Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Ook de griffier van Zuideramstel schrijft dat het raadsadres "ter kennisname aan de deelraad is verstuurd voor de vergadering van 23 februari 2010.".
De petitie over verkiezingsborden is als 'raadsadres' besproken in de commissievergadering Algemene Zaken van het stadsdeel Centrum op woensdagavond 10 februari 2010 van 22:43 tot 22:45. Wanneke Sabatino (PvdA): "Leuk voorstel, in ieder geval leuk genoeg om te kijken of we er iets mee kunnen voor de komende verkiezingen." Dingeman Coumou (GroenLinks): "Eens met de inspreker, ik plak zelf ook. De borden zijn me al jaren een doorn in het oog, met name de hoogte.
Zonder ladder kan je er helemaal niet bij! De moeite waard om dit te onderzoeken. In Den Haag gaan ze een stapje verder, daar drukken ze zelfs al voor en hangen ze achter plexiglas. Er gaat wel wat van de romantiek verloren, maar ja." Voorzitter Roeland Rengelink (PvdA): "Volgens mij heb ik nu een aantal suggesties gehoord om bij een volgende verkiezing toch eens in deze richting te gaan kijken. Daar horen waarschijnlijk wel grotere borden of kleinere affiches bij. Dat moet dan maar meegenomen worden?" Gemompel, iemand: "Het mag nu ook om borden aan de bruggen vast te maken, maar niemand doet het." Els Iping: "Toen het niet mocht wou iedereen het, nou mag het en nou wil niemand het." Voorzitter: "U zult dus een antwoord schrijven in deze richting, dat we het voor een volgende verkiezing zullen onderzoeken. Els Iping: "Ja! Ja." Tijdens deze vergadering heeft de inspreker/de petitionaris onderstaande motie geschreven die mogelijk door Yellie Alkema en Gerrit Brunink van D66 wordt ingediend, eventueel met wijzigingen: -------------Wij stellen voor dat de stadsdeelraad het volgende besluit neemt:De raad stadsdeel Centrum, Overwegende: dat de verkiezingsborden die het stadsdeel voor elke verkiezingen moet plaatsen voor burgers onleesbaar worden volgeplakt dat de huidige situatie een verkwisting is van middelen en inzet van alle betrokkenen dat veel betrokkenen (professionele plakkers en plakkers van bijna alle partijen) aangeven dat de huidige situatie voor niemand goed uitpakt dat in andere Europese steden wel nette en inzichtelijke verkiezingsborden verschijnen met een vergelijkbaar aantal kieslijsten dat er op deze borden (van 4x3m) maar ruimte is voor 12 affiches van A0-formaat (16 A4tjes) dat het plakken door vrijwilligers moeilijk goed is uit te voeren door de hoogte van de borden besluit:het dagelijks bestuur te verzoeken bij de eerstvolgende verkiezingen de verkiezingsborden te laten beplakken met door de partijen aangeleverde affiches in de volgorde van de kieslijsten, waarna partijen alleen op de toegewezen plek de eigen affiches mogen overplakken. De richtlijnen voor het gebruik van het bord moeten op ooghoogte leesbaar zijn, met expliciete verwijzing naar paragraaf 3 "Plakken en kladden" en paragraaf 4 "Reclame" van de Algemene Plaatselijke Verordening. -------------
Tijdens de inspraakavond waar deze petitie als 'raadsadres' onder de aandacht werd gebracht van de laatste vergadering van de commissie Algemene Zaken van stadsdeel Centrum voor de gemeenteraadsverkiezingen bleek dat op 19 januari 2010 het dagelijks bestuur een besluit heeft genomen waardoor het voor politieke partijen mogelijk wordt om verkiezingsborden vast te maken aan de bruggen in het centrum. Dit is het besluit: uit het Boek der besluiten van het dagelijks bestuur van het stadsdeel Centrum dinsdag, 19 januari 2010 Onderwerp: Aanwijzingsbesluit verkiezingsaffichering / brugborden Op voorstel van de dagelijks bestuurder voor Openbare Ruimte e.v. neemt het dagelijks bestuur het volgende besluit: Ten behoeve van het maken van verkiezingsaffichering voor deelraadsverkiezingen, gemeenteraadsverkiezingen, waterschapsverkiezingen, provinciale statenverkiezingen, Tweede Kamerverkiezingen, de Europese Parlementsverkiezingen en referenda, gelden in aanvulling op de reeds bestaande mogelijkheden met spandoeken en wildplakzuilen de volgende besluiten: Ontheffing brughoofden:1.
Ingevolge artikel 4.2 lid 2 APV ontheffing te verlenen van het in het artikel 4.2 lid 1 opgenomen verbod ten behoeve van het bevestigen van verkiezingsaffichering op bruggen. 2. Voor de wijze van plaatsing gelden de volgende regels:- borden mogen drie weken voorafgaand aan de verkiezingsdatum worden geplaatst door de politieke partijen zelf; - borden dienen van voldoende houdbaar materiaal te zijn vervaardigd; - borden mogen slechts worden aangebracht aan brugleuningen van alle bruggen in het stadsdeel; - borden worden met plastic tieribs vastgemaakt om beschadiging te voorkomen; - borden mogen niet worden verankerd in de bestrating; - borden moeten hoog worden geplaatst i.v.m. veiligheid voor het verkeer; - stijlen moeten minimaal 3 meter lang zijn en 5 a? 8 cm dik; - de borden mogen maximaal 2 meter lang zijn en 1 meter hoog zijn; de borden moeten rechthoekig zijn; - de borden moeten de dag na de verkiezingen door de politieke partijen zelf weer worden verwijderd; - stadsdeel op kosten van de overtreder worden verwijderd en vernietigd. Aanwijzing aanplakobjecten:1. In te stemmen met het plaatsen van aanplakobjecten voor de verkiezingen op de volgende locaties: Kattenburgerplein, Westermarkt, Zeeburgerstraat, Marnixstraat (busstation), Nieuwmarkt, Leidseplein, Weteringcircuit, Vijzelstraat/ Prinsengracht, Utrechtsestraat / Keizersgracht, Mr. Visserplein, Haarlemmerplein, Westerdoksplein, Frederiksplein, Muntplein en Rembrandtplein.2. Op grond van 4.8 Algemene Plaatselijke Verordening wijst het dagelijks bestuur deze objecten aan als aanplakobjecten die uitsluitend bestemd zijn voor het aanbrengen van verkiezingsaffichering. 3. Te bepalen dat het gebruiken van deze borden niet is toegestaan voor overige meningsuitingen en reclame.4. De aanplakobjecten worden door het stadsdeel zes weken voor de verkiezingen geplaatst en de dag na de verkiezingen door het stadsdeel verwijderd. In zijn oordeel heeft het dagelijks bestuur betrokken: Aanleiding Na de overgang van Dienst Binnenstad naar stadsdeel Centrum in 2002 is het besluit rondom verkiezingsaffichering, die jarenlang is toegepast door de centrale stad, in de praktijk overgenomen. Bij bureau verkiezingen komen tegenwoordig steeds meer vragen van politieke partijen binnen over de mogelijkheden voor de verkiezingscampagnes en waar men deze richtlijnen kan vinden. Ten behoeve van transparant bestuur is het voor de politieke partijen daarom wenselijk geworden een formeel besluit te nemen. Bovendien is een formeel besluit nodig om te voorkomen, dat op grond van artikel 4.8 van de Algemene Plaatselijke Verordening, overal verkiezingsmateriaal aangebracht mag worden. Daar komt bij dat op grond van artikel 4.2 van de Algemene Plaatselijke Verordening, het zonder ontheffing verboden is objecten op of aan brugleuningen te bevestigen. Wettelijke bepalingen Op grond van artikel 4.8 van de Algemene Plaatselijke Verordening is het dagelijks bestuur bevoegd een aanwijzingsbesluit voor verkiezingsaffichering in te stellen. Op grond van artikel 4.2 van de Algemene Plaatselijke Verordening is het dagelijks bestuur bevoegd ontheffing te geven voor verkiezingsaffichering op brughoofden. Op grond van het reclamebeleid 1997 zijn spandoeken voor culturele en idee?le doeleinden toegestaan op de volgende lokaties: Dam, Muntplein, Stationsplein, Frederiksplein, Rembrandtplein, Waterlooplein, Leidseplein, Rozengracht / Marnixstraat en het Weteringcircuit. De legale plakplekken zijn de wildplakzuilen aan de Westermarkt, Weteringschans tegenover Paradiso en de Weteringcircuit nabij de Vijzelgracht. Overwegingen Tot nu toe is de ambtelijke praktijk afdoende geweest tijdens de voorbereidingen van de verkiezingen, maar is nu een omzetting naar een voor iedereen herkenbare formele regeling gewenst, te meer omdat uit artikel 4.8 Algemene Plaatselijke Verordening volgt dat als een dergelijke aanwijzing niet wordt gedaan overal verkiezingsaffichering mag worden aangebracht.
De Commissie Genetische Modificatie COGEM kan niet positief adviseren over teelt van een genetisch gemodificeerde maïslijn van Monsanto (MON89034xMON88017). Het bedrijf heeft onvoldoende gegevens aangeleverd om mogelijke effecten op onschadelijke niet-doelwitorganismen te kunnen beoordelen.
Nu een dergelijk positief wetenschappelijk advies ontbreekt, is de kans aanzienlijk dat Monsanto voorlopig niet verder komt met de EU-toelatingprocedure voor teelt van deze mais in Europa. De COGEM is gevraagd te adviseren over de mogelijke milieurisico’s van de teelt van de genetisch gemodificeerde maïslijn MON89034 x MON88017. Deze maïslijn is door de inbreng van drie cry genen (cry1A.105, cry2Ab2 en cry3Bb1) resistent voor bepaalde insecten uit de orde van de Lepidoptera en de Coleoptera. Daarnaast bevat deze kruisingslijn het Cp4epsps gen waardoor deze tolerant is voor glyfosaat bevattende herbiciden.Verwildering van maïsplanten is in Europa nooit waargenomen. Daarnaast is opslag van maïsplanten in Europa nagenoeg uitgesloten. Er zijn geen redenen om aan te nemen dat expressie van de geïnserteerde genen het verwilderingspotentieel van maïs vergroten. Bovendien zijn er in Europa geen wilde verwanten van maïs aanwezig waardoor uitkruising niet mogelijk is.De COGEM is van mening dat de gegevens betreffende de effecten op niet-doelwitorganismen onvoldoende onderbouwing leveren om te concluderen dat eventuele effecten op niet-doelwitorganismen verwaarloosbaar klein zijn. De laboratoriumexperimenten zijn niet uitgevoerd met MON89034 x MON88017. In de meeste gevallen zijn deze uitgevoerd met enkele lijnen of met de gezuiverde cry eiwitten, terwijl de aanvrager de afwezigheid van interactie tussen deze eiwitten onvoldoende heeft aangetoond. Bovendien zijn in een aantal gevallen niet-doelwitorganismen gebruikt die in Europa niet voorkomen, zonder dat de relevantie van deze organismen wordt toegelicht. Naast laboratoriumproeven heeft de aanvrager veldproeven uitgevoerd. Twee daarvan zijn uitgevoerd met de kruisingslijn MON89034 x MON88017. Bij beide veldproeven is echter enkel gekeken naar plaag- en doelwitorganismen. De COGEM is van mening dat op basis van deze gegevens niet geconcludeerd kan worden dat eventuele nadelige effecten bij niet-doelwitorganismen niet te verwachten zijn.Op basis van de overwegingen in dit advies is de COGEM van mening dat er onvoldoende gegevens zijn om eventuele effecten van MON89034 x MON88017 op niet-doelwitorganismen te kunnen beoordelen. Daarom kan zij niet positief adviseren over teelt van MON89034xMON88017. bron: COGEM, 22/12/09
www.gentech.nlIn Nederland heeft 43 procent tussen de 18 en 64 jaar ooit last gehad van een psychische aandoening. Schokkend? Dat zeker, maar er is ook goed nieuws.
Uit onderzoek van NEMESIS blijkt dat sporters minder vaak kans hebben om een psychische stoornis te ontwikkelen dan niet-sporters. De uitkomsten ondersteunen het overheidsbeleid om sporten te stimuleren
Sportend Nederland heeft veel minder last van psychische klachtenKortje uit de Commissie Volksgezondheid Welzijn en Sport van 10 februari 2010Op vragen van de Kamerleden over de situatie bij de klinieken te Amsterdam gaf de staatssecretaris te kennen dat zij zich verantwoordelijk voelt voor de continuering van de abortushulpverlening in Amsterdam en omgeving. Het gaat om ongeveer 6000 abortussen per jaar en dat is een vijfde van alle abortussen in Nederland.Op de vraag van het Kamerlid Van Gerven (SP) dat het toch niet alleen gaat om de continuïteit sec maar ook over de conditie waaronder dit gebeurt, antwoordde zij dat de inspectie controleert of aan de vereisten wordt voldaan. Zij gaf te kennen dat de bestaande subsidieregels onvoldoende zijn en dat er wordt gewerkt aan een andere vorm van subsidieverstrekking.
De staatssecretaris sluit niet uit dat er twee klinieken blijven bestaan. Zodra zij meer zicht heeft op een oplossing voor Amsterdam, zal zij de Kamer via een brief informeren, naar verwachting is dit binnenkort het geval.
ALMERE - Wethouder Arno Visser gaat 'serieuze veranderingen' doorvoeren in het Sportbeleid. Visser lag in de Almeerse sportwereld zwaar onder vuur en werd vooral als 'cultuurpaus' gezien.
Tijdens het onlangs gehouden Sportcafé maakte Visser een duidelijke ommezwaai: Almere neemt sport wél serieus. In zijn toespraak aan de sportbestuurders gaf Visser aan dat hij de Sport een prominentere plaats in zijn beleid gaat geven. De wethouder wil daartoe alle sportfaciliteiten en activiteiten dit voorjaar al in één Sportbedrijf Almere onderbrengen. De afdeling wordt gehuisvest in het Topsportcentrum Almere en wil de kwaliteit van de dienstverlening verbeteren door bijvoorbeeld tevredenheids-onderzoeken te houden. De twee afdelingen van het huidige Sportloket wordt samengebracht tot één afdeling Sportentree. Alle vragen, wensen en reserveringen zullen bij Sportentree Almere binnen komen. Hier kunnen burgers en verenigingen terecht voor alle zaken op het terrein van de gemeentelijke sport en sportfaciliteiten. Ook komt er een Sportmanager die contact onderhoud met verenigingen en een Raad van Advies. De wethouder wil ook een Stichting Topsport opzetten. Een businessclub als ontmoetingsplaats tussen sport en het bedrijfsleven. Visser gaf tegenover de sportbestuurders toe dat de signalen uit de Almeerse sportwereld hem niet waren ontgaan. Zo werd een Sportief Burgerinitiatief opgezet dat bezorgd was over de afnemende aandacht voor sport. Een petitie om de Almere 'de gezondste en sportiefste stad van Nederland' te maken trok in korte tijd al meer dan 200 ondertekenaars. Visser hield zijn toehoorders voor dat hij die signalen nu serieus neemt, zeker ook omdat de landelijke politiek Sport nadrukkelijk op de agenda heeft gezet.
almere deze week serieuze veranderingen in sportbeleid