Aalberts Datum: 2 maart 2026

Geachte heer Aalberts, Ik schrijf u deze brief vanuit een diepe liefde voor de bibliotheek, maar met een even grote zorg over de manier waarop de ZB als organisatie momenteel wordt bestuurd. Naar aanleiding van een incident met seksuele intimidatie door een medewerker ("Kees") in oktober 2024, ben ik terechtgekomen in een proces waarin mijn grensstelling stelselmatig is genegeerd en omgebogen. Wat ik u wil meegeven, is dat dit geen incidenteel verzuim is van één persoon. Ik heb ervaren dat de tactieken van uitsluiting en het 'framen' van de bezoeker een gedeelde werkwijze zijn binnen het management. Waar mw. Hoogedeure hiermee begon, heeft de huidige directeur, mw. Herman, deze lijn voortgezet en geraffineerder vormgegeven. Ik signaleer de volgende patronen die naar mijn mening de Governance Code Cultuur raken: Een cultuur van uitsluiting: Het management hanteert een methode waarbij de melder van een onveilige situatie wordt geïsoleerd. Mij is expliciet verboden contact op te nemen met medewerkers of de vertrouwenspersoon, terwijl diezelfde vertrouwenspersoon (als lid van het management) passief toekeek bij de uitsluiting door de directie. Manipulatie van het zorgtraject: De organisatie heeft de geboden ruimte voor een gesprek met mijn behandelaar misbruikt om de therapeutische vertrouwensband te beschadigen. Door de psycholoog te confronteren met persoonlijke irritaties van het management over mijn sociale gedrag, is zij succesvol 'omgepraat' om de berispingen van de ZB over te nemen. Hiermee heeft de directie mijn medische veilige haven doelbewust gesaboteerd. Bestuurlijke gaslighting en tegenstrijdigheid: Er is een structureel gebrek aan transparantie. Terwijl de directie schriftelijk (brief d.d. 23-04-2025) bevestigde de situatie te kennen, werd deze betrokkenheid later mondeling ontkend. Zoals ik aan de directie reflecteerde: "Door jouw gesprekstechniek schep je zoveel verwarring dat ik dat soort dingen pas veel later kan bedenken... wat is nu waar en wat niet? Daar speel jij ijzersterk mee. Die twijfel." Deze methode om een melder in onzekerheid te brengen, tast de integriteit van het bestuursproces aan. Het ontbreken van een veiligheidsnet: De directie erkent schriftelijk dat er voor bezoekers geen vindbare regeling of onafhankelijke vertrouwenspersoon is, maar blokkeert tegelijkertijd elke poging van mij om hierover in gesprek te gaan. Ik ben op de hoogte van de berichtgeving over het vertrek van mw. Herman in West-Brabant (BN DeStem, 30-01-2025). Mijn zorg is dat de Zeeuwse Raad van Toezicht deze patronen onvoldoende heeft getoetst, waardoor een bestaande ongezonde cultuur binnen de ZB is versterkt in plaats van hersteld. Ik heb een uitgebreid dossier opgebouwd waarin ik mijn eigen stem en de feiten heb vastgelegd. Omdat dit dossier zeer persoonlijke informatie bevat, ben ik er nog niet uit of en hoe ik dit volledige pakket wil overdragen. Ik zou echter graag eerst een persoonlijk gesprek met u voeren om te onderzoeken of de Provincie Zeeland als toezichthouder bereid is deze signalen serieus te wegen. Met vriendelijke groet,

Rozanne Rijsdijk