De petitionaris heeft haar studie Mediarecht afgerond en wacht op haar cijfer. Tijd voor een overzicht van gerechtelijke dwalingen die fototrollen gebruiken om mensen onder druk te zetten en te laten betalen.
Op eigen naam schade vorderen
Ik zie steeds meer blafbrieven namens grote partijen als ANP, Reuters, AFP en Alamy. Partijen die op eigen naam schade vorderen en waar de fotograaf zelf vermoedelijk geen cent van ziet.
Nieuw voor mij was dat Copytrack namens DPG Media meer dan duizend brieven in één week verstuurt. Vermoedelijk blijven de ‘boetes’ van DPG Media onder de € 500,- en die worden niet aan mij voorgelegd, vandaar dat ik het niet wist.
DPG Media krijgt weliswaar een vrijwel onbeperkte licentie van de fotograaf, maar fotografen behouden hun auteursrecht en dragen het niet over.
Helaas vragen gedupeerden zelden naar bewijs dat eisers gerechtigd zijn om op eigen naam schade te vorderen en moet ik de eerste kantonrechter nog tegenkomen die geen genoegen neemt met een bewijsaanbod. Een bewijsaanbod dat tegenwoordig bijna standaard is terwijl de wet voorschrijft dat alle bewijsmiddelen bij dagvaarding moeten worden overlegd, de substantiëringsplicht, art. 111.3 Rv.
Vraag je wél naar bewijs, dan win je.
Verwijtbaarheid
De term diefstal voor een onopzettelijke inbreuk is ongepast. Diefstal is een misdrijf, daar doe je aangifte van en dat valt onder strafrecht. Fototrollen willen geen straf maar schadevergoedingen. Ze beschuldigen je van een onrechtmatige handeling. Dat is geen misdrijf, je dient enkel schade te vergoeden en het valt onder civielrecht.
Een inbreuk moet verwijtbaar zijn om voor schadevergoeding in aanmerking te komen. Cruciale vraag is of jij wist, of redelijkerwijs had kunnen weten dat je rechten schond. Voor foto’s die automatisch verschijnen via een feed of een link die je deelt is de uitgever aansprakelijk. Voor foto’s die een ander plaatst de ander. En bij foto’s die anoniem zijn uitgegeven kun je mijn inziens niet verwachten dat je voor niet-commercieel gebruik uitgebreid onderzoek doet naar de rechthebbende.
Bij deze recente zaak zou ik zelf ingezet hebben op verwijtbaarheid.
Naamsvermelding
Alleen de fotograaf zelf heeft recht op naamsvermelding en op schadevergoeding voor het ontbreken van naamsvermelding. Het is een persoonlijkheidsrecht dat niet overgedragen kan worden. Een werkgever, een uitgever, opdrachtgever of rechtenbeheerder heeft geen recht op naamsvermelding, noch op schadevergoeding voor het ontbreken ervan. Daar is duidelijke jurisprudentie over.
Zo heeft Roel Dijkstra geen recht op schadevergoeding wegens ontbreken naamsvermelding bij de beroemde foto’s van Bokito.
Het recht op naamsvermelding vervalt zodra de foto met toestemming van de fotograaf zonder naamsvermelding is uitgegeven. Een aantal partijen geven bewust foto's anoniem uit om vervolgens blafbrieven te versturen.
Onderbouwing schade
De wet gaat uit van daadwerkelijke schade. Schadevergoedingen zijn zelden deugdelijk onderbouwd en rechters gaan ondanks gemotiveerde betwisting vaak mee in de opgeklopte bedragen. Fototrollen gebruiken dat om hoge bedragen af te dwingen.
Helaas vragen gedaagden zelden naar bewijs van het tarief dat ten tijde van de inbreuk gold. Rechter schat dan het tarief of sluit aan bij de tarieven van Stichting Beeld Anoniem of bij tarieven uit eerdere jurisprudentie.
Het door professionals vaak gegeven advies, betaal het normale tarief met een kleine opslag, raad ik ten zeerste af. Je verhoogt mijn inziens de kans dat ze je voor de rechter slepen. Je betwist immers niet dat zij gerechtigd zijn èn erkent verwijtbaar gehandeld te hebben.
Fotograaf zonder blafjurist
Het gevolg van de toenemende hoeveelheid blafbrieven voor partijen die de rechten niet hebben is dat het voor de fotograaf met een serieuze claim steeds lastiger wordt om zelf zijn rechten te handhaven.
Waardeer het als de fotograaf zelf contact opneemt en probeer het zonder tussenkomst van een jurist op te lossen. Voor beide kanten lopen de kosten anders snel op.
Mijn advies als de fotograaf je zelf benaderd is zonder enige discussie een billijke schadevergoeding over te maken. Voor een particulier, kleine stichting of sportvereniging €25 tot €50,-. Voor commercieel gebruik €100 tot €250,-.
Nieuwe afleveringen Kafka
Tot slot, de serie artikelen op LinkedIn over mijn ervaringen met de overheid is aangevuld met deel 4 over Rechtbanken en deel 5 over de Nationale Ombudsman.
Nog een lange weg te gaan. Promoot de petitie en deel je ervaringen met fototrollen online.
Groet!
De petitionaris
Allereerst: ontzettend bedankt voor jullie steun! Dankzij jullie betrokkenheid staat de petitie inmiddels op meer dan 600 handtekeningen.
Vandaag hebben wij de petitie officieel aangeboden aan de gemeenteraad van Almere en wethouder onderwijs Nienke Nieuwenhuizen (CDA) . De aanbiedingsbrief is verzonden via de raadsgriffie en in afschrift gedeeld met zowel de Almeerse Scholen Groep (ASG) als het Oostvaarders College.
Met de petitie vragen wij de gemeente om de voorgenomen samenhuisvesting te heroverwegen en te kiezen voor een oplossing die recht doet aan de belangen van alle leerlingen, ouders en medewerkers.
Wij vinden het belangrijk de gemeente eerst de gelegenheid te geven om inhoudelijk op de zorgen van de ondertekenaars te reageren.
Zodra wij een reactie ontvangen, zullen wij deze uiteraard met jullie delen.
Nogmaals hartelijk dank voor jullie steun, betrokkenheid en vertrouwen. Samen laten we zien dat ouders en inwoners graag meedenken over belangrijke besluiten die onze kinderen raken.
Wordt vervolgd!
In de eerste plaats wil ik alle ondertekenaars hartelijk danken voor de genomen moeite en het uitspreken tegen deze boycot. Als jullie deze nog verder kunnen verspreiden zou ik jullie allen erg dankbaar zijn.
Zoals velen hebben kunnen zien heeft deze petitie ook in de media aandacht gekregen.
Zo stond er vandaag dit bericht: https://www.ad.nl/amersfoort/bedreigingen-en-scheldtelefoontjes-naar-theater-flint-om-israel-boycot-zijn-onacceptabel-vindt-wethouder~aafc2fc8/
Met name de reactie van Wethouder Bijlholt is tekenend. Daarom heb ik als reactie op dat artikel de volgende e-mail naar de redactie van het AD verzonden:
__
Beste redactie,
In reactie op onderstaand artikel https://www.ad.nl/amersfoort/bedreigingen-en-scheldtelefoontjes-naar-theater-flint-om-israel-boycot-zijn-onacceptabel-vindt-wethouder~aafc2fc8/ In reactie op het AD-artikel “Bedreigingen en scheldtelefoontjes naar Theater Flint om Israël-boycot zijn onacceptabel, vindt wethouder” (8 juni 2026) wil ik graag nog reageren.
Ik deel volledig de afkeuring van bedreigingen en scheldtelefoontjes. Geweld en intimidatie zijn nooit acceptabel, ongeacht het standpunt in het conflict.
Dat neemt niet weg dat de kern van de kwestie legitieme vragen oproept. Wethouder Bijlholt stelt dat het om een culturele boycot gaat en geen politieke. Theater Flint zelf motiveert de boycot echter expliciet als reactie op het beleid van de Israëlische regering. Daarmee is het per definitie een politieke stellingname.
Reguliere kunstenaars, medewerkers en bezoekers hebben hier geen inspraak in gehad, terwijl Flint een publieke instelling is die met gemeenschapsgeld wordt gefinancierd.
Dat het om een politieke boycot gaat, blijkt bovendien duidelijk uit de visuele uitingen van het theater. Op de poster die Flint gebruikt ter ondersteuning van de boycot (en die ook in de petitie tegen de boycot te zien is) prijkt prominent een grote watermeloen. Dit is geen neutraal of puur artistiek symbool.
De watermeloen is een bekend Palestijns verzetssymbool dat direct verwijst naar de kleuren van de Palestijnse vlag. Het ontstond na 1967 als manier om het verbod op de Palestijnse vlag te omzeilen en wordt sindsdien gebruikt als teken van solidariteit met de Palestijnse zaak en verzet tegen Israël.
Door dit symbool prominent te plaatsen kiest Theater Flint expliciet partij in het Israël-Palestijnse conflict. Dat is hun recht, maar het past niet bij de positie van een met publieke middelen gefinancierd theater dat voor álle inwoners van Amersfoort een open en veilige culturele ontmoetingsplek zou moeten zijn.
Het is bevreemdend dat de wethouder een dergelijke stellingname inneemt die aantoonbaar niet juist is.
Wellicht daarom de vraag aan meneer Bijlholt: is het wenselijk dat een gesubsidieerde instelling eenzijdig een politieke boycot voert en daarbij een beladen symbool hanteert?
Met vriendelijke groet,
Erik Jan van Wierden
Op 14 januari diende bij de Haagse Rechtbank de zaak van Heemschut en medestanders tegen het besluit van de gemeente Westland om de R.K. Begraafplaats aan de Dijkweg geen monumentenstatus te geven.
De Rechtbank deed op 15 april uitspraak. De rechter constateert dat de gemeente de vrijheid geeft genomen om tegen adviezen van deskundigen in te gaan. En die vrijheid heeft de gemeente volgens de rechter. De rechter heeft duidelijk gemaakt in het ene rapport meer te zien dan in het andere. Dat is een afweging waartegen de eisers zich succesvol zouden kunnen verzetten via een beroep indien er sprake was van een groter verschil in de puntentellingen. In de grond van de zaak komt het erop neer dat deze historische plek net niet genoeg punten behaalt én dat B en W weigeren het monument te behouden. Dat blijft schokkend omdat het de oudste katholieke begraafplaats in Naaldwijk is, met een historische relatie met de pastorie en de schuilkerk die aan de Dijkweg stonden. Schokkend is dat gemeente en parochiebestuur het niet nodig vinden het historische monument uit 1828 te behouden, omdat ‘dezelfde historische informatie ook wel ergens op papier te vinden is’. Wie dat beweert, snapt niet wat erfgoed is en waarvoor het dient. Het historisch ensemble was al verstoord, niet in de laatste plaats door de gemeente zelf die de afbraak van de pastorie in 2009 ook niet verhinderd heeft. Dat is een reden om dan maar alles op te ruimen, omgekeerd aan de redenering dat we juist moeten koesteren wat althans nog bewaard is. Zes jaar geleden kozen de werkgroep Behoud Roomskatholieke Begraafplaats Naaldwijk (zie rkbn.nl) en de gemeentelijke monumentencommissie voor restauratie, goed onderhoud en een groen dorpspark. Hun argumenten gelden nog steeds. Het parochiebestuur kiest voor sloop en geld, tegen het algemeen belang van het erfgoed in. Het is nog steeds niet te laat, maar het is duidelijk dat het parochiebestuur geen boodschap heeft aan beschaving en aan het verleden van de parochianen. Het is funerair erfgoed dat met respect bewaard moet worden.
Hoewel het even stil is geweest wat betreft de ontwikkelingen rondom het Cremermeer, zijn we hier op de achtergrond nog steeds druk mee bezig. Vorige week is er een hoorzitting geweest en de IJmuider Courant heeft inmiddels een tweede, uitgebreid artikel gewijd aan deze onzalige kapplannen: https://www.ijmuidercourant.nl/regio/ijmond/stichting-natuurbelang-strijdt-tegen-kap-duinbos-bij-cremermeer.-grote-ingrepen-vinden-wij-geen-standaard-onderhoud/155216158.html
De strijd is nog lang niet gestreden in ieder geval..
Woo-verzoek: alle documenten over de afvalwijziging Beverwijk (ondergrondse containers vs rolcontainers), incl. beleid, besluiten, onderzoeken, kosten, alternatieven en participatie..
Op Europadag 9 mei 2026 hebben we voor de tweede keer de verjaardag van de Europese Unie gevierd, nu in en rondom het Raadhuis van Hilversum, met live muziek, films, Proef Europa, kraampjes met info en spelletjes, en symposia. Zie verder: www.europadag.eu .
Kamervragen naar aanleiding van de uitspraak.
De BBB heeft concrete vragen gesteld naar aanleiding van de uitspraak in de zaak positieflijst.
https://app.1848.nl/document/tkapi/588228?utm
In mei 2026 heeft de Raad van State op juridische gronden besloten dat de bouw van gebouw SAM mag doorgaan. Daarmee is een einde gekomen aan 9 jaar strijd tegen dit veel te zware gebouw op de rand van historische binnenstad van Amersfoort.
De tekst van de uitspraak is te vinden op internet. Met dank nogmaals aan alle ondertekenaars van de petitie zal deze berichtgeving binnenkort worden verwijderd. Groet, namens Forum Flehite, Tom de Wit vz