Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Hoe heeft het zover kunnen komen?
Wat de Overheid Wel of Niet Heeft Gedaan
❌ Tekortkomingen (Niet Preventief)
Geen Preventieve Screening: De overheid was op de hoogte dat Solvinity een overnamepartij zocht, maar was verrast dat een Amerikaans bedrijf (Kyndryl) de beoogde overnemende partij was. Dit wijst erop dat er geen proactieve of preventieve screening of veto is uitgeoefend op potentiële kopers van buiten de EU, ondanks de cruciale rol van Solvinity in de nationale digitale infrastructuur.
Geen Vroege Toepassing van Wet Vifo: De Wet veiligheidstoets investeringen, overnames en fusies (Wet Vifo, zie hieronder) had, indien van toepassing, de overname in een eerder stadium kunnen vertragen of onder voorwaarden kunnen stellen.
Het feit dat de overname nu op deze manier in het nieuws komt, suggereert dat dit mechanisme niet tijdig is ingezet om de aard van de koper te beoordelen.
✅ Huidige Actie (Reactief)
Onderzoek Laten Uitvoeren: De ministeries van Binnenlandse Zaken (BZK) en Economische Zaken (EZK) hebben samen met de landsadvocaat direct een onderzoek ingesteld. Dit onderzoek richt zich op:
De juridische en operationele consequenties van de overname.
De contractuele afspraken die Solvinity met de overheid heeft (Change of Control-clausules).
Politieke Reactie: De staatssecretaris voor Digitalisering heeft erkend dat de onrust in de Tweede Kamer wordt gedeeld en de vragen van het parlement (van GroenLinks-PvdA en de SGP) moeten nog worden beantwoord.
Middelen die de Overheid Nog Heeft
De Nederlandse overheid beschikt nog over drie belangrijke middelen om de overname te beïnvloeden of te blokkeren:
A. De Wet Veiligheidstoets Investeringen, Overnames en Fusies (Wet Vifo)
Dit is het krachtigste juridische middel:
Werking: De Wet Vifo, die sinds juni 2023 van kracht is, stelt de overheid in staat om investeringen, overnames en fusies te toetsen die een risico kunnen vormen voor de nationale veiligheid, met name in vitale sectoren en bij hoogwaardige sensitieve technologie.
Toepassing: De overheid moet beoordelen of Solvinity (als beheerder van de DigiD-infrastructuur en overheidsdata) valt onder de definitie van een vitale aanbieder. Als dit het geval is, kan de overheid de overname verbieden of deze onder strikte voorwaarden stellen (bijvoorbeeld dat bepaalde data en diensten in een afgescheiden Nederlandse/Europese entiteit blijven).
B. Contractuele Bepalingen
Werking: De overheid heeft lopende contracten met Solvinity voor het leveren van diensten aan DigiD, Mijn Overheid en het CJIB. Deze contracten bevatten vrijwel zeker clausules over de beveiliging van data, de locatie van servers en clausules over zeggenschap (zogenaamde Change of Control).
Toepassing: Als de overname leidt tot een situatie (bijvoorbeeld door de Amerikaanse Cloud Act) waarin de contractuele beveiliging en privacy van gegevens niet langer kan worden gegarandeerd, kan de overheid:
De contracten direct opzeggen of beëindigen.
De overname gebruiken als onderhandelingsmiddel om dwingende voorwaarden over datajurisdictie af te dwingen voordat de deal gesloten wordt.
C. De Dreiging van Contractbeëindiging en Migratie
Werking: Het ultieme middel is om, onafhankelijk van de Wet Vifo, te besluiten dat de risico's (vooral geopolitieke en juridische) onacceptabel zijn.
Toepassing: De overheid kan besluiten de afspraken met Solvinity niet te verlengen en de cruciale diensten (zoals de hosting van de DigiD-gebruiksomgeving) migreren naar een andere, bij voorkeur een staats- of Europees gecontroleerde partij. Dit is een kostbare en complexe operatie, maar het is de sterkste vorm van zeggenschap.
Kunnen we het schip nog keren?
De termijn voor effectieve actie is zeer kort:
De overname bevindt zich nu in een cruciale fase. Nu er een bod is uitgebracht en de due diligence waarschijnlijk loopt, zit de overname in de afrondende fase. De overheid moet ingrijpen vóór de definitieve 'closing date' van de deal.
Als de Wet Vifo van toepassing is, moet de overheid dit onmiddellijk communiceren en de toetsingsprocedure starten om de deal te pauzeren. Elke dag uitstel vergroot de kans dat de overheid slechts achteraf nog kan reageren.
En nu? De overheid moet haar onderzoek op zeer korte termijn (dagen tot enkele weken) afronden en een politiek besluit nemen om de Wet Vifo in te zetten of de contractuele beëindiging in gang te zetten, om nog invloed uit te oefenen op het eigenaarschap van Solvinity.
Daarom is het van belang de Tweede Kamer onder druk te zetten deze situatie zeer serieus te nemen. Dit gaat over jouw toegang tot voor jou belangrijke data!!
Ben jij iemand die thuis is in deze materie, of weet hoe je dit voor een groot publiek over het voetlicht krijgt? Jouw hulp is welkom!
In the winter of 1944, as some of the bloodiest fighting in World War II ramped up in Europe, 19-year-old then-1st Sgt. Jefferson Wiggins, along with hundreds of other Black soldiers, were tasked with burying the dead in the (...) lees verder.
Via email kregen we bericht: .... Wij nemen uw zorgen serieus.
Daarom bespreken wij uw bezwaren volgende week op ons verzoek met de provincie. Doel is om uw zorgen over te brengen en met de provincie. De uitkomsten van dat gesprek delen we vervolgens met u. .....
Dus: blijf ons initiatief steunen - we proberen nu maximaal druk te zetten om onze bezwaren kenbaar te maken. Als de bus eenmaal is opgeheven, komt ie nooit meer terug!
Fantastisch nieuws! Vanaf 24 november voert de gemeente tweerichtingsverkeer in op de Meentweide.
Dankzij jullie betrokkenheid en alle ondertekeningen heeft deze petitie daar absoluut aan bijgedragen.
Bedankt voor jullie steun!
Rob.
aldus de informatie van de gemeente.
Op Radio 5 heb ik op 19 november nog even uit kunnen leggen waarom de fietsflat beter was dan de nieuwe fietsenstalling onder het water nu is. Het scheelt reistijd.
Vijf minuten op de heenweg en vijf minuten op de terugweg.
We zien in de peilingen dat het aantal gelukkig stijgt. Dat doet deugd.
Maar ik weet zeker dat er nog veel meer mensen zijn die nog niet bereikt zijn. Daarom, blijf dit doorgeven. Blijf dit doorsturen. Help mee met het aantal ondertekenaars fors omhoog te stuwen. Het zou een wonder zijn als we er velen mogen bereiken maar wonderen bestaan echt!
Aan de Gemeente: wederom dank voor uw snelle reactie. Zoals eerder aangegeven, prima onderbouwd met focus op de voordelen: kortere route, rijtijdvoordeel en kostenbesparing.
En dat laatste is nu juist waartegen wij ageren: met maatschappelijk belang van goed en bereikbaar OV voor iedereen mag niet worden afgemeten tegen voordeel voor enkelen en portemonnee. U weet ook: als de buslijn eenmaal is verdwenen, komt ie nooit meer terug.
Evalueren gaat dan over een niet meer bestaande situatie dus uitkomst is nu al duidelijk. U geeft aan dat alternatieven voldoende zijn afgewogen, maar hierin zijn de betroffen bewoners niet in meegenomen. Uw reactie dat bijstelling in de toekomst mogelijk blijft maar uw excuus dat dat nu (voor ingang nieuwe dienstregeling) niet meer mogelijk is, is een dooddoener. Het is simpelweg continueren van een bestaande situatie: waar een wil is, is een weg.
Pikant detail is dat u senioren ziet als een 'beperkte groep' en deze doelgroep verwijst naar 'wmo-vervoer in de vorm van de regiotaxi wanneer reizen met het reguliere openbaar vervoer niet mogelijk is' vind ik stigmatiserend en zeker niet in lijn met eerder genoemde effieciency doelstelling! En dan gaat u niet verder in op de kapitaalvernietiging van 12 onlangs geplaatste nieuwe bushoekjes ( ).
Als dit de finale mening is van de Gemeente, rest ons niets anders dan de burgers en politiek te mobiliseren en de publiciteit te zoeken. Onze petitie bus2moetblijven.petitie.nl heeft inmiddels al meer dan 200 steunbetuigers.
Water lijkt vanzelfsprekend, maar in Gilze en Rijen staat de beschikbaarheid én kwaliteit ervan steeds meer onder druk. Brabant kampt al jaren met verdroging en een dreigend drinkwatertekort.
Volgens Brabant Water zijn de wettelijke waterreserves in de provincie vrijwel uitgeput, vooral in West-Brabant, waar onze gemeente onder valt.
Het water is nu nog schoon: het wordt diep uit beschermde grondwaterlagen gewonnen en intensief gecontroleerd. Toch liggen risico’s op de loer, bijvoorbeeld door vervuiling in leidingen of door hoge waterdruk bij extreme buien.
Binnen de waterketen spelen meerdere partijen een rol. De gemeente beheert het rioolstelsel en werkt steeds vaker met gescheiden systemen en infiltratiebuizen om regenwater te laten wegzakken in de bodem - essentieel tegen verdroging. Ook wadi’s helpen om piekbuien op te vangen.
Maar de grote verantwoordelijkheid ligt niet alleen bij de gemeente: de provincie bepaalt hoeveel water opgepompt mag worden, het waterschap Brabantse Delta bewaakt de waterkwaliteit en zuivert het rioolwater, en Brabant Water produceert ons drinkwater.
Doet de gemeente genoeg? Ze zet stappen met infiltratie, afkoppelen en rioleringsoptimalisatie, maar de vraag is of dit voldoende is voor een toekomst met heftigere regenval, langere droogteperiodes en groeiende vraag. Tegelijk stijgen de drinkwaterkosten en wordt uitbreiding van waterconcessies steeds lastiger.
De komende jaren moet Gilze en Rijen sterker inzetten op waterbesparing, vergroening, afkoppeling van regenwater én samenwerking met provincie en waterschap. Want alleen zo blijft er straks nog voldoende schoon drinkwater voor iedereen.
In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van woensdag 18 maart 2026 hebben inwoners van Gilze en Rijen de petitie “Voor een Leefbaar Gilze en Rijen” gelanceerd. Met deze petitie willen inwoners de politiek dwingen haar groene beloftes eindelijk waar te maken. De petitie loopt tot 31 januari 2026 en zal daarna officieel worden aangeboden aan alle lokale politieke partijen.
Ondertekenen kan via: https://duurzaamgilzeenrijen.petities.nl
Politieke Brigade Meer informatie: onsgilzerijen.nl/pagina/politieke-brigade politiekebrigade@gmail.com