Je zou verwachten dat er op een gegeven moment genoeg gewaarschuwd is voor de misleidende mails van fototrollen en dat mensen er niet meer in trappen. Maar er lijken steeds meer fototrollen bij te komen en ze wanen zich onaantastbaar. Wat ook weer niet zo vreemd is met een overheid die handhaving auteursrecht overlaat aan private partijen en weigert op te treden tegen de misleidende praktijken.
De ontwikkelingen van de afgelopen twee maanden:
Kippenfoto-zaak
Mijn derde poging om goede jurisprudentie uit te lokken leek weer vast te lopen in bureaucratisch gedoe. De rechtbank wilde de zaak nogmaals mondeling behandelen maar zegt een tekort aan rechters te hebben en dat het inplannen daarom nog minimaal 6 maanden zal duren. Ik begin zo langzamerhand te vermoeden dat rechtbank Rotterdam gewoon geen trek heeft om een vonnis te wijzen dat ongunstig is voor de status quo wat betreft handhaving fotorechten. Gefrustreerd diende ik een uitgebreide klacht - zie update 2 crowdfunding - in. Met succes dit keer! De hoorzitting is vooralsnog van de baan en de procedure wordt per direct schriftelijk voortgezet. Wordt vervolgd.
Workshop
Ik berichtte de vorige keer dat ik op verzoek een workshop zou gaan geven. Dat was leuk! Achterafgezien had ik eigenlijk niks hoeven voor te bereiden. Ik was voornemens wat uit te leggen over citaatrecht, eigendomsrecht, de verschillende licentievormen enzovoort. Maar het grootste gedeelte van de middag ging over hoe om te gaan met sommatiebrieven. En mijn (te lange) intro over het falen van de rechtspraak en waarom ik doe wat ik doe kan ik een volgende keer overslaan. De problematiek is zonder dat verhaal duidelijk genoeg. Had ik beter sommatiebrieven van deelnemers kunnen bespreken. Als het boek eindelijk af is maar eens een goed plan maken. Dan wordt het een weerbaarheidstraining tegen fototrollen. En voor de theorie kan je dan het boek gebruiken.
Geld genoeg maar niet voor jou
Geweldig boek van Thomas Bollen over hoe private partijen de macht over digitale geldschepping in handen hebben. De overheid leeft nog in het analoge tijdperk, alsof er nog een geldpers is vereist. Voor mij een feest der herkenning. De Auteurswet gaat ook nog uit van ‘in druk verschenen’. Ik heb de overeenkomsten uitgeschreven – klik hier. Het boek gaf mij inzicht hoe lobbymacht werkt en waarom fototrollen straffeloos door kunnen blijven gaan. Het boek is hier te koop.
Pleidooi voor wetsherziening
Het boek van Thomas Bollen deed mij beseffen dat de wet echt radicaal anders moet. En dat de rechtenlobby de Auteurswet met opzet gedateerd lijkt te houden zodat ie weinig houvast biedt in het digitale tijdperk. Da’s goed voor de werkgelegenheid in de sector, kan er lekker geprocedeerd worden over futiliteiten als stockfoto’s. Mijn boek gaat eindigen met 15 aanbevelingen voor de Auteurswet. Het eerste beknopte concept op mijn blog.
Micta
Douglas Mensink van Micta B.V. neemt vastgelopen discussies over van fototrol Rights Control. Hij maakt het wel heel erg bont met zijn conceptdagvaardingen. Dat er weinig van die dagvaardingen deugt blijkt wel uit het feit dat hij met een vordering van 29k naar de kantonrechter wil. De grens voor kanton is namelijk 25k en bij hogere bedrag is bovendien een advocaat verplicht. Mensink is geen advocaat…
Het blijft onbegrijpelijk dat de autoriteiten hier niet tegen optreden. Ik heb cliënten die met de idiote conceptdagvaardingen bij de politie zijn geweest. Die geeft aan dat je hulp moet inschakelen van een advocaat. Ik deed zelf tevergeefs een melding bij de ACM. Als iedereen die een conceptdagvaarding van Micta ontving deze nou eens doorstuurt naar ACM? Link. Of de publiciteit opzoekt?
Foto Epke Zonderland
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak over de kippenfoto: ANP wappert met het auteursrecht van een freelancefotograaf. Ook hier bureaucratisch gedoe: verschoven naar een andere rechtbank; verweer niet gekoppeld; een derde schriftelijke ronde voor ANP. Maar nu volgt er eindelijk uitspraak. Dit jaar nog als het goed is. Al vond ik dit vreemd: “Het kan zijn dat de rechter later uitspraak doet. U krijgt daar dan geen brief over.”
Pictoright
De naam van het fotobureau dat de collectieve vergoedingen van fotografen (vermoedelijk) achterover drukte is bekend gemaakt: BSR Agency. Pictoright heeft inmiddels ook aangifte gedaan. Het blijft wonderlijk dat je hierover verder niks leest in de pers.
Sowieso vind ik het wonderlijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus. Pictoright is aangewezen om de wettelijke verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s uit te keren aan de rechthebbenden. Dat ze aan fotobureaus uitkeren komt waarschijnlijk omdat je al je hergebruikrechten exclusief over moet dragen aan Pictoright om in aanmerking te komen voor een vergoeding. En die rechten hebben persfotografen vaak al aan een fotobureau overgedragen. Overigens meldt Pictoright in de jaarrekening dat niet-aangeslotenen hun rechten ook kunnen claimen. Hoe die dat moeten doen is me een raadsel.
De rechtszaak die Pictoright voert met Meta voert zij namens alle aangesloten fotografen. Uit de jaarrekening 2024 kan ik niet opmaken hoeveel rechthebbenden zijn aangesloten. Het lijken er niet veel te zijn gezien het feit dat de meeste fotografen de uitkering dus via een fotobureau ontvangen.
Collectieve vergoedingen is een onderwerp dat ik snel ga laten rusten. Voor mijn boek was ik er even ingedoken, en daar werd ik niet vrolijk van. Ik kwam met een voorzichtige schatting dat 18% van de geïnde collectieve vergoedingen terecht komt bij de maker. Hoe meer je weet, hoe erger het wordt.
Dat was het weer voor deze keer. Volgende keer hoop ik dat ik jullie kan melden dat ANP in beide rechtszaken in het ongelijk is gesteld… En iemand is bezig met een tool waarmee je kunt achterhalen of een foto in het publieke domein staat, een CC-licentie heeft en wie de rechthebbende is. Misschien dan weer eens een positief voortgangsbericht.
Deel de petitie… Deel je ervaringen online...
Fijne feestdagen en dat het desinfecterend zonnetje volop mag schijnen in het nieuwejaar!
De petitionaris
De oorspronkelijke titel van deze petitie was: "Huurders van Overvecht zijn het afvoerputje van de gemeente Utrecht". Maar petitie.nl vond het nodig de titel te veranderen (zonder overleg met ons!) in "Bouw niet op de plek van de huurders in Utrecht Overvecht". op basis van, zoals ze zelf zeiden, "onze 21 jaar ervaring".
Echter: deze titel dekt geenszins de lading van onze petitie! Hoezo dus deze verandering? Wij wonen al 50+ jaar in Utrecht Overvecht en het is niet zo dat deze titel zomaar uit de lucht is komen vallen. Dat wij, als een stel verstandelijk beperkten, niet zouden weten hoe een petitie zou moeten heten. Dus iedereen: de petitie heet: "Huurders van Overvecht zijn het afvoerputje van de gemeente Utrecht".
Goedemorgen, allemaal bedankt voor het ondertekenen van de petitie. Zou u ervoor willen zorgen dat de petitie ook bevestigd wordt via het ingevulde e-mail adres? Dan is uw stem pas zichtbaar voor de gemeente Waadhoeke.
Bedankt voor uw steun!.
We zijn officieel begonnen met het verzamelen van handtekeningen — en de respons is geweldig! Ouders en buurtbewoners reageren enthousiast en de petitie wordt breed gedragen in de wijk.
Namens alle betrokkenen: hartelijk dank voor jullie steun! Samen maken we het verschil.
Montessorischool Parkrijk · Freinetschool · FCC Rijswijk BMX Club.
Onze petitie tegen de nieuwe toegangsregels voor de Dordtse binnenstad krijgt steeds meer aandacht. Inmiddels heeft ook het AD aandacht besteed aan het groeiende verzet onder bewoners en ondernemers.
In het artikel wordt beschreven hoe de petitie in korte tijd al honderden keren is ondertekend door inwoners die zich zorgen maken over de bereikbaarheid van de binnenstad en de gevolgen van de nieuwe regels.
RTL Nieuws schrijft Aanpak wapens onder jongeren faalt: aantal misdrijven naar hoogste niveau in jaren
"het aantal minderjarige verdachten voor wapenmisdrijven nam vorig jaar toe tot het recordgetal 1370.".
Oekraïners met tijdelijke bescherming die al meerdere jaren in Amsterdam wonen, werken, belasting betalen en integreren, verkeren nog steeds in onzekerheid over hun toegang tot stabiele huisvesting. Wij verzoeken de Gemeenteraad van Amsterdam en het college van burgemeester en wethouders om duidelijke, transparante en juridisch consistente regels vast te stellen voor Oekraïners met een status onder de Richtlijn Tijdelijke Bescherming (RTB) met betrekking tot toegang tot sociale huurwoningen en huisvestingsvergunningen.
Veel Oekraïners wonen al geruime tijd in Amsterdam. Zij werken, betalen belasting, leren Nederlands en proberen zelfstandig deel uit te maken van de samenleving. De Nederlandse overheid moedigt Oekraïners die inkomen hebben bovendien actief aan om zelfstandig woonruimte te zoeken en minder afhankelijk te worden van opvanglocaties. Tegelijkertijd erkent de overheid dat de particuliere huurmarkt voor veel Oekraïners feitelijk onbereikbaar is door woningnood, hoge huurprijzen en lage inkomens. Voor veel mensen is sociale huur daarom de enige realistische mogelijkheid om zelfstandig en stabiel te wonen. Toch blijft de toegang van Oekraïners met een RTB-status tot sociale huurwoningen en huisvestingsvergunningen in Amsterdam in de praktijk onduidelijk, inconsistent en juridisch onzeker. Enerzijds mogen Oekraïners zich officieel registreren bij de Gemeente Amsterdam, deelnemen aan het DAK-systeem, punten opbouwen, reageren op woningen en uitnodigingen ontvangen voor bezichtigingen. Anderzijds kunnen mensen ondanks langdurig verblijf, werk, integratie en voldoende inschrijfduur alsnog hun kans op huisvesting verliezen vanwege onduidelijke toelatingscriteria en inconsistente toepassing van regels rondom huisvestingsvergunningen. Wanneer mensen jarenlang officieel mogen deelnemen aan gemeentelijke huisvestingssystemen, punten opbouwen en reageren op woningen, ontstaat er een gerechtvaardigde verwachting dat deze deelname daadwerkelijk betekenis heeft. De huidige situatie veroorzaakt langdurige onzekerheid en ondermijnt het vertrouwen in eerlijke en consistente regelgeving. Veel Oekraïners verblijven inmiddels al jaren in tijdelijke opvanglocaties die oorspronkelijk bedoeld waren als noodoplossing. Langdurig verblijf in collectieve opvang heeft een zware impact op mentale gezondheid, privacy, stabiliteit en integratie. Zonder perspectief op stabiele huisvesting lopen mensen bovendien een groter risico op dakloosheid, arbeidsuitbuiting en afhankelijkheid van malafide verhuurders. Wij vragen niet om voorrang of speciale privileges. Wij vragen om rechtszekerheid, gelijke behandeling en duidelijke regels voor mensen die al onderdeel zijn geworden van de Amsterdamse samenleving. Eerlijke en gelijke behandeling vraagt niet alleen inspanning van Oekraïners zelf, maar ook duidelijke, stabiele en voorspelbare regels vanuit de overheid. Mensen die al meerdere jaren legaal in Amsterdam verblijven, werken, belasting betalen en deelnemen aan gemeentelijke huisvestingssystemen, moeten kunnen vertrouwen op eerlijke en consistente regels over hun huisvesting en toekomst. Daarom verzoeken wij de Gemeente Amsterdam om: • te waarborgen dat Oekraïners met tijdelijke bescherming die legaal in Amsterdam verblijven en voldoen aan de reguliere inkomensvoorwaarden daadwerkelijk toegang kunnen krijgen tot sociale huurwoningen en huisvestingsvergunningen onder duidelijke, transparante en rechtszekere voorwaarden; • transparante en consistente criteria vast te stellen voor toegang tot huisvestingsvergunningen; • een einde te maken aan de huidige onduidelijkheid en het gebrek aan voorspelbaarheid rondom toegang tot sociale huurwoningen; • langdurig verblijf, integratie, werk, belastingbetaling en zelfstandigheid mee te wegen bij huisvestingskwesties; • ervoor te zorgen dat deelname aan DAK en andere gemeentelijke woonmechanismen gebaseerd is op duidelijke en voorspelbare regels. Amsterdam staat bekend als een internationale en humane stad. Wij hopen dat Amsterdam ook in deze kwestie kiest voor een rechtvaardige, menselijke en rechtszekere aanpak voor mensen die hun huis door oorlog hebben verloren, maar hier eerlijk willen werken, integreren en bijdragen aan de samenleving. Veilige en stabiele huisvesting is geen privilege, maar een fundamentele voorwaarde voor menselijke waardigheid, maatschappelijke stabiliteit, succesvolle integratie en een menswaardig bestaan. Zonder woonzekerheid is volwaardige integratie onmogelijk.
Nu al 80 ondertekenaars! Top.
What is the issue? A snack vending machine has recently been placed at the Steigereiland tram stop. Many residents experience this as undesirable and are concerned about what this means for the neighbourhood. Why are we concerned? The machine encourages unhealthy choices, especially in a place where many children and young people pass by daily.
This does not align with Amsterdam’s ambition to promote a healthy lifestyle. Moreover, the machine is unnecessary: a local independent shop is located just 25 meters away and is directly affected by this. What does this mean for the neighbourhood? Residents fear increased litter, a less attractive streetscape, and more nuisance in an area that is already vulnerable. The stop is not a transfer hub, but mainly used by residents travelling to and from home – a snack machine adds little value here. What would we prefer? We see no added value in this machine. If the municipality and GVB want to improve this space, we would prefer a water tap or additional greenery (such as a tree): facilities that contribute to a pleasant and healthy living environment. Our request: We ask the municipality of Amsterdam and GVB to remove the snack vending machine and, if appropriate, work with the neighbourhood to find a better use for this space. Do you agree? Please sign the petition and help strengthen this signal. Together we can keep our neighbourhood healthy and liveable. Please also share this petition with your neighbours!