik denk een heleboel mensen in Weespersluis: het is bestuursmacht, we drukken door.”
Ron Anches (D66) meldde dat hij ook teleurgesteld is over de uitkomst, maar wees erop dat de bestuurscommissie ook een verantwoordelijkheid heeft. “Het college van de voormalige gemeente Weesp heeft besloten om de Korte Muiderweg, ondanks zijn historische waarde, onder het grootstedelijk project te laten vallen. We mogen als bestuurscommissie teleurgesteld zijn, maar we moeten ook beseffen dat we een verantwoordelijkheid hebben naar de toekomst, en dat de beslissingen die wij vandaag nemen over een aantal jaren gevolgen hebben voor de inwoners van Weesp en Driemond.”
Motie De gemeenteraad van Amsterdam nam in februari 2024 een motie aan om te onderzoeken hoe zoveel mogelijk bomen langs deze weg behouden konden blijven bij de herinrichting.
Het college heeft het definitieve ontwerp goedgekeurd waarin de meeste bomen gekapt worden Toch heeft de gemeente besloten om de bomenkap grotendeels door te zetten. Deze motie, ingediend door raadsleden Emmerik, Havelaar, Minderhoud, Van Renssen en Aslami, vroeg om de bomen zo veel mogelijk te sparen, daarbij ook rekening houdend met de verkeersveiligheid.
De actiegroep Behoud Bomen Muiderweg leverde alternatieve ontwerpen aan die bijna alle bomen zouden behouden, maar uiteindelijk werden die allemaal afgekeurd. Het college heeft het definitieve ontwerp goedgekeurd waarin de meeste bomen gekapt worden, met een voorstel voor heraanplant.
De motie kreeg brede steun van bewoners, en een petitie voor het behoud van de bomen kreeg meer dan 2.000 handtekeningen. Wethouder Van Dantzig sprak meerdere malen met de actiegroep en bezocht Weesp om het besluit toe te lichten. Hij gaf aan dat de nieuwe aanplant, met grotere stamomvang, zal bijdragen aan een volwassen uitstraling van de bomenrij op de lange termijn. Net als de bestuurscommissie vinden veel bewoners het besluit uitermate teleurstellend.
De werkzaamheden starten naar verwachting in 2025 en duren maximaal twee jaar.
Tekst: Riz Jongerius
brommobielen worden niet toegestaan op de ferry vlissingen / Breskens
omdat deze voertuigen bromfietsen of voertuigen zijn op 2 wielen
deze voertuigen moeten dan gebruik maken van de tunnel
terwijl dit voor brommobielen verboden is dus beste mensen ook
hier word er gemeten met 2 maten door de overheid brommobielen
kunnen dan nooit naar Zeeuws Vlaanderen rijden vanuit Zeeland
dus ook vandaar ik deze petitie voor een gelijk recht te halen
.
In Het Parool staat dat een Nederlandse fatbikefabrikant nu ook met een model komt speciaal voor tieners.
In een buitenlandse webshop wordt het ding aangeprezen als ‘ideaal voor tieners tussen de 10 en 14 jaar’.
Want: "If he can get to/from school on a regular bike, the 250W e-bike will make no difference, it’ll just get him there easier and faster."
Dus zonder lichaamsbeweging en sneller. Nu ook stabieler voor hun lengte, dus ze kunnen als een kogel over straat schieten bij 25km/u.
Het model wordt aangeboden door een fabrikant met een slechte reputatie. Bij dat merk kan de bestuurder doorgaans via het display op het stuur de maximumsnelheid eraf halen.
Als de begrenzing eenmaal is opgeheven kan de motor voor hogere snelheden zorgen dan bij een volwassene. Het frame en de bestuurder is kleiner is en lichter immers.
Zou er een kenteken met keuring door de Rijksdienst voor Wegverkeer nodig zijn, dan kan deze fiets afgekeurd worden. Als iemand dan via eigen import alsnog de straat op gaat met dit ding dan valt dat op als alle e-bikes een kenteken hebben. Handhaving is makkelijk, als omstanders dan niet al protesteren.
Alle fietsenmakers kunnen dan ook besluiten om e-bikes zonder kenteken niet te repareren, de inspectie kan bij het aantreffen van e-bikes zonder kenteken de tent sluiten of een boete geven.
De eigen import van e-bikes is dan even lastig als wanneer je een auto importeert uit het buitenland. Die moet je dan bij de RDW laten keuren. Kost geld, er is een wachtlijst, je moet naar een testcentrum.
Maar voor reguliere fabrikanten en importeurs met een gekeurd model is dat niet nodig. Die kunnen na keuring van een enkel exemplaar alle e-bikes van hetzelfde model gelegaliseerd krijgen.
Als er duidelijkheid is over elke e-bike kan er ook een onderscheid worden gemaakt tussen e-bikes die geschikt zijn voor 14-jarigen en welke vanaf 16 geschikt zijn (en een bromfietsrijbewijs vergen).
Iedereen nogmaals dank voor jullie steun aan deze petitie.
Graag wil ik iedereen vragen nogmaals de petitie te delen en verder te verspreiden.
Met vriendelijke groet,
Sven
"In reactie op de kritische vragen greep ze al snel terug op wat ze op dag één in het opleidingsklasje van de PVV had geleerd: Bij kritiek wild om je heen slaan (het liefst met jij-bakken) en vervolgens terugkeren naar de primaire boodschap." schreef Lucas Benschop van 1848 in zijn zondagse nieuwsbrief. Met een overzicht van de krantenartikelen waarin de incompetentie van Faber genoemd wordt:
NRC: Kamer twijfelt aan betrouwbaarheid forse asielbezuinigingen minister Faber: ‘Dit is wensdenken’
Volkskrant: ‘Ik diesel gewoon door’, zegt asielminister Faber.
Maar de Kamer vraagt zich af: waarmee precies?