Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Op 3 november is er een bestuurlijk overleg in het kader van het meerjaren-programma Infrastructuur, Ruimte en Transport (MIRT) tussen het Utrechts Verkeer en Vervoer Beraad (UVVB) en de ministers van VROM en Verkeer & Waterstaat. Zij stellen dan een concept voorkeursrichting vast voor de Ring Utrecht.
Teken onze petitie en promoot deze onder familie, vrienden, kennissen, collega's etc. zodat we voor 3 november zoveel mogelijk ondertekeningen als tussenstand kunnen overhandigen! .
Radio France Internationale portretteert petities.nl als volgt: "De Nederlanders hebben niet de gewoonte om te demonstreren omdat de meeste conflicten met onderhandelingen worden geregeld. Burgers zoeken andere uitwegen om gehoord te worden, voornamelijk door petities online.
Een website verzamelt daarom alle soorten petities die circuleren om ze een nieuwe zichtbaarheid te geven. Door Sabine Cessou." In de uitzending "Accents d'Europe" van 8 oktober vanaf 6 minuten en 50 seconden (in het zwarte balkje, zet het witte verticale streepje op 6:50) Of in het Frans: "Les Pays-Bas nont guère lhabitude des manifestations, la plupart des conflits sy réglant par la négociation. C'est donc par d'autre biais que les citoyens cherchent à se faire entendre, notamment les pétitions en ligne. Un site internet rassemble désormais toutes les pétitions qui circulent sur le net pour leur donner une nouvelle visibilité. Par Sabine Cessou."
En in de uitzending:
"Cest Reinder Rustema, un sociologue des médias, qui a eu lidée de ce site. Il la lancé en 2005, pour tester la capacité des nouveaux médias à soutenir une action citoyenne. Pour Reinder Rustema, Internet rime avec plus de démocratie. Mobiliser toutes sortes de gens sur un seul sujet est plus flexible et plus adapté à la vie moderne que le traditionnel parti politique. Par ailleurs, Reinder Rustema a observé la tendance des internautes à donnner leur avis sur tout, sans que le message ne soit adressé à quelquun en particulier. Avec Petitie.nl, il fait en sorte que les petitions arrivent à leur destinataire, ville, province, parlement ou gouvernement central. Ce site dénombre aujourdhui 100 000 visites par an. Deux des pétitions qui sont passées par là ont trouvé un large écho dans la presse. La première, en janvier dernier, a rassemblé 60 000 signatures contre la vente libre de feux dartifices, qui font des morts et des blessés à chauqe nouvel an aux Pays-Bas. La réponse du gouvernement a été décevante : pas question de changer quoi que ce soit à la tradition des pétards de fin dannée. Une autre pétition a obtenu un meilleur résultat. Elle a rassemblé 10 000 signatures contre lexpulsion dun Angolais de 16 ans, arrivé à lâge de 9 ans aux Pays-Bas, et toujours sans papiers. Sa famille daccueil et la ville dOostrum se sont mobilisés pour quil puisse rester. Le maire a fait passer la pétition au secrétaire dEtat à lintégration, qui a reconsidéré le dossier de ce mineur, autorisé à rester. Petities.nl est subventionné par le gouvernement néerlandais et par lunion européenne, qui veulent promouvoir la participation électronique des citoyens. Un simple clic suffit, et lon peut lancer sa propre pétition. A chaque 1000 visiteurs, en moyenne, une nouvelle pétition est lancée. Une forme de protestation montante, qui savère plus efficace quand elle réussit à faire parler delle dans les médias."
RFI Accents d'Europe, ook te downloaden als MP3 van ruim 19 minuten.Ingezonden persbericht van 12 oktober is door verschillende media opgepikt, waaronder RTV Utrecht, AD/Utrechts Nieuwsblad, Ons Leidsche Rijn en De Brug.
Zie onder de link naar de nieuwsartikelen en andere nuttige links!
.
En plotseling stond daar op maandag 19 oktober in het Utrechtse Provinciehuis een middeleeuws gezelschap voor de deur van de Provinciale Staten. Onder leiding van Ridder Dirk van Zuylen presenteerde de groep een protestbrief aan de voorzitter van de ad hoc commissie Pakketstudies, die een besloten vergadering hield over de verkeersproblemen rond Utrecht.
Namens de Stichting Behoud Heycopgebied waren er twee jonkvrouwen en een ridder aanwezig om de gezamenlijke boodschap te overhandigen: een snelweg door en langs Vleuterweide, Vleuten en Haarzuilens is geen optie.
Lees hier het nieuwsbericht in het AD/UNNa één week heeft de petitie van de Stichting Behoud Heycopgebied haar duizendste digitale handtekening ontvangen. De stichting dankt iedereen voor hun steun en streeft ernaar om het aantal ondertekeningen de komende weken minimaal te verdubbelen.
Dus aan iedereen de oproep om de petitie bij buren, vrienden en kennissen te promoten zodat we een sterk signaal kunnen afgeven naar de bestuurders en de politiek.
Er zijn meerdere petities gericht aan de BUMA/STEMRA. De eerstvolgende op petities.nl is afkomstig van de gezamenlijke goede doelen die protesteren tegen de heffingen die de BUMA/STEMRA voornemens is te vragen.
Daarnaast is er nog een bekende petitie van de bloggers bij een andere petitiewebsite en een vergelijkbare hier bij petities.nl.
Ondertussen heeft de BUMA/STEMRA uitgelegd dat ze zich eerst richten op de websites van grote partijen die het embedden van muziek mogelijk maken, zoals Hyves en dergelijke. Particulieren en niet-commerciële websites worden niet aangeslagen. Het blijft onduidelijk of embedden van auteursrechtelijk beschermd materiaal wel of niet mag en welke websites wel en niet aangeschreven zullen worden
Goede doelen versus BUMA/STEMRABiologica, de organisatie voor biologische landbouw en voeding steunt de actie. Op hun website vermelden ze de actie en roepen hun achterban op om de petitie te steunen.
Eerder deze week is Ierland in navolging van Duitsland en Frankrijk gestart met een gentechvrij logo/label. In Duitsland gaat het daar goed mee: Landliebe is het Duitse zuivelmerk van Campina en heeft gezorgd voor een goede omzetstijging door het Ohne Gentechniek label.
De koeien krijgen voer waar geen gentech meer in verwerkt zit en wat vaak lokaal geteelt wordt. Een grote vooruitgang vind Fairstyle.
In Nederland bestaat meer dan 90% van het veevoer uit gentechgewassen. Minister Verburg zou dus dit zeer goede voorbeeld van Frankrijk, Ierland en Duitsland moeten volgen en daarmee de keuzevijheid van consumenten kunnen vergroten.
Ook Ierland komt met Gentechvrij Logo