De eerste rechtszaak waar ik als gemachtigde optrad is 14 januari vonnis gewezen en is verloren door ANP! Beter kon het jaar niet starten. Ik heb al vaker mensen geholpen met verweerstukken, doch op de achtergrond en nooit eerder tegen ANP. Een andere start dus als vorig jaar, dat begon met winst voor ANP in mijn herroepingszaak over de kippenfoto. Een uitgebreide terugblik op 2025 op mijn kletsblog.
De gewonnen rechtszaak
Ik moet eerlijk bekennen dat ik bij aanvang dacht: appeltje-eitje. Een veelgebruikte foto van de val van Epke Zonderland waar ANP de hoofdprijs voor vraagt. Gemaakt door een freelancefotograaf en ANP beweerde zoals gebruikelijk dat ze de rechthebbende was. Maar ik was even vergeten hoe bureaucratisch het eraan toe gaat. En dat de tentakels van machtige mediapartijen lang zijn. Halverwege kreeg ik spijt dat ik mijn cliënte opzadelde met een risicovolle procedure. Gelukkig liep het goed af. ANP moet maar liefst 2.500 euro betalen!
Mij was het te doen om een verklaring voor recht dat ANP wappert met het auteursrecht van de fotograaf. De rechter besliste echter dat er op de foto geen auteursrecht rust.
Helaas ook winst voor ANP
Hoe uitzonderlijk het is dat we wonnen blijkt uit de zoveelste – door een ZZPer verloren – zaak. Onduidelijk blijft of de foto überhaupt onrechtmatig gebruikt is, zou zomaar kunnen dat de webbouwer van de ZZPer een licentie kocht. En of ANP de rechten heeft dan wel de rechthebbende middellijk vertegenwoordigt komt niet aan bod. In persoon procederende gedaagden vragen helaas nooit naar bewijs daarvan.
Trollenwissels
_
Cassatieverzoek afgewezen
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden besliste dat het portretrecht van artikel 19.3 Aw niet geldt voor digitaal gebruik. Mijn kanttekeningen bij dat arrest lees je hier.
Mijn verzoek is afgewezen. Er blijkt een maas in de wet te zijn en het hof mocht beslissen dat het portretrecht van artikel 19.3 Aw alleen geldt voor analoog gebruik. Mijn argument dat het portretrecht van de AVG, dat wél geldt voor digitaal gebruik, toegepast had moeten worden faalt. Dat had de advocaat van de geportretteerde in de procedure moeten aankaarten, het hof is niet verplicht om het recht aan te vullen.
Je vraagt je vooral af waarom onze wetgever met de komst van de AVG het achterhaalde portretrecht in de Auteurswet niet schrapte. Dit gedoe is toch een enorme belasting voor ons rechtssysteem. Het zijn kwalijke juristenfeestjes: het geschil kostte de verliezer meer dan 20.000 euro.
Voortgang boek
Op één hoofdstuk na – het allerbelangrijkste hoofdstuk, namelijk het pleidooi voor wetsherziening – is het boek klaar voor de laatste redactieronde.
Als autodidact ben ik verplicht om al mijn stellingen met uitspraken en vakliteratuur te onderbouwen. Het zijn lange lijsten geworden, ik heb ze online gezet: de bronnenlijst en de jurisprudentie.
Het is taaie materie, zeker voor beelddenkers als ik. Met plaatjes hoop ik het te verduidelijken. Ook die heb ik online gezet.
MergenMetz
Ik heb mijn handen vol aan het fotogebeuren. Ik was de naam MergenMetz bij auteursrechtgeschillen over teksten al eens tegengekomen. Bij zaken waar betoogd wordt dat schadevergoedingen gebaseerd moeten zijn op de daadwerkelijke schade. Maar ik kende het heldenverhaal niet: een 6 jaar lange strijd die 5.000 kostte. Voor een stukje gerechtigheid. Ik heb er alsnog een stukje over geschreven.
Norbert Mergen mailde me over Rights Control en Micta. Hij heeft inmiddels zijn ervaring online gezet. Mocht je ook brieven van deze fototrollen gekregen hebben, laat dan een reactie achter onder zijn artikel. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen. De ACM blijft weigeren te handhaven.
Sluit ik af met de status van mijn eigen herroepingszaak. Afgelopen woensdag besliste de rechtbank hoe de procedure voortgezet wordt. Ik ben in afwachting van de brief daarover. Hopelijk is een mondelinge behandeling definitief van de baan en volgt er spoedig einduitspraak. ANP heeft twee verweren: 1. Dat ik te laat ben met herroepen. 2. Dat Hollandse Hoogte destijds in opdracht van de fotograaf optrad. We gaan het zien. Hopelijk in het volgende nieuwsbericht de uitslag.
Deel de petitie… Deel je ervaringen online...
De petitionaris
Wil je meer weten waarom voor stemmen zo belangrijk is voor Rotterdam? Lees dan het bericht op onze website: http://www.rtm-xl.nl/2016/04/bouw-de-zalmhaventoren/.
Op 20 april heeft het Algemeen Bestuur van Stadsdeel Zuid de Nota van Uitgangspunten aangenomen. Tijdens deze vergadering is deze petitie overhandigd. Het aantal ondertekeningen stond op 1.350, met daarnaast 40 handtekeningen op papier.
Slettenhaar neemt 1350 handtekeningen in ontvangst voor verkeersveiligheid Van Woustraat tijdens verg.
alg.bestuur pic.twitter.com/jIMlPK0cs4— 020 stadsdeel Zuid (@StadsdeelZuid) April 20, 2016
De Nota van Uitgangspunten is door de politieke partijen aangepast. Naast de (volgens de Centrale Verkeerscommissie) onveilige variant met weinig ruimte voor voetgangers (autoparkeerplaatsen op de stoep), wordt een variant uitgewerkt met vrijliggende fietspaden en een variant zonder parkeren. De onveilige variant met weinig ruimte voor voetgangers is echter niet van tafel. De voorgestelde tijdelijke maatregelen om de straat nu al veiliger te maken, kregen geen meerderheid.
In het Voorlopig Ontwerp worden zodoende drie varianten uitgewerkt. Dit ontwerp kunnen we in de tweede helft van dit jaar verwachten.
Veiligheid en ruimte voor fietser en voetgangers is een stapje dichterbij gekomen, maar er is nog niet voor gekozen. Deze petitie blijft dus erg waardevol voor het vervolgtraject.
De Amsterdamse gemeenteraad heeft vandaag besloten het ja-ja systeem voor reclamefolderverspreiding per 1 januari 2017 in te voeren!
http://www.nu.nl/amsterdam/4250170/raad-akkoord-met-invoering-ja-ja-sticker-reclamefolders.html
Jaja2013 gaat voor landelijke invoer, teken daarom deze petitie!.
https://t.co/0Voz7YOetd nieuwe #petitie "Vernieuwing erfpachtstelsel Amsterdam" #Amsterdam— petities (@petities) April 21, 2016 .
Lees onderstaand stukje; (informatie vanuit gesprek tussen gemeente Harlingen, wetterskip Fryslân en de provincie in het kader van het Programma “De Nieuwe Afsluitdijk”)
Harlingen-Zuid is in de huidige situatie een enigszins verrommeld gebied. Het herbergt de volgende functies: sporthal en sportvelden, braakliggende gronden, supermarkt, brandweerkazerne, gemeentewerf en camping.
Het gebied maakt deel uit van het waterfrontgebied van de gemeente Harlingen.
Ter hoogte van Harlingen-Zuid is de reserveringszone maar liefst 130 meter breed. In principe mag binnen deze zone niets worden ontwikkeld. De wens is om deze zone terug te brengen naar 70 meter, zodat ontwikkelingen in het Westerzeedijkgebied mogelijk worden gemaakt. Voor een duurzame opwaardering van Harlingen-Zuid hebben wij gekeken naar de breedte van de reserveringszone en mogelijke combinaties tussen dijkversterking, (verblijfs)recreatie/ toerisme en natuurontwikkeling. Het gebied biedt diverse mogelijkheden. In onze voorstellen houden wij rekening met de wensen van de gemeente Harlingen met betrekking tot hoogwaardige, duurzame verblijfsaccommodaties en vergroting van het zandstrand aan buitendijkse zijde.
Laten we de discussie proberen aan te gaan en teken de petitie!
6 april 2016 Door Hagar Roijackers Ondernemers willen het niet meer. De laatste tijd krijgen we steeds meer telefoon en mail van campingeigenaren, manegehouders en voormalig veehouders die iets nieuws willen beginnen.
Het lukt niet meer om klanten naar hun gebied te krijgen. De omgeving wordt te eentonig, de lucht ruikt te vies, het uitzicht is niet meer aantrekkelijk. Deze lokale ondernemers, die goed zijn voor heel wat werkgelegenheid, sluiten zich aan in een lange rij met Brabanders die zich keren tegen de industrialisering in het buitengebied.
‘Dertig kilometer varkens in je achtertuin’, kopte het Brabants Dagblad op 6 april. In Nijnsel verrijst mogelijk opnieuw een megastal, dit keer met 18.000 varkens. Onze fractie bezocht het gebied kort geleden op uitnodiging van een groep ondernemers en bewoners. In de Kempen liggen nog prachtige landschappen. Maar zeker rond voormalige LOG’s (landbouwontwikkelingsgebieden) wordt het saaier en naargeestig: megastallenland. In De Peel zijn er al hele gebieden onleefbaar en industrieel gemaakt, in De Kempen gaat het rap dezelfde kant op. Vele plannen voor mestfabrieken maken het daar alleen maar erger. De enorme stallen die nu weer verrijzen, zijn vaak jaren geleden al ingetekend op de Brabantse kaart. Gemeentebesturen en ons Brabantse College kunnen niet anders dan toestemmen met de bouw, omdat anders schadeclaims te verwachten zijn. Brabantse agrarische gemeenten die zo verstandig zijn om een aanhoudingsbesluit te nemen, een dierstop, zien de megabedrijven verhuizen naar een nabije gemeenten. Zo kunnen dierrechten van Deurne en Reusel-De Mierde meegenomen worden naar gemeenten die het niet zo nauw nemen met de dierindustrie, zoals Bergeijk, Sint Anthonis en Sint Oedenrode.
Wie profiteert er toch van de groeiende industriële veehouderij in Brabant? Niet de omgeving, want het vormt een grote belasting voor lucht, water en bodem en daarmee voor onze gezondheid. Niet de lokale economie, want in megastallen werken nauwelijks mensen (de genoemde stal in Nijnsel geeft werkgelegenheid aan 1,5 fte voor de verzorging van 18.000 varkens) en het houdt bezoekers eerder op afstand dan dat het toeristen aantrekt. Niet ondernemers zelf, want zoveel levert de veehouderij niet op deze jaren. Met uitzondering van het biologische segment, daarin stijgen de melk- en vleesprijzen consistent. We moeten zelfs biologisch vlees en zuivel importeren om te voldoen aan de Nederlandse vraag, terwijl alleen al van de bijna 6 miljoen Brabantse varkens 70% over de grens verdwijnt.
Het antwoord op de profijtvraag is simpel: banken die agrarische leningen verstrekken en grootindustriële veeboeren die vaak ergens anders wonen. Die partijen geven we blijkbaar de dominantie over delen van ons Brabantse buitengebied. Hele stukken Brabant zijn afgeschreven voor natuurbeleving, toerisme en recreatie. Voor het soort ondernemerschap waar Brabanders wél blijer van worden, omdat ze er graag komen en omdat ze er graag werken. Omdat mooie grondgebonden gemengde bedrijven plezierig zijn om je kinderen mee naar toe te nemen en je producten te kopen. Omdat een bed & breakfast op een boerderij met bijvoorbeeld paarden, koeien en weideschapen leerzaam en leuk is voor stedelingen. Omdat een huifkartocht door de Peel of Kempen ons kan onderdompelen in de Brabantse geschiedenis. Nog even los van de slimme kansen die innovatieve ondernemers in de plantaardige landbouw zien.
Als het aan GroenLinks - en steeds meer andere partijen – ligt, komt er veel meer ruimte voor dat soort ondernemerschap. Waarbij je aan de omgeving geeft, in plaats van er een zware wissel op trekt. Waarin welzijn van mens, dier en natuur vanzelfsprekend centraal staat. En waardoor we ook onze kinderen een kans geven gezond op te groeien in het buitengebied.
Onze overheid zou eens wat beter naar ondernemers moeten luisteren en besluiten te stoppen met industrie waar niemand blij van wordt. Oplossingen liggen er genoeg, als we maar willen.
.