Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Opnieuw zijn we duizend ondertekeningen verder! We zitten al ruimschoots aan de 3000; deelt u deze petitie nog steeds verder? .
Beste ondertekenaars,
We zijn de 2000 ondertekeningen gepasseerd! Uiteraard hopen we dat u deze petitie nog zoveel mogelijk deelt. De petitie is geopend tot 27 september.
Bedankt voor uw stem!
Vele denken dat er een betonnen geluidswal is bedacht. Echter staat er nog niks vast en is natuurlijk de gemeente geheel vrij om hier een passende invulling aan te geven.
Wel heeft het onze voorkeur om een groene geluidswal te laten plaatsen zodat ook rekening word gehouden met de omgeving. Wie wil nou niet tegen planten, struiken, enz enz. aan kijken?
Nogmaals een groene geluidswal heeft voor ons ook de voorkeur!
P.s. Het gaat goed met ondertekenen! Mocht je het ermee eens zijn deel het dan met anderen.
Beste petitietekenaars,
De petitie tegen het gebruik van de HSV van docenten voor de klas op Wartburg-Driestar, heeft inmiddels de 150 handtekeningen gepasseerd! Hartelijk dank voor jullie handtekeningen! Deel deze petitie zoveel mogelijk! .
Op 22 augustus is de petitie ingediend bij wethouder Maarten Burggraaf. De overweldigende uitslag heeft in ieder geval een positieve impuls gegeven aan het besluitvormingsproces rond de vergunningen.
De petitie kan ook nog een rol spelen in eventuele verdere rechtsgang rond de vergunningverlening dat zal verder moeten blijken. Dank voor alle support!
Gebruik de open vakjes om je zorgen te delen! Zie https://enquete.denhaag.nl/parkerenkml/
Teken onze petitie online!
Bel en/of email de gerelateerde ambtenaren om je zorgen te delen.
- Belle Montanus, projectleider: belle.montanus@denhaag.nl, +31 (0)6 310 495 29,
- Robert van Asten, wethouder Stedelijke Ontwikkeling en Mobiliteit: robert.vanasten@denhaag.nl
Kom met ons in actie!
De petitie is destijds, met ook fysieke handtekeningen, aangeboden aan het stadsdeelbestuur. Maar de belangen van ondernemers hier worden boven de verkeersveiligheid gesteld.
Na groot onderhoud is de Osdorperweg verandert in een bredere racebaan, weliswaar met brede fietsstroken en bordjes "30", maar zonder enige handhaving. Dus autoverkeer rijdt hier 60-70-80 en soms wel over de 100 op hetzelfde asfalt waar ook moeder met kind op de fiets rijdt.
Aan begin en einde staan verboden voor te brede (2,2m) en te zware (4,8t) vrachtwagens, maar door het gebrek aan handhaving hierop zijn ook de grootste wegreuzen hier op de sluiproute van de N200 en A9 hier te vinden. En ook die kachelen rustig met 60-70 km/u langs kinderen op de fiets.
Wijkberaad Mariahoeve kreeg de afgelopen periode ook de nodige vragen over deze petitie. Zit jij ook nog met vragen over deze petitie?
In de september-editie van het wijkblad Mariahoeve Onze Wijk geven we uitgebreid tekst en uitleg over (het waarom van) deze petitie en vertellen we je bovendien wat je nog meer van ons mag verwachten de komende tijd.
Mariahoeve Onze Wijk wordt eind september in heel Mariahoeve (tenzij je een nee-nee sticker op de brievenbus hebt) door vrijwilligers bezorgd.
Daarnaast kun je het blad ook zelf komen ophalen in Winkelcentrum Mariahoeve en in het wijkcentrum aan de Ivoorhorst 155. Daarnaast zal het blad ook op www.mariahoeve.nl gepubliceerd worden (vermoedelijk medio oktober).