Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
‘Breuk’ Schoenenkwartier laat actiecomité niet los: ‘Wij willen ook rust in de tent’ WAALWIJK - Het vertrek van directeur Anouk van Heesch bij het schoenenmuseum lijkt een gelopen race. Maar het comité Goed Bestuur Schoenenkwartier geeft het verzet niet op.
Wat drijft deze groep Waalwijkers? Michel Koster 28-10-22, 12:03 Hans Brekelmans was ooit als wethouder nauw betrokken bij de plannen voor een nieuw schoenenmuseum in Waalwijk. Vijf jaar later houdt hij zich er weer mee bezig, al is zijn rol compleet anders. Hij vormt samen met een aantal anderen het (actie)comité Goed Bestuur Schoenenkwartier, dat zich keert tegen het gedwongen afscheid van directeur Anouk van Heesch. Pleuris uitgebroken ,,Ik nam me voor om me niet meer met gemeentezaken te bemoeien”, stelt hij. ,,Maar als bij zo’n mooi museum al na een paar maanden de pleuris uitbreekt, dan wordt het tijd voor actie. Ik snap niet dat het college en de politiek zo oorverdovend stil blijven. De gemeente stak bijna 11 miljoen euro in het Schoenenkwartier. Er gaat jaarlijks 1,1 miljoen subsidie naar toe. Hoe kun je dan als gemeente zeggen dat dit jouw zaak niet is, maar iets van het bestuur. Het is uiteindelijk gemeenschapsgeld?” Het comité, bestaande uit acht ‘verontruste’ inwoners, trekt ten strijde tegen het besluit om het tot 1 december lopende contract met Van Heesch niet te verlengen. Maar voert het geen achterhoedegevecht? De taken van Van Heesch zijn tegen haar zin al overgenomen door interim-directeur Mechtild van den Hombergh. Er wordt gewerkt aan een Raad van Toezicht, die een nieuwe directeur-bestuurder moet zoeken. 'Veel te ingrijpend besluit’ Toch ziet het comité kansen om de breuk te lijmen. Het vindt dat een veel te ingrijpend besluit is genomen door 'slechts’ een tweekoppig bestuur. ,,De toekomstige Raad van Toezicht zou nog eens goed naar het functioneren van Van Heesch moeten kijken”, stelt comitélid Kees Verschure. ,,Als die uiteindelijk ook iemand anders aanbeveelt, dan leggen we ons er uiteraard bij neer. De toekomst van het museum staat voorop.” De exacte reden van de breuk is voor de buitenwacht nog gissen. Het bestuur wil deze informatie niet op straat gooien, maar vindt het tijd voor een 'nieuwe fase.’ Allerlei verhalen doen de ronde: van botsende karakters tot financiële en creatieve meningsverschillen. Ook het comité zit met veel vragen. We zien we een schitterend museum, met een belangrijke rol voor Van Heesch”, stelt Nico Klerx van het bedrijf Klerx Schoenen. Hij wijst op de zo’n tweeduizend keer ondertekende petitie tegen haar vertrek. ,,Vrijwilligers, personeel, sponsors, de schoenenwereld: iedereen loopt met haar weg. Toch kan ze enkele maanden na de opening vertrekken. Dat levert grote onrust op.” Maar voeden ze de onrust niet met deze actie? ,,Ook wij willen rust in de tent”, benadrukt het comité. ,,We dragen onze boodschap uit, zonder met spandoeken de straat op te gaan.”
"Nu heb je een mooi museum, en dan gebeurt dit" Hans Brekelmans
De gemoederen rond het museum liepen al vaker hoog op. Stichting SLEM zag kansen voor een (internationaal) schoenencentrum in Waalwijk, maar ging in 2017 failliet. Brekelmans was destijds verantwoordelijk wethouder. ,,Dat klapte op onhaalbare ambities”, blikt hij terug. ,,Nu heb je een mooi museum, en dan gebeurt dit. Wat de huidige wethouders van deze actie vinden, houdt ons niet bezig. Wij willen het beste voor het museum. Dat is onze drijfveer.” Het bestuur kiest voor radiostilte.
Nieuwe facebookpagina is online: Comité Goed Bestuur Schoenenkwartier Een comté bestaande uit een groep verontruste burgers die alles in het werk stellen om de continuïteit van Het Schoenenkwartier te waarborgen en Anouk steunen waar mogelijk in deze oneerlijke strijd naar gerechtigheid. Bestaande uit: Hans Brekelmans - Kees Verschure - Nico Klerkx Jan Dumoulin- Charles Bergmans - Joep Hamburg - Jan Vesters - Christine Vesters ( petitionaris)
https://www.facebook.com/comitegoedbestuursk
Op deze pagina zijn alle belangrijke ontwikkelingen te volgen over het Schoenenkwartier. Iedereen die Anouk en het Schoenenkwartier een warm hart toedragen verwelkomen wij graag op onze pagina! Door ons te volgen bereikt u alle belangrijke informatie!.
Al is de Leugen nog zo snel....... De Waarheid achterhaald hem wel !!! Het Schoenenkwartier Waalwijk heeft Mechtild van den Hombergh benoemd tot interim-directeur. Zij vervangt per direct Anouk van Heesch, wiens vertrek heeft geleid tot veel onbegrip.
Dat haar contract niet wordt verlengd, past volgens het bestuur echter bij een nieuwe fase in het bestaan van het Schoenenkwartier. Anouk van Heesch heeft inmiddels laten weten het vertrek aan te vechten.In een persbericht laat het bestuur van de Stichting Schoenenkwartier weten dat het eind augustus aan de directeur heeft laten weten haar tijdelijke contract niet te gaan verlengen. Het meldt: “Zij heeft als directeur een succesvolle bijdrage geleverd aan de start van het Schoenenkwartier in Waalwijk en het bestuur, medewerkers en vrijwilligers zijn haar zeer erkentelijk voor haar inzet in de afgelopen twee jaar. Het bestuur vond het voor de volgende fase van de ontwikkeling van het museum echter nodig om deze keuze te maken. ”Onbegrip" Het vertrek van Anouk van Heesch leidde tot boosheid en onbegrip tot ver buiten Waalwijk. Een petitie om haar aan te laten blijven kan op veel steun rekenen.Anouk van Heesch zelf is niet van plan zich bij haar vertrek neer te leggen. In het Brabants Dagblad zegt ze hier gerechtelijke stappen tegen te zullen ondernemen. Volgens het bestuur had Van Heesch nog even kunnen blijven, maar koos ze er zelf voor om op te stappen. * Mevrouw Van Heesch heeft besloten om op deze manier niet verder te gaan. We vinden het jammer ( * Brabants Dagblad 6-10-22) Citaat Woordvoerster bestuur. Het bestuur heeft besloten om per direct een interim-directeur aan te stellen. Volgens de woordvoerster was het niet de bedoeling om Van Heesch meteen als directeur te laten stoppen. ,,We hoopte dat ze tot 1 december zou blijven, in combinatie met de interim-directeur”, geeft ze aan. ,,Ze zouden dan zaken kunnen overdragen. Maar mevrouw Van Heesch heeft besloten om op deze manier niet verder te gaan. We vinden het jammer, maar het komt niet geheel onverwacht.” * Dat beeld klopt volgens Van Heesch niet. “Ik ben het helemaal niet eens met het besluit dat ik per direct vervangen word als directeur en dat ik vrijgesteld ben van werkzaamheden”, benadrukt ze. ”Er is mij geen keuze gegeven, omdat ik een volstrekt onwerkbaar voorstel voorgelegd kreeg. Ik zou alleen met vrijwilligers en personeel mogen praten na instemming van de interim-directeur”, stelt ze verder. “Daarmee plaatste het bestuur mij in een onmogelijke (werk)situatie. Daarop heeft het bestuur mij feitelijk op non actief gesteld. Ik ga dit aanvechten en zie de gerechtelijke procedure met vertrouwen tegemoet.” Vertrek zorgt voor onrustDe interim-directeur wacht een stevige klus. Het nieuwe museum aan het Raadhuisplein is pas sinds juni geopend. Het vertrek van Van Heesch zorgt voor onrust, onder meer onder de vele vrijwilligers. ,,We willen graag dat de rust terugkeert”, geeft de woordvoerster van het bestuur aan. ,,En daar zal de interim-directeur ook echt aan gaan werken.” Mechtild van den Hombergh heeft in ieder geval de nodige (management)ervaring bij internationale, maatschappelijke instellingen, onder meer op het gebied van kunst en cultuur. ( Brabants Dagblad 6-10-22) "Nieuwe fase" De aanstelling van Mechtild van den Hombergh als interim-directeur zal niet voor lange tijd zijn. Het Schoenenkwartier gaat na de concept- en realisatiefase namelijk een nieuwe fase in, waarin de aansturing gaat veranderen. Het bestuur meldt: “We gaan in deze fase naar het verder klaar maken van het museum voor de middellange en lange termijn. Er komt binnen afzienbare tijd ook een Raad van Toezicht in plaats van een bestuur. Zo’n Raad van Toezicht gaat op meer afstand besturen. Het huidige bestuur gaat dan vertrekken. In die nieuwe aansturing komt er dus uiteindelijk geen nieuwe directeur, maar een directeur-bestuurder met meer eindverantwoordelijkheid. De aanstelling van deze nieuwe directeur-bestuurder is de verantwoordelijkheid van de nieuwe Raad van Toezicht.” Zoveel Vragen ZONDER Antwoorden! Waarom wordt er nu pas een Raad Van Toezicht geïnstalleerd? Wat behelst die Nieuwe Fase waar het bestuur steeds mee schermt? Wie blijft hier in gebreke en maakt er een puinhoop van? Wie heeft al deze onrust veroorzaakt? De Chaos is Compleet!!!
Hoi Allemaal, :-) Met dit bericht wil ik jullie alle 989 vragen om VANDAAG deze nieuwe petitie te tekenen!
We zijn de afgelopen maanden in Amsterdam Noord doorgegaan met de alertheid op de afgegeven kapvergunningen. Voor de Platanen bij het Over het IJ ziekenhuis is zelfs een tekening gemaakt waarbij alle groen blijft en er toch vernieuwing komt. Dat is met jullie steun gelukt!
En morgen is er een belangrijk momentum bij het Stadsdeel Kantoor met de nieuwe bestuurders!
TEKEN EN LEES VIA DEZE LINK WAT WE GAAN DOEN:
https://www.petitie24.nl/petitie/4565/bezielde-stad-behoud-de-bomen
1000 handtekeningen dat kunnen we allemaal samen :-)
groetjes Berith .
Inmiddels heeft ook het RTL Nieuws een item gemaakt over spraakcomputers. Het item begint op 11.58..
De informatieavond van de gemeente over de brandweer kolos en racebaan is verschoven naar 21 november..
Het toenemende aantal dodelijke slachtoffers zou een kans moeten bieden om de conservatieve politieke wereld op te roepen tot meer evidence-based drugsbeleid. Het herzien van drugswetgeving is slechts een klein onderdeel van onverdedigbaar onrecht dat mensen wordt aangedaan door armoede, dakloosheid, xenofobie (angst voor 'buitenlanders'), en de verovering van land waar al mensen woonden.
Dit onrecht valt niet los te zien van de gezondheidscrisis die veroorzaakt wordt door doden ten gevolge van overdosering.
Een epidemie van dodelijke slachtoffers zou niet nodig moeten zijn om structureel onrecht te corrigeren. Biomedische uitleg van verschillen in gedrag zou niet nodig moeten zijn om mensen te accepteren zoals ze zijn. Als dit het geval blijft, zoals met de drugswetgeving, zal onvergefelijk veel schade aangericht zijn voordat het onrecht wordt rechtgezet.
BRON: Virani, H. N., & Haines-Saah, R. J. (2020). Drug decriminalization: a matter of justice and equity, not just health. American journal of preventive medicine, 58(1), 161-164.
In 2001 heeft Portugal het verwerven, bezit en gebruik van kleine hoeveelheden van alle psychoactieve drugs gedecriminaliseerd. Het belang van dit beleid is lang sterk verkeerd begrepen.
Decriminalisatie leidde niet tot drastische veranderingen qua gedrag omtrent drugsgebruik, zo blijkt uit analyse van de wetgeving en praktijk voor de decriminalisering in Portugal.
De hervormingen waren meer bescheiden dan gesuggereerd werd door de media-aandacht. Verrassend genoeg was een gevolg van de wetswijziging een waarneembare afname in bestraffing van drugssmokkelaars. Terwijl het aantal arrestaties voor smokkelen ongeveer gelijk bleef, was er een afname van bijna 50% wat betreft het aantal personen dat veroordeeld werd voor smokkelen (Laqueur, 2015). Verder bleek wanneer vergeleken met andere EU-landen dat de beleidswijziging die in Portugal is doorgevoerd bij heeft gedragen aan een afname in het aantal onderscheppingen van cocaïne en heroïne, een afname wat betreft het aantal overtredingen en een afname van drugsgerelateerde dodelijke slachtoffers. Bovendien was een afname zichtbaar van het aantal cliënten die aan verslavingsbehandeling begon, een teken dat minder mensen in de problemen zijn gekomen. Ook bleek dat onder mensen met HIV het aandeel drugsverslaafden af is genomen (Felix, Portugal & Tavares, 2017).
BRON: Félix, S., Portugal, P., & Tavares, A. S. (2017). Going after the addiction, not the addicted: The impact of drug decriminalization in Portugal.
Laqueur, H. (2015). Uses and abuses of drug decriminalization in Portugal. Law & Social Inquiry, 40(3), 746-781.