Deze petitie staat al ruim vijf jaar online en al die tijd ervaar ik een doofpotcultuur. Te veel partijen hebben baat bij de status quo. Binnen de sector lijkt niemand zich geroepen te voelen een eind te maken aan de misstanden. Het is wegkijken en buitensluiten. Maar nu lijkt er toch iets in beweging te komen bij de Rechtspraak.
ANP verloor nog drie zaken
Eigenlijk denk ik dat ANP wel vaker verloor afgelopen jaren. Maar lang niet alle uitspraken worden gepubliceerd. Deze drie verloren zaken zijn door de Rechtspraak online gezet in 2026:
1. Foto belastingdienst. Het lijkt er sterk op dat ANP bewijs heeft vervalst. Gedaagde had namelijk andere screenshots via Wayback dan ANP.
2. Foto Stef Blok. Gebrekkige dagvaarding en indien schade zou zijn toegewezen zou dat slechts één euro zijn geweest.
3. Foto lachgascilinders. ANP heeft de rechten niet om een schadevergoeding te vorderen, die berusten bij de freelancer. Soortgelijke jurisprudentie met dezelfde freelancefotograaf was er overigens al jaren…
Ook weer winst voor ANP
Helaas ook een dertien-in-een-dozijn-zaakje dat ANP op de gebruikelijke manier won. Hoogste tijd dat eisende partijen verplicht worden bewijs te overleggen dat zij de auteursrechthebbende vertegenwoordigen. Juridische leken gaan er namelijk vanuit dat zo’n gerenommeerd bedrijf als ANP de rechten heeft om schadevergoeding te vorderen en vragen daarom niet naar bewijs daarvan.
Doofpotcultuur
Het blijft akelig stil in de pers en bij de bloggende juristen over de door ANP verloren zaken. Marcel van den Berg bracht in kaart waardoor dat wordt veroorzaakt. Heel fijn is dat Marcel de pen opgepakt heeft en een dossier over fototrollen gaat bijhouden. Er verschenen inmiddels 11 stukken.
The soap continues
Bij rechtbank Rotterdam kantelt er helaas nog niks: ik ben wederom niet-ontvankelijk verklaard. Dus wederom geen inhoudelijke beoordeling. Ook heeft de kantonrechter mijn naam wederom verkeerd gespeld. Kennelijk is het niet de bedoeling dat de vonnissen op mijn naam teruggevonden kunnen worden. De hele soap kun je lezen bij de crowdfunding.
Blijft er nog één optie over: cassatie in belang der wet. Ook dat zal misschien verzanden in bureaucratie, maar niet geschoten is altijd mis. En het is best vermakelijk om het vonnis uit 2019 te beoordelen met de kennis van nu. Ik heb maar liefst acht grieven gevonden! Kan me niet voorstellen dat de Hoge Raad ze alle acht kan afwimpelen. Maar goed, ik ben wel vaker zeker van mijn zaak geweest en rechtspraak is geen exacte wetenschap.
Pre-order boek
Eindelijk mijn manuscript ingeleverd. Maar er knaagde iets bij mij: de uitgever is aansprakelijk voor wat ik opschrijf en Communicatiereeks is een kleine uitgeverij. Gezamenlijk hebben we besloten ons contract te ontbinden. Lees hier verder.
Ik heb op dit moment geen zin om een andere uitgever te zoeken en weer met het manuscript aan de gang te moeten. Dus ik ga het zelf in een kleine oplage laten drukken. Kijk ik daarna wel verder. Lijkt me ook beter als het boek eerst bij de juiste personen belandt en er niet gelijk lelijke reviews bij Bol & co verschijnen. Genoeg partijen die niet blij zullen zijn met het boek.
Je kunt het boek hier pre-orderen. De oplage laat ik afhangen van het aantal pre-orders en zal maximaal 500 stuks bedragen.
Bart Hofmeester
De vaste advocaat van Roel Dijkstra heeft haar toga aan de wilgen gehangen en nu heeft hij een nieuwe juridische partner: Dirk Jan Dijkstra. Die maakt het nog wat bonter getuige de bedragen die hij claimt en de stukken die hij meestuurt als bewijs dat Roel Dijkstra de maker zou zijn van de foto’s van Bart Hofmeester.
Don Pedro
Pieter Pannevis was eveneens vaste klant van Kitty van Boven. Twee hardwerkende ondernemers moesten duizenden euro’s betalen voor het gebruik van zijn foto's op hun Facebookpagina: een broodjeszaak en een vishandel. Vooralsnog lijkt hij niet overgestapt naar een ander en stuurt zelf sommatiebrieven. Hoe je daarop reageert met een tegenvoorstel lees je hier.
Het komt zelden voor dat ik een schikkingsvoorstel maak. Dat doe ik alleen bij een commerciële inbreuk en als er namens de rechthebbende geclaimd wordt. Dat moet ik Pieter Pannevis nageven, in tegenstelling tot Roel Dijkstra jaagt hij op eigen foto’s!
Dat was mijn riedeltje weer deze keer. Deel dit voorgangsbericht en help mee fototrollen in een desinfecterend zonnetje te zetten.
Groet!
De petitionaris
Vandaag per e-mail de petitie aangeboden aan Henk Nijboer, lid tweede kamer voor de PvdA en woordvoerder financiën. Alle ondertekenaars dank voor de ondertekening. Lee Tonnaer .
Er kan natuurlijk maar één juiste stemkeuze zijn en dat is stemmen tegen het wetsvoorstel. Ook als Eerste Kamerlid is dit de enige juiste keuze.
Deze wet klopt niet! https://www.rtvnoord.nl/nieuws/199662/Hans-Engels-moet-zelf-afweging-maken
Jawel, we zijn live met de petitie en je kan nu ondertekenen. Na tekenen natuurlijk graag delen..
Waarschijnlijk wordt er op 8 november 2018 door de gemeenteraad een besluit genomen over Real-X. Ook dan hebben we jullie steun hard nodig.
Derhalve hebben we de einddatum van de petitie naar 8 november verzet. Zo krijgen meer mensen de kans om te tekenen voor het behoud van Real-X.
Het artikel van Marion de Koning in Trouw waarop de petitie is gebaseerd staat online..
Dit plan zojuist toegevoegd aan een website van Amsterdam West om zelf een voorstel te kunnen doen om een stukje van de begroting van de gemeente in te vullen. Stem voor 7 november 2018 op het plan! Dit schreef ik er:
Een lokaal recycling punt waar bewoners bijvoorbeeld hard plastic, kleine chemische producten en frituurvet kunnen inleveren.
Dit vroeg ik eerder al via Stem van West.
Dat plan haalde een paar stemmen te weinig om naar de stadsdeelcommissie te mogen. Dus ik deed het als gewone petitie. Iedereen vond het geweldig en een enthousiaste bestuurder koppelde mij aan een ambtenaar. Na veel geduld kreeg ik te horen dat het niet kon door nationale milieuwetgeving. Op 16 juli 2018 staat in Het Parool dat Bewonersgroep De Schone Pijp exact dit plan realiseerde in De Pijp. Dus het kan wel.
Er is zoveel meer te recyclen dan waar de gemeente nu mogelijkheden voor biedt. Hoe beter het scheiden aan de bron gaat, hoe meer waarde de grondstof heeft.
Ook zou je er met grof vuil naartoe moeten kunnen als je geen auto hebt. Het Afvalpunt op de Seineweg is veel te ver.
Als lokatie stel ik het pleintje voor het Stadsdeelwerf voor. Of op de parkeerplaatsen aan de zijkant ernaast, die zijn toch meestal leeg. Dit ligt op de route naar de recyclingwinkel Rataplan, de ecologische bouwmarkt, de Praxis en nog een recyclingbedrijf.
Dit weekend heeft een ander onveilig vervoermiddel dan de Stint drie (!) levens gekost: de snorfiets. In Gorinchem (een jongen van 16), in Lageland (54) en in Zaandam (61).
Een paar geparkeerde auto's zijn de enige andere voertuigen die erbij betrokken waren. En dit was dus niet in Amsterdam, maar in een landelijke omgeving. Dit gebeurt regelmatig, de snorfiets is gevaarlijk, vooral voor de berijder.
Overal in Europa moet je daarom een helm op als je op de snorfiets rijdt (in Griekenland sinds Pasen 2018 en volwassenen buiten de bebouwde kom in Slowakije nog niet). Nergens is de snorfiets ook zo populair als in Nederland, want het is gewoon een brommer die op papier niet snel kan en op de 35.000 kilometer fietspad in Nederland mag. Maar de afgeknepen brommer kan wel degelijk snel en is zwaar. Vooral je hoofd vangt de klappen op als je botst en dat is te zien aan al het hersenletsel bij gewonde snorscooteraars.
Toch wil een meerderheid van Tweede Kamerleden de 700.000 snorfietsers niet 'straffen' met een helm, want ze genieten nu zoveel vrijheid met de snorfiets. Een helmplicht maakt een tweewieler minder populair. Dat zagen we in 1975 met de brommer. In reactie daarop is de snorfiets uitgevonden (PDF met Kamerdebat, 19-2-1976, Van der Doef halverwege pagina 2950). In de Angelsaksische landen is de helmplicht ook een effectieve manier om het fietsen te ontmoedigen. De snelle e-bike (speed-pedelec) waarvoor je een helm op moet is wel ontdekt door wat forensen maar is ook lang niet zo populair als de gewone e-bike zonder helm.
De verkeerswetenschappers van het SWOV adviseren al jaren om de snorfietser een helm te geven. Voor minder dan €100 heb je al een prima helm die veel doden en hersenletsel kan voorkomen. Uit onderzoek van de gemeente Amsterdam is ook bekend dat snorfietsers bij een helmplicht overstappen op de gewone fiets. Dat zal nog minder ongelukken geven! Fietser en snorfietser rijden nu allebei gemiddeld 1000 kilometer per jaar in Nederland, ritjes die goed te fietsen zijn. In mindere mate wijken ze uit naar het openbaar vervoer en een paar procent gaat meer autorijden (het parkeren is namelijk duur).
Een helmplicht is een pennenstreek voor de wetgever en een kleine uitgave voor de snorfietser. De besparingen op hersenletsel, uitvliegende traumahelikopters en levenslang leed bij de overlevers is het ruimschoots waard.
PS. Zie ook dit ooggetuigeverslag op Twitter door de petitionaris van een gewoon, dagelijks ongeluk. Het slachtoffer verdient haar geld met haar gezicht, maar het bot van haar neusbrug was ontbloot door de klap tegen het regenscherm van de scooter. Ze gilde in paniek dat ze nu niet meer kan werken. De forensische politie ter plekke gaf aan veel met snorfietsers bezig te zijn: "dit kan zo niet langer."