Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Als mede-initiatiefnemer van deze petitie heb ik besloten mijn ondersteuning te beëindigen vanwege een mogelijk belangenconflict. Om geen belangen te schaden trek ik mij terug en wens ik de overige initiatiefnemers en ondersteuners veel succes met het vervolg. Frank Hermens.
Op 6 januari staat de teller op méér dan 1100 ondertekenaars. Wie weet komen we op 29 januari tot 1425. Dat was bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen, in 2022, de kiesdeler voor een gemeenteraadszetel....... Jammer dat het niet nog een keer lukt met het natuurijs.
Sneeuw, gebrek aan vorst, buïig weer. Ede kan alleen vaker schaatsen als er een kunstijsbaan komt.
In drie dagen tijd hebben 275 inwoners en betrokkenen de petitie voor de Blauwe Scholk ondertekend. Dank voor de brede steun. Samen vragen we om een toekomstgerichte oplossing voor deze plek.
.
Ter aanvulling: Ja, geweld tegen hulpverleners is al strafbaar. En ja, er ligt een wetsvoorstel voor zwaardere straffen.
Maar dit is hét moment om daar vaart achter te zetten. Geen eindeloze vergaderingen meer, geen uitstel. Neem dat voorstel aan, zet de procedures in gang en geef een helder signaal af: van hulpverleners blijf je af.
Zoals bekend is de petitie ingeleverd aan de wethouder. Er staat nu een draagvlaktemeting op de website van de Gemeente.
Als u het ermee eens bent, graag invullen en delen mag natuurlijk ook! Bedankt weer!
.
Whowwwww…….. wat een reactie’s en ondersteuning voor onze petitie G-E-W-E-L-D-I-G zegt het voort, we laten Oirschot niet verdwijnen achter een metershoog geluidsscherm .
Het nieuws van afgelopen weekend over de inval van de VS in Venezuela laat zien dat de spelregels in de internationale politiek snel veranderen. HRIF.EU wijst in een consultatie-reactie aan het Ministerie van Financiën erop dat dit betekent dat we contant geld een veel belangrijker plek moeten geven in het beleid.
Daarnaast beschrijft HRIF.EU met een concrete wetstekst hoe een betaalrekening plicht eruit zou kunnen zien voor klanten en bedrijven met een duidelijke binding met Nederland, ook als die niet langer in Nederland wonen/verblijven.
Wij opperen het idee van de Soevereine Overheidskassier om de mogelijkheid te bieden aan Nederlandse instellingen om ook Nederlanders in het buitenland te kunnen blijven bedienen op efficiënte wijze (door zelf als betaalbedrijf te fungeren voor die betalingen naar buitenland en eventueel een betaalrekening aan te houden voor u als klanten in het buitenland).
HRIF.EU (adviseerde in deze brief) https://www.internetconsultatie.nl/besluituitzonderingenacceptatieplicht/reactie/329118/bestand daarom: kies als nieuwe samenhangende koers: 1. Borg — omwille van de grondrechten — contant geld én betaalrekening als basisvoorzieningen. 2. Stop de monitoring op ongebruikelijke transacties en beperk melden tot verdacht (EU logica). 3. Veranker dat de overheid zelf ruimhartig contant accepteert (benut art. 4:90 Awb). 4 .Maak de acceptatie van contant geld effectief en publiek handhaafbaar. 5. Normaliseer contant geld en stimuleer innovatie/technische alternatieven in toezicht en markt. 6. Overweeg als overheid zelf een Soevereine Overheids Kassier (SOK) om publieke waarden (anonimiteit, robuustheid, efficiency, inclusiviteit) structureel te borgen.
Kortom: we blijven, in lijn met de petitie die u ondertekende, de weg wijzen aan Nederlandse overheid en parlement om voor uw belangen op te komen. Als u dat waardeert stellen wij een kleine donatie op prijs op Triodos rekening van Stichting Human Rights in Finance, IBAN: NL94 TRIO 0320 7857 85 BIC-Code: TRIOBEBB
Een Engels artikel en verwijzing vindt u hier - https://hrif.eu/en/2026/01/dutch-cash-acceptance-resilience/
De petitie vraagt aandacht voor de gevolgen van de huidige uitleg en handhaving van de Wet dieren voor diereigenaren en complementaire dierzorg. De volledige toelichting en achtergrond worden door de initiatiefnemers separaat gedeeld via hun eigen kanalen en in gesprekken met politiek en betrokken partijen..