Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Stel je een ruimte voor met 500 mensen... Wat een geweldige steun geven jullie de bewoners van de vluchtelingenboot! Zij zijn ontzettend dankbaar.
Wij zetten ons in voor het behoud van deze gemeenschap in Deventer. De petitie zal worden overhandigd aan de nationale afdeling van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers. In ons contact met hen zullen we jullie stem benutten om te pleiten voor het verplaatsen van de bootbewoners binnen Deventer.
De petitionaris is aan een studie Mediarecht begonnen en moest even slikken toen ze zag dat het studieboek uit 2014 is en het gedeelte over de Auteurswet onveranderd wordt gebruikt. Wetgeving over hyperlinks, framen en hotlinken (voortkomende uit EU-arresten als Svensson, Bestwater en Bild-Kunst) ontbreekt.
De in jurisprudentie veel gebruikte term ‘Handeling Bestaande In Een Mededeling’ kent geen grond in onze nationale wet.
Update de Auteurswet
Hoogste tijd om de wet te updaten. Een nieuwe petitie dus! Ik heb een en ander uitgewerkt in een blog, op- en aanmerkingen zijn welkom. Doel is dit keer geen handtekeningen op te halen maar een uitgekristalliseerde tekst om na de verkiezingen aan te bieden aan onze wetgever.
Roel Dijkstra
Begin dit jaar was ik van plan om een vonnis te laten herroepen met het boegbeeld van de fototrollerij, Roel Dijkstra. Ik vermoed in die zaak dat hij de rechten niet heeft. Liever zou ik aangifte doen. Zodat het OM het onderzoek overneemt, getuigen hoort en de gedaagde partij geen risico loopt op nog meer kosten. Helaas werkt dat niet zo in onze rechtsstaat. Als er een vonnis ligt moet je zelf aan de slag. En zolang ik het bewijs niet rond heb in die zaak durf ik een gerechtelijke procedure niet aan.
Afgelopen week diende zich een nieuwe kans aan. Rechtbank Amsterdam publiceerde een vonnis op aanvraag van een dame die wederom een claim van Roel Dijkstra had gekregen. De advocaat van Roel Dijkstra, Kitty van Boven, gebruikte die uitspraak uit 2007 om een betaling af te dwingen. De dame had dat 16 jaar oude vonnis niet meer en vroeg het op.
Bij mij gingen alle alarmbellen af toen ik las over een foute bronvermelding in de krant bij de oorspronkelijke foto. Het zal toch niet zo wezen dat Roel Dijkstra in 2007 al achter andermans foto’s aanjoeg en wegkomt bij de rechter door te beweren dat de bronvermelding niet klopt? Volgens de LinkedIn-gegevens van de fotograaf dus wel.
Met aangetoond bedrog kun je een vonnis laten herroepen. Maar ja, dat kost veel geld en elke rechtszaak, hoe sterk je ook denkt te staan, kent een procesrisico, zeker bij IE-zaken waar rechters een dubbele pet op kunnen hebben. Ik kan dat van deze dame niet vragen. In het algemeen belang is herroeping nodig. Daarom een inzamelingsactie via GoFundMe.
Staatscommissie Rechtsstaat
"De Staatscommissie rechtsstaat heeft de opdracht om vanuit het perspectief van de burger het functioneren van de rechtsstaat te analyseren en voorstellen te doen voor versterking ervan. Op 2 februari 2023 is de staatscommissie van start gegaan.
De staatscommissie zal onderzoek doen naar het functioneren van de wetgevende, rechtsprekende en uitvoerende macht. Daarbij kijkt de staatscommissie zowel naar deze drie machten afzonderlijk als naar hun onderlinge wisselwerking. Een goede bescherming van burgers tegen besluiten van de overheid en effectieve rechtsbescherming van burgers zijn hierbij belangrijke aandachtspunten. De staatscommissie zal voor 1 juni 2024 haar advies aanbieden aan regering, parlement en rechtspraak." Aldus de website
Bureaucratie
Na vijf jaar tevergeefs aankloppen bij de overheid voor hulp en meerdere pogingen om goede jurisprudentie uit te lokken had ik het eigenlijk al opgegeven. Elke ambtenaar lijkt op de hoogte van het verdienmodel met stockfoto's. Ze sturen me eindeloos van het kastje naar de muur. Goed voor de werkgelegenheid op dit rechtsgebied.
Doch toen ik gewezen werd op de nieuwe staatscommissie klom ik toch weer in de pen. Ik schreef een uitgebreide brief. Veel werk. Omdat het tijd kost om neutraal te schrijven, om niet te boos en gefrustreerd over te komen, om zorgvuldig enkele kwesties uit mijn enorme archief met ellende te selecteren, om de helft weer te schrappen omdat de brief anders te lang wordt.
Ik kreeg het gebruikelijke vriendelijke antwoord van een anonieme ambtenaar. Veel dank en zo. We nemen het serieus. We nemen het mee. En “Omdat de Staatscommissie niet tot taak heeft om individuele problemen en/of procedures op te lossen, kunnen we helaas niet direct ingaan op uw individuele zaak.”
Bij de ene instantie is het; we kunnen niks doen want u heeft geen persoonlijk belang, bij de andere kunnen ze niet op individuele zaken ingaan. En dat al vijf jaar lang.
Ik bied ze een petitie met een oplossing op een presenteerblaadje. Een oplossing die veel belastinggeld en leed zal besparen: Een poortje voordat een fototrol naar de rechter kan, waar gecontroleerd wordt of een fototrol wel de rechten heeft en zo ja of die rechten geschonden zijn.
Wederom pure Kafka. Ik heb de brief op LinkedIn gepubliceerd.
Dat was het weer voor deze keer. Hoogste tijd dat pers en politiek deze misstanden oppikken. Deel de petitie en deel jullie ervaringsverhalen, ook als je betaald hebt.
En mocht je wat geld kunnen missen, doneer voor BERUCHTE FOTOTROL!
Groet! De petitionaris, Martine Bakx.
Voorafgaand aan de vergadering van de Commissie Mobiliteit, Groen en Openbare Ruimte op 30 november wordt de petitie om 9:45 overhandigd.
Het staat op de agenda onder punt 6 met als voorstel: "In handen stellen van het college.
De commissie ontvangt een afschrift van het antwoord." en dat betekent dat de wethouder er zelf op kan antwoorden, de raad zelf gaat er geen debat over voeren.
Er is officieel een Woo-verzoek verstuurd aan de cliëntenraad, Raad van Bestuur en Raad van Toezicht voor volledige transparantie over de besluitvorming raad van bestuur en tot standkoming evt instemmingsverklaring van de cliëntenraad.
Als antwoord op onze vragen ontvingen wij reactie van hoofd communicatie, geen informatie hierover te verschaffen.
Luc van den Akker (voorzitter Raad van Bestuur) heeft daarnaast te kennen geven per mail, alle verdere communicatie te beëindigen.
Hierna hebben wij een klacht ingediend bij het ministerie van VWS.
Maandag is er een gesprek met de planningscommissie. Wij houden jullie op de hoogte..
Meer dan duizend ondertekenaars van bezorgde ouders op deze petitie. Als dat geen krachtig signaal richting burgemeester geeft!.
Nu er statiegeld zit op lege blikjes en kleine plastic flesjes ligt het geld voor het oprapen. Zeker rondom voetbalstadions, waar statiegeldjagers wekelijks hun slag slaan.
Panorama’s Ryan Claus denkt daar ook rijk van te kunnen worden. Dus stuurden we hem met twee grote boodschappentassen op pad en ging hij (...) lees verder via Blendle in Panorama, 8-11-23
De petitie is overhandigd aan de burgemeester op 28 september. Buurtbewoners waren via huis-aan-huis verspreide folders voor de petitie gewezen op de petitie.
Zo is een gemeenteraadslid bij toeval op de hoogte van de petitie gebracht.
Enkele dagen voor het overhandigen van de petitie, kreeg de wijk een schrijven van de gemeente: deze herfst laat de gemeente de nesten van de roeken verplaatsen.
Geen garantie voor succes maar wel gerichte actie.
De problematiek en de petitie zijn ook vermeld in het dagblad De Gelderlander (gearchiveerd) wat ook meegeholpen heeft om de gemeente tot handelen aan te zetten.