Je zou verwachten dat er op een gegeven moment genoeg gewaarschuwd is voor de misleidende mails van fototrollen en dat mensen er niet meer in trappen. Maar er lijken steeds meer fototrollen bij te komen en ze wanen zich onaantastbaar. Wat ook weer niet zo vreemd is met een overheid die handhaving auteursrecht overlaat aan private partijen en weigert op te treden tegen de misleidende praktijken.
De ontwikkelingen van de afgelopen twee maanden:
Kippenfoto-zaak
Mijn derde poging om goede jurisprudentie uit te lokken leek weer vast te lopen in bureaucratisch gedoe. De rechtbank wilde de zaak nogmaals mondeling behandelen maar zegt een tekort aan rechters te hebben en dat het inplannen daarom nog minimaal 6 maanden zal duren. Ik begin zo langzamerhand te vermoeden dat rechtbank Rotterdam gewoon geen trek heeft om een vonnis te wijzen dat ongunstig is voor de status quo wat betreft handhaving fotorechten. Gefrustreerd diende ik een uitgebreide klacht - zie update 2 crowdfunding - in. Met succes dit keer! De hoorzitting is vooralsnog van de baan en de procedure wordt per direct schriftelijk voortgezet. Wordt vervolgd.
Workshop
Ik berichtte de vorige keer dat ik op verzoek een workshop zou gaan geven. Dat was leuk! Achterafgezien had ik eigenlijk niks hoeven voor te bereiden. Ik was voornemens wat uit te leggen over citaatrecht, eigendomsrecht, de verschillende licentievormen enzovoort. Maar het grootste gedeelte van de middag ging over hoe om te gaan met sommatiebrieven. En mijn (te lange) intro over het falen van de rechtspraak en waarom ik doe wat ik doe kan ik een volgende keer overslaan. De problematiek is zonder dat verhaal duidelijk genoeg. Had ik beter sommatiebrieven van deelnemers kunnen bespreken. Als het boek eindelijk af is maar eens een goed plan maken. Dan wordt het een weerbaarheidstraining tegen fototrollen. En voor de theorie kan je dan het boek gebruiken.
Geld genoeg maar niet voor jou
Geweldig boek van Thomas Bollen over hoe private partijen de macht over digitale geldschepping in handen hebben. De overheid leeft nog in het analoge tijdperk, alsof er nog een geldpers is vereist. Voor mij een feest der herkenning. De Auteurswet gaat ook nog uit van ‘in druk verschenen’. Ik heb de overeenkomsten uitgeschreven – klik hier. Het boek gaf mij inzicht hoe lobbymacht werkt en waarom fototrollen straffeloos door kunnen blijven gaan. Het boek is hier te koop.
Pleidooi voor wetsherziening
Het boek van Thomas Bollen deed mij beseffen dat de wet echt radicaal anders moet. En dat de rechtenlobby de Auteurswet met opzet gedateerd lijkt te houden zodat ie weinig houvast biedt in het digitale tijdperk. Da’s goed voor de werkgelegenheid in de sector, kan er lekker geprocedeerd worden over futiliteiten als stockfoto’s. Mijn boek gaat eindigen met 15 aanbevelingen voor de Auteurswet. Het eerste beknopte concept op mijn blog.
Micta
Douglas Mensink van Micta B.V. neemt vastgelopen discussies over van fototrol Rights Control. Hij maakt het wel heel erg bont met zijn conceptdagvaardingen. Dat er weinig van die dagvaardingen deugt blijkt wel uit het feit dat hij met een vordering van 29k naar de kantonrechter wil. De grens voor kanton is namelijk 25k en bij hogere bedrag is bovendien een advocaat verplicht. Mensink is geen advocaat…
Het blijft onbegrijpelijk dat de autoriteiten hier niet tegen optreden. Ik heb cliënten die met de idiote conceptdagvaardingen bij de politie zijn geweest. Die geeft aan dat je hulp moet inschakelen van een advocaat. Ik deed zelf tevergeefs een melding bij de ACM. Als iedereen die een conceptdagvaarding van Micta ontving deze nou eens doorstuurt naar ACM? Link. Of de publiciteit opzoekt?
Foto Epke Zonderland
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak over de kippenfoto: ANP wappert met het auteursrecht van een freelancefotograaf. Ook hier bureaucratisch gedoe: verschoven naar een andere rechtbank; verweer niet gekoppeld; een derde schriftelijke ronde voor ANP. Maar nu volgt er eindelijk uitspraak. Dit jaar nog als het goed is. Al vond ik dit vreemd: “Het kan zijn dat de rechter later uitspraak doet. U krijgt daar dan geen brief over.”
Pictoright
De naam van het fotobureau dat de collectieve vergoedingen van fotografen (vermoedelijk) achterover drukte is bekend gemaakt: BSR Agency. Pictoright heeft inmiddels ook aangifte gedaan. Het blijft wonderlijk dat je hierover verder niks leest in de pers.
Sowieso vind ik het wonderlijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus. Pictoright is aangewezen om de wettelijke verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s uit te keren aan de rechthebbenden. Dat ze aan fotobureaus uitkeren komt waarschijnlijk omdat je al je hergebruikrechten exclusief over moet dragen aan Pictoright om in aanmerking te komen voor een vergoeding. En die rechten hebben persfotografen vaak al aan een fotobureau overgedragen. Overigens meldt Pictoright in de jaarrekening dat niet-aangeslotenen hun rechten ook kunnen claimen. Hoe die dat moeten doen is me een raadsel.
De rechtszaak die Pictoright voert met Meta voert zij namens alle aangesloten fotografen. Uit de jaarrekening 2024 kan ik niet opmaken hoeveel rechthebbenden zijn aangesloten. Het lijken er niet veel te zijn gezien het feit dat de meeste fotografen de uitkering dus via een fotobureau ontvangen.
Collectieve vergoedingen is een onderwerp dat ik snel ga laten rusten. Voor mijn boek was ik er even ingedoken, en daar werd ik niet vrolijk van. Ik kwam met een voorzichtige schatting dat 18% van de geïnde collectieve vergoedingen terecht komt bij de maker. Hoe meer je weet, hoe erger het wordt.
Dat was het weer voor deze keer. Volgende keer hoop ik dat ik jullie kan melden dat ANP in beide rechtszaken in het ongelijk is gesteld… En iemand is bezig met een tool waarmee je kunt achterhalen of een foto in het publieke domein staat, een CC-licentie heeft en wie de rechthebbende is. Misschien dan weer eens een positief voortgangsbericht.
Deel de petitie… Deel je ervaringen online...
Fijne feestdagen en dat het desinfecterend zonnetje volop mag schijnen in het nieuwejaar!
De petitionaris
We bieden de petitie aan de Provincie aan op de inloopavond op woensdagavond 16 april, 19.30 bij Dorst naar Kunst, Groenestraat 5 in Dorst. Komt allen! Samen staan we sterk!
Een petitie moet kort zijn, daarom geven we bij het aanbieden een uitgebreidere toelichting en verwoording van de wensen en bezwaren.
bewonerscomité Rijksweg Dorst
Er is gestemd, maar aan de voorwaarden van de vvd is nog niet voldaan. Misschien als dat niet gebeurt, krijgen we wel een meerjarenplan.
Donderdagavond 10 april wordt de petitie aangeboden aan de burgemeester van de gemeente Castricum de heer Ben Tap. De aanbieding is om 22.30 uur in het gemeentehuis voorafgaand aan de gemeenteraadsvergadering.
Iedereen die dat wil kan hier bij zijn.
De petitie is 8 april 2025 aangeboden aan de gemeenteraad. De petitie is door de gemeenteraad betrokken bij de inhoudelijk bespreking op 8 april.
De vergadering kun je hier terug kijken
Op 15 april neemt de raad een besluit. Deze vergadering kun je hier bekijken
Griffie gemeenteraad Eindhoven
Petitie: Blanke Zuid-Afrikanen moeten asiel krijgen in Nederland
Inleiding
In de afgelopen jaren zijn er steeds meer zorgen over de veiligheid en het welzijn van blanke Zuid-Afrikanen, die geconfronteerd worden met toenemende vormen van geweld, discriminatie en onrecht in Zuid-Afrika. Het is van essentieel belang dat Nederland zich inzet voor het bieden van bescherming aan deze kwetsbare groep door hen asiel te verlenen.
De situatie in Zuid-Afrika, gekenmerkt door sociaal-politieke instabiliteit, heeft geleid tot een diepgewortelde angst onder blanke Zuid-Afrikanen voor hun veiligheid en toekomst. Daarom pleiten wij voor het verlenen van asiel aan blanke Zuid-Afrikanen in Nederland.
De huidige situatie in Zuid-Afrika
Zuid-Afrika, hoewel het zich sinds het einde van de apartheid officieel heeft gepositioneerd als een democratisch land, kampt nog steeds met ernstige ongelijkheid en geweld. Blanke Zuid-Afrikanen, die vaak landbezit hebben, worden steeds vaker het doelwit van gewelddadige aanvallen. Deze aanvallen zijn vaak niet alleen financieel gemotiveerd, maar ook etnisch en politiek van aard, wat de situatie voor blanke Zuid-Afrikanen bijzonder problematisch maakt.
Statistieken tonen aan dat er in Zuid-Afrika een stijging is van het aantal moorden op boerderijen, waar veel blanke Zuid-Afrikanen wonen. Deze moorden gaan vaak gepaard met brute gewelddaden en lijken regelmatig politiek gemotiveerd te zijn. De overheid heeft moeite om deze criminaliteit effectief aan te pakken, wat de gevoel van onveiligheid onder blanke Zuid-Afrikanen vergroot.
Discriminatie en verlies van eigendom
Naast de directe bedreigingen voor hun leven, worden blanke Zuid-Afrikanen ook geconfronteerd met systematische discriminatie en dreigingen met onteigening van land zonder compensatie. De controversiële landhervormingswetgeving die in Zuid-Afrika wordt besproken, zorgt voor verdere onzekerheid voor blanke Zuid-Afrikanen, vooral boeren die afhankelijk zijn van hun land voor hun inkomen en levensonderhoud. De angst om hun eigendommen te verliezen zonder enige vorm van compensatie, gecombineerd met de verhoogde criminaliteit, maakt het voor veel blanke Zuid-Afrikanen onmogelijk om een toekomst op te bouwen in hun eigen land.
Het recht op bescherming
Zoals vastgelegd in internationale verdragen zoals het Vluchtelingenverdrag van de Verenigde Naties, heeft Nederland de verplichting om bescherming te bieden aan mensen die in hun eigen land gevaar lopen vanwege hun etniciteit, politieke overtuiging of sociale status. Het verlenen van asiel aan blanke Zuid-Afrikanen is niet alleen een morele plicht, maar ook een juridische verplichting vanuit het oogpunt van mensenrechten.
Nederland heeft altijd zijn deuren opengehouden voor mensen die vervolgd worden vanwege hun afkomst of overtuigingen, en het zou een belangrijke stap zijn om deze traditie voort te zetten door blanke Zuid-Afrikanen de bescherming te bieden die ze nodig hebben. Door hen asiel te verlenen, kan Nederland hen een veilige haven bieden waar ze hun leven opnieuw kunnen opbouwen, weg van de dreiging van geweld en onrecht in Zuid-Afrika.
Waarom Nederland?
Nederland heeft een lange geschiedenis van het bieden van asiel aan mensen die vervolgd worden in hun thuisland. Het land heeft bovendien een stabiel politiek klimaat, een hoge levensstandaard, en is bekend om zijn toewijding aan mensenrechten en internationale normen. Het bieden van asiel aan blanke Zuid-Afrikanen zou niet alleen bijdragen aan het beschermen van mensen die in gevaar verkeren, maar ook het internationale imago van Nederland als land van bescherming en rechtvaardigheid versterken.
Daarnaast heeft Nederland een grote en goed geïntegreerde Zuid-Afrikaanse gemeenschap, die kan helpen bij het integreren van nieuwe vluchtelingen en het opbouwen van netwerken van steun en solidariteit. Dit zou een belangrijke bijdrage leveren aan de succesvolle integratie van blanke Zuid-Afrikanen in de samenleving.
Conclusie
Blanke Zuid-Afrikanen bevinden zich in een onhoudbare situatie waarin geweld, discriminatie en het verlies van hun eigendom dagelijkse realiteit zijn geworden. Nederland heeft de morele en juridische verantwoordelijkheid om deze mensen bescherming te bieden door hen asiel te verlenen. Dit zou niet alleen een daad van mededogen zijn, maar ook een belangrijke stap in het naleven van de mensenrechten en het versterken van de waarden van recht en gerechtigheid die Nederland hoog in het vaandel heeft staan. Wij roepen de Nederlandse regering op om haar grenzen te openen voor deze kwetsbare groep en hen een veilige toekomst te bieden in Nederland.
Teken deze petitie en help mee om de rechten en veiligheid van blanke Zuid-Afrikanen te waarborgen.
Inmiddels hebben diverse organisaties het woord Hindostanen geschrapt waaronder het NPO. .
Vaker ontvangen we de opmerking dat MKB-ondernemers onzichtbaar zijn bij ministeries en dus niet vaak op de agenda staan. Daar willen en kunnen we verandering in brengen als we ons verenigen als collectief en als klankbord gaan functioneren voor ministeries.
Ik roep dan ook iedereen op zich aan te melden binnen het collectief.
Er zijn geen kosten aan verbonden, we vragen je enkel om actie en input.
Aanmelden kan via (https://ondernemersbarometer.nl/index.php/energietransitiecollectief-mkb/)
Samensterk en samen bouwen aan de toekomst van Nederland met het MKB als banenmotor.
In een tijd waarin tegenpolen graag worden onderstreept, werd het naarmate de actie vordert duidelijk dat een deel van de geïnteresseerden zich wel kunnen vinden in het idee - maar minder in de titel "autovrij". Het gaat namelijk uit van iets wat we niet willen, in plaats van iets wat we wel willen.
En daarmee krijgt het een negatieve context.
We zijn niet doof voor feedback, daarom gaat de actie door onder een andere titel: Straat van Den Haag. Want tijdens die ene dag in het jaar, is de straat van héél Den Haag. Of je nou wel een auto hebt of niet, op die dag laten we 'm even staan en zien we hoe de openbare ruimte ook verdeeld kan worden. Wat ten goede komt van iedereen.