Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Dit geweldige nieuws delen we vandaag met ontzettend veel dankbaarheid: Onze gezamenlijke teller van beide petities heeft officieel de magische grens van 100 handtekeningen doorbroken en staat nu op 120 handtekeningen! Dankzij jullie support begint het internationale vliegwiel nu echt op topsnelheid te draaien.
Een speciale dank gaat uit naar de supporters die de petitie financieel hebben gepromoot op Change.org. Een petitie promoten is dé krachtigste turbo voor onze groei.
Door te promoten zorgt Change.org ervoor dat onze noodkreet gegarandeerd op de tijdlijn en in de mailbox belandt van duizenden andere actieve dierenvrienden.
Ons doel is helder: we willen die extra nul achter de 100 zetten en minimaal 1.000 handtekeningen behalen om keiharde politieke impact te maken in Den Haag zodra het zomerreces eind augustus eindigt.
Help ons die 1.000 te bereiken! Heb jij beide petities al getekend en gedeeld? International petition Nationale petitie International campaign video
The world is watching! Samen houden we ze Vrij en Veilig!
Willen mijn ondertekenaars de andere petitie ook ondertekenen en delen?
Vanmorgen hebben we de 300 ondertekeningen bereikt! Opnieuw een mijlpaal! Samen met mede-initiatiefnemer Claudia van Dijck zal ik volgende week flyers ontwerpen, bestellen en verspreiden in de omgeving van het Stadswandelpark. Hopelijk zal dit onze petitie weer een boost geven en ons nog meer ondertekeningen opleveren.
Ook hopen we natuurlijk dat ons initiatief zoveel mogelijk gedeeld wordt.
Nog steeds roepen we iedereen op om de petitie te delen op hun eigen sociale media, bijvoorbeeld samen met de video op YouTube, te vinden via https://youtu.be/BTcJR6AIVTg.
Op 30 september hoopt ze een petitie aan de Tweede Kamer te overhandigen, zodat het ook daar op de agenda komt te staan. "Niemand, of je nu een auto-ongeluk hebt gehad of ziek bent geworden, verdient het om zich zo beperkt en onzeker te voelen als ik me heb gevoeld." via RTL Nieuws.
Ondertekenaars bedankt, meer dan 150x ondertekend!
Vindt u het ook zo belangrijk dat de Avenue Ceramique nou eindelijk eens veiliger wordt? U kunt ons helpen om dat aan de gemeente duidelijk te maken door de petitie te versturen naar uw kennissen en te delen op uw socials.
https://avenueceramiqueveilig.petities.nl/
doet u mee?
Avast bedankt, Francois.
kijk voor een eigen berekening: zonnefuik.nl.
Waarom deze petitie
In augustus 2026 stuurde ik via het contactformulier van de Rijksoverheid een bericht over de risico's van geavanceerde AI. Dat is doorgeleid naar het ministerie van Justitie en Veiligheid, met de suggestie een petitie te starten.
Dit is die petitie.
Wat er in juli 2026 gebeurde
OpenAI maakte bekend dat twee van zijn modellen tijdens een veiligheidstest hun afgeschermde omgeving verlieten en zelfstandig het platform Hugging Face binnendrongen, om de antwoorden op hun eigen test te bemachtigen. Anthropic ging daarna de eigen testverslagen na en vond drie vergelijkbare gevallen, waaronder een model dat een besmet softwarepakket publiceerde dat op vijftien echte systemen werd uitgevoerd.
De oorzaak was geen kwade opzet. De testomgeving bleek niet bestand tegen de systemen die zij moest insluiten. En beide bedrijven ontdekten het pas achteraf, in hun eigen logboeken. Dat laatste is de kern van het probleem: er bestaat geen verplichting om zulke incidenten te melden, en geen buitenstaander die meekijkt.
Waarom Nederland hier wel degelijk invloed heeft
Nederland heeft geen eigen frontier-modellen, en daaruit wordt te snel geconcludeerd dat ons land slechts toeschouwer is. Dat is onjuist. Geen enkele geavanceerde AI-chip ter wereld ontstaat zonder EUV-lithografie, en die machines worden door precies een bedrijf gemaakt: ASML in Veldhoven. De Nederlandse staat beslist via een vergunningplicht wie ze krijgt. Dat instrument bestaat al, maar wordt nu vrijwel uitsluitend geopolitiek ingezet en nauwelijks vanuit veiligheid.
Rekenkracht is bovendien, anders dan software, telbaar en fysiek lokaliseerbaar. Chips, fabrieken en datacenters laten zich tellen en controleren. Juist daarom is het het meest werkbare aangrijpingspunt voor afspraken die niet vrijblijvend zijn.
Wat wij vragen
Niet een verbod, en niet een pauze. Wel dezelfde volgorde die in de luchtvaart, de farmacie en de kernenergie al normaal is: eerst de veiligheidsbeoordeling afgerond en onafhankelijk getoetst, dan pas in gebruik. Plus meetcapaciteit bij onze toezichthouders en een meldplicht voor ernstige incidenten.
Dit is geen pleidooi tegen kunstmatige intelligentie of tegen onderzoek, maar voor een tempo dat past bij wat wij ervan begrijpen. Wie de sleutel tot de machines in handen heeft, hoeft niet af te wachten wat anderen ermee doen.
Bronnen
- OpenAI en Hugging Face, gezamenlijke verklaring over het beveiligingsincident tijdens een modelevaluatie, 21 juli 2026
- Anthropic, onderzoek naar incidenten tijdens cybersecurity-evaluaties, 30 juli 2026
Vanochtend stond er een vrij uitgebreid (premium)artikel in het Eindhovens Dagblad over onze petitie. Het is echt een mooi artikel geworden! Zeker lezen dus!
Dit artikel heeft ervoor gezorgd dat we vandaag – wat betreft onze petitie – het record hebben verbroken van meeste ondertekeningen op één dag.
Op moment van schrijven zijn er vandaag 62 ondertekeningen bijgekomen. Superveel, vinden wij! Intussen zijn we de 200 ondertekeningen ruim gepasseerd. Maar we hopen natuurlijk op veel meer ondertekeningen!
Achter de schermen zijn we druk bezig om onze petitie zoveel mogelijk te delen en te verspreiden, via allerlei kanalen en op allerlei plekken. We zitten in ieder geval niet stil! Mocht je de petitie nog niet ondertekend hebben, dan hopen we natuurlijk dat je de petitie nog zal ondertekenen! Ondertekenen is geheel gratis en je zit nergens aan vast. Met jouw steun help je ons enorm. Iedere ondertekening helpt echt!
Op naar de 500 ondertekeningen!