De eerste rechtszaak waar ik als gemachtigde optrad is 14 januari vonnis gewezen en is verloren door ANP! Beter kon het jaar niet starten. Ik heb al vaker mensen geholpen met verweerstukken, doch op de achtergrond en nooit eerder tegen ANP. Een andere start dus als vorig jaar, dat begon met winst voor ANP in mijn herroepingszaak over de kippenfoto. Een uitgebreide terugblik op 2025 op mijn kletsblog.
De gewonnen rechtszaak
Ik moet eerlijk bekennen dat ik bij aanvang dacht: appeltje-eitje. Een veelgebruikte foto van de val van Epke Zonderland waar ANP de hoofdprijs voor vraagt. Gemaakt door een freelancefotograaf en ANP beweerde zoals gebruikelijk dat ze de rechthebbende was. Maar ik was even vergeten hoe bureaucratisch het eraan toe gaat. En dat de tentakels van machtige mediapartijen lang zijn. Halverwege kreeg ik spijt dat ik mijn cliënte opzadelde met een risicovolle procedure. Gelukkig liep het goed af. ANP moet maar liefst 2.500 euro betalen!
Mij was het te doen om een verklaring voor recht dat ANP wappert met het auteursrecht van de fotograaf. De rechter besliste echter dat er op de foto geen auteursrecht rust.
Helaas ook winst voor ANP
Hoe uitzonderlijk het is dat we wonnen blijkt uit de zoveelste – door een ZZPer verloren – zaak. Onduidelijk blijft of de foto überhaupt onrechtmatig gebruikt is, zou zomaar kunnen dat de webbouwer van de ZZPer een licentie kocht. En of ANP de rechten heeft dan wel de rechthebbende middellijk vertegenwoordigt komt niet aan bod. In persoon procederende gedaagden vragen helaas nooit naar bewijs daarvan.
Trollenwissels
_
Cassatieverzoek afgewezen
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden besliste dat het portretrecht van artikel 19.3 Aw niet geldt voor digitaal gebruik. Mijn kanttekeningen bij dat arrest lees je hier.
Mijn verzoek is afgewezen. Er blijkt een maas in de wet te zijn en het hof mocht beslissen dat het portretrecht van artikel 19.3 Aw alleen geldt voor analoog gebruik. Mijn argument dat het portretrecht van de AVG, dat wél geldt voor digitaal gebruik, toegepast had moeten worden faalt. Dat had de advocaat van de geportretteerde in de procedure moeten aankaarten, het hof is niet verplicht om het recht aan te vullen.
Je vraagt je vooral af waarom onze wetgever met de komst van de AVG het achterhaalde portretrecht in de Auteurswet niet schrapte. Dit gedoe is toch een enorme belasting voor ons rechtssysteem. Het zijn kwalijke juristenfeestjes: het geschil kostte de verliezer meer dan 20.000 euro.
Voortgang boek
Op één hoofdstuk na – het allerbelangrijkste hoofdstuk, namelijk het pleidooi voor wetsherziening – is het boek klaar voor de laatste redactieronde.
Als autodidact ben ik verplicht om al mijn stellingen met uitspraken en vakliteratuur te onderbouwen. Het zijn lange lijsten geworden, ik heb ze online gezet: de bronnenlijst en de jurisprudentie.
Het is taaie materie, zeker voor beelddenkers als ik. Met plaatjes hoop ik het te verduidelijken. Ook die heb ik online gezet.
MergenMetz
Ik heb mijn handen vol aan het fotogebeuren. Ik was de naam MergenMetz bij auteursrechtgeschillen over teksten al eens tegengekomen. Bij zaken waar betoogd wordt dat schadevergoedingen gebaseerd moeten zijn op de daadwerkelijke schade. Maar ik kende het heldenverhaal niet: een 6 jaar lange strijd die 5.000 kostte. Voor een stukje gerechtigheid. Ik heb er alsnog een stukje over geschreven.
Norbert Mergen mailde me over Rights Control en Micta. Hij heeft inmiddels zijn ervaring online gezet. Mocht je ook brieven van deze fototrollen gekregen hebben, laat dan een reactie achter onder zijn artikel. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen. De ACM blijft weigeren te handhaven.
Sluit ik af met de status van mijn eigen herroepingszaak. Afgelopen woensdag besliste de rechtbank hoe de procedure voortgezet wordt. Ik ben in afwachting van de brief daarover. Hopelijk is een mondelinge behandeling definitief van de baan en volgt er spoedig einduitspraak. ANP heeft twee verweren: 1. Dat ik te laat ben met herroepen. 2. Dat Hollandse Hoogte destijds in opdracht van de fotograaf optrad. We gaan het zien. Hopelijk in het volgende nieuwsbericht de uitslag.
Deel de petitie… Deel je ervaringen online...
De petitionaris
In november / december '23 zijn er gesprekken gevoerd door het projectteam met potentiële overname kandidaten. Hieruit is een advies voortgekomen naar de directie van het Leger des Heils Oost.
Zij gaan 9 januari bekendmaken wat het vervolg hiervan is. Uiteraard hopen (en vertrouwen) wij op een overname zodat Hospice Rozenheuvel haar werk kan voortzetten. We houden je op de hoogte via de socialmedia kanalen van Hospice Rozenheuvel en bij de nieuwsitems op deze website en de website van de Vrienden van Hospice Rozenheuvel.
Volgende week gaat het in de gemeenteraad weer over het kasteel wat moet ermee gebeuren, onze petitie is al verstrekt maar om meer steun bij te zetten en de motie die ingediend gaat worden door verschillende fracties willen wij richting de 1000 handtekeningen.
Help het kasteel te behouden en zijn meerdere marktpartijen welke deze willen afmaken zonder steun van de gemeente Almere, dan komt er eindelijk een inkomstenbron ( te denken aan toeristenbelasting) voor de gemeente Almere jaar op jaar en met woningen worden nog de gemeente nog de inwoners geholpen.
Stuur het rond binnen je vrienden, familie, buren en dergelijke .
Ons verzoek is onder de aandacht bij de directeur HR van TempoTeam gebracht en deze heeft in haar reactie laten weten met het management van Spaklerweg deze door te geven. Omdat wij niet alle mailadressen in ons privé bestand hebben, kunnen we lang niet iedereen bereiken. geef het door svp.
Allereerst wensen we je gelukkig nieuwjaar!
Vandaag 2 januari hebben we ons pamflet Daarom JA tegen vluchtelingen in Houten-Oost wereldkundig gemaakt. In dit pamflet verduidelijken we aan de hand van 10 stellingen ons standpunt over het plan voor een 'Houten Hub' in Houten-Oost.
Je kunt het pamflet hier downloaden.
Het pamflet is vandaag onder meer gemaild naar de Houtense raadsfracties, het college van B&W, en lokale en landelijke media.
Ook zijn wij van plan de resultaten van onze petitie op 23 januari te overhandigen aan burgemeester Gilbert Isabella.
Het worden dus drukke en spannende weken.
https://www.youtube.com/watch?v=SjRyDZD-1ko&t=1s.
https://www.youtube.com/watch?v=zMAmc7_Gmd4&t=87s.
Ruim 22.000 mensen hebben een aanvraag gedaan voor een speciale schadevergoeding van 5000 euro voor slachtoffers van geweld in de jeugdzorg. Het Ministerie van Justitie en Veiligheid rekende aanvankelijk op zo'n 2000 aanvragen, dat zijn er dus al ruim tien keer zoveel.
Driekwart van de kinderen die vanaf 1945 in de jeugdzorg werden opgevangen - in pleeggezinnen en instellingen - kreeg te maken met fysiek, seksueel of psychisch geweld of was daar getuige van.
1 op de 10 was zelf slachtoffer.
Dat bleek uit een groot onderzoek in 2019 door een speciale commissie onder leiding van hoogleraar pedagogiek Micha de Winter. De kinderen werden decennialang onvoldoende beschermd door de overheid, was de conclusie.
https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/nederland/artikel/5355165/schadevergoeding-geweld-jeugdzorg-ministerie-van-justitie#:~:text=Ruim%2022.000%20mensen%20hebben%20een,al%20ruim%20tien%20keer%20zoveel.
Kinderen die uithuisgeplaatst zijn, behoren in de eerste plaats veilig te zijn. Toch blijkt een aanzienlijk percentage van de kinderen die van 1945 tot heden in jeugdzorginstellingen of pleeggezinnen verbleven onvoldoende te zijn beschermd tegen fysiek, psychisch en seksueel geweld.
Hoewel dit zeker niet voor iedereen geldt, beschouwen deze ex-pupillen hun bejegening als liefdeloos en zeer hard. Toezichthoudende instanties hebben bij geweld onvoldoende ingegrepen.
Dat schrijft de Commissie De Winter in haar eindrapport “Onvoldoende beschermd, geweld in de Nederlandse jeugdzorg van 1945 tot heden”, dat vandaag is aangeboden aan de ministers De Jonge (Volksgezondheid, Welzijn en Sport) en Dekker (Justitie en Veiligheid).
Aard en omvang van het geweld Slachtoffers meldden over de jaren voor 1970 fysiek en psychisch geweld dat vooral uitgeoefend werd door groepsleiding en pleegouders. Na 1970 verschuift dit naar meer fysiek geweld van pupillen onderling. Het psychisch geweld blijft ook in die periode aanwezig
Ook in de meest recente periode vinden veel betrokkenen - jeugdigen en groepsleiding - het klimaat nog onveilig, vooral in de gesloten jeugdzorg, de justitiële jeugdinstellingen en de opvanglocaties voor alleenstaande minderjarige vreemdelingen.
Voor ex-pupillen blijkt psychisch geweld, zoals aanhoudend treiteren, vernederen en isoleren van grote invloed op hun latere leven. Veel genoemd worden psychosociale gezondheidsklachten, relatieproblemen en problemen met het opvoeden van eigen kinderen.
De commissie schat op basis van representatief onderzoek dat 1 op de 10 personen die ooit in de jeugdzorg verbleven, vaak tot zeer vaak geweld meemaakte. Bijna een kwart van de ondervraagden heeft nooit geweld meegemaakt. Uit datzelfde onderzoek bleek dat geweld in pleeggezinnen minder voorkwam dan in instellingen. Deze cijfers bevestigen het beeld van de commissie dat niet alle uit huis geplaatste kinderen in de jeugdzorg geweld ondervonden. Deelnemers aan het onderzoek rapporteerden ook goede ervaringen.
Oorzaken van geweld Een belangrijke onderzoeksvraag van de commissie was hoe dit geweld heeft kunnen gebeuren. Verschillende factoren hebben daarbij een rol gespeeld. De negatieve maatschappelijke kijk op het uit huis geplaatste kind werkte lange tijd geweld in de hand: strenge tucht werd veelal gezien als de manier om onmaatschappelijkheid en moreel verval van kinderen te bestrijden. In financiële zin is de Nederlandse jeugdzorg permanent onderbedeeld geweest, waardoor er onvoldoende middelen waren om geschikt personeel te vinden en voor langere tijd aan zich te binden. Onvoldoende professionaliteit (bijv. opleiding en methodieken) blijkt een belangrijke oorzaak van geweld, evenals het bij elkaar plaatsen van grote groepen kwetsbare kinderen. Een uitgebreide wet- en regelgeving die het kind beschermde, kwam pas in de jaren 90 van de grond. Een bredere professionalisering van de jeugdzorg zette pas in de jaren 90 door, en is ook heden ten dage nog niet af.
Het toezicht op de kinderen in instellingen en pleeggezinnen heeft in de gehele periode grote manco’s gekend. Doorgaans werd bij geweld niet ingegrepen. Pupillen konden of durfden niet over geweld te praten. Als er sprake was van geweld konden ze vrijwel bij niemand terecht. Het toezicht door Inspecties was in de eerste decennia na de Tweede Wereldoorlog marginaal. Het uitgangspunt was dat de verantwoordelijkheid bij de particuliere instellingen lag. De toezichthoudende rol van de overheid werd in de jaren 70 groter, maar bleef in de praktijk daarna vooral op afstand. Uit het onderzoek komt naar voren dat de overheid, - uitgezonderd bij grote calamiteiten-, nauwelijks op signalen van geweld reageerde.
Aanbevelingen Het onderzoek van de commissie heeft geen gemakkelijk verhaal opgeleverd. Een aanzienlijke groep minderjarigen die onder verantwoordelijkheid van de overheid uit huis is geplaatst, is onvoldoende tegen geweld beschermd. Kinderrechten zijn geschonden en levens beschadigd. Ernstig en langdurig geweld kan niet volledig worden verklaard uit de destijds heersende pedagogische opvattingen. De commissie vindt dat alle betrokken partijen ruimhartig hun verantwoordelijkheid voor het geweld moeten accepteren.
De commissie doet verschillende aanbevelingen. In de eerste plaats is het van belang om slachtoffers van geweld in de jeugdzorg erkenning te bieden. Zo is het nodig dat het kabinet en de verschillende brancheorganisaties in de jeugdzorg erkennen dat te weinig is gedaan om geweld te voorkómen en te doen ophouden. De commissie pleit ervoor dat de lotgenotenorganisaties de komende jaren ruimhartig worden ondersteund. De honderden slachtoffers waarmee de commissie heeft gesproken, hebben vrijwel allemaal te kennen gegeven dat hun verhalen blijvend gehoord en verteld mogen worden. De archieven van de commissie moeten daarom publiek toegankelijk worden, uiteraard met inachtneming van de privacyregels. Ook is het volgens de Commissie van belang dat het hulpaanbod voor slachtoffers van geweld in de jeugdzorg verbetert.
Andere aanbevelingen zijn erop gericht de jeugdzorg in de toekomst veiliger te maken. Daartoe moeten plaatsingen in gesloten instellingen zoveel mogelijk worden voorkomen, de groepsgrootte worden verkleind, en moeten jongeren toegang krijgen tot onafhankelijke vertrouwenspersonen. Het toezicht van de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd zou meer veldbezoeken en gesprekken met kinderen en jongeren moeten omvatten, waarbij geweld een vast gespreksthema is. De commissie stelt ten slotte voor dat de Kinderombudsman toezicht houdt op de daadwerkelijke implementatie van deze aanbevelingen.
https://www.rijksoverheid.nl/actueel/nieuws/2019/06/12/eindrapport-commissie-onderzoek---de-winter-kinderen-werden-vanaf-1945-in-de-jeugdzorg-onvoldoende-beschermd-tegen-geweld