Deze petitie staat al ruim vijf jaar online en al die tijd ervaar ik een doofpotcultuur. Te veel partijen hebben baat bij de status quo. Binnen de sector lijkt niemand zich geroepen te voelen een eind te maken aan de misstanden. Het is wegkijken en buitensluiten. Maar nu lijkt er toch iets in beweging te komen bij de Rechtspraak.
ANP verloor nog drie zaken
Eigenlijk denk ik dat ANP wel vaker verloor afgelopen jaren. Maar lang niet alle uitspraken worden gepubliceerd. Deze drie verloren zaken zijn door de Rechtspraak online gezet in 2026:
1. Foto belastingdienst. Het lijkt er sterk op dat ANP bewijs heeft vervalst. Gedaagde had namelijk andere screenshots via Wayback dan ANP.
2. Foto Stef Blok. Gebrekkige dagvaarding en indien schade zou zijn toegewezen zou dat slechts één euro zijn geweest.
3. Foto lachgascilinders. ANP heeft de rechten niet om een schadevergoeding te vorderen, die berusten bij de freelancer. Soortgelijke jurisprudentie met dezelfde freelancefotograaf was er overigens al jaren…
Ook weer winst voor ANP
Helaas ook een dertien-in-een-dozijn-zaakje dat ANP op de gebruikelijke manier won. Hoogste tijd dat eisende partijen verplicht worden bewijs te overleggen dat zij de auteursrechthebbende vertegenwoordigen. Juridische leken gaan er namelijk vanuit dat zo’n gerenommeerd bedrijf als ANP de rechten heeft om schadevergoeding te vorderen en vragen daarom niet naar bewijs daarvan.
Doofpotcultuur
Het blijft akelig stil in de pers en bij de bloggende juristen over de door ANP verloren zaken. Marcel van den Berg bracht in kaart waardoor dat wordt veroorzaakt. Heel fijn is dat Marcel de pen opgepakt heeft en een dossier over fototrollen gaat bijhouden. Er verschenen inmiddels 11 stukken.
The soap continues
Bij rechtbank Rotterdam kantelt er helaas nog niks: ik ben wederom niet-ontvankelijk verklaard. Dus wederom geen inhoudelijke beoordeling. Ook heeft de kantonrechter mijn naam wederom verkeerd gespeld. Kennelijk is het niet de bedoeling dat de vonnissen op mijn naam teruggevonden kunnen worden. De hele soap kun je lezen bij de crowdfunding.
Blijft er nog één optie over: cassatie in belang der wet. Ook dat zal misschien verzanden in bureaucratie, maar niet geschoten is altijd mis. En het is best vermakelijk om het vonnis uit 2019 te beoordelen met de kennis van nu. Ik heb maar liefst acht grieven gevonden! Kan me niet voorstellen dat de Hoge Raad ze alle acht kan afwimpelen. Maar goed, ik ben wel vaker zeker van mijn zaak geweest en rechtspraak is geen exacte wetenschap.
Pre-order boek
Eindelijk mijn manuscript ingeleverd. Maar er knaagde iets bij mij: de uitgever is aansprakelijk voor wat ik opschrijf en Communicatiereeks is een kleine uitgeverij. Gezamenlijk hebben we besloten ons contract te ontbinden. Lees hier verder.
Ik heb op dit moment geen zin om een andere uitgever te zoeken en weer met het manuscript aan de gang te moeten. Dus ik ga het zelf in een kleine oplage laten drukken. Kijk ik daarna wel verder. Lijkt me ook beter als het boek eerst bij de juiste personen belandt en er niet gelijk lelijke reviews bij Bol & co verschijnen. Genoeg partijen die niet blij zullen zijn met het boek.
Je kunt het boek hier pre-orderen. De oplage laat ik afhangen van het aantal pre-orders en zal maximaal 500 stuks bedragen.
Bart Hofmeester
De vaste advocaat van Roel Dijkstra heeft haar toga aan de wilgen gehangen en nu heeft hij een nieuwe juridische partner: Dirk Jan Dijkstra. Die maakt het nog wat bonter getuige de bedragen die hij claimt en de stukken die hij meestuurt als bewijs dat Roel Dijkstra de maker zou zijn van de foto’s van Bart Hofmeester.
Don Pedro
Pieter Pannevis was eveneens vaste klant van Kitty van Boven. Twee hardwerkende ondernemers moesten duizenden euro’s betalen voor het gebruik van zijn foto's op hun Facebookpagina: een broodjeszaak en een vishandel. Vooralsnog lijkt hij niet overgestapt naar een ander en stuurt zelf sommatiebrieven. Hoe je daarop reageert met een tegenvoorstel lees je hier.
Het komt zelden voor dat ik een schikkingsvoorstel maak. Dat doe ik alleen bij een commerciële inbreuk en als er namens de rechthebbende geclaimd wordt. Dat moet ik Pieter Pannevis nageven, in tegenstelling tot Roel Dijkstra jaagt hij op eigen foto’s!
Dat was mijn riedeltje weer deze keer. Deel dit voorgangsbericht en help mee fototrollen in een desinfecterend zonnetje te zetten.
Groet!
De petitionaris
zie link.
Beste mensen, Maandag 21-3 zijn de voorstellen om de ORT af te schaffen tijdens een onderhandeling van de vakbonden en de Nederlandse Federatie UMC's van tafel geveegd. Mede door uw steun is dit mogelijk geworden. Hartelijk dank hiervoor! Met vriendelijke groet, Marjolein Doppenberg Verpleegkundige VUmc.
Bekijk de uitzending.
DEN HAAG - Minister Jan Kees de Jager van Financiën heeft de Nederlandse banken aangesproken op hun terughoudendheid om hypotheken te verstrekken aan eigenaren met een woning op particuliere erfpacht. © AFP De Jager heeft dat maandag geantwoord op vragen van de Tweede Kamerfractie van de VVD. De Jager bevestigt dat diverse banken huiverig zijn om hypotheken te verlenen bij particuliere erfpacht. Volgens de banken komt dat door onduidelijkheid over de voorwaarden en de toekomstige hoogte van de erfpacht. De Jager vindt dat dat er niet toe mag leiden dat mensen met een onverkoopbaar huis blijven zitten en De Nederlandse Vereniging van Banken vindt dat ook, schrijft hij in zijn brief aan de Kamer. ''Ik ga er dan ook vanuit dat de NVB een serieuze inspanning doet om dit te bewerkstelligen.
Ik heb hierover contact gehad met de NVB en heb mijn zorgen bij de NVB neergelegd.'' Onverkoopbaar Volgens de Vereniging Eigen Huis zijn tienduizenden woningen onverkoopbaar geworden door de reactie van de banken op erfpacht. Vorig jaar zouden de banken ineens gestopt zijn met het verlenen van hypotheken bij huizen met erfpacht. De NVB stelde vorige week dat de banken de problemen wel willen oplossen, maar dat niet alleen kunnen. Overleg De banken willen overleg met overheden, toezichthouders, erfverpachters en consumentenorganisaties. Standaardisering van erfpachtcontracten is een mogelijke oplossing, aldus de NVB. Ook kan gedacht worden aan het instellen van een marktmeester, een onafhankelijke autoriteit die boven de partijen staat en goede en slechte erfpachtvoorwaarden van elkaar weet te scheiden. © ANP
Nu.nlzie het document via de link.
De gehele petitie is vanavond, 16 maart 2011, overhandigd aan de gemeenteraad..
Richard van de Crommert De gemeente Amsterdam kan een enorme claim van honderden miljoenen euros tegemoet zien van erfpachters in de stad. Uit onderzoek blijkt dat huizenkopers in de hoofdstad in de afgelopen vijftien jaar mogelijk 300 miljoen euro teveel hebben betaald voor hun woning.
Dit geld willen de erfpachters terug. Begin dit jaar is door Stichting Erfpachters Belang Amsterdam (SEBA) een bodemprocedure gestart tegen de gemeente Amterdam. Duidelijk is geworden dat er door huizenkopers voor minimaal 20 miljoen euro per jaar teveel is betaald voor woningen op erfpachtgrond. Erfpachters leiden volgens de stichting enorme schade als gevolg van een te hoge aankoopprijs voor hun woning. Daar stellen ze de hoofdstad verantwoordelijk voor. De stichting roept alle erfpachters op om mee te doen en de gemeente aan te klagen. Volgens Koen de Lange, voorzitter van SEBA, heeft de gemeente sinds 1996 verzuimd kopers te melden dat er geen prijsverschillen zijn bij verkooptransacties tussen huizen op erfpacht en huizen op eigen grond. Eigenaren van huizen op erfpachtgrond moeten een jaarlijks bedrag aan de gemeente betalen. Dat loopt in de duienden euros per jaar. Eigenaren van huizen op eigen grond betalen die erfpacht niet. Daar had de gemeente wel weet van en had ze tegen moet waarschuwen, vindt hij. Als aanbieder van financiële erfpachtcontracten ga je dan de fout in. Een financiële bijsluiter ontbrak. Huizenkopers hebben de gevolgen van het erfpachtrecht daardoor niet kunnen bepalen.
de Telegraaf 2 december 2010Koen de Lange Huizenkopers lijden onnodig 20 mln erfpachtschade per jaar Amsterdam houdt als enige grote stad vast aan erfpacht bij gronduitgifte. Particuliere woningkopers lijden als gevolg van ondoorzichtigheid en een onjuiste uitvoering van dit systeem ruim 20 mln schade per jaar. Wie een woning koopt op gemeentelijke erfpacht, koopt alleen een erfpachtrecht.
De grond en de woning zijn en blijven eigendom van de gemeente, ook al heeft de gemeente de woning niet gebouwd en betaald. Amsterdam hanteert dit systeem nu ruim 110 jaar en heeft 130.000 erfpachtrechten aan particulieren uitgegeven. Meer dan 80% van de grond in Amsterdam is inmiddels eigendom van de gemeente. In de afgelopen jaren zijn een groot aantal gemeenten gestopt met deze vorm van gronduitgifte omdat het maatschappelijk draagvlak steeds verder verbleekt. Alleen Amsterdam houdt er hardnekkig aan vast en heeft van erfpacht een lucratieve handel gemaakt die jaarlijks 50 mln aan de gemeentekas toevoegt. Gevolg is dat steeds meer professionele partijen geïnteresseerd zijn geraakt in erfpacht. In Nederland staan inmiddels 40.000 woningen al op particuliere erfpacht, waarbij niet de gemeente maar een particulier (veelal een professionele partij) de grondeigenaar is. Erfpacht is ondoorzichtig, omdat de gemeente ernstig tekort schiet in de informatieverstrekking. Vreemd genoeg is er geen enkele vorm van toezicht (wettelijk of via de AFM) op de erfpachtmarkt. Een goede bijsluiter ontbreekt bij een erfpachttransactie. In de perceptie van de particulier heeft men een huis gekocht, en niet slechts een erfpachtrecht. Dit gevoel wordt door de overheid nog eens versterkt, doordat de fiscus voor de WOZ-waardebepaling en hypotheekrenteaftrek geen onderscheidt maakt tussen woningen op eigen grond en woningen op erfpachtgrond. Ook de gemeentelijke belastingen maken dit onderscheid niet. Door de ondoorzichtigheid weigeren de banken sinds begin dit jaar nog woningen op particuliere erfpachtgrond te financieren, waardoor deze woningen onverkoopbaar zijn geworden. Onderzoek van de Vrije Universiteit naar 37.000 verkooptransacties in Amsterdam over een periode van 5 jaar bevestigt de ondoorzichtigheid. Bij verkoopprijzen in Amsterdam is er geen onderscheid tussen woningen op eigen grond en woningen op erfpachtgrond. Dat is raar, omdat erfpachters, anders dan eigenaren een jaarlijks bedrag aan canon moeten betalen aan de grondeigenaar. De verwachte prijsverschillen zijn er in werkelijkheid dus niet. De economische schade die erfpachters hierdoor lopen is in het onderzoek geanalyseerd en vastgesteld op ruim 20 mln per jaar. Dit bedrag betalen Amsterdammers ieder jaar te veel bij aankoop van hun huizen! Het grootste gedeelte van deze schade bestaat uit de exorbitante verhogingen van de canon aan het einde van het eerste tijdvak, en vloeit rechtstreeks in de gemeentekas. De reactie dat kopers en erfpachters in Amsterdam zich beter moeten informeren, is te kort door de bocht en gaat voorbij aan de inhoud van het erfpachtcontract, de historische context en de plaats van erfpacht in ons rechtssysteem. Erfpacht is geen huur, lease of pacht. Bij deze rechtsvormen geniet de gebruiker bescherming tegen prijsverhoging. Vanaf 1917 hebben alle in Amsterdam uitgegeven erfpachtrechten als grondslag voor de canon de kostprijs van de grond. Bij canonherziening stapt de gemeente ten onrechte over van kostprijs naar marktwaarde. De mogelijkheid om de grondslag te wijzigen staat niet in de erfpachtcontracten. Dat de gemeente toch een manier heeft gevonden om de canon tientallen keren over de kop te laten gaan, komt doordat ze zogeheten deskundigen de vuile handen laat maken. Deze deskundigen, veelal hoofdstedelijke makelaars, stellen een in de praktijk bindend advies op voor de nieuwe canon. In een schimmig spel, waarbij particulieren door onwetendheid in het herzieningsproces worden getrokken, moeten ze in feite een blanco cheque tekenen. Deze herzieningspraktijk is op instigatie en met grote invloed en onder strakke regie van de gemeente tot stand gekomen met eerder genoemde desastreuze maatschappelijke gevolgen. De gemeente probeert uit alle macht de legitimiteit van deze herzieningspraktijk te bevestigen, waarbij veel particulieren niet tegen de gemeente in durven te gaan. De verantwoordelijk wethouder Van Poelgeest vermijdt iedere discussie en verwijst eenieder die het met de herzieningspraktijk niet eens is naar de rechter. Toch heeft geen rechter het aangedurfd zich inhoudelijk uit te laten over de gehanteerde herzieningsmethoden, wellicht omdat ze het ook maar knap ingewikkeld vinden, reden waarom er nu een collectieve bodemprocedure is gestart tegen de gemeente. Het is de hoogste tijd dat particulieren de broodnodige transparantie en rechtsbescherming krijgen, door middel van toezicht op de erfpachtmarkt door de AFM en door aanpassingen van de wet in de vorm van dwingend recht. Drs. Koen de Lange is voorzitter Stichting Erfpachters Belang Amsterdam (Seba). WOORDKADER: Verantwoordelijke wethouder vermijdt iedere discussie en verwijst naar rechter
Financieel Dagblad 13 november 2010