Een korte inhoudelijke reactie op het artikel “Petitie kan eenheid met GGiN niet afdwingen” van het CIP. Zie voor dit artikel: https://cip.nl/68118-synodepreses-gergem-petitie-kan-eenheid-met-ggin-niet-afdwingen
Graag licht ik een aantal zaken toe om duidelijkheid te geven over mijn intenties.
Ds. Van Eckeveld “Mensen kunnen vanuit de beste bedoelingen brieven schrijven en petities starten, maar dergelijke initiatieven kunnen alleen op een kerkelijke wijze ter tafel komen. Als dat niet wordt gedaan wordt het in de gemeente des Heeren een verwarrende toestand. De Heere God is een God van orde.”
Helemaal mee eens! Mijn brief in het RD is dan ook in de eerste plaats een opiniebijdrage. Een persoonlijke reflectie over hoe ik het blijvend kerkelijk gescheiden voortleven voor mijzelf ervaar. Daarbij wil ik door middel van de petitie een zwijgende massa een stem geven. Niet meer en niet minder. Een signaal afgeven. Uiteindelijk moeten de personen, die de door God ingestelde ambten bekleden, onder de voorlichting van de Heilige Geest, besluiten wel of geen verdere stappen te ondernemen. Daar ga ik niet over; daarin moet je je plaats weten.
Ds. Van Eckeveld vervolgt: “De initiatiefnemer zou zijn wens kunnen delen met zijn kerkenraad. Vervolgens kan de kerkenraad daarmee naar de classis stappen. Via de classis kan dit initiatief vervolgens worden besproken op de generale synode.” Van Eckeveld voegt toe dat beide kerken via de Deputaatschap Kerkelijke Eenheid met elkaar in gesprek zijn. “Daar proberen we elkaar meer en meer te vinden.”
Vooralsnog ben ik niet voornemens om de formele kerkelijke weg te bewandelen. Dit omdat gesprekken op het hoogste kerkelijke niveau plaatsvinden sinds 2001. Ga ik de kerkelijke weg bewandelen, dan kom ik uit bij dezelfde mensen die deze gesprekken reeds voeren. Alleen omdat de gesprekken tot op heden niet leiden tot concrete stappen, om te komen tot kerkelijke eenheid, heb ik dit signaal willen afgeven. Voor alsnog zie ik in deze petitie nog niet het middel om een doorbraak hierin te bewerken. Ik denk dat de binnenkamer hierin een heilzamere weg is.
Dr. M. Golverdingen: “Toen ik over de petitie las, dacht ik: ‘deze man heeft de strekking van mijn boek begrepen”.
Dank u wel! U hartelijk dank voor het gedegen werk wat u geleverd hebt. Dat van mij is een eendagsvlinder, dat van u heeft blijvende waarde!
Dr. M. Golverdingen vervolgt: “Om die eenheid te bereiken moeten betrokkenen voorzichtig te werk blijven gaan. Met een petitie in de publiciteit treden kan de nodige emoties oproepen. Eenheid is in de eerste plaats geen zaak van actie, maar van gebed. En gebed kunnen we niet forceren, maar wordt bewerkt door de Heilige Geest.” Golverdingen juicht gesprekken naar aanleiding van de petitie binnen kerkelijke gemeenten toe.
Helemaal eens! Dat heeft voor mij ook de nodige worstelingen gezorgd. Met deze actie wil ik niets forceren, wel dat het juiste gesprek gevoerd wordt over: ‘Waarom gescheiden voortleven als er geen wezenlijk leerverschil is?’
Jan Zwemer is Zeeuws historicus van bevindelijk-gereformeerde afkomst. "Zulke initiatieven komen altijd onverwacht," merkt hij op. "Mijn aandacht werd meteen getrokken door de gesuggereerde toevoeging ‘onder het Kruis’ na ‘Gereformeerde Gemeenten’.
Deze toevoeging heb ik slechts gedaan in de lijn van de geest van het artikel ‘vooruit naar vroeger’. Niet om mensen of groeperingen uit te sluiten. Sterker, daar waar overeenstemming is in de waarheid, is eenheid onlosmakelijk aan verbonden.
Ds. Egas: “Ik ben blij met ieder initiatief dat eenheid aanspoort,” zegt Egas over de petitie. “Wat zou het voor de GerGem en GGiN mooi zijn als de breuk uit ’53 wordt geheeld. En wat mooi dat dit initiatief van onderop komt. Blijkbaar zijn er honderden gemeenteleden die dit verlangen delen… Het is duidelijk dat Rozendaal wordt gedreven door een hartelijk verlangen naar eenheid. Ik denk dat hij terecht constateert dat er theologisch geen wezenlijke verschillen zijn tussen de beide kerken. Er zou dan ook meer ruimte moeten komen om werk te maken aan eenheid.”
Ds. Egas geeft op een rake manier weer wat mijn intenties zijn. Dank daarvoor!
Namens de GGiN is ds. J. Roos nauw betrokken bij onderlinge gesprekken tussen beide kerken. Hij was niet bereid om commentaar te geven en verwees door naar het kerkelijk bureau van de GGiN. Ook het kerkelijke bureau wilde niet op de petitie reageren en verwees door naar ds. O. M. van der Tang. Ook de GGiN-predikant had geen behoefte aan commentaar. “Deze discussie zou niet via de media gevoerd moeten worden,” aldus de predikant uit Alblasserdam.
In mijn hart geef ik ds. Van der Tang gelijk! Dit geeft bij mij een grote spanning: Mag ik doen, wat ik gedaan heb? Anderzijds is het door het jarenlang onder embargo houden van een eigen kerkelijk onderzoek, is er een leerverschil of niet, een inhoudelijk gesprek moeilijk te voeren. Ik ben opgegroeid onder het idee dat er een leergeschil is. Sinds ca. 2007 moest dit op last van de synode onderzocht worden: Is er wel een leergeschil? Dit heeft blijkbaar tot een antwoord geleid, alleen wordt sinds die tijd onder embargo gehouden. Waarom mag hier niet in alle eerlijkheid in de openbaarheid over gesproken worden?
Geert Jan Rozendaal
Op 2 en 9 maart 18.00-19.30 uur informatieavonden in de grote Bartholomeuskerk. Ik zal er dan ook zijn met informatie over het alternatieve plan:
Het Bartholomeuspark
Tot dan! Pieter van Gendt .
De petitie heeft inmiddels meer dan 20 handtekeningen. Dat laat zien dat nu ruim tien keer zoveel mensen dit als een welstandsexces zien als het aantal eigenaren van Jacoba van Beierenweg 122. In de loop van volgende week dienen we de petitie in bij de gemeente als onderdeel van een bezwaarschrift tegen het voorgenomen besluit om niet te handhaven.
Elke extra handtekening helpt om te laten zien dat dit breed leeft in de buurt. Dank voor alle steun en betrokkenheid, Gunnar Ballzus
Kijk de film op de facebookpagina 'Inside Zuidlaren'
We gingen de drie nieuwe haltes af die het OV Bureau heeft bedacht. .
Aedes. (2025, 9 december).
Arbeidsmarktonderzoek woningcorporaties 2025. https://aedes.nl/media/document/flow-arbeidsmarktonderzoek-woningcorporaties-2025 aedes
Tuinte, P. (2018, 8 maart). Woningcorporaties: de relatie tussen leeftijd medewerker en prestaties. LinkedIn. https://nl.linkedin.com/pulse/woningcorporaties-de-relatie-tussen-leeftijd-en-paul-tuinte nl.linkedin
Trends in HR. (2022, 27 november). Vergrijzing betekent verlies van organisatiekennis. https://www.trendsinhr.nl/vergrijzing-betekent-verlies-van-organisatiekennis/ trendsinhr
Tijd voor een update. Waar staan we nu?
31 maart aanstaande. - Op dit moment zitten we op een mooi getal van 303 handtekeningen. Daar ben ik al enorm blij mee. Maar hopelijk in het overige tijdsbestek zal dit stijgen. - Er heeft al een screening plaats gevonden om de petitie aan te mogen bieden. Die is positief. - De minister is bekend rondom deze petitie. Dus dat wil zeggen dat de ontvangst door zal gaan. Op locatie krijgt men 10 tot 15 minuten de tijd om het mondeling toe te lichten. Daar hopen we zeker gebruik van te maken al heb ik hier die volle tijd niet voor nodig. - De cheque om te overhandigen is inmiddels ontworpen door onze technisch ontwerpster, Mw. C. d. H. waar we haar vanaf deze plaats hartelijk bedanken. Het ontwerp past echt super goed bij de afbeelding die u ziet.
Tot zover. Helpt u mee met meer bekendheid?
Dank u wel.
“De enorme opkomst laat zien hoe belangrijk deze plek is voor Zoeterwoude. De jeugd heeft duidelijk gesproken.
Het is teleurstellend dat de kooi ondanks alle feiten en alle steun niet direct kan worden heropend. Wij blijven ons inzetten voor een oplossing die recht doet aan 636 ondertekenaars en aan alle kinderen die hier veilig willen spelen.” Partijpolitiek is belangrijker dan resultaat voor de jeugd!
Lokale democratie draait niet om vergaderingen, maar om vertrouwen. Vertrouwen dat beleid eerlijk wordt toegepast.
Vertrouwen dat gelijke gevallen gelijk worden behandeld. Vertrouwen dat inspraak daadwerkelijk invloed heeft. En vertrouwen dat de gemeenteraad haar controlerende rol serieus neemt.
In Dijk en Waard staat dat vertrouwen onder druk.
Het snippergroendossier heeft dat zichtbaar gemaakt. Wat begon als individuele vragen over verkoop en verhuur van gemeentelijke stroken grond, groeide uit tot een breder bestuurlijk signaal. 177 inwoners ondertekenden een petitie waarin zij wezen op rechtsongelijkheid en willekeur. Hun oproep was niet emotioneel, maar principieel: laat onafhankelijk onderzoeken hoe het beleid tot stand is gekomen en hoe het wordt uitgevoerd.
Op 9 september 2025 werd die petitie aangeboden aan de gemeenteraad. De motie om dit onafhankelijk te laten onderzoeken kreeg geen brede steun. Daarmee bleef een fundamentele vraag liggen: hoe borg je rechtsgelijkheid als signalen van mogelijke ongelijkheid niet onafhankelijk worden getoetst?
Het gaat hier niet om een paar meter grond. Het gaat om de vraag of inwoners erop kunnen vertrouwen dat beleid consequent, uitlegbaar en controleerbaar wordt toegepast.
Het snippergroendossier staat bovendien niet op zichzelf.
Bij het parkeerbeleid zagen we dat voorstellen eerst brede politieke steun kregen, terwijl onder inwoners veel zorgen leefden over proportionaliteit en draagvlak. Pas nadat maatschappelijke kritiek duidelijk werd, volgden aanpassingen. Ook bij de nasleep van de nieuwjaarsbrand in Noord-Scharwoude bleek een verzoek tot een spoeddebat in eerste instantie onvoldoende steun te krijgen. Dat zijn geen schandalen. Maar ze laten wel zien dat de raad niet altijd op het eerste moment maximale scherpte organiseert.
Besturen is mensenwerk. Fouten kunnen worden gemaakt. Inzichten kunnen veranderen. Dat is normaal. Juist daarom is controle geen wantrouwen, maar een noodzakelijke voorwaarde voor kwaliteit.
Binnen de gemeente is de gemeenteraad het hoogste orgaan en de hoogste volksvertegenwoordiging. Op landelijk niveau vervult de Tweede Kamer die rol; lokaal is dat de raad. Dat betekent dat de raad niet slechts meebestuurt, maar primair toetst, weegt en controleert. Niet als formaliteit, maar als kernopdracht. Die rol vraagt om meer dan politieke loyaliteit of coalitiediscipline. Zij vraagt om onafhankelijke oordeelsvorming. Om expliciete risicoafweging. Om het stellen van aanvullende vragen wanneer informatie onvolledig is. En om de bereidheid om een pas op de plaats te maken wanneer signalen uit de samenleving daar aanleiding toe geven.
In mijn professionele loopbaan heb ik gewerkt op het snijvlak van bestuur, control en risicobeheersing. Binnen gemeenten, woningcorporaties en onderwijsinstellingen heb ik gezien wat het verschil maakt tussen robuust bestuur en kwetsbaar bestuur. Transparantie. Onafhankelijke toetsing. En een cultuur waarin tegenspraak niet als hinderlijk wordt gezien, maar als kwaliteitsinstrument.
Wanneer tegenkracht onvoldoende wordt georganiseerd, ontstaat er iets subtiels maar wezenlijks: afstand. Afstand tussen beleid en uitvoering. Tussen besluit en beleving. Tussen bestuur en inwoner. Die afstand groeit niet door slechte intenties, maar door bestuurlijke vanzelfsprekendheid. Door het gevoel dat het proces zorgvuldig is doorlopen, terwijl inwoners dat anders ervaren.
Juist op lokaal niveau is dat risico groot. Besluiten raken direct aan woonwijken, parkeerplaatsen, tuinen en portemonnees. Als inwoners het gevoel krijgen dat inspraak vooral procedureel is, ondermijnt dat het draagvlak zelfs wanneer het beleid inhoudelijk te verdedigen is.
Dat is voor mij de reden om mij kandidaat te stellen voor de gemeenteraad namens Beter voor Dijk en Waard.
Niet omdat alles fout gaat. Niet omdat bestuurders verkeerde bedoelingen hebben. Maar omdat ik zie dat de controlerende rol van de raad steviger en zichtbaarder kan worden ingevuld. Een gezonde democratie vraagt niet om tegenwerking, maar om tegenkracht. Niet om permanente oppositie, maar om onafhankelijke weging. Dat betekent ook dat verantwoordelijkheid nemen en kritisch controleren elkaar niet uitsluiten. Een partij kan bereid zijn om bestuurlijke verantwoordelijkheid te dragen én tegelijkertijd scherp te blijven op rechtsgelijkheid, transparantie en uitvoerbaarheid. Bestuur zonder tegenkracht verliest kwaliteit. Tegenkracht zonder verantwoordelijkheid verliest geloofwaardigheid. De balans daartussen bepaalt het vertrouwen.
De komende verkiezingen gaan daarom niet alleen over beleidskeuzes. Ze gaan over de vraag hoe de gemeenteraad haar rol invult. Volgt zij primair het college? Of organiseert zij zichtbaar en consequent haar controlerende taak?
Wie wil dat besluiten eerder en scherper worden getoetst. Wie wil dat signalen van inwoners serieus en onafhankelijk worden gewogen. Wie wil dat rechtsgelijkheid geen abstract begrip is, maar een concreet uitgangspunt.
Die kiest voor een raad met meer inhoudelijke tegenkracht.
Een gemeente functioneert uiteindelijk niet in beleidsstukken, maar in straten, tuinen en buurten. Dáár moet vertrouwen voelbaar zijn. Dáár begint goed bestuur.
Gerard Veldman Kandidaat gemeenteraad Dijk en Waard Nummer 4 – Beter voor Dijk en Waard
We propose limiting the use of social media by children under 16 years of age.