Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
In 2020 is er een studie gedaan om belanghebbenden bij het uitbreiden van steden mee te laten betalen. De Studiegroep Alternatieve bekostiging ruimtelijke gebiedsontwikkeling concludeerde dat dit bestaat.
Uit de introductie:
Zo becijfert het CPB dat de ondertunneling van de A2 in Maastricht tot een toename in de totale woningwaarde van ongeveer 220 miljoen euro heeft geleid en dat de ondertunneling van de spoorlijn in Delft zelfs heeft geleid tot een waardestijging van 400 miljoen euro. De vraag is of en hoe dergelijke monetaire baten (meer) kunnen worden ingezet als alternatieve bekostiging voor de dekking van investeringskosten in het ruimtelijke domein.
Kortom, het gaat dus niet concreet om het heffen van gemeentebelasting voor de exploitatie van goed ov. Dat is het lastigste.
Wel staat er:
Zo is er een werkgroep onder voorzitterschap van BZK die onderzoek doet naar de mogelijkheden tot verruiming van het gemeentelijk belastingdomein.
Ook lastig is het uitgangspunt van de studiegroep:
profijtbeginsel mede leidend wordt in de bekostiging van projecten
terwijl de veronderstelling van deze petitie is dat beter/goed openbaar vervoer goed is voor de bedrijven. Zonder een direct kosten/baten-plaatje.
En nog een obstakel waarvoor gekozen wordt:
Een koppeling van opbrengsten aan een bepaald doel vergt daarom een aanpassing van de wet HOF en de huidige begrotingsregels.
Uiteindelijk loopt de studiegroep helemaal vast in nog meer zelf opgelegde beperkingen. De onroerende zaak-belasting zou gebruikt moeten worden. De pot geld uit het Gemeentefonds komt in aanmerking. Een opslag bij ov-reizigers. Tol-, cordon,- of kilometerheffing voor automobilisten. Tegelijk mag het niet zorgen voor lastenverhoging van ingezetenen. En zo kom je dus nergens!
De studiegroep blijft met volle kracht de verkeerde kant op redeneren. Op basis van dat profijtbeginsel stellen ze zelfs als de belanghebben:
Ho ho! Corporaties, reizigers, omwonenden en ov-exploitanten wil je juist vooruit helpen. Burgers wil je verleiden het ov te gebruiken. Corporaties en ov-exploitanten hebben een sociale opdracht en zijn per definitie al verliesgevend.
Blijft over: de bedrijven. Dat de genoemde onroerend goed-maffia profiteert is een gegeven. Maar die zullen op hun beurt moeten inleveren als bedrijven extra belast worden als ze zich in die stedelijke omgeving vestigen. Bedrijven zullen immers een verhoudingsgewijs lagere m2-prijs bedingen als de gemeentelijke kosten in Amsterdam hoger zijn dan in pak 'm beet Lelystad.
Halverwege het rapport is de studiegroep zo eigenlijk al volledig ontspoord met verkeerde redeneringen.
Daarna kijken ze naar Engeland, Vlaanderen en Oslo voor voorbeelden. Was de studiegroep cultureel beperkt? Men sprak geen Frans? Want met de Engelsen, Belgen en Noren is het makkelijk kletsen. Met de Fransen niet. Ook al beheer je het Frans, dan nog zijn er culturele obstakels.
Uiteindelijk komt de studiegroep met 15 instrumenten:
Bouwers/ontwikkelaars/grondeigenaren
Vastgoed (bedrijven + particulieren)
Gebruikers/Ov-exploitanten
Overstijgend
Waarbij instrument 15 nog het meeste lijkt op wat deze petitie voorstelt. Maar de potentie ervan krijgt het predicaat 'nvt'. Maar doordat het hele kader van de studie is gebaseerd op verkeerde afslagen levert dat dit op: "De studiegroep is van mening dat regionale-en stedelijke fondsen een nuttig bijdrage kunnen leveren aan de financiering van grootschalige investeringen."
Een heel rapport met een nietszeggende zin als resultaat.
Via dit bericht wil ik alle ondertekenaars ontzettend bedanken. 7500 handtekeningen is een mooi resultaat, met in ieder geval als gevolg dat er een motie met dezelfde strekking is ingediend.
Vanmiddag komt deze motie in stemming. We wachten in spanning af.
Het is zover, donderdag 6 april hebben we uiteindelijk toestemming gekregen om de petitie aan te bieden en gebruik te maken van ons spreekrecht. Vanaf 19.30 is er deze mogelijkheid, exact tijdstip nog onbekend. We zijn alle ondertekenaars dankbaar en zien ons door een groot aantal medestanders gesteund. Mochten jullie in de gelegenheid zijn de publieke tribune te bemannen; jullie zijn van harte welkom ter ondersteuning van de petitie! Veel dank, William en Boudewijn .
We hebben nu 3653 handtekeningen (online en op papier). Super veel en daar zijn we heel erg blij mee:)
Binnenkort gaat de gemeenteraad van Groningen onze cases bespreken. Dan zullen we de handtekeningen aanbieden.
Bedankt voor jullie steun! Menno & Tineke.
Op woensdag 5 april wordt de petitie ook overhandigd aan de gemeenteraad. De gemeenteraad is het hoogste bestuursorgaan van de gemeente.
Er wordt 5 minuten inspreektijd gegeven om de petitie toe te lichten.
Dat de petitie op de agenda van de gemeenteraad staat geeft ook aan wat we teweeg hebben gebracht. Dit komt omdat we allemaal verenigd zijn tegen betaald parkeren.
Bedankt allemaal!