De eerste rechtszaak waar ik als gemachtigde optrad is 14 januari vonnis gewezen en is verloren door ANP! Beter kon het jaar niet starten. Ik heb al vaker mensen geholpen met verweerstukken, doch op de achtergrond en nooit eerder tegen ANP. Een andere start dus als vorig jaar, dat begon met winst voor ANP in mijn herroepingszaak over de kippenfoto. Een uitgebreide terugblik op 2025 op mijn kletsblog.
De gewonnen rechtszaak
Ik moet eerlijk bekennen dat ik bij aanvang dacht: appeltje-eitje. Een veelgebruikte foto van de val van Epke Zonderland waar ANP de hoofdprijs voor vraagt. Gemaakt door een freelancefotograaf en ANP beweerde zoals gebruikelijk dat ze de rechthebbende was. Maar ik was even vergeten hoe bureaucratisch het eraan toe gaat. En dat de tentakels van machtige mediapartijen lang zijn. Halverwege kreeg ik spijt dat ik mijn cliënte opzadelde met een risicovolle procedure. Gelukkig liep het goed af. ANP moet maar liefst 2.500 euro betalen!
Mij was het te doen om een verklaring voor recht dat ANP wappert met het auteursrecht van de fotograaf. De rechter besliste echter dat er op de foto geen auteursrecht rust.
Helaas ook winst voor ANP
Hoe uitzonderlijk het is dat we wonnen blijkt uit de zoveelste – door een ZZPer verloren – zaak. Onduidelijk blijft of de foto überhaupt onrechtmatig gebruikt is, zou zomaar kunnen dat de webbouwer van de ZZPer een licentie kocht. En of ANP de rechten heeft dan wel de rechthebbende middellijk vertegenwoordigt komt niet aan bod. In persoon procederende gedaagden vragen helaas nooit naar bewijs daarvan.
Trollenwissels
_
Cassatieverzoek afgewezen
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden besliste dat het portretrecht van artikel 19.3 Aw niet geldt voor digitaal gebruik. Mijn kanttekeningen bij dat arrest lees je hier.
Mijn verzoek is afgewezen. Er blijkt een maas in de wet te zijn en het hof mocht beslissen dat het portretrecht van artikel 19.3 Aw alleen geldt voor analoog gebruik. Mijn argument dat het portretrecht van de AVG, dat wél geldt voor digitaal gebruik, toegepast had moeten worden faalt. Dat had de advocaat van de geportretteerde in de procedure moeten aankaarten, het hof is niet verplicht om het recht aan te vullen.
Je vraagt je vooral af waarom onze wetgever met de komst van de AVG het achterhaalde portretrecht in de Auteurswet niet schrapte. Dit gedoe is toch een enorme belasting voor ons rechtssysteem. Het zijn kwalijke juristenfeestjes: het geschil kostte de verliezer meer dan 20.000 euro.
Voortgang boek
Op één hoofdstuk na – het allerbelangrijkste hoofdstuk, namelijk het pleidooi voor wetsherziening – is het boek klaar voor de laatste redactieronde.
Als autodidact ben ik verplicht om al mijn stellingen met uitspraken en vakliteratuur te onderbouwen. Het zijn lange lijsten geworden, ik heb ze online gezet: de bronnenlijst en de jurisprudentie.
Het is taaie materie, zeker voor beelddenkers als ik. Met plaatjes hoop ik het te verduidelijken. Ook die heb ik online gezet.
MergenMetz
Ik heb mijn handen vol aan het fotogebeuren. Ik was de naam MergenMetz bij auteursrechtgeschillen over teksten al eens tegengekomen. Bij zaken waar betoogd wordt dat schadevergoedingen gebaseerd moeten zijn op de daadwerkelijke schade. Maar ik kende het heldenverhaal niet: een 6 jaar lange strijd die 5.000 kostte. Voor een stukje gerechtigheid. Ik heb er alsnog een stukje over geschreven.
Norbert Mergen mailde me over Rights Control en Micta. Hij heeft inmiddels zijn ervaring online gezet. Mocht je ook brieven van deze fototrollen gekregen hebben, laat dan een reactie achter onder zijn artikel. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen. De ACM blijft weigeren te handhaven.
Sluit ik af met de status van mijn eigen herroepingszaak. Afgelopen woensdag besliste de rechtbank hoe de procedure voortgezet wordt. Ik ben in afwachting van de brief daarover. Hopelijk is een mondelinge behandeling definitief van de baan en volgt er spoedig einduitspraak. ANP heeft twee verweren: 1. Dat ik te laat ben met herroepen. 2. Dat Hollandse Hoogte destijds in opdracht van de fotograaf optrad. We gaan het zien. Hopelijk in het volgende nieuwsbericht de uitslag.
Deel de petitie… Deel je ervaringen online...
De petitionaris
Met genoegen kunnen wij meedelen dat de petitie succesvol is afgerond. De wijk draagt voortaan weer officieel de naam Kleiwegkwartier..
Dank u wel, Dirk uit Zwolle. Dat u op 21 januari om 12:35 de 20.000e ondertekening zette! .
Vandaag is een petitie gestart waarin studenten oproepen tot het inrichten van een stilteruimte op ROC Mondriaan. Met deze ruimte vragen zij aandacht voor rust, concentratie en welzijn binnen de school.
Studenten en betrokkenen worden uitgenodigd om de petitie te ondertekenen en zo het initiatief te steunen.
Na intensief overleg met de Omgevingsdienst zijn verdere geluidsmetingen gepland in de loop van 2026. Er is nog geen directe aanpak bekend van de problematiek.
Een omkasting of geluidswand is onze doelstelling. Ook U als omwonende kan bijdragen aan feedback. Noteer dagen en tijdstippen dat u het zeurende geluid goed waarneemt. U mag na enkele weken het overlastlogboek aan mij of direct aan de omgevingsdienst mailen. Onder het motto: Samen een sterk signaal afgeven.
Naast Decibel waarden zijn ook ; 1: Toetsing van Onrechtmatige hinder en 2 : Handhaving van Zorgplicht op BBT (Beste Beschikbare Technieken) beoogde doelen.
2 motoren zijn nog uit de jaren 70-80 Deze motoren zijn zeer gedateerd en vallen ruim buiten de BBT normen. Het niet voeren van demping op dergelijke motoren schendt zorgplicht BBT.
Blijf vooral de petitie ondertekenen en meld uw klacht ook bij de Gemeent en de Omgevingsdienst.
Bvd
Miljoenen demonstranten verzamelen zich zaterdag in de Verenigde Staten en internationaal voor gecoördineerde "No Kings"-demonstraties tegen het beleid en de agenda van president Donald Trump, zoals die door zijn regering worden afgedwongen.
Er vinden tegelijkertijd meer dan 2.600 bijeenkomsten plaats in grote en kleine steden, met ten minste één evenement gepland in elke Amerikaanse staat en demonstraties die zich uitstrekken over meerdere continenten, waaronder Duitsland, Portugal, Zweden, het Verenigd Koninkrijk en Praag..
De minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening, Mona Keijzer, beantwoordt vragen over de petitie aan Kamerleden Peter de Groot en Rajkowski:
Vraag 1
Bent u bekend met het voornemen van studentenhuisvester DUWO om het huidige
hospiteerbeleid aan te passen, onder meer door middel van een door DUWO bepaalde voorselectie van kandidaten via een centraal platform?
Antwoord
Ja.
Vraag 2
Hoe beoordeelt u het dat deze beleidswijziging de invloed van zittende bewoners op de keuze van nieuwe huisgenoten verkleint, terwijl DUWO tegelijkertijd publiekelijk stelt dat huurders de regie behouden?
Antwoord
Het ministerie van VRO is geen partij in deze wijziging. De beleidskeuzes zijn aan DUWO.
Vraag 3
In hoeverre deelt u de opvatting dat hospiteren essentieel is voor de harmonie,
veiligheid en leefbaarheid in studentenhuizen, waar bewoners intensief samenleven op beperkte woonruimte en met gedeelde voorzieningen?
Antwoord
Het is niet aan mij om uitspraken te doen over de wijze van verdelen van woningen met gedeelde voorzieningen.
In het land worden daarvoor verschillende systemen gebruikt. Dit varieert van vormen waarbij de zittende huurders met verschillende maten van vrijheid zelf kunnen kiezen, tot vormen waarbij de kamerzoekende zelf kan kiezen wanneer die volgens objectieve criteria aan de beurt is.
Vraag 4
Erkent u dat studentenhuizen vaak een specifieke cultuur of identiteit hebben, zoals
verenigingshuizen, en dat wijzigingen in hospiteerregels deze identiteitsgebonden
woongemeenschappen onevenredig kunnen raken?
Antwoord DUWO heeft als sociale woningcorporatie de verantwoordelijkheid om voor studenten die op achterstand staan zorg te dragen voor gelijke kansen. Zij wijst daarbij onder andere op de student van ver die een kamer nodig heeft om te kúnnen studeren, de eerste-generatie student die de weg niet voldoende weet en nog geen groot netwerk heeft of een MBO-student. Dat sluit direct aan bij haar taakstelling die zij heeft als Toegelaten Instelling die in het belang van de volkshuisvesting werkt. DUWO is daarbij onderworpen aan de regels van de Woningwet, de overlegwet huurders-verhuurders en heeft ook te maken met de bepalingen van de Wet Goed Verhuurderschap.
Verhuurders kunnen zich hierbij niet ontdoen van de plicht om de woningtoewijzing (gedeeltelijk) elders onder te brengen. In het kader van de Wet goed verhuurderschap acht ik het voor sociale studentenhuisvesters noodzakelijk om een heldere en transparante manier van toewijzing te hanteren, waar objectieve selectiecriteria een rol spelen. Coöptatie met een vorm van voorselectie voldoet aan deze voorwaarden.
Vraag 5
Hoe weegt u de brede signalen van gebrek aan draagvlak voor de voorgestelde wijzigingen, waaronder enquêteresultaten van huurdersorganisaties, brievenacties van studenten en bewoners, een omvangrijke petitie en gezamenlijke uitingen van studentenorganisaties over het belang van sterke woongemeenschappen voor studentencultuur en welzijn?
Antwoord
Het ministerie van VRO is geen partij in deze wijzigingen.
Vraag 6
In hoeverre acht u het proportioneel dat DUWO deze wijziging doorvoert in het vrije
hospiteersegment, terwijl volgens betrokken partijen reeds een groot deel van de
woningvoorraad via bestaande voorrangsregelingen al wordt toegewezen en de
voorgenomen wijziging bovendien geen enkele extra studentenkamer oplevert?
Antwoord
De vraag of en in welke mate bestaande voorrangsregelingen bijdragen aan het bredere beleidsdoel zie ik als onderdeel van het goede gesprek tussen DUWO en haar
stakeholders en is niet aan mij ter beoordeling.
Vraag 7
Deelt u de analyse dat het structurele tekort aan studentenkamers het werkelijke
kernprobleem is binnen de studentenhuisvesting, en dat aanpassing van het
hospiteerbeleid niet bijdraagt aan het vergroten van de capaciteit? Zo nee, waarom niet?
Antwoord
Het aanpassen van het hospiteerbeleid staat los van het verkleinen van het structurele tekort. Ik onderschrijf de noodzaak van meer studentenhuisvesting. Als ministerie zetten wij ons in voor de realisatie van 60.000 nieuwe studentenwoningen en zijn daarbij voorstander van meer woningen met gedeelde voorzieningen. DUWO levert daar een bijdrage aan.
Vraag 8
Hoe beoordeelt u het risico dat het door DUWO voorgestelde beleid de sociale
samenhang, stabiliteit en sociale veiligheid aantast in hechte studentenhuizen die
momenteel juist een belangrijke buffer vormen tegen eenzaamheid, prestatiedruk en
mentale klachten bij studenten?
Antwoord
Het Landelijke Actieplan Studentenhuisvesting (LAS) gaat in op het studentenwelzijn. Het ministerie van VRO is geen partij bij het door DUWO voorgestelde beleid.
Vraag 9
DUWO stelt dat aanscherping van het hospiteerbeleid nodig om te kunnen voldoen aan de Wet goed verhuurderschap (Wgv). Erkent u dat deze wet ziet op verhuurders en niet op bewoners die gezamenlijk een huisgenoot kiezen, en dat gemeenten en
huurdersorganisaties aangeven dat DUWO de Wgv te ruim interpreteert?
Antwoord
De Wet goed verhuurderschap (Wgv) richt zich tot verhuurders en verhuurbemiddelaars. Zij zijn verantwoordelijk voor het voorkomen van ongerechtvaardigd onderscheid en voor transparantie over de wijze waarop huurders worden geselecteerd wanneer sprake is van een openbaar aanbod van woonruimte. Dat betekent onder meer dat verhuurders en verhuurbemiddelaars verplicht zijn te werken met objectieve selectiecriteria, een transparant selectieproces en een motiveringsplicht voor de gekozen huurder. Zij moeten beschikken over een vastgelegde werkwijze om ongerechtvaardigd onderscheid te voorkomen, die openbaar is gemaakt en bekend is bij alle werknemers van de verhuurder/verhuurbemiddelaar. De Wgv sluit voor wat betreft het verbod op ongerechtvaardigd onderscheid aan bij de normen van de Algemene wet gelijke behandeling (Awgb) en brengt daarin geen inhoudelijke beperking aan ten opzichte van het reeds bestaande recht. Daarbij mag de verhuurder bij de keuze voor een nieuwe huurder geen onderscheid maken op grond van de persoonskenmerken die de Awgb beschermt. Het gaat daarbij om: godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht, nationaliteit, hetero- of homoseksuele gerichtheid en burgerlijke staat.
De Wgv schrijft geen specifieke vorm van huurderselectie voor en verbiedt daarmee coöptatie of hospiteren niet. Ook selectie via coöptatie kan onder de Wgv plaatsvinden, mits deze op een transparante wijze is ingericht en binnen de kaders van het verbod op ongerechtvaardigd onderscheid blijft, zoals dat volgt uit de Awgb. Een manier waarop verhuurders uitvoering kunnen geven aan de wettelijke verplichtingen van de Wgv en Awgb is door schriftelijk vast te leggen en te communiceren (bijvoorbeeld via de website) dat nieuwe huurders worden geselecteerd middels coöptatie. Daarnaast dienen verhuurders de zittende huurders die bij de selectie betrokken zijn te instrueren dat de Wgv en de Awgb van toepassing zijn op de verhuurder. Op grond van de Awgb mogen zittende huurders bij coöptatie kan echter in sommige gevallen wel verdere eisen stellen aan kandidaat-huurders op grond van de persoonskenmerken die de Awgb beschermt en bijvoorbeeld huurders selecteren op basis van geslacht. Er mag echter nooit onderscheid worden gemaakt op basis van afkomst of huidskleur. Ook deze instructie kan schriftelijk worden vastgelegd als onderdeel van de werkwijze ter voorkoming van woondiscriminatie.
Hoe de verhuurder de wettelijke verplichtingen voortvloeiende uit de Wgv en Awgb concreet vertaalt in beleid, is in beginsel aan de verhuurder zelf. In hoeverre een verhuurder de Wgv aanleiding vindt om het eigen hospiteerbeleid aan te passen, betreft de wijze waarop die verhuurder invulling geeft aan zijn verantwoordelijkheden onder de wet.
Vraag 10
In hoeverre kunt u bevestigen dat de Wgv studentenhuisvesters niet verplicht om
hospiteren sterk in te perken en dat dit derhalve een beleidskeuze van DUWO betreft?
Antwoord
Zoals toegelicht in het antwoord op vraag 9 stelt de Wet goed verhuurderschap (wgv)
randvoorwaarden aan verhuurpraktijken, zoals onder andere het voorkomen van
ongerechtvaardigd onderscheid middels transparantie over de selectieprocedure en het gebruik van objectieve selectiecriteria. De Wgv laat ruimte voor verschillende vormen van huurderselectie, zolang niet in strijd met de Algemene wet gelijke behandeling (Awgb) wordt gehandeld.
Indien het huidige hospiteerbeleid van een verhuurder echter niet voldoet aan de
wettelijke randvoorwaarden voor verhuurpraktijken, dient een verhuurder het
hospiteerbeleid aan te passen.
Vraag 11
Kunt u uiteenzetten welke mogelijkheden u ziet binnen de Woningwet en de Wgv om het hospiteren als verworven praktijk in studentenhuizen te beschermen, mede gezien het belang van sterke woongemeenschappen voor studentencultuur, welzijn en sociale veiligheid?
Antwoord
De Wet goed verhuurderschap (Wgv) alsook de Algemene wet gelijke behandeling
(Awgb) laten ruimte voor het voortbestaan van coöptatie of hospiteren als
huurdersselectie. De Wgv en de Awgb maken geen einde aan het recht van zittende
bewoners om betrokken te zijn bij de keuze van een nieuwe huisgenoot, maar stellen
randvoorwaarden om ongerechtvaardigd onderscheid te voorkomen. Binnen dit
wettelijke kader kunnen verhuurders coöptatie blijven toepassen door transparant vast te leggen dat via coöptatie wordt geselecteerd, objectieve en kenbare selectiecriteria te hanteren, te beschikken over een vastgelegde en openbaar gemaakte werkwijze ter voorkoming van woondiscriminatie en door bewoners te instrueren dat de Wgv (en daarmee tevens de Awgb) op de verhuurder van toepassing is. Waarbij de zittende huurders, wanneer zij via een openbaar aanbod een huurder zoeken middels coöptatie, nimmer mogen selecteren op de verboden discriminatiegronden afkomst of huidskleur en daarbij een duidelijke werkwijze te hanteren.
Binnen het bestaande wettelijke kader kunnen verhuurders dus beleid voeren dat ruimte laat voor bewonersbetrokkenheid bij huurderselectie door middel van coöptatie, zolang dit zorgvuldig en non-discriminatoir wordt ingericht. Het is aan verhuurders zelf om binnen de wettelijke kaders keuzes te maken ten aanzien van zijn verantwoordelijkheden en de wijze waarop zij selectieprocedures inrichten.
Vraag 12
Welke beleidsinstrumenten staan de Rijksoverheid hierbij ter beschikking?
Antwoord
Zie antwoord op vraag 11.
Vraag 13
Heeft u zicht op de vraag of ook andere studentenhuisvesters voornemens zijn hun hospiteerbeleid aan te scherpen of te beperken, en kunt u aangeven in hoeverre hiervan sprake is van een bredere ontwikkeling binnen de studentenhuisvesting?
Antwoord
Kences is de brancheorganisatie voor sociale studentenhuisvesters. De Kences-corporaties willen gelijke kansen voor alle woningzoekenden, zoals ook mbo-studenten en studenten met een beperking of extra ondersteuningsvraag. Vorig jaar hebben de leden van Kences de toegankelijkheid van hun huisvesting en hun toewijzingsbeleid met elkaar besproken. Daaruit kwam naar voren dat zij de toegankelijkheid van hun huisvesting willen vergroten met meer gelijke huisvestingskansen voor iedereen. Bij de keuze van de toewijzingsmethode wordt een goede sociale cohesie binnen studentenhuizen meegewogen. Hospiteren op basis van inschrijftijd is een voorbeeld van een toewijzingsmethode waarmee studentenhuisvesting voor álle studenten toegankelijker wordt.
Daarnaast heeft het Landelijk Platform Studentenhuisvesting afgelopen augustus een oplegger voor het Landelijk Actieplan Studentenhuisvesting ondertekend. Daarin hebben het ministerie van VRO, het ministerie van OCW, studentenhuisvesters en studenthuurders zich uitgesproken voor een toegankelijke woningmarkt voor álle studenten.
Vraag 14
Bent u bereid in gesprek te gaan met studentenhuisvesters, gemeenten,
huurdersorganisaties en studentenorganisaties over zowel de juridische interpretatie
van de Wgv als de maatschappelijke gevolgen van het beperken van het hospiteerbeleid?
Antwoord
Ik zie geen reden om een gesprek aan te gaan over het hospiteerbeleid van
studentenhuisvesters. De studentenhuisvesters blijven met hun voorstellen binnen de kaders van de wet.
Vraag 15
Als het antwoord ‘ja’ is op vraag 14: bent u bereid de Kamer te informeren over de
uitkomsten van dit overleg, inclusief een beoordeling van mogelijke maatregelen om het hospiteren te behouden als norm binnen de studentenhuisvesting en om
identiteitsgebonden studentenhuizen te beschermen?
Antwoord
Zie antwoord op vraag 14.
Vraag 16
Kunt u deze vragen één voor één beantwoorden?
Antwoord
Ja.
Op het moment van schrijven staat de teller op 199 handtekeningen. Enorm fijn en een stimulans voor ondergetekende om de strijd met vuur te vervolgen! Gelukkig wordt dus toch de enorm schrijnende en pijnlijke zaak van seksueel misbruik in zijn vorm(en) eerlijk in de ogen gekeken.
Helaas, door het gros (nog) niet.... Jammer. Angst? Het niet willen? Dan een vraag aan u of jou, mocht dit je over de streep trekken: 1. Wat als dit onder uw of jouw dak zou plaats vinden? Volgt er dan actie? 2. Wat als dit in uw directe omgeving gesignaleerd wordt? U laat dit lekker gaan terwijl u dit weet, of zoekt u uit hoe u het beste dit kan stoppen?
Indien u beide vragen met ja heeft 'moeten' beantwoorden, acht ik dit voldoende overtuigend bewijs dat er geen belemmering zou moeten zijn om anoniem desnoods te ondertekenen. Vergeet alstublieft niet uw mail adres te checken en uw handtekening te bevestigen. Anders wordt uw handtekening niet geteld. Anonimiteit = gewaarborgd.
De datum van fysiek indienen in de Tweede Kamer aan de minister van Veiligheid en Justitie, staat op: DV 5 mei 2026, dinsdagmiddag tussen 13:15 uur en 14:00 uur.
Alvast hartelijk dank voor uw steun.
Hoe kan je zo'n grote operatie uitvoeren?
Het hoeft niet in 1 klap. Je kan ook beginnen met degenen die 67 en drie maanden worden - en daarmee recht op AOW krijgen - de kaart te geven.
Als dat goed gaat voer je het tempo op.
Maar sommige AOW'ers kunnen zich dit niet veroorloven, een treinritje kun je niet eten
Van de ruim 3,5 miljoen AOW'ers zijn er zo'n 60.000 die op bijstandsniveau leven. Die kan je de kaart terug laten geven aan NS en die maakt de waarde van de kaart aan ze over. Maar dat blijft dan een individuele keuze want evengoed zien ze het wel zitten omdat ze er gratis familie mee kunnen bezoeken die kan helpen of tweedehands koopjes in het hele land kunnen scoren.
En anderen kunnen om medische redenen er geen gebruik van maken
Dat gaat om gemiddeld de laatste 3 jaar van een mensenleven. Maar ondertussen wordt men steeds langer gezond oud. Zo kan je jaren de kaart goed gebruiken. Ook voor hen zou er een teruggave-optie ingevoerd kunnen worden. Bewijs opsturen naar de NS Klantenservice en de kaart wordt gepauzeerd en overgemaakt als geldbedrag.
Weer anderen zullen toch de voorkeur blijven geven aan de auto
Ook zij profiteren van de kaart, maar dan indirect. Als anderen wel de auto laten staan of zelfs opgeven zal er meer ruimte komen. Met name in de spits. Als er in de spits in de trein meer zitplaatsen komen zullen sommige autoforensen weer voor het ov kiezen. Met maar een paar procent gedragsverandering kunnen autoknelpunten zich al spontaan opheffen.
In delen van het land is er geen treinstation
Daarom moet de regeling uiteindelijk ook gaan gelden voor al het ov. Sommige regionale vervoerders hebben overigens nu al gratis lokaal ov voor ouderen. Maar ook al moet je tientallen kilometers met de auto naar een station, als je een lange reis maakt kun je het grootste deel wèl met de trein doen en zo brandstof besparen.
Maar niet iedereen wil reizen
Ondertussen is vereenzaming wel een groeiend probleem. Als het reizen geen obstakel is kan je gelijken met dezelfde interesses, vage kennissen of verre familie toch opzoeken, terwijl het nu gekkigheid is om er een hele reis voor te maken. Het is gezond om op pad te gaan.
Het ov is veel te ingewikkeld
Vroeg of laat kan je toch afhankelijk worden van het ov als je geen auto meer mag of kan rijden. Het is beter om dan al vertrouwde routines te hebben ontwikkeld. Overigens is het al doende snel (weer) te leren. Als er ondertussen - door de kaart - veel leeftijdgenoten ook in het ov zijn dan wordt het al veel minder eng en gezelliger