Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Frankrijk, Spanje, Duitsland, België en Portugal hebben allemaal een wet ingevoerd voor een minimale afstand van 1,5 meter, naast 26 Amerikaanse staten en verschillende provincies in Canada. In Ierland is er momenteel een nieuwe Road Traffic (Minimum Passing Distance of Cyclists) Bill 2017 in behandeling, waarbij automobilisten wettelijk verplicht zouden zijn om fietsers niet dichterbij dan 1,5 meter te passeren op een weg met een maximumsnelheid van 50 km/u of hoger.
Op een weg met een maximumsnelheid van minder dan 50 km/u zou de veilige passeerafstand worden vastgesteld op één meter.
Bron: https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/E-8-2017-002358EN.html Bron: https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/E-8-2017-002358EN.html
Tot nu toe 300 ondertekenaars van de petitie, zelfs uit de VS. .
referentie BZ2406423 referentie 2024Z12619/2024D35303
Geachte voorzitter,
De vaste commissie voor Buitenlandse Zaken (hierna: de commissie BZ) heeft in
de procedurevergadering van 24 september 2024 verzocht om een reactie per
brief op de brief en petitie ‘Verzoek tot aanbieding petitie Koninkrijkspas’ d.d. 27
augustus 2024.
De petitie verzoekt om op korte termijn Surinamers die in het Koninkrijk der Nederlanden zijn geboren de mogelijkheid te geven de Koninkrijkspas aan te vragen.
Hierbij bied ik mijn reactie aan op dit verzoek.
Ik onderschrijf de nauwe band tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Suriname. Vanwege de verbondenheid van onze samenlevingen reizen jaarlijks veel Surinamers naar Nederland en andersom. Onze beide landen hechten hier waarde aan en het is daarmee ook in ieders belang dat de visumdienstverlening zorgvuldig, soepel en snel verloopt. Het ministerie van Buitenlandse Zaken zet zich hier dagelijks voor in.
Nederland is als Schengenlidstaat gebonden aan de EU-brede regels en afspraken van het Schengengebied. Het Schengensysteem is gebaseerd op gemeenschappelijke afspraken en bindende juridische instrumenten die van toepassing zijn op alle Schengenlidstaten. De bevoegdheid voor het instellen of afschaffen van de visumplicht ligt bij de Europese Commissie. De Europese Commissie kan na een grondig onderzoek besluiten een voorstel hiertoe te doen, dat vervolgens zal worden bestudeerd door alle lidstaten. Het is daarom niet mogelijk voor Nederland om unilateraal een specifieke uitzondering te maken voor Suriname, bijvoorbeeld middels het instellen van een Koninkrijkspas. Door het vrij verkeer van personen binnen het Schengengebied verschaft toegang tot Nederland namelijk ook toegang tot de overige Schengenlidstaten.
Suriname kan in aanmerking komen voor visumliberalisatie door te voldoen aan bepaalde voorwaarden. Nederland steunt en ondersteunt Suriname in het proces van visumliberalisatie. Het initiatief om een verzoek hiertoe in te dienen bij de Europese Commissie ligt echter bij Suriname. Nederland heeft de Surinaamse regering laten weten bereid te zijn om, indien gewenst, ondersteuning te bieden bij het vervullen van deze voorwaarden, bijvoorbeeld door waar mogelijk te assisteren in het leggen van contacten en het onder de aandacht brengen van de wensen van Suriname in dit traject richting de Europese Commissie. Sinds 2020 hanteren de Schengenlanden een zogenoemd cascade model (progressieve opbouw) voor het afgiftebeleid van visa geldig voor meerdere binnenkomsten (meervoudig visum). Dit kan o.a. als de visumaanvrager kan motiveren regelmatig te zullen reizen en als de integriteit en betrouwbaarheid is aangetoond, met name aan de hand van het juiste gebruik van eerder afgegeven visa. Bij de beoordeling van visumaanvragen maakt Nederland waar mogelijk gebruik van deze ruimte in de Europese regelgeving, gevraagd maar veelal ook ongevraagd. In die gevallen kan de geldigheid van het meervoudige visum oplopen tot maximaal vijf jaar, afhankelijk van de individuele feiten en omstandigheden en de geldigheid van het paspoort van de visumaanvrager. Het aantal meervoudige visa als aandeel van het totaal uitgeven aantal visa aan Surinamers is in de afgelopen jaren toegenomen.
De minister van Buitenlandse Zaken,
Caspar Veldkamp
Verzoek aan Minister om reactie op petitie Koninkrljkspas Binnengekomen op 26 September 2024
Aanleiding
Verzoek van de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken om voor het CD Consulaire Zaken van 3 oktober reactie te geven op de burgerbrief Verzoek tot aanbieding petitie Koninkrijkspas
Geadviseerd besluit
U wordt geadviseerd akkoord te gaan met de voorgestelde beantwoording van het
verzoek van de commissie en verzending van de Kamerbrief voor aanstaande donderdag 3 oktober.
Kernpunten
Toelichting
Ook is Nederland bereid om Suriname te helpen bij de procedure in Brussel. Hierover zijn al gesprekken gevoerd tussen Nederlandse en Surinaamse diplomaten U heeft dit toegelicht tijdens uw kennismakingsgesprek met uw Surinaamse counterpart Ramdin 17 juli jongstleden. - Op 8 december 2022 werd door de PvdA het lid Piri en de CU het lid Ceder het zwartboek met de titel «Visumaanvragen lopen spaak» overhandigd Hierin zijn circa 50 klachten opgenomen die de PvdA en de CU ontvingen over problemen die aanvragers ondervinden bij een visumverzoek. Naast de klachten wordt in het zwartboek de vraag gesteld waarom Suriname nog niet visumvrij is. De Kamer werd op 27 januari 2023 geïnformeerd over het visumproces ten aanzien van Suriname. - Tijdens het debat over het slavernijverleden werd er op 25 januari 2023 een motie ingediend (Piri c.s.) waarin het Kabinet werd opgeroepen om visumvrij reizen voor Surinamers mogelijk te maken. De motie werd echter met een nipt verschil verworpen. (voor: D66, PvdA, SP, GroenLinks, PvdD, CD, DENK, SGP, Volt, BIJ1, Fractie Den Haan, Gündogan, Omtzigt, tegen: VVD, PVV, CDA, FVD, Groep Van Haga, JA21, BBB).
Ten eerste dank voor alle ondertekeningen.
Bij deze wil ik u een update geven over het pinnen aan de deur als betaalmethode bij bestellingen. Per 24 september is het voor alle klanten weer mogelijk om nog te betalen per PIN.
Voor de 5% klanten die het niet meer konden, is dit ook aangepast. Albert Heijn wil dat klanten makkelijk en toegankelijk hun online bestelde boodschappen kunnen afrekenen. Ze hebben gemerkt dat veel klanten het prettig vinden om vooraf hun online bestelling te betalen, maar ook dat een deel van de klanten graag gebruik blijft maken van pinnen aan de deur of een van de andere betaalopties. Klanten hebben daarom de mogelijkheid om vooraf te betalen via iDEAL of de digitale betaalpas, aan de deur per PIN te betalen of achteraf per automatische incasso.
Vandaag een mooie 'petitie-dag': De 1.000 handtekeningen gepasseerd en maar liefst 340 extra handtekeningen verzameld! .
En met een verkiezingsjaar voor de boeg kan het nog wel eens heel anders gaan lopen!!!.
Hallo allemaal,
bedankt voor jullie bijdrage aan deze petitie die de veiligheid zal bevorderen. Zojuist heb ik de ondertekende petitie aangeboden aan de Gemeente Leidschendam-Voorburg.
Op hoop van zegen!
Mvg,
Laurens.