Stichting Cultuurbrug ziet geen heil meer in de poging om het centrum in Dieverbrug via gemeentelijke subsidies in de lucht te houden. Reden voor VVD en DSSW-SW het initiatiefvoorstel dat zij hadden ingediend terug te trekken.
Bronnen: Meppeler Courant (27-1-2020) en een brief aan cursisten, als bijlage
EINDE ANTWOORD
REACTIE PETITIONARIS
Misschien is het al bij u bekend, maar helaas gaat Muziekcentrum Westerveld deze zomer definitief stoppen. Michiel Gerringa heeft dit onlangs bekendgemaakt in een nieuwsbrief aan alle cursisten. (Zie onderstaand bericht d.d. 27 januari jl.) Er zou een raadvergadering komen waarbij over het voorstel van Stichting Cultuurbrug gedebatteerd zou worden, zoals eerder gemeld. Aangezien dit voorstel is ingetrokken heeft er geen debat plaatsgevonden. Wel is Michiel Gerringa nog aan het woord geweest om e.e.a. toe te lichten en af te sluiten.
Hoewel deze uitkomst niet is wat we hadden gehoopt, wil ik alle mensen die de petitie hebben ondertekend, en iedereen die op een andere manier heeft meegewerkt aan de actie, nogmaals hartelijk bedanken. Het zijn enerverende en hartverwarmende maanden geweest! Muziekcentrum Westerveld zal in de huidige vorm deze zomer ophouden te bestaan. Maar, zoals in de nieuwsbrief staat vermeld, is dit einde – in ieder geval tot duidelijk is wie het pand zal kopen – toch nog een beetje een open einde. Mocht er relevant nieuws zijn, dan hou ik u hiervan graag op de hoogte.
Met vriendelijke groet, Sandy Alblas
Stop muziekcentrum definitief
Beste cursisten,
De media pikt het snel op, de Meppeler Courant plaatste vandaag al een artikel over de definitieve stop van het centrum. En dat klopt, het is definitief...
In een stichtingsvorm zou er mogelijk nog kans zijn aanspraak te maken op financiële steun van de gemeente voor de buitenschoolse cultuureducatie zoals het muziekcentrum deze momenteel aanbiedt. De VVD en DSSW-SW kwamen binnen de gemeenteraad met een initiatiefvoorstel dat de mogelijkheid creëerde de voorziening van muzieklessen i.c.m. het centrum te behouden.
Na de raadsvergadering van afgelopen dinsdag werd het duidelijk dat binnen afzienbare tijd de plannen geen aansluiting bij de huidige cultuurvisie van de gemeente zouden vinden. Van het huidige cultuureducatiebudget (178.000 euro) gaat er maar 12.000 naar de buitenschoolse educatie, de rest wordt binnen het onderwijs en aan coördinerende werkzaamheden uitgegeven. Het is (al jaren) de bedoeling het budget opnieuw te verdelen en te gaan werken met een persoonsgebonden cultuurbudget. Echter, op vragen als "wie ziet toe op kwaliteit van de aanbieders", "wat wordt het bedrag van dit PGB cultuur" en "is er budget beschikbaar naast het PGB voor instellingen die meer organisatiekosten maken en hogere kosten hebben voor een verzamelgebouw als het muziekcentrum" wist niemand het antwoord. Het uitrollen van de nieuwe cultuurvisie verloopt al enige jaren traag.
Al met al trok de stichting de conclusie dat, mede door de weerstand die er heerst tegen vernieuwing/verandering i.c.m. onvoldoende gemeentebudget, er geen toekomst is voor een (zelfs eventueel gewijzigd) toekomstplan. Ze namen het besluit niet verder te gaan, hoe dichtij een eventuele stemmingsronde binnen de gemeente ook leek (over 5 weken). Als reactie op de stichting besloten VVD en DSSW-SW geen gewijzigd voorstel in te dienen maar het voorstel terug te trekken.
Wat nu?
Op korte termijn komt er geen vernieuwd cultuurbeleid waarbij het voortbestaan van MCW haalbaar lijkt. Het muziekcentrum in deze vorm/organisatie zal m.i.v. de zomervakantie ophouden te bestaan. Alle lessen worden gegeven tot de zomervakantie, dat wel! Het pand staat reeds te koop en in de komende maanden zal alle inventaris van het muziekcentrum worden verkocht.
Is er nog een muzikale toekomst denkbaar?
Alles is vervangbaar, zelfs het muziekcentrum :-) Het kan nog vele kanten op gaan met de toekomst, weinig is echt te voorspellen. In het meest gunstige geval zal er een koper voor het pand komen die de muzieklessen wil voortzetten. Mogelijk zullen dan ook een aantal docenten misschien les blijven geven op de huidige locatie. Een ding is zeker, we brengen jullie op de hoogte zodra er nieuws is!
EINDE REACTIE
Naar aanleiding van de voorgenomen opening van een spoednoodopvang voor circa 240 personen aan de Waleweingaarde 103 in Apeldoorn is een spoedprocedure (voorlopige voorziening) gestart bij de rechtbank.
In deze procedure wordt gevraagd om de voorbereidingen tijdelijk stil te leggen, zodat eerst zorgvuldig kan worden beoordeeld of deze locatie juridisch en praktisch geschikt is.
In het bezwaarschrift aan de rechtbank worden onder andere de volgende punten benoemd:
• De locatie heeft momenteel een woonbestemming en er is nog geen omgevingsvergunning verleend voor opvang op deze plek. • Er lijkt geen volledige analyse te zijn uitgevoerd naar de geschiktheid van deze locatie voor een opvang van deze omvang. • De directe omgeving bestaat uit woonwijken met onder andere een onderwijscomplex, kinderopvang en zorgvoorzieningen. • Volgens beschikbare informatie waren er alternatieve oplossingen, zoals tijdelijke opvang in hotels, maar deze zijn niet doorgezet.
Bewoners geven aan dat zij behoefte hebben aan een zorgvuldige en transparante besluitvorming, waarbij zowel de belangen van omwonenden als die van toekomstige bewoners goed worden meegenomen.
Wij houden u via deze petitie op de hoogte van verdere ontwikkelingen.
Dank aan iedereen die de petitie al heeft ondertekend en gedeeld.
.
Martha Riemsma stelt in een ingezonden brief dat de column van Kim van Keken eenzijdig of onjuist is. Riemsma schrijft dat ANP de rechten van zijn fotografen verdedigt: foto’s verschijnen te vaak op websites van partijen die er niet voor betaald hebben en fotografen kunnen niet leven van waarschuwingen alleen.
Freelancefotografen
Haar collega – commercieel directeur Jessica van der Waal – vertelde de rechter hetzelfde bij een hoorzitting van mijn herroepingszaak. In die zaak loog rechtsvoorganger Hollandse Hoogte dat freelancefotograaf Michiel Wijnbergh zijn auteursrecht overdroeg. Ik had betoogd dat ANP vaker rechten claimt die het niet heeft en onder andere verwezen naar een uitspraak uit 2021 over een foto van freelancefotograaf Lex van Lieshout.
Foto’s van andere partijen
Riemsma schrijft in haar stuk dat ANP naast de eigen foto’s en foto’s van zijn freelancefotografen ook de archieven van 500 fotografen en 100 agentschappen vertegenwoordigt. Toevallig verscheen er dezelfde dag een stuk in NRC met een ontluisterend inkijkje over de herkomst van foto’s.
Op de website van ANP staat een overzicht van alle partners waar ANP mee samenwerkt. Daar staan grote en bekende beeldbanken zoals Belga, Epa en Getty tussen. ANP mag al die foto’s verkopen, maar lijkt geen exclusieve verkooplicentie te hebben: foto’s van bijvoorbeeld Science Photo Library staan ook te koop bij Alamy.
Exclusieve rechten
Van het overgrote deel van de meer dan 300 miljoen foto’s in de beeldbank is ANP overduidelijk niet de enige uitgever en dat betekent dat ANP geen misgelopen licentievergoeding kan claimen als je zo’n foto hebt gebruikt: ANP kan immers niet uitsluiten dat je de foto via een andere partij hebt verkregen. Daarom zijn die claims zo kwalijk. ANP beschuldigt je van onrechtmatig gebruik en alleen als je bewijs levert dat je de foto elders kocht laat ANP je met rust. De omgekeerde wereld: wie eist bewijst. ANP dient de exclusieve uitgeefrechten te hebben. En dat is zelfs voor foto’s waarvan ANP de auteursrechthebbende is vaak niet het geval omdat de foto’s verkocht zijn aan andere uitgevers, bijvoorbeeld DPG Media.
Strafrechtelijke boete
Riemsma stelt dat het ‘beboeten’ een preventieve werking heeft. Gebruikers zouden dan eerder geneigd zijn om te kiezen voor beeld dat wél vrij gebruikt mag worden. Dat is wrang, ik zie geregeld claims voor foto’s die je vrij mag gebruiken. Foto’s uit het publieke domein bijvoorbeeld of foto’s van het koninklijk huis. Al in 2019 haalde dat de pers met foto’s van NASA, maar ANP blijft dergelijke foto’s onverminderd claimen.
Bovendien werkt Nederlands recht zo niet: private partijen mogen geen boetes opleggen, dat is aan de rechter. Advocaat Marjolein Driessen legde dat recentelijk uit bij een uitzending over fototrollen van Kassa.
Opgeklopte licentietarieven
Losse foto’s bestellen bij ANP kon lange tijd niet. Pas in 2025 zijn er tarieven aan de beeldbank toegevoegd met een bestelknop. Het zijn ongebruikelijk hoge bedragen die niemand vrijwillig betaalt.
De claims zijn zelfs gebaseerd op een nóg hogere licentieprijs. Riemsma schrijft dat dat bewust is: er worden kosten gemaakt voor opsporing en wie achteraf aangesproken wordt, moet meer betalen anders loont de opsporing niet. Ze vergeet dat een schadevergoeding wettelijk gezien gebaseerd moet zijn op de werkelijke licentieprijs en ANP de kosten al verrekend met een opslag van 33%. Het is onrechtmatig om meer schadevergoeding te vorderen dan daadwerkelijk geleden.
Opmerkelijk is dat ANP spreekt van een retroactieve licentie. Je betaalt alleen voor het gebruik in het verleden en je dient de foto te verwijderen. ANP gaat daarmee voorbij aan artikel 13.1 van de handhavingsrichtlijn 2004/48/EG: je bent pas schadeplichtig op het moment dat je weet (of redelijkerwijs had moeten weten) dat je inbreuk maakte. Wettelijk gezien is de inbreuk staken of alsnog een reguliere licentie aanschaffen op het moment dat je aangesproken wordt voldoende.
Visual Rights Group (VRG) als zondebok
De samenwerking met VRG (tegenwoordig Copyright Agent Benelux) is beëindigd. ANP lijkt hiermee zijn straatje schoon te vegen en VRG de schuld te geven van alle lelijke claims uit het verleden. Het is echter toch echt ANP zelf die bepaalt achter welke foto’s aangegaan moet worden en welke bedragen in rekening gebracht moeten worden.
ANP doet nu zelf de communicatie en afhandeling via Team Fairlicensing (TF). Daar waar VRG nog uitzocht wie de gebruiker was en controleerde of die ingeschreven was bij de KvK, stuurt TF een claim naar het eerste het beste emailadres dat het vindt en begint een claim met “beste lezer”. Via VRG zag ik geen claims voor particulieren, via TF wel. Bij VRG communiceerde je met een mens en kon je ook bellen. Bij TF is contact met een mens uitzonderlijk en moet je belafspraken maken. Belafspraken die niet nagekomen worden volgens gedupeerden.
De communicatie en afhandeling door TF gebeurt op naam van ANP Holding BV. Dat is een andere BV dan die de beeldbank exploiteert. Blijkbaar handhaaft de ene BV met een volmacht niet bestaande auteursrechten van de andere BV.
Rosmalen Gerechtsdeurwaarders BV
De dossiers van ‘wanbetalers’ worden doorgezet naar Rosmalen Gerechtsdeurwaarders en dan lijken er drie opties te zijn:
• Goed verweer gevoerd: je hoort er niks meer van.
• Matig verweer gevoerd, maar kansloos voor ANP bij de rechter: je krijgt een sommatie-exploot met zeer korte betalingstermijn.
• Genegeerd of te veel in je kaarten laten kijken: je krijgt een verzoek tot betaling (incasso) per mail of brief. Details en eerdere correspondentie ontbreken. Vaak ontstaat er (opnieuw) een discussie. Betaal je dan nog niet, dan kan het zijn dat er een rechtszaak aangespannen wordt.
Vermoedelijk dagvaardt Rosmalen alleen partijen waarvan men uit de gevoerde correspondentie kan afleiden dat die niet de kennis of middelen hebben om zich te verweren bij de rechter. Zover ik weet zijn er alleen rechtszaken gevoerd voor foto’s van Nederlandse fotografen.
Onder de radar
Riemsma snapt dat de verontwaardiging over onredelijke claims soms publiekelijk gedeeld wordt. Ze doelt denk ik op de ophef over de studentenkrant die bijna failliet ging, de band die hun spaarpot moesten aanspreken en recentelijk het briefje van Nijman. Riemsma stelt dat ANP met die partijen in overleg gaat en meestal tot een oplossing komt. Ze beklaagt zich erover dat dat niet zichtbaar is in de media.
Dat is wederom de omgekeerde wereld: ANP lost alleen een geschil op als er publiciteit is, of gedreigd wordt met publiciteit. Over alle drie de genoemde issues liep er namelijk al een stevige discussie en was juist die discussie aanleiding om erover te publiceren. Mensen die negeren of bang zijn voor een rechtszaak, die publiceren er niet over in de hoop dat het stil blijft.
De rol van de rechtspraak
Riemsma schrijft dat de rechter negen van de tien keer mee gaat in de argumenten van ANP en dat de rechter het standpunt van ANP herhaaldelijk heeft bevestigd. Ik zet daar twijfels bij. De Rechtspraak publiceert lang niet alle zaken en gedaagden melden dat ze geschikt hebben. Een gedaagde vertelde zelfs dat ze voorafgaand aan de zitting apart genomen was en dat de rechter haar instrueerde om te schikken: de rechter zou helpen op een zo laag mogelijk bedrag uit te komen. Ik heb de indruk dat rechters voor fototrollen ongunstige uitspraken proberen te voorkomen en aansturen op schikkingen.
De Rechtspraak publiceerde in 2026 vier uitspraken die ANP verloor:
1. Rosmalen vervalste bewijs van de Wayback (fotograaf niet bekend).
2. Rosmalen vergeet de eis in de dagvaarding (fotograaf Bart Maat).
3. Rosmalen onderbouwt het auteursrecht niet (fotograaf Robin Utrecht).
4. ANP is niet de rechthebbende (fotograaf Lex van Lieshout)
Bij alle vier de zaken is betwist dat ANP de rechthebbende is, iets wat partijen die in persoon procederen vaak verzuimen. En dan verlies je.
Desinfecterend zonnetje
Goed dat Van Keken en Riemsma in debat gaan over de werkwijze van ANP. Publiciteit is namelijk hard nodig. Zeker gezien het feit dat de bedragen die ANP claimt in verhouding tot andere fototrollen relatief laag zijn. In mijn ‘praktijk’ zie ik vooral de hogere en agressievere claims.
Help mee fototrollen in een desinfecterend zonnetje te zetten: deel je ervaring met een fototrol en neem deel aan het debat door te reageren op de stukken van Van Keken en Riemsma.
Mijn petitie is al meer dan 1.100 ondertekend! En ook kreeg ik steun uit onverwachte hoek: het nichtje van Coosje van Bruggen. Zij was de vrouw van Claes Oldenburg en samen ontwierpen zij de gele kegels.
Studio040 besteedde er aandacht aan:
https://studio040.nl/nieuws/artikel/nichtje-van-kunstenaars-flying-pins-ondertekent-petitie-bomen-moeten-blijven
Naar aanleiding van de recente informatieavond is in de media bevestigd dat de tijdelijke opvanglocatie bij de Waleweingaarde mogelijk niet alleen tijdelijk zal zijn. Volgens berichtgeving is het streven van de gemeente om deze locatie uiteindelijk te ontwikkelen tot een structurele opvangplek voor meerdere jaren.
Dit betekent dat een tijdelijke opvang kan uitgroeien tot een langdurige situatie.
Voor veel omwonenden en betrokkenen bevestigt dit de zorgen die eerder zijn uitgesproken over de toekomst van deze locatie.
Daarnaast is inmiddels een groot deel van de handtekeningen officieel overhandigd: 1603 handtekeningen zijn aangeboden als signaal vanuit de omgeving. Tegelijkertijd is duidelijk geworden dat meerdere lokale politieke partijen kritisch zijn op deze voorgestelde locatie en kijken naar mogelijke alternatieven.
De petitie blijft open staan tot de zomervakantie van volgend jaar, zodat iedereen die zich nog wil uitspreken dit alsnog kan doen. Elke handtekening telt en blijft een zichtbaar signaal richting de gemeente.
Op woensdag 4 maart 2026 heeft de rechtbank Rotterdam in een voorlopige voorziening-zaak besloten dat de gemeente niet mag gaan kappen voordat de beroepsprocedure bij de rechtbank is afgerond. Wij zijn blij met dit besluit.
De beroepsprocedure loopt nog.
Tijdens het aanbieden van een groot deel van de handtekeningen is duidelijk geworden dat meerdere lokale politieke partijen kritisch zijn op de voorgestelde opvanglocatie bij het voormalige Edison College. Verschillende partijen geven aan niet tegen opvang op zichzelf te zijn, maar wel vraagtekens te hebben bij deze specifieke locatie.
Dit laat zien dat onze zorgen serieus worden genomen en dat er binnen de gemeenteraad wordt gekeken naar alternatieven en passende oplossingen.
Een groot deel van de handtekeningen is inmiddels officieel overhandigd.
De petitie blijft echter open staan tot de zomervakantie van volgend jaar, zodat iedereen die zich nog wil uitspreken de kans krijgt om dit te doen.
Wij blijven ons inzetten voor een zorgvuldige en passende oplossing voor alle betrokkenen.
Op 22 april om 19:30 uur vond de informatieavond plaats over de voorgenomen opvanglocatie in het voormalig Edison College.
Tijdens deze avond zijn meerdere zorgwekkende punten naar voren gekomen die de zorgen onder inwoners verder hebben vergroot.
Zo werd aangegeven dat er 550 bewonersbrieven zouden zijn verstuurd. De opkomst lag echter rond de 100 aanwezigen, terwijl politiefunctionarissen ter plaatse aangaven dat mogelijk slechts circa 50 brieven zijn verspreid, verdeeld over twee straten.
Dit roept serieuze vragen op over de transparantie richting omwonenden, scholen en zorginstellingen.
Daarnaast werd tijdens de bijeenkomst aangegeven dat de toekomstige bewoners mogelijk een afspiegeling zullen vormen van de populatie in Ter Apel, waarbij volgens een regiomanager met name wordt gedacht aan alleenstaande personen van Syrische en Eritrese afkomst.
Ook werd bevestigd dat er geen avondklok zal gelden en dat slechts sprake zal zijn van een wekelijkse meldplicht.
Dit alles zorgt voor extra zorgen, mede gezien de aanwezigheid van zeer kwetsbare doelgroepen in de directe omgeving, waaronder meerdere SBO- en SO-scholen, ouderenvoorzieningen en zorginstellingen met cliënten met lichamelijke en/of geestelijke beperkingen.
Ondertussen blijft de betrokkenheid groeien: Inmiddels hebben meer dan 1550 inwoners de petitie ondertekend.
Wij blijven ons inzetten voor transparantie, zorgvuldigheid en een veilige leefomgeving voor alle inwoners.
Begin april hebben wij deze petitie overhandigd op het Provinciehuis Noord-Holland, aan gedeputeerde mevr. Gielen.
Daarnaast hebben wij als Belangengroep Hondenbezitters een zienswijze ingediend tegen het Ontwerp Beheerplan Schoorlse Duinen, in het bijzonder tegen de jaarrond aanlijnplicht. Wij hopen dat de provincie op haar voornemen terugkomt en het los lopen van honden behouden blijft. Mocht u meer informatie willen, dan kunt u zich tot ons wenden via hond@stambeheer.nl. Deze petitie zullen wij nu sluiten. Dank voor uw steun en tot ziens in het duin!