Beste leden van het stadsbestuur en stadscommissie,
Graag willen wij, een groep bewoners van de Nieuwmarkt/Lastage buurt, kenbaar maken dat wij het niet eens zijn met het opheffen van de 19 parkeerplekken op de Binnenkant en de 7 parkeerplekken op de Kalkmarkt.
De stad moet leefbaar zijn voor iedereen en daarom willen wij als bewoners onze stem laten horen omdat de opheffing grote gevolgen heeft op ons dagelijks leven. Velen van ons hebben de auto dagelijks en soms meerdere malen per dag nodig voor werk, studie en/of zorg.
Daarnaast moeten wij bereikbaar blijven voor bezorgers, monteurs en ondernemers die het vaak laten afweten als zij weten dat er geen parkeermogelijkheid in de buurt is.
De bewoners hebben het gevoel dat het besluit al genomen is en dat er geen rekening wordt gehouden met de invloed die dit plan heeft op het dagelijkse leven en de bedrijvigheid voor ondernemers. De lijst van de 55 bewoners van de Binnenkant, die het eens zijn met het opheffen van de 26 parkeerplekken, wordt als leidend gezien om een beeld te schetsen van de situatie. Echter de opheffing van deze 26 parkeerplekken heeft betrekking op meer mensen dan de Binnenkant. Dit gaat alle bewoners en ondernemers aan uit de buurt voor de komende 10 jaar tot de nieuwe herinrichting definitief wordt. Tijdens de bewonersbijeenkomst werd duidelijk dat het voorstel tot opheffing, enkel tot doel had om de auto uit de stad te weren.
In de afgelopen jaren zijn al heel veel parkeerplekken verdwenen in de straten van de onze buurt (Prins Hendrikkade-twee zijden, Koningsstraat, Recht Boomsloot, Oude Waal, Kromboomsloot, Geldersekade, een groot aantal op de Binnenkant zelf etc). Hiervoor in de plaats is er weinig tot geen alternatief geboden vanuit de gemeente. Tijdens de bewonersbijeenkomst werd er gesproken over de parkeerbalans in de buurt. Deze is in onze beleving als bewoners zoek, er werd gesproken over 1000 vergunningen voor 800 parkeerplekken op straat waarvan 150 bijzondere plekken zijn zoals o.a. invalide plekken. In de 650 overgebleven parkeerplekken zijn er ook nog plekken gereserveerd voor verschillende deelauto’s naast het feit dat ze ook de gewone parkeerplekken mogen gebruiken. Uit informatie van de gemeente blijkt dat van die 650 plekken ook nog eens 15% bezet wordt door toerisme (in onze beleving vele malen hoger). Dit houdt in dat slechts de helft van de vergunninghouders in een best case scenario een kleine kans maakt om te kunnen parkeren op de huidige plekken waar in 2023 wel €600,- per vergunning voor wordt betaald.
Nu zijn er alternatieven geboden om in de Oosterdok garage en in de Piet Hein garage te parkeren. Ondanks dat wij blij zijn met deze alternatieven, is de reistijd vanaf de IJ-tunnel dagelijks 30 tot 45 minuten om deze te bereiken en eenmaal voor de slagboom, komt het regelmatig voor dat de garages vol zijn. De afstand vanaf de Kromme Waal tot de Piet Hein garage is volgens Google Maps 1,4 km, op een enkele reis is dat maar liefst 20 minuten lopen. Door de afgelegen ligging wordt de route niet als veilig ervaren in het donker.
Vooral de leefbaarheid en luchtkwaliteit baart ons zorgen in het centrum, sinds de rijbaan voor Centraal Station is afgesloten, is er congestie op de Prins Hendrikkade en is de luchtkwaliteit behoorlijk afgenomen. Als alle bewoners nu geacht worden in de garages te parkeren, zal de file langer worden en dus meer uitstoot opleveren. Voorheen waren er 3 routes om richting de snelweg te gaan: richting West via de achterzijde van Centraal Station, richting Noord via de Prins Hendrikkade en Oost via de Oude Waal & Jodenbreestraat naar de Wibautstraat. Sinds de rij richting veranderd is op de Oude Schans moet al het verkeer naar de Prins Hendrikkade. Dit zorgt voor meer congestie en rijbewegingen.
Om de leefbaarheid in de Nieuwmarkt/Lastage buurt te verhogen, zou er juist gekeken moeten worden naar alternatieven, zoals de buurt alleen toegankelijk te maken voor bewoners en bestemmingsverkeer, door middel van intelligente palen.
Dit zal voor minder verkeer zorgen (betere luchtkwaliteit), de bestaande parkeerplaatsen zouden dan bezet worden door vergunninghouders (gezonde parkeerbalans) en voor minder overlast zorgen (toerisme en rijbewegingen van auto's). Op dit moment wordt de Binnenkant vaak gebruikt als sluiproute om de file te vermijden op de Prins Hendrikkade.
Wat ook een grote impact heeft op de buurt is het toerisme, of ze nu per auto of te voet komen, de hoeveelheid is veel te intens voor het karakter van de buurt.
De weinige parkeerplekken die er nog zijn, worden vaak bezet door buitenlandse kentekens. Het gedrag van vele toeristen die per auto onze wijk bezoeken is zorgelijk, ze slapen in de auto, deponeren vuilnis op de kade/stoep en gebruiken onze gevels vaak om zich te ontdoen van hun behoeften. Daarbij is het ook gepaard met het gebruik van drugs en of alcohol, waardoor er onveilige situaties ontstaan. Daarnaast respecteren zij de invalide, car share vakken en de stoep niet. Regelmatig parkeren zij op de stoep bij het Amrath hotel waardoor de hulpdiensten er bij nood niet langs kunnen. Nu de Corona maatregelingen zijn opgeheven, is het massa toerisme toegenomen, ze worden met grote tour bussen afgezet op de Prins Hendrikkade. Te voet gaan ze in grote groepen de wijk in, door de breedte van de stoep op de Binnenkant en de Oude Waal wordt er voor een alternatieve route gekozen om richting de Wallen te gaan. De beperkte ruimte en de geparkeerde auto’s dienen als het ware als een buffer, opdat de toeristen niet blijven hangen in de straat (vorm van crowd management). Wij zijn daarom juist blij met de parkeervakken. Daar waar de parkeerplekken zijn opgeheven, zijn plantenbakken neergezet, die een uitstekende plek voor de toerist blijken, om te gaan zitten en een maaltijd te nuttigen. Vaak zonder het netjes achter te laten, tot grote ergernis van de bewoners van de woonboten en tot grote genoegen van ongedierte.
Door de initiatiefnemers en de gemeente wordt beweerd dat de stoep niet breed genoeg zou zijn voor 2 voetgangers of mensen met een beperking en zij daardoor noodgedwongen de weg op moeten. Nu is er al een behoorlijk stuk brede stoep op de Binnenkant, de vrije weg wordt daar beperkt doordat juist dààr de vuilnis en het grof vuil wordt gedeponeerd. Ondanks de vele fietsnietjes die op de kade zijn geplaatst (ten koste van parkeerplekken) is er een wildgroei aan fietsen op de stoep. Hierdoor is er alsnog geen vrije doorgang mogelijk.
De stoep wordt ook door de bewoners als een extensie van hun woning gebruikt door gevel tuintjes aan te leggen (hoe schattig ze ook zijn) en doordat men bij mooi weer, tafels en stoelen neerzet om van de zon te genieten. Ten tijde van de Corona maatregelen is het gebleken dat dit juist voor overlast zorgde doordat er tot diep in de nacht wordt nagetafeld of geborreld, zeker bij de verschillende studentenhuizen op de Binnenkant en de Kalkmarkt.
Graag willen wij het stadsbestuur en de commissie vragen te kijken naar "the bigger picture" om de leefbaarheid te verhogen in de buurt en niet enkel voor een korte termijn oplossing te kiezen die toevallig de politieke doelstelling van het verbreden van de stoepen waarmaakt. We hopen dat u openstaat voor onze bezorgdheid en input, zodat we de buurt voor iedereen leefbaar houden.
De bewoners en ondernemers van Nieuwmarkt/Lestage
Vitesse mag de licentie om betaald voetbal te spelen behouden. Dat is het gevolg van een uitspraak van de Hoge Raad, die het cassatieberoep van voetbalbond KNVB heeft verworpen.
Bron: AD 17 juli 2026
Bedankt voor uw interesse in de petitie, samen staan we sterk!.
We zijn nog steeds in afwachting van bericht van de Rechtbank over het verdere verloop van de beroepsprocedure. De 31 bomen hebben een voorlopige voorziening, 04-03-2026 Rechtbank Rotterdam.
https://uitspraken.rechtspraak.nl/details?id=ECLI:NL:RBROT:2026:3078&showbutton=true&keyword=31%2BPopulieren&idx=3
Naast de bodemzaak die nog gaat dienen, loopt er een WOO-zaak (Wet Open Overheid). Niet alle stukken rondom onze Omgevingsvergunning- bezwaarzaak zijn geopenbaard, daarom is bezwaar gemaakt tegen het WOO-besluit.
Het bezwaar tegen het WOO-besluit wordt aanstaande maandag behandeld in een openbare hoorzitting. U bent van harte welkom om de hoorzitting bij te wonen.
Datum: 20 juli 2026
Tijd: 9.15u
Locatie: In het kantoor van de Gemeente Rotterdam aan de Zuiderparkweg 300 (voorkant) in Rotterdam.
https://www.omroepbrabant.nl/nieuws/6017805/son-en-breugel-wil-150-tot-200-asielzoekers-opvangen-op-ekkersrijt.
De Amsterdamse Nina van den Broek was een sportieve en enthousiaste student die op hoog niveau roeide en zich omringde met vrienden en familie. Op 20 juni kwam ze tijdens een rondje wielrennen op de Ronde Hoep in Ouder-Amstel om het leven.
Voor Nina van den Broek was er geen twijfel over mogelijk.
Als ze het voor het uitkiezen had, zou ze haar laatste 24 uur op aarde besteden in een skiff, een eenpersoonsroeiboot, op de Amstel. Ze zou genieten van de omgeving, haar hoofd leegmaken en richting het huis van haar oma in Ouderkerk cruisen. Daar zouden ze samen koekjes en chocola eten.
Nina overleed op 20 juni tijdens een rondje wielrennen langs diezelfde Amstel. De actieve 21-jarige student stond midden in het leven, zat vol ambities en toekomstplannen en ‘was er geen mens naar om dood te zijn’, zeggen haar dierbaren. “Ze was energiek, vrolijk en kon overal wat leuks van maken,” vertelt nichtje Neva Hoen (18). “Als ze iets graag wilde, dan ging ze ervoor.”
Nina werd geboren op 6 februari 2005 in Amsterdam, als oudste in wat later een gezin met drie kinderen werd. Ze ging naar de Amsterdamse Montessori School, waar leraar Guido van Rijswijk haar herinnert als een slimme en ingetogen leerling. “Ze hoefde niet per se vooraan te staan en was soms verlegen,” zegt hij, “maar aan haar mimiek en sprankelende ogen kon je zien dat het goed zat. Ze danste en zong uitbundig mee tijdens gezamenlijke activiteiten.” Stille kracht
Nina was ook een sportief kind. Rond haar achtste ging ze voetballen bij AVV Swift in Oud-Zuid. Ook hier herinneren de coaches haar als stille kracht. Ze had geen grote mond, maar wist de rest van het team te enthousiasmeren met haar energie en doorzettingsvermogen. “Nadat ze haar been had gebroken, vroeg haar moeder ons om voorzichtig aan te doen,” vertelt Peter van ’t Veen, coördinator bij Swift. “Na twee wedstrijden voetbalde Nina alsof er niets gebeurd was. Ongelooflijk.”
Nina had veel vriendinnen uit verschillende levensfases. Zoals Emilija Schornagel (20), die ze ontmoette op de eerste dag in de brugklas van het Montessori Lyceum Amsterdam. “Ik zag haar aan een tafeltje zitten, met die vrolijke glimlach en uitnodigende ogen,” vertelt ze. “Vanaf dat moment waren we onafscheidelijk.”
Nina was een vriendin die goed kon luisteren, logeerpartijen initieerde en altijd openstond voor nieuwe ervaringen. Schornagel: “Toen we de eerste keer op roeikamp gingen, vond ze dat geweldig. Ze besloot dat ze het vaker wilde doen en als ze zoiets bedacht, deed ze het ook.”
Wedstrijdroeien bij Willem III Rond haar zeventiende ging Nina wedstrijdroeien bij roeivereniging Willem III. Ze bleek talent te hebben en behaalde topklasseringen tijdens nationale en internationale toernooien, zoals the Dutch International Youth Regatta. Nina genoot met volle teugen van het harde trainen en de ongedwongen sfeer onder ploeggenoten.
“Samen appeltaart eten na trainingen, gillen en zingen onder de douche,” somt vriendin en roeigenoot Marieke Middag (21) op. “We troostten elkaar, vierden overwinningen. Als we na een training moesten uitvaren, zongen we keihard Op een onbewoond eiland van Kinderen voor Kinderen over de Amstel.”
Hoen bewonderde de discipline van haar oudere nicht. “Ze wilde graag de beste zijn en was heel gepassioneerd over roeien. Daarvoor moest ze dingen laten en vroeg opstaan. Ze was geen groot feestbeest, maar wel ondeugend.”
Lolletje trappen Nina hield ervan een lolletje te trappen, vertellen vrienden en familieleden lachend. Nog geen maand geleden was ze met haar broertje, zusje, neven en nichten naar een cabaretshow van Daniël Arends. Hij speelde die avond twee voorstellingen achter elkaar; zij hadden alleen kaartjes voor de eerste show. Na afloop piepte Nina samen met de rest achter de bewaking langs, om ook de tweede show te zien. “Op de uitvaart dachten we Nina’s gegiebel zelfs uit de kist te horen komen,” zegt Middag. “Het was nooit saai met haar.”
Afgelopen jaar studeerde Nina rechten aan de Vrije Universiteit en werd ze lid van studentenroeivereniging Nereus, waar ze het schopte tot wedstrijdroeier. Als ze met haar ploeg werd verwacht in Rotterdam, was Nina degene die om 6 uur ’s ochtends lachend achter het stuur zat, met de ramen open en meezingend met de muziek.
“We droomden ervan ooit samen naar Canada te gaan en stuurden vaak filmpjes naar elkaar van de natuur en de pistes,” vertelt Schornagel. “Nina was echt een buitenmens.”
Rouwbanden en zwarte strikjes Ook wielrennen deed Nina graag. Op de vroege zaterdagochtend van 20 juni fietste ze samen met haar vader, een geoefend fietser, op de populaire fietsroute De Ronde Hoep toen een groot landbouwvoertuig hen met snelheid naderde op de smalle weg. Nina’s laatste woorden waren: ‘What the fuck.’
Op de Britse roeiregatta in Henley en op de Willem-Alexanderbaan in Rotterdam roeiden de ploegen van Nereus, Aegir, Skøll en Triton vorige week met rouwbanden en zwarte strikjes op hun borst. “Bij Nereus had ze het enorm naar haar zin,” vertelt Middag. “Een paar dagen voor haar overlijden aten we nog samen met vriendinnen en vertelde Nina enthousiaste verhalen over de vereniging. We concludeerden: wat is het toch bijzonder dat we allemaal zo op onze plek zitten.”
Over de auteur: Madelief van Dongen is nieuwsverslaggever bij Het Parool. Tips? Mail m.vandongen@parool.nl
Beste buurtbewoners, De petitie is nu gesloten en zal binnenkort worden overhandigd aan de gemeente. We houden jullie op de hoogte van de ontwikkelingen. .
De petitie is begin juli opgestuurd naar de gemeente Zeewolde en het wachten is nu op een reactie.
De petitie is gisteravond (13/07) overhandigd aan de raad. Daarna was de raadsvergadering, waar er gelukkig besloten is om het Wijkcentrum in Schollevaar open te houden!.