Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
In 2009 ben ik in een jeugdgevangenis gezet, 9 maanden, daarna 6 maanden dwangarbeid in plaats van mijn HAVO afmaken. Jeugdzorg had geen gepaste opvang voor me.
Mijn vader schreef een boek om me vrij te krijgen (Overbezorgd, Straf zonder schuld). Hoger beroep, de rechter was woest. Had daar allemaal nooit mogen zitten. Nu ben ik 32 jaar, alsnog met lomp geweld ontvoerd door politie om me op te sluiten in de zorg. Allesbehalve zorg, dwangmedicatie en treiterijen. Al die jaren ben ik mishandeld, opgesloten, extreem geteisterd. Heb ze gesmeekt om een opvang, kon niet. Nu dwingen ze het om allerlei leugens. Zou zeggen uit mijn raam te springen, meter hoog. Nee, ze hebben mijn raam kapot gemaakt bij de inbraak. Daders doen ze nooit wat mee, kan nooit aangifte doen, maar mij blijven ze martelen alsof ik de crimineel ben. Nog steeds. Dit mag niet.
Dank je wel voor de moeite .
De eerste 1000 handtekeningen zijn binnen, dank iedereen daarvoor. Het zouden er 1000-den moeten worden.
Wat zou het mooi zijn als iedereen probeert te zorgen voor 3 tot 5 extra handtekeningen. Het beste werk vrienden, collega's persoonlijk aanspreken.
De petitie is te vinden op de site van RotterdamPalestinacoalitie.nl, onder nieuws.
Zondag 20 april start er een grote protestmars vanaf de Essalam Moskee, vredesplein Rotterdam, om 15 uur. Eindpunt stadhuis. Sta op voor Gaza.
met vriendelijke groet, Ineke
Dat ging snel. Inmiddels is de petitie al 133 keer getekend. Dank je wel!.
Vandaag is er aandacht voor deze petitie geweest op Radio 1 bij EenVandaag rond 16.15 uur. Dit heeft weer wat meer bekendheid gegeven.
Het is fijn om te merken dat veel mensen (jullie) deze petitie steunen. Blijf de petitie delen en dank voor jullie stem!
Beste bestuurders,
Op 18 december 2024 was ik de petitie gestart over het meenemen van het spelniveau van de O17 naar de O19 of de O18 competitie weer in het leven te roepen. Dat dit onderwerp leeft bij clubs is een understatement, waar de petitie door meer dan 140 verschillende clubs was getekend.
4 maanden later, na heel veel contact en gesprekken met KNVB, Ledenraad en andere clubs heeft er uiteindelijk met een kleine delegatie een inhoudelijk gesprek plaats gevonden met de KNVB.
Dit was een goed en constructief gesprek, waar uiteindelijk ook 3/4 goede oplossingen op tafel lagen, die redelijk simpel toe te passen waren door de KNVB.
Uiteindelijk was het eindresultaat teleurstellend en verandert en NIKS!!! Ik heb iedereen de laatste conversatie en conclusies per mail gedeeld. Ik wil alle clubs bedanken voor hun steun en meedenken over dit onderwerp en adviseer wanneer jullie dit onderwerp hoog op de agenda wil laten komen afzonderlijk een mail te sturen naar: contact@knvb.nl en mogelijk deze mail met petitie daar aan toe te voegen. De echte wil en urgentie ontbreekt helaas vanuit de KNVB om voor aankomend seizoen met een goede oplossing te komen voor deze leeftijdscategorie.
Met vriendelijke groet, Tako Boelens KFC 1910
GOMA, Democratische Republiek Congo, 11 april 2025 – "Geweld tegen kinderen is kenmerkend voor het conflict in het oosten van de Democratische Republiek Congo. Uit eerste rapporten blijkt dat duizenden kinderen in slechts twee maanden tijd het slachtoffer zijn geworden van verkrachting en seksueel geweld, terwijl gemeenschappen worden verscheurd door conflicten en aanvallen op kinderen.
Het aantal gevallen van seksueel geweld tegen kinderen is nog nooit zo hoog geweest.
Rapporten van actoren in de kinderbescherming tonen aan dat kinderen 35 tot 45 procent uitmaken van de bijna 10.000 gevallen van verkrachting en seksueel geweld die alleen al in januari en februari van dit jaar bij actoren in de kinderbescherming zijn gemeld. Kortom, gebaseerd op de eerste gegevens van deze actoren in het oosten van de DRC, werd er tijdens de meest intense fase van het conflict van dit jaar in Oost-Congo elk half uur een kind verkracht.
Lees hier het hele artikel: [https://www.unicef.org/press-releases/child-reported-raped-every-half-hour-eastern-drc-violence-rages-amid-growing-funding]
Wat ben ik ongelofelijk dankbaar dat zoveel mensen hun stem hebben laten horen en de petitie hebben ondertekend voor het behoud van het speciaal onderwijs. Elke handtekening is een krachtig signaal: dat wij samen opstaan voor kinderen die deze vorm van onderwijs hard nodig hebben en wij dat deze kinderen niet mogen worden vergeten.
Dank jullie wel voor jullie betrokkenheid en jullie solidariteit. Samen geven wij deze kinderen een stem. Samen maken wij dan ook écht het verschil!