Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Beste mensen,
Vorige week dinsdag ben ik de petitie gestart, en na een week zitten we op 1160 handtekeningen. Een top resultaat binnen zo korte tijd. Het is belangrijk om de petitie ook binnen uw netwerk te delen, zodat veel meer mensen hopelijk de petitie gaan steunen.
Alvast bedankt voor jullie hulp en moeite!
Met vriendelijke groet,
Rayeed Nasibdar
Tot verrassing van de Boterhuispolder boeren is het streefbedrag bij de crowdfundingsactie binnen recordtijd behaald. Heel fijn!.
Deze week vindt een extra ingelaste raadsvergadering bij de gemeente Teylingen plaats over deze pachtkwestie. Dan zal uiteraard ook (de tussenstand van) deze petitie worden overhandigd.
Daarbij zal het College van B&W expliciet op het hart gedrukt worden dat de Lakenvelders én het gebiedsplan gered moeten worden.
Dat dit namens zo'n 11.000 (!) mensen wordt gedaan, legt veel gewicht in de schaal. Ontzettend fijn dus dat deze petitie zo goed gedeeld en ondertekend is (en nog steeds wordt).
Wil je de boeren van de Boterhuispolder anderszins steunen of heb je vragen? Dat kan via steun@boterhuispolder.nl
Het blijft zorgwekkend dat het Haaglanden Medisch Centrum (HMC) nog steeds voornemens is het Bronovo Ziekenhuis uiterlijk in 2030 te sluiten. Hoewel er wordt beweerd dat Bronovo open is, is de realiteit dat het ziekenhuis grotendeels buiten gebruik is, waardoor de toegang tot zorg in de regio al aanzienlijk is afgenomen. Ondertussen zal de bevolking van Noord-Den Haag naar verwachting met 100.000 inwoners groeien.
Deze groei gaat gepaard met een toenemende vergrijzing, wat een zeer aanzienlijke zorgvraag met zich meebrengt. Ouderen hebben meer medische zorg nodig, variërend van spoedeisende hulp tot gespecialiseerde ouderenzorg, en het verdwijnen van Bronovo zal de druk op de overige zorginstellingen verder vergroten. Daarnaast staat het HMC voor de complexe en langdurige uitdaging om het Westeinde Ziekenhuis te vernieuwbouwen, een proces dat naar schatting 10 tot 15 jaar zal duren. Gedurende deze periode zullen de bereikbaarheid en capaciteit van dit ziekenhuis sterk onder druk komen te staan, wat de zorgcontinueit in de regio ernstig kan verstoren. Dit roept de vraag op of het verstandig is om tegelijkertijd Bronovo definitief te sluiten, aangezien dit de druk op het zorgnetwerk alleen maar vergroot. Een ander punt van zorg is de kapitaalsvernietiging die gepaard gaat met de sluiting en sloop van Bronovo. Dit ziekenhuis is het allerjongste binnen het HMC en bovendien het enige zonder asbest. Het lijkt dan ook financieel en praktisch onverantwoord om juist dit gebouw op te geven, terwijl andere, verouderde ziekenhuizen blijven bestaan en grootschalige renovaties ondergaan. Ook de bereikbaarheid van de overgebleven HMC-ziekenhuizen vormt een groot probleem. Al voor de geplande veranderingen waren deze locaties moeilijk bereikbaar, en met de verdere autoluwe inrichting van het centrum van Den Haag zal dit alleen maar verslechteren. Dit heeft directe gevolgen voor patiënten en zorgpersoneel, die steeds meer hinder zullen ondervinden bij het bereiken van een ziekenhuis in tijden van nood. Verder heeft de coronapandemie duidelijk aangetoond hoe essentieel het is om in crisissituaties te kunnen beschikken over extra zorgcapaciteit. Een calamiteitenziekenhuis in Den Haag zou een belangrijke rol kunnen spelen bij toekomstige gezondheidscrises. Het behouden van Bronovo zou hieraan kunnen bijdragen en de stad beter voorbereiden op onvoorziene zorgpieken. Gezien deze constateringen is het onbegrijpelijk dat het HMC vasthoudt aan de sluiting van Bronovo. De toenemende zorgvraag, de problemen rondom bereikbaarheid en de noodzaak van een calamiteitenziekenhuis maken het juist noodzakelijk om deze locatie te behouden en optimaal te benutten. Het is van groot belang dat zowel de gemeente Den Haag als andere betrokken partijen deze kwestie opnieuw kritisch beoordelen en zich inzetten voor een toekomstbestendige zorginfrastructuur in de stad.
Inmiddels is met de provincie Zuid-Holland afgesproken de petitie "Kies niet voor afplaggen in de Krimpenerwaard" aan te bieden. Deze overhandiging aan de voorzitter van de Statencommissie Landelijk Gebied Zuid-Holland staat gepland op 12 februari as. om 13.30 uur. Belangstellenden zijn bij deze overhandiging uiteraard van harte welkom op het provinciehuis van Zuid-Holland.
Vriendelijke groet,
Willem Boer..
https://steunactie.nl/actie/steun-het-land-van-wei-water-met-de-lakenvelders/-46820
Help de boeren financieel om deze juridische strijd aan te kunnen (blijven) gaan, via de link hierboven.
Alle beetjes helpen! Namens de boeren: ontzettend bedankt!.
En hierbij het bericht van Cyril Wentzel van de Groene Rekenkamer zodat iedereen kan horen wat hij te zeggen heeft over het voorgenomen zonnepark ijzerbroek.
.