Door mijn kennis te structureren en verder onderzoek te doen voor mijn boek over fotorecht is een ding wel duidelijk: De auteurswet is hopeloos gedateerd en dat lijkt geen toeval. Uitgevers hebben afgelopen jaren meer rechten gekregen en fotografen minder. De inningsindustrie lobbyt stevig.
Veel meer dan een desinfecterend zonnetje kan ik helaas niet doen. Dus daar gaan we weer:
45.000 euro boete voor Photoclaim en Fechner
Al in 2022 blijkt de beruchte fototrol Photoclaim met advocaat Robert Fechner beboet te zijn door de mededingingsautoriteit in Italië. Niets, echt niets, lazen we daarover in de Nederlandse pers. En ook na mijn stuk op Netkwesties is het vooralsnog niet opgepikt. Met ANP en DPG Media die zelf massaal onredelijke fotoclaims laten versturen niet verwonderlijk.
Ook Copytrack blijkt onderzocht te zijn
De Italiaanse mededingingsautoriteit blijkt ook Copytrack onderzocht te hebben. Zij heeft echter alle aantijgingen toegegeven en beloofd om haar leven te beteren. In Italië lijkt Copytrack niet meer actief.
De Nederlandse mededingingsautoriteit geeft aan dat zij in tegenstelling tot de Italiaanse mededingingsautoriteiten alleen de bevoegdheid heeft om namens particulieren op te treden. Ik betwijfel dat, ZZP-ers dienen mijns inziens dezelfde rechtsbescherming te krijgen als particulieren.
De Italiaanse auteurswet
Ik dook nog eens in oude Italiaanse nieuwsberichten over de twee fototrollen en ontdekte dat Italië een apart hoofdstuk heeft in de wet voor foto’s.
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Nederland met opzet niks in de wet zet over hergebruik van foto’s op internet. Dan blijft er namelijk lekker veel over om over te bakkeleien. Kunnen er uurtjes geschreven worden. Met als triest dieptepunt de discussie of het portretrecht uit 1912 wel of niet geldt bij digitaal gebruik. Terwijl dat hele portretrecht met de komst van de AVG geschrapt kan worden uit de wet.
Ik heb de petitie Update de auteurswet nieuw leven ingeblazen, onder andere dus naar aanleiding van de Italiaanse auteurswet.
Onderzoeksrapport
Kort na start van deze petitie was er al een motie over en nu, ruim vier jaar, later ligt er een onderzoeksrapport. Het zoveelste zoethoudertje. De zelfbenoemde beschermers van het auteursrecht helpen het om zeep: Door keer op keer niet te benoemen dat de rechten van freelancers misbruikt worden door mediagiganten en de kleine fotogebruiker als zondebok aan te wijzen voor de dalende inkomsten.
Ik geloof dat ik dat het meest frustrerendste vind. Dat fotografen niet door hebben hoe hun auteursrecht uitgebuit wordt en meegaan in het frame dat de kleine fotogebruiker hun foto’s jat.
Vergeten groente
Ik zie regelmatig claims voor foto’s waarvan de rechten zijn vervallen en kwam zo een merkwaardig wetsartikel tegen. Met artikel 45o Aw blijkt een vervallen recht weer tot leven gewekt te kunnen worden: Van een werk dat nooit is uitgegeven en waarvan de rechten zijn vervallen krijgt de uitgever in Nederland 25 jaar lang het auteursrecht.
Bizar! Het betekent dat de partij die negatieven bemachtigd van een particulier die meer dan 70 jaar dood is auteursrechten krijgt als zij de foto’s publiceert. Mag je als ontvanger van zo’n claim gaan bewijzen dat de foto wél ooit is uitgegeven.
Het blijft voor mij dweilen met de kraan open. Voorlopig moet ik dus door met aan de bel trekken en uitleggen hoe het juridisch in elkaar steekt. Geen ambtenaar te vinden die wil helpen, laat staan dat er opgetreden wordt. En ik kan de mensen ook nog steeds niet doorverwijzen naar een betrouw- en betaalbaar loket.
Dat gezegd hebbende. Let op! Er zijn commerciële partijen, waaronder advocaten, die helpen met fotoclaims. Een eerste reactie is gratis of ze lokken je met een laag eenmalig bedrag. Doel van deze partijen is echter niet zo snel mogelijk oplossen maar een discussie uitlokken die soms zelfs bij de rechter belandt. En dan win je misschien wel, maar is de kans aanwezig dat je blijft zitten met stevige proceskosten. Zoals in de zaak die ANP verloor.
Teken en deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
En steun mijn gerechtelijke stappen tegen ANP door een donatie te doen of bekendheid te geven aan de crowdfunding: alle kleine beetjes helpen.
Groet! De petitionaris
Bestuurders van een scooter met geel kenteken worden vanaf vandaag standaard bekeurd. De kentekencamera's die eind vorige maand geplaatst werden doen het inmiddels.
Handhavers van de gemeente bekijken de foto's, stadsdeel Oost hoopt op 'gedragsverandering'.
Deze zomer startte IJburger Nadam Schmidt een petitie waarin hij de gemeente (...) lees verder
De petitionaris van de petitie Vraag geen adres meer bij aangifte nu vuurwerkbommen gangbaar zijn vraagt u de petitie te ondertekenen:
"Als je aangifte doet wordt je adres standaard zichtbaar voor de tegenpartij. Dat is achterhaald en maakt intimidatie mogelijk.
Laat dat adres weg."
https://aangifteanders.petities.nl
Wilt u deze of een andere petitie ook aandacht geven hier?
De petitie is elders te ondertekenen, op StopExtraBierbelasting.nl.
Een Blik op het Onmenselijke Dilemma
Stel je voor dat je financieel aan de grond zit. De bijstandsaffaire heeft je leven overhoop gegooid, en je worstelt om je hoofd boven water te houden.
Je hebt geen andere optie dan schuldhulp aan te vragen om uit de financiële misère te komen. Maar dan ontdek je dat er een onmenselijk dilemma op je wacht: schuldhulp aanvragen terwijl je nog lopende rechtszaken hebt.
Het Doel van Schuldhulp
Schuldhulp is bedoeld om mensen te helpen die verstrikt zijn geraakt in een woud van schulden. Het biedt een kans op een schone lei en een nieuw begin. Maar voor slachtoffers van de bijstandsaffaire is schuldhulp niet de eenvoudige uitweg die het zou moeten zijn.
Het Onontkoombare Dilemma
De kern van het probleem is dat de wetten met betrekking tot schuldhulp vereisen dat alle schulden worden erkend voordat het traject kan beginnen. Dit betekent dat je schuld moet bekennen aan de instantie die je juist heeft beschuldigd van bijstandsfraude.
De Lopende Rechtszaken
Voor slachtoffers die volharden in lopende rechtszaken, is dit een onoverkomelijke hindernis. Het voortzetten van juridische procedures wordt gezien als het niet erkennen van de schuld. Als gevolg daarvan worden ze uitgesloten van schuldhulp. Deze bizarre situatie is alsof de wet bedoeld is om hen verder de afgrond in te duwen.
Een Gedwongen Erkenning van Schuld
Slachtoffers worden dus gedwongen tot een bekentenis, niet vanwege hun daden, maar vanwege hun omstandigheden. Ze moeten toegeven dat ze de wet hebben overtreden om te kunnen overleven. Dit is een flagrante schending van hun mensenrechten.
De Belangenverstrengeling
Wat deze situatie nog erger maakt, is dat de gemeenten die verantwoordelijk zijn voor de veroordelingen ook degenen zijn die de schuldhulp uitvoeren. Dit schept een ernstige belangenverstrengeling en geeft de slachtoffers het gevoel dat ze geen enkele kans hebben om gerechtigheid te krijgen.
De Menselijke Tol
Deze onmogelijke situatie eist een menselijke tol. Slachtoffers worden financieel geruïneerd en verliezen hun rechtsmiddelen, terwijl ze gedwongen worden om schuld te erkennen voor daden waarvan ze beweren onschuldig te zijn.
Een Schending van Mensenrechten
Het is tijd om deze flagrante schending van mensenrechten en grondwettelijke rechten aan de kaak te stellen. Schuldhulp zou een bron van opluchting moeten zijn, geen valkuil voor degenen die al genoeg hebben geleden.
12/10/23 Bericht in de Gelderlander Petitie voor behoud hospice binnen dag 11.000 keer ondertekend: ‘Protest verspreidt zich als een olievlek, onze harten maken een sprongetje’
Omdat er veel nieuws verschijnt over ons hospice, hebben we alle krantenartikelen verzameld. Onze Vrienden van Hospice Rozenheuvel zijn zo aardig om deze op hun website te plaatsen.
Kijk op: https://www.vriendenvanhospicerozenheuvel.nl/nieuws
Wat zijn we blij met uw steun! Enorm veel dank!
Al meer dan 1.500 mensen hebben de petitie ondertekend. Dat zijn al heel veel mensen, maar nog meer is mogelijk.
Eind deze maand gaan we de petitie aanbieden aan de gemeente. Hoe meer ondertekenaars, hoe krachtiger het signaal. Wilt u helpen? Deel de link naar petitie op uw socials en vraag uw buren, vrienden, familie en collega's om te ondertekenen.
In de bebouwde kom van Amsterdam gaat vanaf 9 december op zo'n 80% van de wegen de maximumsnelheid naar 30 km per uur, inclusief snelheidsbeperkende maatregelen.
Het hele paradigma rond mobiliteit en het gebruik van de openbare weg verandert. Het gaat niet langer om het recht van de sterkste.
De veiligheid, leefbaarheid en het terugdringen van de hectiek en overlast prevaleren. Fietsers en wandelaars krijgen meer ruimte, de auto is te gast.
Voor welke straten gaat dit gelden:
Als we deze criteria hanteren, zou de Dorpsstraat in Zwaag hier zeker onder vallen. En er is nog een belangrijke reden waarom de Dorpsstraat in Zwaag een straat zou moeten worden waar de auto te gast is, zeker met de aanbouw van alle nieuwe wijken rondom de Dorpsstraat, en dus met de toename van nog meer auto's.
De Verkeerswethouder van Amsterdam zegt hierover in het Parool: 'Het wordt steeds drukker, het autobezit groeit, fietsers en voetgangers komen in het nauw, het leidt tot onveiligheid, ongevallen en het is niet toekomstbestendig.'
Niet toekomstbestendig! Of zoals ondertekenaars van onze petitie schrijven: de Dorpsstraat is verworden tot een racebaan, auto's rijden veel te hard en roekeloos, slalommen vlak langs fietsers, bussen scheren met een noodgang op 20 centimeter langs de enkels van wandelaars op de wankele trottoirs, onhoudbaar. Het is wachten op een dodelijk ongeluk.
Kortom: het tempo en de hectiek in het verkeer op de Dorpsstraat moet eruit:
Als je nog niet hebt getekend, teken de petitie nu!
De online petitie is gestart. Op donderdag 16 november 2023 wordt de petitie namens alle ondertekenaars formeel aangeboden aan de gemeenteraad.
Dit zal gebeuren tijdens de gemeenteraadsvergadering.