Iemand denkt het beter te weten en schreef me:
“Met een gesubsidieerde advocaat en kleine rechtszaken komen we er niet, dat is in het verleden meermaals gebleken. (…) Ik wil je erop wijzen dat het uurtarief van het betreffende advocatenkantoor behoorlijk afwijkt van die van een gesubsidieerde jurist. Wij zijn bezig om landelijke aandacht te vragen via de media en doormiddel van een civiele zaak en een zeer gespecialiseerde jurist. Daarnaast is er contact met een online programma dat misstanden in de Nederlandse samenleving onderzoekt en met een bekende talkshow, om aan te kunnen schuiven voor ons verhaal.”
Blijkbaar weet de schrijver niet dat er geen gesubsidieerde jurist te vinden is die slachtoffers van fototrollen wil bij staan. En dat alle no cure no pay juristen aan de andere zijde zitten. Dat is nou net de reden waarom ik hier nog mee bezig ben.
Autoriteit Consument en Markt
Bizar die toestemming voor de overname van RTL door DPG Media. Nog meer samenklontering van de mediamacht. Arme, arme auteursrechthebbende freelancers.
Daarmee vergeleken valt mijn recente aanvaring met ACM weer mee. Ik had me, naar aanleiding van de boete in Italië voor fototrol Photoclaim, laten verleiden om nogmaals een handhavingsverzoek in te dienen. In tegenstelling tot de vorige keer heb ik nu namelijk een actueel en persoonlijk belang; de herroepingszaak! En het is echt de hoogste tijd dat de autoriteiten eens gaan ingrijpen. Omdat het onverteerbaar is dat ANP straffeloos kan blijven wapperen met de rechten van de bij haar aangesloten freelancers. Die daar vermoedelijk geen cent van terugzien.
Helaas, afgewezen! In eerste instantie omdat ik naast een persoonlijk belang ook een onderscheidend belang moet hebben. En na mijn protest beweren ze doodleuk dat ik geen persoonlijk belang heb.
Zomertijd
Ik zat destijds in de eerste lichting gedaagde fotogebruikers die opgespoord waren door Permission Machine. Zover ik weet ontving de hele groep in juni de dagvaarding. Afgelopen maand juni lijkt ANP weer een hele lichting ‘wanbetalers’ voor de rechter te slepen, want ik kreeg twee meldingen. Juni is een gunstige tijd voor deurwaarders om achter geld aan te gaan. Zo vlak voor de zomervakantie hebben mensen geen zin in gedoe en willen ze ervan af. Zo niet de twee melders.
Bij de een treed ik op als gemachtigde. Bij de ander was dat ook het plan, maar die ging halverwege door met een doorgewinterde jurist. Wat ik snap, want ik bezit geen diplomatieke kwaliteiten en heb weinig geduld. Dat zijn geen pluspunten in de rechtszaal. Want daar moet je oeverloos kunnen zwammen of een handhavingsverzoek aan de ACM nu ongegrond of niet-ontvankelijk moet worden verklaard.
Herroepingszaak
Na de zomer gaat mijn eigen rechtszaak met ANP weer verder. Het is spijtig dat ik mijn pijlen moet richten op de formele rechtsopvolger van Hollandse Hoogte. Omdat dat een ander BV is dan die van de beeldbank ANP, waar ik een vuistdik dossier van heb met lelijke zaken. Pluspunt is dan wel weer dat alle fotografen (afkomstig van Hollandse Hoogte) dus blijkbaar geen contract hebben met de partij die hun foto’s exploiteert...
Inhoudelijk win ik de zaak. Maar er ligt nog een tweede niet-inhoudelijk verweer. Dat ik te laat zou zijn met herroepen. Wat ik betwist want ik heb binnen 3 maanden nadat ik het contract met de fotograaf onder ogen kreeg, waaruit blijkt dat er namens hem geprocedeerd had moeten worden, de juiste BV gedagvaard. De tot nu toe gemaakte kosten zijn bijna bij elkaar gesprokkeld. Waarvoor dank. Doch de kosten gaan verder oplopen, donaties blijven welkom.
Aangifte laster en smaad
Op LinkedIn ging een post over een fotoclaim van ANP viraal en die heb ik, met de naam van de auteur van die post, gebruikt om uit te leggen dat foto’s die automatisch verschijnen als je een hyperlink deelt geen inbreuk is. De dame in kwestie, stuurde agressieve mails dat ik haar naam moest verwijderen en toen ik daar niet gelijk gehoor aan gaf deed ze een melding bij de politie. Inmiddels heeft ze naar eigen zeggen aangifte gedaan.
Het is de dame van de grootste plannen om ANP aan te pakken uit het begin van dit nieuwsbericht. Aandacht voor de strijd tegen de fototrollerij is hard nodig, dus ik hoop haar spoedig te zien in een bekende talkshow. Heel benieuwd met welke dure advocaat ze zal verschijnen en of het er eentje is waarmee ik al eens in contact kwam.
Gratis foto’s
Flickr werkte nog met een sterk verouderde CC-licentie, namelijk de 2.0, die in 2004 geïntroduceerd is. De nieuwste versie (4.0) stamt uit 2013 en daarbij krijg je 30 dagen om een inbreuk te herstellen. Pas daarna handel je onrechtmatig. Flickr biedt sinds afgelopen juni eindelijk de 4.0 aan. Maar de oude variant kan ook nog steeds gebruikt worden. Sterker, fotografen kunnen switchen tussen de licenties. En dan mag de fotogebruiker jaren later gaan bewijzen dat er andere voorwaarden golden toen hij of zij de foto overnam. Het was voor mij aanleiding om nog maar eens te waarschuwen voor gratis foto’s.
Een onnozele fotograaf
De grootste claim die ik ooit zag, kreeg nog een venijnig staartje. Fototrol VAAAM is in hoger beroep gegaan, de advocaat is er tussenuit gepiept en het gerechtshof weigert, net als de rechtbank eerder, te benoemen dat er sprake is van misbruik van recht. Ik vond en vind dat overduidelijk.
Het arrest geeft een aardig inkijkje hoe malafide het eraan toe gaat. Zover ik kan afleiden uit de stukken, is er enkel een machtiging met de fotograaf overgelegd. Dat betekent dat VAAAM namens de fotograaf schadevergoeding had moeten vorderen en dat deed VAAAM niet. VAAAM vordert uit eigen naam en passeert daarmee de fotograaf.
In eerste aanleg ging het om één foto van de fotograaf. Het hof wijst echter schadevergoeding toe aan VAAAM voor zeven foto’s. Er bleken namelijk zes foto’s te zijn die via beeldbank Blaubut in het dossier terecht waren gekomen. De fotograaf heeft verklaringen afgelegd dat hij de foto’s bij Blaubut heeft weggehaald en VAAAM gemachtigd heeft om namens hem schadevergoeding te vorderen. Maar VAAAM vordert dus op EIGEN naam. De fotograaf helpt doodleuk VAAAM met het misbruiken van zijn auteursrechten. Hoe onnozel.
De uitspraak van zowel de rechtbank als het hof had moeten zijn dat VAAAM de wet overtreedt om schade te vorderen voor vermeende inbreuken op de rechten van een ander. VAAAM wappert met de auteursrechten van fotografen… En VAAAM is daar zeer zeker niet de enige in. Doch nu vind ik het nieuwsbericht wel weer lang genoeg ;-).
Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Ouder dan 16 jaar en inwoner van Deurne;
voornaam achternaam geboortedatum adres en handtekening.
Vitesse mag de licentie om betaald voetbal te spelen behouden. Dat is het gevolg van een uitspraak van de Hoge Raad, die het cassatieberoep van voetbalbond KNVB heeft verworpen.
Bron: AD 17 juli 2026
Bedankt voor uw interesse in de petitie, samen staan we sterk!.
We zijn nog steeds in afwachting van bericht van de Rechtbank over het verdere verloop van de beroepsprocedure. De 31 bomen hebben een voorlopige voorziening, 04-03-2026 Rechtbank Rotterdam.
https://uitspraken.rechtspraak.nl/details?id=ECLI:NL:RBROT:2026:3078&showbutton=true&keyword=31%2BPopulieren&idx=3
Naast de bodemzaak die nog gaat dienen, loopt er een WOO-zaak (Wet Open Overheid). Niet alle stukken rondom onze Omgevingsvergunning- bezwaarzaak zijn geopenbaard, daarom is bezwaar gemaakt tegen het WOO-besluit.
Het bezwaar tegen het WOO-besluit wordt aanstaande maandag behandeld in een openbare hoorzitting. U bent van harte welkom om de hoorzitting bij te wonen.
Datum: 20 juli 2026
Tijd: 9.15u
Locatie: In het kantoor van de Gemeente Rotterdam aan de Zuiderparkweg 300 (voorkant) in Rotterdam.
https://krant.parool.nl/titles/hetparool/8317/publications/2836/pages/12/articles/2572064/13/1
De Amsterdamse Nina van den Broek was een sportieve en enthousiaste student die op hoog niveau roeide en zich omringde met vrienden en familie. Op 20 juni kwam ze tijdens een rondje wielrennen op de Ronde Hoep in Ouder-Amstel om het leven.
Voor Nina van den Broek was er geen twijfel over mogelijk.
Als ze het voor het uitkiezen had, zou ze haar laatste 24 uur op aarde besteden in een skiff, een eenpersoonsroeiboot, op de Amstel. Ze zou genieten van de omgeving, haar hoofd leegmaken en richting het huis van haar oma in Ouderkerk cruisen. Daar zouden ze samen koekjes en chocola eten.
Nina overleed op 20 juni tijdens een rondje wielrennen langs diezelfde Amstel. De actieve 21-jarige student stond midden in het leven, zat vol ambities en toekomstplannen en ‘was er geen mens naar om dood te zijn’, zeggen haar dierbaren. “Ze was energiek, vrolijk en kon overal wat leuks van maken,” vertelt nichtje Neva Hoen (18). “Als ze iets graag wilde, dan ging ze ervoor.”
Nina werd geboren op 6 februari 2005 in Amsterdam, als oudste in wat later een gezin met drie kinderen werd. Ze ging naar de Amsterdamse Montessori School, waar leraar Guido van Rijswijk haar herinnert als een slimme en ingetogen leerling. “Ze hoefde niet per se vooraan te staan en was soms verlegen,” zegt hij, “maar aan haar mimiek en sprankelende ogen kon je zien dat het goed zat. Ze danste en zong uitbundig mee tijdens gezamenlijke activiteiten.” Stille kracht
Nina was ook een sportief kind. Rond haar achtste ging ze voetballen bij AVV Swift in Oud-Zuid. Ook hier herinneren de coaches haar als stille kracht. Ze had geen grote mond, maar wist de rest van het team te enthousiasmeren met haar energie en doorzettingsvermogen. “Nadat ze haar been had gebroken, vroeg haar moeder ons om voorzichtig aan te doen,” vertelt Peter van ’t Veen, coördinator bij Swift. “Na twee wedstrijden voetbalde Nina alsof er niets gebeurd was. Ongelooflijk.”
Nina had veel vriendinnen uit verschillende levensfases. Zoals Emilija Schornagel (20), die ze ontmoette op de eerste dag in de brugklas van het Montessori Lyceum Amsterdam. “Ik zag haar aan een tafeltje zitten, met die vrolijke glimlach en uitnodigende ogen,” vertelt ze. “Vanaf dat moment waren we onafscheidelijk.”
Nina was een vriendin die goed kon luisteren, logeerpartijen initieerde en altijd openstond voor nieuwe ervaringen. Schornagel: “Toen we de eerste keer op roeikamp gingen, vond ze dat geweldig. Ze besloot dat ze het vaker wilde doen en als ze zoiets bedacht, deed ze het ook.”
Wedstrijdroeien bij Willem III Rond haar zeventiende ging Nina wedstrijdroeien bij roeivereniging Willem III. Ze bleek talent te hebben en behaalde topklasseringen tijdens nationale en internationale toernooien, zoals the Dutch International Youth Regatta. Nina genoot met volle teugen van het harde trainen en de ongedwongen sfeer onder ploeggenoten.
“Samen appeltaart eten na trainingen, gillen en zingen onder de douche,” somt vriendin en roeigenoot Marieke Middag (21) op. “We troostten elkaar, vierden overwinningen. Als we na een training moesten uitvaren, zongen we keihard Op een onbewoond eiland van Kinderen voor Kinderen over de Amstel.”
Hoen bewonderde de discipline van haar oudere nicht. “Ze wilde graag de beste zijn en was heel gepassioneerd over roeien. Daarvoor moest ze dingen laten en vroeg opstaan. Ze was geen groot feestbeest, maar wel ondeugend.”
Lolletje trappen Nina hield ervan een lolletje te trappen, vertellen vrienden en familieleden lachend. Nog geen maand geleden was ze met haar broertje, zusje, neven en nichten naar een cabaretshow van Daniël Arends. Hij speelde die avond twee voorstellingen achter elkaar; zij hadden alleen kaartjes voor de eerste show. Na afloop piepte Nina samen met de rest achter de bewaking langs, om ook de tweede show te zien. “Op de uitvaart dachten we Nina’s gegiebel zelfs uit de kist te horen komen,” zegt Middag. “Het was nooit saai met haar.”
Afgelopen jaar studeerde Nina rechten aan de Vrije Universiteit en werd ze lid van studentenroeivereniging Nereus, waar ze het schopte tot wedstrijdroeier. Als ze met haar ploeg werd verwacht in Rotterdam, was Nina degene die om 6 uur ’s ochtends lachend achter het stuur zat, met de ramen open en meezingend met de muziek.
“We droomden ervan ooit samen naar Canada te gaan en stuurden vaak filmpjes naar elkaar van de natuur en de pistes,” vertelt Schornagel. “Nina was echt een buitenmens.”
Rouwbanden en zwarte strikjes Ook wielrennen deed Nina graag. Op de vroege zaterdagochtend van 20 juni fietste ze samen met haar vader, een geoefend fietser, op de populaire fietsroute De Ronde Hoep toen een groot landbouwvoertuig hen met snelheid naderde op de smalle weg. Nina’s laatste woorden waren: ‘What the fuck.’
Op de Britse roeiregatta in Henley en op de Willem-Alexanderbaan in Rotterdam roeiden de ploegen van Nereus, Aegir, Skøll en Triton vorige week met rouwbanden en zwarte strikjes op hun borst. “Bij Nereus had ze het enorm naar haar zin,” vertelt Middag. “Een paar dagen voor haar overlijden aten we nog samen met vriendinnen en vertelde Nina enthousiaste verhalen over de vereniging. We concludeerden: wat is het toch bijzonder dat we allemaal zo op onze plek zitten.”
Over de auteur: Madelief van Dongen is nieuwsverslaggever bij Het Parool. Tips? Mail m.vandongen@parool.nl
Beste buurtbewoners, De petitie is nu gesloten en zal binnenkort worden overhandigd aan de gemeente. We houden jullie op de hoogte van de ontwikkelingen. .
De petitie is begin juli opgestuurd naar de gemeente Zeewolde en het wachten is nu op een reactie.