Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
De stichting gaat een bezwaar indienen bij de Reclame Code Commissie. Deze moet voor 5 januari schriftelijk worden ingediend. Uw handtekening helpt om het bezwaar kracht bij te zetten. Helpt u mee om dit te bewerkstelligen?.
Geachte ondertekenaars,
Vandaag is deze petitie overhandigd aan de gemeente Voorne aan Zee.
Ik wil u allemaal hartelijk bedanken voor het ondertekenen van de petitie.
Morgen (dinsdag 9 december 2025) leg ik de petitie officieel voor aan de gemeenteraad, en dit is het laatste moment om te tekenen. Als je nog niet hebt getekend, doe het nu — elke handtekening telt richting de raad.
En als je kunt: kom naar het gemeentehuis voor het overhandigingsmoment, of blijf voor de raadsvergadering. Want raadsleden nemen signalen serieuzer wanneer ze zien dat bewoners massaal betrokken zijn (ja, echt waar).
Aanbieden petitie: Waar - Gemeentehuis, Huize Swaensteyn - Herenstraat 72-74 - Voorburg Wanneer - dinsdag 9 december 2025 - petitie: 18.50 uur (gewijzigd) - raadsvergadering: 19.30 uur — publiek welkom op de tribune
Petitie tekenen: https://parkerenmallofthenetherlands.petities.nl zie ook: https://nextdoor.nl/p/7CjBYTGjtqXN?utm_source=share.
Tot slot: grote waardering wil ik overbrengen aan iedereen die al heeft bijgedragen. Heel veel dank daarvoor: bijna 1.300 steunbetuigingen spreken boekdelen! Samen laten we zien dat omwonenden gehoord moeten worden.
Kandidaat-gemeenteraadslid Calvin Bax heeft tijdens een recente gemeentelijke livestream opnieuw diverse documenten overhandigd aan de Gemeente Reusel-De Mierden. Deze stukken waren eerder ook al per e-mail en per post verzonden.
Volgens Bax wilde hij hiermee zekerstellen dat er geen twijfel kon bestaan over de ontvangst van de documenten.
Bezorgdheid en veiligheidsmaatregelen Sinds de publicatie door de gemeente over de intentieverklaring en de betrouwbaarheid zegt Calvin Bax dat hij vanuit bepaalde inwoners negatieve reacties heeft ontvangen, waaronder scheldwoorden. Volgens hem heeft dit ertoe geleid dat hij extra veiligheidsmaatregelen rond zijn woning heeft getroffen.
Ook verwijst Calvin Bax naar berichten die verschenen zijn via dorpskrant PC55, waarin – volgens hem – informatie uit gemeentelijke communicatie is herhaald over de intentieverklaring. Calvin Bax benadrukt dat hij dankbaar is voor de verslaggever die eerder navraag deed naar de achtergrond van de intentieverklaring, waarna de gemeente liet weten dat er op dat moment geen officiële stukken beschikbaar waren en dat bewoners slechts delen van informatie “via via” hadden vernomen.
Kritiek op publicatie en aangekondigde stappen Calvin Bax stelt dat de gemeente in een eerder gepubliceerd bericht op haar website onjuiste informatie heeft verspreid over de intentieverklaring. Hij geeft aan dat dit volgens hem de betrouwbaarheid van de intentieverklaring heeft geschaad. Daarom is Calvin Bax voornemens om via civiele procedures een rectificatie en openbare excuses van de gemeente te vragen. Ook geeft hij aan PC55 te willen aanspreken op het naleven van journalistieke standaarden zoals hoor en wederhoor. Calvin Bax benadrukt dat zijn doel is dat er een correcte rectificatie wordt gepubliceerd en dat eventuele proceskosten op PC55 zullen worden verhaald.
Uitspraken van Calvin Bax Calvin Bax sluit zijn verklaring af met stevige woorden over de huidige bestuurscultuur, waarbij hij zijn zorgen uitspreekt over transparantie en correcte informatievoorziening door de gemeente. Volgens hem moet een gemeentebestuur “open, eerlijk en transparant” zijn en zouden dergelijke stappen niet nodig moeten zijn.
“Weet wie je stemt op 18 maart 2026,” aldus Bax. “Een gemeente hoort betrouwbare informatie te verstrekken en zich aan wettelijke verplichtingen te houden. Ik zou mij schamen als ik in een bestuur zat dat inwoners onvolledig of onjuist informeert. Dat is niet waar inwoners en ondernemers voor kiezen.”
Reusel-De Mierden – 5 december 2025 Binnen de gemeente Reusel-De Mierden is de afgelopen dagen grote onrust ontstaan na berichtgeving op sociale media, waarin werd gemeld dat de Tweede Kamer inmiddels op de hoogte is gesteld van zorgen rondom de uitvoering van de Spreidingswet en de gemeentelijke zorgplicht voor dak- en thuislozen.
Kandidaat-gemeenteraadslid Calvin Bax (Blancolijst 2026) stelt dat volgens de Spreidingswet de gemeente verplicht is 68 asielzoekers op te vangen, en niet de 150 plaatsen die momenteel als uitgangspunt worden gebruikt. Volgens Calvin Bax heeft deze discrepantie direct gevolgen voor de naleving van artikel 1.2.1 sub c van de Wmo 2015, waarin staat dat gemeenten verantwoordelijk zijn voor de opvang en ondersteuning van dak- en thuislozen of mensen die dreigen dakloos te worden.
Discussie over naampublicatie In het gemeentelijke weerwoord gaf de gemeente aan dat de naam van dhr.
Verstappen, die in een socialmediabericht van Calvin Bax werd genoemd, niet openbaar gemaakt zou mogen worden uit veiligheidsoverwegingen. De gemeente dreigde met eventuele vervolgstappen.
Calvin Bax reageert dat de gemeente de betreffende naam zelf eerder online publiceerde als contactpersoon bij een bericht over de intentieverklaring. Volgens hem volgt uit wetgeving rondom actieve openbaarmaking dat het benoemen van reeds door de gemeente gepubliceerde gegevens is toegestaan wanneer deze onderdeel zijn van dezelfde context. Calvin Bax verklaart hierover: “Laat die vervolgstappen maar komen; dan kunnen we bij de rechtbank meteen meerdere punten aankaarten.”
Hij verwijst daarbij naar o.a. de volgende wettelijke kaders:
Art. 2:4 Awb – Verplichting tot onpartijdigheid
Art. 3:2 Awb – Plicht tot zorgvuldig en volledig onderzoek
WOO art. 5 – Actieve en juiste openbaarmaking
Art. 6:162 BW – Onrechtmatige daad
Ambtenarenwet 2017 art. 125quater – Integriteit van ambtenaren
Artikel 1.2.1 sub c Wmo 2015 – Zorgplicht voor (potentiële) dak- en thuislozen
Zorgpunten vanuit lokaal perspectief
Calvin Bax benadrukt dat hij namens een grote groep inwoners spreekt die momenteel direct of indirect met woononzekerheid te maken hebben. Volgens hem gaat het onder meer om:
36 volwassen daklozen
5 dakloze kinderen
63 gezinnen die mogelijk dakloos raken
266 gezinnen in de bijstand
Calvin Bax stelt dat de gemeente “open, transparant en eerlijk” dient te zijn en dat er geen sprake mag zijn van het “stigmatiseren of verwaarlozen” van inwoners die binnen de wettelijke zorgplicht vallen.
Rectificatieverzoek aan de gemeente
Op 2 december 2025 ontving de gemeente een formeel rectificatieverzoek van Calvin Bax met betrekking tot een bericht over een intentieverklaring. Volgens Calvin Bax bevatte dit bericht onjuistheden. In het verzoek werd de gemeente zeven werkdagen gegeven om het bericht te verwijderen of te corrigeren.
Volgens Calvin Bax lijkt het gemeentebestuur “geschrokken” van zijn pleidooi en van het feit dat de kwestie inmiddels ook landelijk bekend is. Calvin Bax geeft aan dat hij, in collegiale context, informatie en adviezen uitwisselde met kandidaat-raadsleden uit andere gemeenten en dat hij zijn stukken ook heeft toegestuurd aan meerdere landelijke partijen. Hij zegt verrast te zijn dat deze stukken mogelijk zijn doorgestuurd naar de Tweede Kamer en blij te zijn dat ze daar onder de aandacht zijn gekomen, Calvin Bax denkt dat het gemeentebestuur aan het zoeken is naar kleine dingetjes omdat ze nu met hun neus op de feiten zijn gedrukt dat ze zorgplicht hebben en ook het gemeentebestuur aan regeltjes verbonden is behalve met doen waar jij zin in hebt.
Juridische ondersteuning
Calvin Bax wordt standaard juridisch bijgestaan door zijn vaste raadsheren van BJ Advocatuur in Maastricht, van wie hij aangeeft dat zij hem adviseren, informeren én corrigeren wanneer nodig.
“Als de gemeente zich druk maakt over het feit dat ik gegevens benoem die zij zelf hebben gepubliceerd, zegt dat meer over de zorgvuldigheid van hun eigen handelen dan over het mijne, ze reageren als kleine kindjes die net een draai om de oren hebben gehad, wordt volwassen alsjeblieft en regel opvang voor de 2441 Daklozen Brabanders en de 63 gezinnen die dakloos gaan worden.” aldus kandidaat gemeenteraadslid Calvin Bax.
Biodiversiteit vormt de basis van ons dagelijks leven. Gezonde natuur levert ons voedsel, schoon water, schone lucht en een leefomgeving die bestand is tegen hitte, droogte en wateroverlast.
Toch staat de biodiversiteit in Nederland — en ook in Gilze en Rijen — zwaar onder druk. In de documenten blijkt dat “85% van de inheemse soorten in Nederland in 120 jaar is verdwenen” en dat “wereldwijd één miljoen soorten op uitsterven staat”. Deze achteruitgang raakt niet alleen dieren en planten, maar ook ons welzijn en onze veiligheid.
In Gilze en Rijen zijn de gevolgen voelbaar. Verstening neemt toe, groen verdwijnt sneller dan het wordt aangeplant en lokale soorten zoals insecten, vogels en vleermuizen verliezen leefgebied. Hoewel er initiatieven zijn, zoals het voedselbos, bloemrijke stroken en de natuurlijke inrichting van de Wouwervallei, blijft het totaalbeeld zorgelijk. Lokale natuurverenigingen trekken al langer aan de bel: zonder stevig beleid lopen we richting een “onherstelbare beschadiging van ecosystemen”.
Doet de gemeente genoeg? Er zijn projecten, maar tegelijkertijd verdwijnen volwassen bomen, worden leefgebieden voor beschermde soorten tijdelijk afgesloten en schuift structureel beleid vooruit. Hierdoor ontstaat het beeld dat ambitie en werkelijkheid nog te ver uit elkaar liggen. Wie door onze dorpskernen loopt, ziet eerder kale pleinen dan bloeiende biodiversiteit.
Voor de komende jaren moet de gemeente veel daadkrachtiger optreden: massaal bomen aanplanten, groene pleinen creëren (het Wilhelminaplein en het Raadhuisplein worden een uitdaging), water vasthouden, ecologisch maaibeheer veel beter uitvoeren, stikstofdruk verminderen en natuurinclusief bouwen verplicht stellen. En vooral: inwoners actief betrekken, want juist lokale projecten laten zien hoe groot het draagvlak is.
De vraag is niet óf biodiversiteit belangrijk is, maar of we straks nog genoeg over hebben om onze leefomgeving leefbaar te houden. Gilze en Rijen staat op een kruispunt — nu handelen, of te laat zijn.
In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van woensdag 18 maart 2026 hebben inwoners van Gilze en Rijen de petitie “Voor een Leefbaar Gilze en Rijen” gelanceerd. Met deze petitie willen inwoners de politiek dwingen haar groene beloftes eindelijk waar te maken. De petitie loopt tot 31 januari 2026 en zal daarna officieel worden aangeboden aan alle lokale politieke partijen.
Ondertekenen kan via: https://duurzaamgilzeenrijen.petities.nl
Politieke Brigade Frank Hermens, Frans Seelen, Huub Quirijnen, Guus van Roosendaal, Peter von Meijenfeldt en Jules Brooymans
Meer informatie: onsgilzerijen.nl/pagina/politieke-brigade politiekebrigade@gmail.com
Er komen steeds nieuwe ondertekeningen bij. Inmiddels staat de teller op 737.
Het is duidelijk: Ede steunt de petitie voor een kunstijsbaan. Ede wil snel kunnen schaatsen.
https://www.mooisonenbreugel.nl/algemeen/algemeen/42114/burgerinitiatief-pleit-voor-plaatsing-baileybrugmonument-bij- .