Je zou verwachten dat er op een gegeven moment genoeg gewaarschuwd is voor de misleidende mails van fototrollen en dat mensen er niet meer in trappen. Maar er lijken steeds meer fototrollen bij te komen en ze wanen zich onaantastbaar. Wat ook weer niet zo vreemd is met een overheid die handhaving auteursrecht overlaat aan private partijen en weigert op te treden tegen de misleidende praktijken.
De ontwikkelingen van de afgelopen twee maanden:
Kippenfoto-zaak
Mijn derde poging om goede jurisprudentie uit te lokken leek weer vast te lopen in bureaucratisch gedoe. De rechtbank wilde de zaak nogmaals mondeling behandelen maar zegt een tekort aan rechters te hebben en dat het inplannen daarom nog minimaal 6 maanden zal duren. Ik begin zo langzamerhand te vermoeden dat rechtbank Rotterdam gewoon geen trek heeft om een vonnis te wijzen dat ongunstig is voor de status quo wat betreft handhaving fotorechten. Gefrustreerd diende ik een uitgebreide klacht - zie update 2 crowdfunding - in. Met succes dit keer! De hoorzitting is vooralsnog van de baan en de procedure wordt per direct schriftelijk voortgezet. Wordt vervolgd.
Workshop
Ik berichtte de vorige keer dat ik op verzoek een workshop zou gaan geven. Dat was leuk! Achterafgezien had ik eigenlijk niks hoeven voor te bereiden. Ik was voornemens wat uit te leggen over citaatrecht, eigendomsrecht, de verschillende licentievormen enzovoort. Maar het grootste gedeelte van de middag ging over hoe om te gaan met sommatiebrieven. En mijn (te lange) intro over het falen van de rechtspraak en waarom ik doe wat ik doe kan ik een volgende keer overslaan. De problematiek is zonder dat verhaal duidelijk genoeg. Had ik beter sommatiebrieven van deelnemers kunnen bespreken. Als het boek eindelijk af is maar eens een goed plan maken. Dan wordt het een weerbaarheidstraining tegen fototrollen. En voor de theorie kan je dan het boek gebruiken.
Geld genoeg maar niet voor jou
Geweldig boek van Thomas Bollen over hoe private partijen de macht over digitale geldschepping in handen hebben. De overheid leeft nog in het analoge tijdperk, alsof er nog een geldpers is vereist. Voor mij een feest der herkenning. De Auteurswet gaat ook nog uit van ‘in druk verschenen’. Ik heb de overeenkomsten uitgeschreven – klik hier. Het boek gaf mij inzicht hoe lobbymacht werkt en waarom fototrollen straffeloos door kunnen blijven gaan. Het boek is hier te koop.
Pleidooi voor wetsherziening
Het boek van Thomas Bollen deed mij beseffen dat de wet echt radicaal anders moet. En dat de rechtenlobby de Auteurswet met opzet gedateerd lijkt te houden zodat ie weinig houvast biedt in het digitale tijdperk. Da’s goed voor de werkgelegenheid in de sector, kan er lekker geprocedeerd worden over futiliteiten als stockfoto’s. Mijn boek gaat eindigen met 15 aanbevelingen voor de Auteurswet. Het eerste beknopte concept op mijn blog.
Micta
Douglas Mensink van Micta B.V. neemt vastgelopen discussies over van fototrol Rights Control. Hij maakt het wel heel erg bont met zijn conceptdagvaardingen. Dat er weinig van die dagvaardingen deugt blijkt wel uit het feit dat hij met een vordering van 29k naar de kantonrechter wil. De grens voor kanton is namelijk 25k en bij hogere bedrag is bovendien een advocaat verplicht. Mensink is geen advocaat…
Het blijft onbegrijpelijk dat de autoriteiten hier niet tegen optreden. Ik heb cliënten die met de idiote conceptdagvaardingen bij de politie zijn geweest. Die geeft aan dat je hulp moet inschakelen van een advocaat. Ik deed zelf tevergeefs een melding bij de ACM. Als iedereen die een conceptdagvaarding van Micta ontving deze nou eens doorstuurt naar ACM? Link. Of de publiciteit opzoekt?
Foto Epke Zonderland
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak over de kippenfoto: ANP wappert met het auteursrecht van een freelancefotograaf. Ook hier bureaucratisch gedoe: verschoven naar een andere rechtbank; verweer niet gekoppeld; een derde schriftelijke ronde voor ANP. Maar nu volgt er eindelijk uitspraak. Dit jaar nog als het goed is. Al vond ik dit vreemd: “Het kan zijn dat de rechter later uitspraak doet. U krijgt daar dan geen brief over.”
Pictoright
De naam van het fotobureau dat de collectieve vergoedingen van fotografen (vermoedelijk) achterover drukte is bekend gemaakt: BSR Agency. Pictoright heeft inmiddels ook aangifte gedaan. Het blijft wonderlijk dat je hierover verder niks leest in de pers.
Sowieso vind ik het wonderlijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus. Pictoright is aangewezen om de wettelijke verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s uit te keren aan de rechthebbenden. Dat ze aan fotobureaus uitkeren komt waarschijnlijk omdat je al je hergebruikrechten exclusief over moet dragen aan Pictoright om in aanmerking te komen voor een vergoeding. En die rechten hebben persfotografen vaak al aan een fotobureau overgedragen. Overigens meldt Pictoright in de jaarrekening dat niet-aangeslotenen hun rechten ook kunnen claimen. Hoe die dat moeten doen is me een raadsel.
De rechtszaak die Pictoright voert met Meta voert zij namens alle aangesloten fotografen. Uit de jaarrekening 2024 kan ik niet opmaken hoeveel rechthebbenden zijn aangesloten. Het lijken er niet veel te zijn gezien het feit dat de meeste fotografen de uitkering dus via een fotobureau ontvangen.
Collectieve vergoedingen is een onderwerp dat ik snel ga laten rusten. Voor mijn boek was ik er even ingedoken, en daar werd ik niet vrolijk van. Ik kwam met een voorzichtige schatting dat 18% van de geïnde collectieve vergoedingen terecht komt bij de maker. Hoe meer je weet, hoe erger het wordt.
Dat was het weer voor deze keer. Volgende keer hoop ik dat ik jullie kan melden dat ANP in beide rechtszaken in het ongelijk is gesteld… En iemand is bezig met een tool waarmee je kunt achterhalen of een foto in het publieke domein staat, een CC-licentie heeft en wie de rechthebbende is. Misschien dan weer eens een positief voortgangsbericht.
Deel de petitie… Deel je ervaringen online...
Fijne feestdagen en dat het desinfecterend zonnetje volop mag schijnen in het nieuwejaar!
De petitionaris
Chemtrails Testimonials from Pilots, Doctors, Scientists, Meteorologists, Neurologists, and More (Video) The Mount Shasta, California Rally to End Chemtrails On July 15, 2014, an incredibly important event took place in northern California which carried that exact sentiment. Can you recall what happened on that day? If not, that’s all right, we’ll tell you.
But, if you care about your world and have questions about chemtrails, knowing about this landmark day is important. https://www.youtube.com/watch?v=O4WhYKP83zo&feature=youtu.be
Het Noord-Hollands Dagblad, dat hier 10 jaar geleden al een artikel aan wijdde is nu met verslaggever opgestapt op de “Esther” om met eigen ogen te zien en met eigen oren te horen waar het nu over gaat. Niet alleen een krantenartikel ook diverse filmpjes zijn er gemaakt.
Vind je dat meer mensen dit moeten weten? Deel ze dan op social media!
Het krantenartikel:
https://www.noordhollandsdagblad.nl/…/schippers-op-de-barri…
Schippers op de barricaden voor de binnenvaart: ’Dit vak hoort bij Nederland’
Esther en Benjamin Lubbers, aan boord van motorschip ’Esther’. De kleine binnenvaart maakt zich zorgen over ’nutteloze regelzucht’. De schippersbond komt in actie met een petitie. Wij varen een eindje mee met een schippersechtpaar. De dag begint om 06.00 uur ’s ochtends, voor Benjamin en Esther Lubbers. Zoals zo vaak. Een etmaal eerder hebben ze een lading zout opgehaald in het Friese Harlingen. De 1050 ton is bestemd voor België. De nacht hebben ze doorgebracht in Kornwederzand, waar ze ’s ochtends vroeg vandaan zijn vertrokken. Rond 09.00 uur zijn ze in Enkhuizen. Daar kunnen we aan boord van ’Esther’, een motorschip van 80 meter, bij 8.20 meter. Inderdaad, vernoemd naar de vrouw des schips. De maximale lading is 1100 ton. We varen mee tot Amsterdam.
Ze houden van hun werk, het schippersechtpaar Lubbers. „Kijk om je heen”, zegt Benjamin vanuit de kapiteinsstoel. „Je zit de hele dag in het zonlicht. Je ziet de wereld aan je voorbij trekken. Dat is erg fijn!” „Ik geniet van het zonnetje, de natuur. Hoe de luchten zijn, de kleur van het water. Dat is elke keer anders. Daar kan ik echt van genieten”, vult Esther met een glimlach aan. Het is inderdaad een prachtige, zonovergoten dag op het Markermeer, tussen Enkhuizen en Amsterdam.
90 procent Schippersechtparen als Benjamin en Esther zijn talrijk. „Zo’n 90 procent van de kleine binnenvaart bestaat uit man en vrouw”, weet Benjamin. Maar het worden er wel steeds minder. De kleinere schepen (onder de 86 meter, maximale lading 1500 ton) hebben het zwaar. Het is voor dit soort kleine familiebedrijven, meestal bestaande uit één schip, moeilijk concurreren met grotere schepen en scheepvaartbedrijven, die meer lading meenemen en 24 uur per dag varen.
Ook is het lastig alle regelgeving van de Centrale Commissie Rijnvaart (CCR) bij te benen. Voorschriften verplichten deze kleine ondernemers investeringen te doen in hun schip, waar ze zelf niet op zitten te wachten. In de meer dan 30 jaar dat Benjamin en Esther aan boord leven, zijn veel van hun collega’s gestopt. En eventuele kinderen staan niet meer te springen om het over te nemen, zoals vroeger. Benjamin is minstens de vijfde generatie Lubbers die schipper is. „Maar waarschijnlijk waren het daarvoor ook schippers”, denkt hij. Hij is de laatste. Zijn zoon (29) en dochter nemen (26) het roer niet over. Nieuwe, kleinere schepen worden niet gebouwd. Te duur. Geen bank wil dat financieren.
Geluidsniveau „Zoals nu zitten we met de geluidsnormen”, legt Esther uit. In de stuurhut mag het geluidsniveau niet boven de 70dB komen. Op een appje op haar telefoon laat ze zien dat het erom spant: af en toe piept de meter naar 71dB, 73db. Is het lawaaiig in de stuurhut? Nee. „Als je aan tafel zit bij een vergadering zit je zo op 80dB!”, weet Esther.
Het appje is geen officieel meetinstrument, maar stel dat hun stuurhut niet door de keuring komt? Dan moeten ze isoleren. „Ik ben al een hele tijd naar zonnepanelen aan het kijken, maar ik kom er niet aan toe.”
Esther is bestuurslid van de Algemeene Schippers Vereniging, een bond van veelal kleinere schippers. Als ze niet aan boord is, voert ze actie voor de sector. Bijvoorbeeld via een petitie, om de Tweede Kamer te vragen om een uitzonderingspositie voor de kleine binnenvaart.
Gek dat dat moet eigenlijk, vinden Esther en Benjamin. Hun vak ’hoort’ bij Nederland. Bovendien nam de Tweede Kamer al in 2013 een motie van het Kamerlid Dion Graus (PVV) aan, die een uitzonderingspositie voor schepen kleiner dan 86 meter bepleitte, wat betreft CCR-eisen.
Belang Nederland bepaalt niet in zijn eentje wat de regels zijn, daarvoor is overleg nodig met de andere lidstaten in de CCR: Duitsland, België, Frankrijk en Zwitserland. Maar Nederland zou wel wat meer aan onze kant kunnen staan, vindt het echtpaar Lubbers. Laten merken dat ze voor ons opkomen. En dat ze het belang van de sector inzien. Want als de kleine binnenvaart verdwijnt, stijgen de files en de CO2-uitstoot. „1050 ton zout”, zegt Benjamin terwijl hij naar zijn lading wijst, „dat staat gelijk aan 45 vrachtwagens. Daar staan jullie straks achter”, zegt hij tegen automobilisten. Amsterdam komt in zicht. We gaan aan wal. Esther en Benjamin varen door.
Esther Lubbers op de boeg van de ’Esther’. Achter haar de vlag van schippersbond ASV. Schippers op barricaden voor binnenvaart De schippers van de kleine binnenvaart komen in actie. Ze zijn de ’overdreven regelzucht’ van internationale instellingen in Brussel en Straatsburg meer dan zat. Via een petitie ageert de Algemeene Schippers Vereniging (ASV) tegen voorschriften over bijvoorbeeld geluidsnormen en afmetingen. Voor de kleinere binnenvaartschepen, vaak bemand door een schippersechtpaar, zijn aanpassingen vaak te duur of niet noodzakelijk, legt woordvoerder Sunniva Fluitsma uit Zaandam (ASV) uit. „De kleine binnenvaart dreigt te verdwijnen”, vreest ook Fluitsma. Dat is niet alleen jammer uit nostalgische overwegingen. Sommige plaatsen zijn alleen met kleinere schepen toegankelijk. Deze week schakelde de ASV de hulp in van onder andere de provincies Noord- en Zuid-Holland, waar plaatsen als Schagen, Heerhugowaard, Hilversum, Leiden, Hillegom en Lisse onbereikbaar dreigen te worden. Fluitsma: „Dat zorgt voor veel meer vrachtwagens op de weg. Dat leidt tot files en is slecht voor het milieu. Terwijl wij veel schoner zijn!” De petitie ’Geef de binnenvaart toekomst’ is inmiddels meer dan 1300 keer ondertekend. Het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat is om een reactie gevraagd, maar kon vrijdag niet inhoudelijk ingaan op de situatie.
Zaterdagmorgen staat we bij AH , Jumbo en de markt om de petitie te ondertekenen..
Naar aanleiding van een artikel in het AD en een tweet van ondergetekende, heeft het initiatief inmiddels de lokale politiek bereikt. VVD Utrecht steunt ons en gaat vragen stellen in de volgende gemeenteraad.
Maar wij willen natuurlijk een meerderheid aan onze kant, dus blijf tekenen! Meer handtekeningen = meer beter
Op tweedekamer.nl staat de overhandiging aangekondigd.
Petitie tegen fiscale vervolging van 150 holocaust-overlevenden uit Tweede Wereldoorlog op 22 mei 2018 om 13:30 - 13:45 in de Statenpassage..