Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Inspraak tijdens Agendapunt 12 op 8 oktober in de gemeenteraad.
Op 22 of 23 oktober vallen de besluiten in de raad..
We hebben de handtekeningen en de tekst uit deze petitie toegevoegd en een zienswijze ingediend bij de gemeente Deurne, waarin wij onze zorgen uitspreken zoals op petities.nl is vermeld.
Laten we hopen dat de gemeente Deurne, de politiek en de Omgevingsdiensten onze leefbaarheid ter harte neemt. Dank voor uw handtekening ! Het maakt de zienswijze sterker !.
Beste ondertekenaars,
De petitie staat nog geen 48 uur online en nu hebben al 83 mensen getekend. Super! Dit gaat zeker helpen.
Hoe meer ondertekenaars hoe groter de impact. Dus deel de link svp in buurtapps en faceboekgroepen om het bereik nog groter te maken. Op naar de 100!
Bedankt
Dennis Bosman
https://youtu.be/Qt2mbGP6vFI?list=RD85cNRQo1m3A.
De griffie van de Gemeente Alphen aan den Rijn heeft aangegeven dat de petitie donderdag 16 oktober voor de Raadsvergadering aan de Burgemeester kan worden aangeboden. Mocht er iemand hierbij willen zijn.
Laat het uiterlijk 13 oktober aan mij weten. De petitie is gedeeld op de Facebook pagina “Alphenaren 2.0”. Ik moet aangeven hoeveel personen er komen
Joop moet op z’n oude solexje een helm op, de fatbikes schieten hem voorbij: ‘Dit is zo gevaarlijk’
https://www.ad.nl/waalwijk/joop-moet-op-zn-oude-solexje-een-helm-op-de-fatbikes-schieten-hem-voorbij-dit-is-zo-gevaarlijk~a21167ce/.
6 oktober is de petitie aangeboden aan de gemeenteraad van Zwolle. Het aanbieden en het pleidooi is terug te kijken via de site van de gemeenteraad.
Daarin legt de voorzitter uit hoe de procedure er nu uitziet. Laterop in het najaar volgt er besluitvorming en zal er een terugkoppeling plaatsvinden door de gemeenteraad. Dat zal vervolgens hier gedeeld worden.
Samen voor de veiligheid, rust en toekomst van ons dorp Wij, bezorgde ouders, grootouders en betrokken inwoners van Ureterp, maken ons grote zorgen. De gemeente is van plan om op de locatie van De Twirre een doorstroomlocatie voor statushouders te vestigen. In eerste instantie gaat het om 50 personen, maar in andere dorpen is gebleken dat dit aantal al snel oploopt.
Terwijl de plannen steeds concreter worden, groeit ook de onrust in ons dorp, en terecht.
Een plek waar onze kinderen zich veilig zouden moeten voelen De beoogde locatie ligt midden in het hart van Ureterp, direct naast de kinderopvang, basisschool, sporthal en muziekschool. Elke dag komen hier tientallen kinderen om te sporten, dansen, turnen, muziek te maken en te spelen. Veel van hen komen hier zelfstandig naartoe. Zonder ouderlijk toezicht. Dit is hun veilige plek. Hun vertrouwde omgeving. Maar dat gevoel van veiligheid verdwijnt nu. We horen van kinderen die zich bang of onveilig voelen bij het idee dat er straks een doorstroomlocatie naast hun sporthal of speelplek komt. Een meisje van 11 dat straks in het donker langs een groep onbekenden moet lopen, het is geen verzinsel. Het gebeurt nu al in andere dorpen.
Waarom deze locatie absoluut ongeschikt is * Centralisatie van statushouders is in het hele land bewezen problematisch. Uit meerdere onderzoeken blijkt dat grootschalige opvang zonder binding met de lokale gemeenschap leidt tot meer onrust, overlast en spanningen. Dit in combinatie met een AZC op 2,5km afstand is vragen om problemen.
Huizen in de directe omgeving verliezen aantoonbaar waarde — tot wel 10%. Dit blijkt uit analyses van woningmarktdeskundigen bij vergelijkbare locaties in Nederland. Bewoners betalen dus letterlijk de prijs voor een slecht besluit. Bij zowel hun woning als de belastingen aan de gemeente.
Er is geen binding met het dorp. Doorstroomlocaties betekenen dat mensen komen en gaan. Dat maakt integratie onmogelijk en vergroot het risico op onrust of criminaliteit.
Onze voorzieningen staan al onder druk. Huisartsen, tandartsen, scholen, sportverenigingen staan al onder druk. Ureterp kan dit er simpelweg niet bij hebben.
Er is geen inspraak geweest. Bewoners zijn niet betrokken, niet gehoord, en er is geen draagvlak.
Wat kunt u doen? -> Kom op 1 december naar het overleg in het gemeentehuis.
-> Verzamel met ons als gemeenschap vooraf, zodat we gezamenlijk en zichtbaar onze zorgen kunnen laten horen.
Teken de petitie!
Dit is hét moment om op te staan
Als we nu niets doen, zetten we de veiligheid, rust en verbondenheid van ons dorp op het spel. Dit gaat niet alleen over vandaag. Het gaat over de toekomst van onze dochters, zonen, kleindochters en kleinzonen, over hun recht om zich veilig te voelen in hun eigen dorp.
Samen beschermen we Ureterp. Voor onszelf. Voor onze kinderen. Voor onze toekomst.