Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
De petitie is op 7 november 2024 aan de gemeenteraad overhandigd.
beste brommobiellisten ! zoals u mag weten wil de overheid ons laten
aan rekenen als bromfietser op 2 wielen als langzame verkeersdeelnemer
wij als brommobiellisten niet aanvaarden en hierop een petitie tekenen
want wij behoren tot de categorie bijzondere voertuigen op 4 wielen
vallen onder de lichte kleine auto 50km/u met een AM4 OF AM rijbewijs
mag je deze voertuigen besturen , in de wetgeving voor motorvoertuigen
is er een verkeerde indeling gemaakt in voertuigklasse L1 voor bromfietsers
en scooters tweewielige voertuigen een Brommobiel is een 4 wielig voertuig
die maximaal 50km/u mag rijden en onder de kleine auto valt klasse M
die 45 km sticker is : dat als men op 80 km weg rijdt dat de gewone weggebruiker
de automobillist die dan 8o rijdt zich aan zal passen aan de brommobiel die 50km
rijdt de overheid instantie RDW wil ons blijven aan rekenen als bromfiets op 2 wielen beste brommobiellisten hier zullen we niet mee akkoord gaan
wij handhaven de regels voor de automobiellisten en hebben de zelfde regels
in het verkeer alleen wij mogen niet op de auto en snelwegen komen wel op alle
wegen in nederland dus vandaar wij ons recht zullen krijgen van het kabinet
dus beste mensen doe mee en teken deze petitie aan het kabinet .
Donderdag 14 november '24 is er een forumvergadering gepland over de woningbouwplannen van de gemeente op deze locaties. Er is een mogelijkheid om in te spreken tijdens deze vergadering. .
Hier vindt u allen een link met beknopte enquete. We nemen de enquete af om op deze manier de mensen te kunnen bereiken die graag mee denken/ hun mening willen delen als het gaat over het nieuwe plan voor ons stukje Edisonstraat! Dus woon jij in de wijk? Kom je er graag af en toe of regelmatig? Heb je belang bij een passende herinrichting? Vul dan deze enquete in als eerste stap!
Lieve groeten!.
Je moet je ondertekening bevestigen via de mail die je ontvangt. Vergeet het niet, anders is je ondertekening niet geldig..
Door zoveel mensen is de petitie ondertekend (ook fysiek) om te voorkomen dat het Natuurcentrum De Maashorst wordt gesloten.
Vandaag zijn al deze handtekeningen overhandigd aan de wethouders Jeroen van den Heuvel en Rien Wijdeven van respectievelijk Gemeente Maashorst en Bernheze.
Van deze gemeenten is bericht ontvangen dat ze in ieder geval in 2025 het natuurcentrum nog extra zullen ondersteunen. Ook hebben ze het bestuur aangeboden samen de kosten en baten nog eens tegen het licht te houden en in balans te brengen met de maatschappelijke opdracht waarvoor het natuurcentrum 47 jaar geleden is opgericht.
Of dat uiteindelijk het langjarig perspectief zal bieden waar de organisatie dringend behoefte aan heeft, zullen we moeten afwachten.
De sluiting op korte termijn lijkt voor nu in ieder geval van de baan. We willen dan ook alle ondertekenaars van de petitie enorm bedanken voor hun hartverwarmende steun.
Met jullie hopen we dat we ook in de toekomst nog vele duizenden schoolkinderen en bezoekers in het centrum mogen verwelkomen.
Beste ondertekenaars van de petitie “Hou het fietspad Blankensteinweg open“. Hartelijk dank voor uw steun aan deze petitie, de reacties zijn hartverwarmend en geven steun om door te gaan tegen deze plannen. Tijdens onze gesprekken krijgen wij veel vragen over de juridische aspecten omtrent het bestaande fietspad. Er is veel onduidelijkheid over het juridische eigendom van dit fietspad.
E.e.a. wordt hieronder door een jurist uitgelegd. Nogmaals dank voor uw steun en zegt het voort!
Blankensteinweg langs perceel nr. 53: zin en onzin
Er is momenteel veel discussie over het fietspad langs het perceel Blankensteinweg 53. Niet alle begrippen worden hierbij op de juiste manier gebruikt. Het gaat steeds over “eigen weg”, “recht van overpad” en “aansprakelijkheid” zonder dat deze begrippen in de juiste context worden gebruikt.
Dus: Rijdende Rechter, hoe zit dat nu juridisch?
Het fietspad langs Blankensteinweg 53 is een openbare weg, net als vele andere wegen en fietspaden in Meppel, zoals de Oosterboerweg, Engelgaarde en zelfs de Slotweg is een openbare weg. Weliswaar is de openbare weg langs Blankensteinweg 53 niet het eigendom van de gemeente, maar is deze weg in particulier eigendom. Strikter geformuleerd: de ondergrond van het huidige fietspad is particulier eigendom, maar de asfaltering, verlichting en veiligheid (ook wel genoemd de weguitrusting) is eigendom en verantwoordelijkheid van de wegbeheerder, in dit geval de gemeente Meppel.
Het fietspad is openbare weg omdat deze gedurende (meer dan) 30 achtereenvolgende jaren voor een ieder onbelemmerd toegankelijk is geweest en/of minstens 10 achtereenvolgende jaren is onderhouden door de gemeente. Met “recht van overpad” heeft dit niets (meer) te maken. Omdat het fietspad dus openbare weg is, kan de eigenaar hiervan niet zelf bepalen wie er van deze weg gebruik mag maken. Ook het plaatsen van bordjes zoals “eigen weg” of “privé” of “particuliere weg” kan de openbaarheid niet opheffen. De eigenaar van deze openbare weg, ongeacht wie dit is, kan deze dus ook niet zelf afsluiten.
Alle weggebruikers en dus ook het gemotoriseerd bestemmingsverkeer van het openbare fietspad langs de Blankensteinweg 53 hebben zich te houden aan de normaal geldende verkeersregels. Hierbij mag geen hinder ontstaan voor andere weggebruikers en dient iedereen die deze weg gebruikt, gewoon een beetje rekening met elkaar te houden, net als bij iedere andere weg. De weggebruikers mogen geen gevaarlijke situaties laten ontstaan en dienen elkaar te respecteren en niet onheus te bejegenen.
Mocht er ondanks de prudentie van iedereen toch iets gebeuren of een verkeersonveilige situatie ontstaan (wat op dit fietspad de afgelopen meer dan 30 jaar nog nooit is voorgekomen), dan kan het bevoegd gezag, zoals politie en handhavers, optreden. Aansprakelijkheid voor schade of ongeval komt voor rekening van de veroorzaker, zonder aanziens des persoons, net als op iedere andere weg. Fietsers en wandelaars staan hierbij wettelijk sterker in geval van schade of ongeval dan automobilisten en andere gemotoriseerde voertuigen.
Voor schade die ontstaat buiten de weguitrusting om, zoals vallende/loszittende takken, is in beginsel de eigenaar van het veroorzakende object (zoals bijvoorbeeld een boom) aansprakelijk. De eigenaar van dergelijke objecten heeft een zorgplicht om te voorkomen dat er schade ontstaat.
Hoe een openbare weg wordt ingericht en gebruikt, is de bevoegdheid van de gemeente. In een gemeente is de gemeenteraad het hoogst bevoegde orgaan, de “baas” dus eigenlijk. Dat is niet de burgemeester, en ook niet een wethouder en ook geen ambtenaar. Ook een eventuele overeenkomst tussen eigenaar en gemeente omtrent gewoon gebruik van deze openbare weg is niet rechtmatig en derhalve nietig.
In dit geval is er sprake van dat het gedeelte van het fietspad langs de Blankensteinweg 53 als openbare weg zal worden afgesloten. De gemeenteraad heeft de bevoegdheid hierover een besluit te nemen. Het afsluiten van een openbare weg is namelijk een ingrijpende maatregel die gevolgen heeft voor de hele gemeenschap.
De gemeente hanteert bij het plan voor aanleg van een nieuw betonnen fietspad langs de brede singel achter de scholen de IJsvogel en de Akker het begrip verkeersveiligheid als reden voor noodzaak van de aanleg. Het besluit tot afsluiting van het bestaande fietspad moet goed onderbouwd worden met feiten en cijfers, bijvoorbeeld een gedegen verkeerskundig onderzoek.
Zodra het besluit tot afsluiting in alle zorgvuldigheid en met voldoende inspraakmogelijkheden is genomen, kan iedere belanghebbende (en dat kunnen alle gebruikers van het huidige fietspad zijn) bezwaar aantekenen bij de bezwaarcommissie van de gemeente. Mocht dit worden afgewezen kan bij de bestuursrechter beroep worden aangetekend en indien dit ook wordt afgewezen kan er hoger beroep aangetekend worden bij de Raad van State.
Dit kunnen lange procedures zijn en in de tussentijd mag er aan de huidige situatie helemaal niets veranderen. Mocht de gemeente of eigenaar, hangende alle procedures, anders besluiten door bijvoorbeeld een hek te plaatsen of anderszins, kan bij de voorzieningenrechter een verzoek worden ingediend deze belemmering weg te nemen of werkzaamheden te stoppen.
(...) Kamerleden van onder meer SP, CDA, ChristenUnie en D66 (...) verwijten de minister niet met antwoorden op vragen te komen. Ze vinden Faber onduidelijk en hebben de indruk dat ze niet genoeg kennis van zaken heeft en dingen door elkaar haalt.
Bron: NOS.nl