You, the petitioner

Stop Stalken

1,718 signatures

Vanuit een burgerinitiatief is de petitie Stop Stalken in het leven geroepen om stalking beter aan te pakken. Iedereen kan met stalking te maken krijgen. Vandaar dat dit probleem serieus genomen moet worden en sneller bestreden moet worden. Er zijn vele slachtoffers van stalking. Meer dan een op de vier vrouwen en bijna een op de vijf mannen in Nederland krijgt ooit te maken met stalking. (proefschrift S. van der Aa, Stalking in the Netherlands. Nature and prevalence of the problem and the effectiveness of anti-stalking measures ), Dit moet stoppen ! Er blijkt nog geen effectieve aanpak voor slachtoffers te zijn en de ervaring leert dat ze vaak van het kastje naar de muur worden gestuurd. Het wetsartikel 285b dient opnieuw onder de loep genomen te worden. Voor velen is deze wet een aanfluiting,als je je bedenkt hoe ingrijpend stalking is en de dood mogelijk tot gevolg kan zijn als politie en justitie niet tijdig ingrijpen.Dat is precies waar onze beweging zich tegen verweert.

De beweging Stop Stalken heeft naar aanleiding van de hierboven geconstateerde problemen een vijftal verbeterpunten voor het hulpaanbod voor slachtoffers van stalking geformuleerd:

  1. Er moet een stalkingsloket komen.

  2. Er moet een expertisecentrum worden opgericht.

  3. Er moet aandacht worden besteed aan de financiële problemen waarmee slachtoffers kampen ten gevolge van de stalking

  4. Er moet een veiligheidsplan worden opgesteld om de veiligheid en het functioneren van slachtoffers te kunnen waarborgen

  5. Er moet meer onderzoek worden verricht naar de gevolgen van stalking op kinderen. Tevens moet er meer aandacht worden besteed aan de beschikbare voorzieningen voor kinderen.

Teken de petitie! Uw steun is hard nodig! Ans, namens het burgerinitiatief stop stalken! Vergeet niet de petitie te bevestigen door op de link te klikken die u per email ontvangt!

Petition

We

ervaringsdeskundigen op gebied van stalking en initiatiefnemers van ons burgerinitiatief Stop Stalken.

 

observe

dat stalken een miskend probleem is. Jaarlijks krijgen duizenden Nederlanders te maken met dit misdrijf.

Uit de praktijk blijkt dat slachtoffers van stalking vaak niet serieus worden genomen door hulpinstanties of politie. Hierdoor kan de stalker jarenlang zijn terreur blijven uitoefenen.

Sinds 2000 is er een wet tegen stalken in het leven geroepen. Slachtoffers van stalken merken hier maar weinig van. Stalken is een langdurig misdrijf en zorgt er voor dat de slachtoffers hierdoor gaan disfunctioneren. Dit is een verlies voor de samenleving.

Stalken kan en mag niet langer jarenlang doorgaan!

 

and request

  • Hogere sancties toegespitst op het type misdrijf, stalkers moeten een combinatie tussen gevangenisstraf en verplicht geestelijk onderzoek krijgen

  • Een eenduidig landelijk beleid die elk politiecorps kent en naleeft bij stalking

  • Een voorlichtingscampagne over stalking, te weinig Nederlanders zijn bekend met dit probleem

  • Veiligheidsplan en maatregelen om het functioneren van slachtoffers van stalking te waarborgen

  • Samenwerking tussen alle betrokken instanties zodat er gezamenlijk sneller tot een oplossing wordt gekomen

Ondertekenaars opgelet:

Het is mogelijk deze petitie anoniem te tekenen.

Bij het tekenen hoef je dan alleen het vinkje op anoniem te zetten. Uw naam staat dan niet zichtbaar op de website vermeld. Alleen de persoon (minister/kamerlid/hoogwaardigheidsbekleder) aan wie wij de petitie zullen aanbieden zal uw naam kunnen zien.

Dus voel je vrij om de petitie met uw volledige voor- en achternaam te tekenen!

Sign this petition

 
We e-mail you a link to confirm your signature. Your data will not be shared with third parties and remains with the Stichting Petities.nl. Your name and place of residence will only appear if you choose this. Read more about this in our privacy statement.

Details

Addressed to:
Tweede Kamer 
Petition desk:
Closing date:
2018-01-04 
Lead petitioner:
Ans 
Organisation:
Burgerinitiatief Stop Stalken 
Website:

History

Signatures

Updates

Zo ziet een rechter stalking

Zo ziet een rechter stalking

Door Chris Klomp Op websites over stalking is het een steeds weer terugkerend thema. Slachtoffers van stalking voelen zich veelal niet serieus genomen en moeten voor hun gevoel hemel en aarde bewegen om politie en justitie tot daden aan te zetten.

+Read more...

Frustrerend.

Maar er is hoop. De rechtbanken in Nederland nemen stalking namelijk wel serieus en delen soms ook fikse (cel)straffen uit aan de daders. Bovendien blijkt uit de jurisprudentie (eerdere vonnissen) dat er bij ongewenst gedrag al heel snel sprake is van schuld. Zo veel is er niet nodig om eenmaal in de rechtszaal tot een veroordeling te komen.

Volgens de droge letter van de wet is er in het volgende geval sprake van stalking:

Hij, die wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk maakt op eens anders persoonlijke levenssfeer met het oogmerk die ander te dwingen iets te doen, niet te doen of te dulden dan wel vrees aan te jagen...

Het woord stelselmatig levert soms wat verwarring op. Vaak denkt men dat de stalker dagelijks vele keren lastig moet zijn. Dat is niet zo. Ook een paar keer hinderlijk contact zoeken kan al onder stalking vallen.

Zo werd een stalker ooit veroordeeld omdat hij in een bepaalde periode ongeveer 30 sms'jes had verzonden aan zijn ex. Op zich niet eens zo veel. Is 30 keer stelselmatig in het huidige mobiele tijdperk? De rechter vond van wel en hij baseerde zijn veroordeling op de context. Het gaat namelijk niet alleen om de hoeveelheid, maar ook om de inhoud van de sms.

Bij stelselmatigheid spelen altijd drie factoren mee. De intensiteit, de duur en de frequentie. Bij de intensiteit gaat het om de aard van de stalking. Is het contact bedreigend? Is de stalker agressief? Zijn er meer mensen betrokken? De duur heeft te maken met de periode waarin het slachtoffer in angst moet leven en de frequentie gaat over het aantal keren dat er contact wordt gezocht.

Deze drie factoren worden losgelaten op een stalkingszaak en zo kan het gebeuren dat drie telefoontjes in een week al kunnen leiden tot een veroordeling. Bijvoorbeeld als deze telefoontjes heel bedreigend zijn of verwijzen naar eerdere vervelende contacten. Wat ook meespeelt is de vraag of de stalker planmatig bezig is. Een onverwacht telefoontje over de gezondheid van de kinderen, precies op het moment dat het slachtoffer de kinderen naar bed brengt, kan zeer bedreigend zijn.

Ook over de aard van het contact bestaan misverstanden. Een stalker hoeft helemaal niet zo agressief te zijn om zich schuldig te maken aan stalking. Onlangs veroordeelde een rechter in Groningen een stalker omdat hij zijn ex kwetsende sms'jes stuurde. Berichten waarin hij haar capaciteiten als moeder onderuit haalde. De rechter oordeelde dat dergelijke berichten iemand anders 'op uiterst vervelende manier onderuit halen' en 'iemand het gevoel geven minderwaardig te zijn'. Op zich niet strafbaar, maar in deze context weer wel. Wat volgde was een veroordeling. En een strafblad met daarop een misdrijf.

Straffen voor stalkers variëren enorm. Van werkstraffen van 30 uur tot gevangenisstraffen van een jaar, vaak met een voorwaardelijk deel om hulpverlening en toezicht mogelijk te maken. Zo werd onlangs een 37-jarige man uit de stad Groningen veroordeeld tot een gevangenisstraf van een jaar, waarvan een half jaar voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Dit betekent in de praktijk dat de man zes maanden in de cel zit en daarna nog twee jaar lang moet vrezen voor nog eens zes maanden cel als hij weer in de fout gaat. In die twee jaar proeftijd moet de reclassering zorgen voor behandeling (agressie-cursus bijvoorbeeld) en toezicht. In theorie kan een rechter ook een contact- of omgevingsverbod opleggen. Het is tegenwoordig zelfs mogelijk om via satellietcontrole in de gaten te houden waar de stalker loopt. De eerste stalkers lopen al rond met een speciaal satellietkastje.

Voor slachtoffers van stalking is het wellicht ook handig om te weten dat je een schadevergoeding kunt eisen van je stalker. Op emotionele schade, zoals gevoelens van angst en slapeloze nachten, staat een bepaald bedrag. Je hoeft in Nederland echter geen grote bedragen te verwachten, het varieert van 300 euro tot enkele duizenden euro's in de echt hele zware gevallen. Het geld hoef je veelal niet zelf te incasseren. Dat doet de Staat voor je.

Chris Klomp

2009-06-09

Vijf aangiften per week van stalking

Op de voorpagina van BN/DeStem 18 april 2009 het volgende bericht: Vijf aangiften per week van stalking Bij het politiekorps Midden- en West-Brabant is tussen 1 januari 2008 en maart 2009 306 keer aangifte gedaan van stalking. Dat komt neer op vijf aangiften per week.

+Read more...

In die periode zijn 24 stalkers aangehouden. De politie heeft de indruk dat stalking toeneemt door de opmars van internet en mobiele telefoons. "Sociale netwerken als MSN en Hyves zijn prima middelen om te stalken, net als sms, zegt poltiewoordvoerder André van den Hul. Hoofdverhaal in Spectrum, zaterdagbijlage 18 april 2009 Op de vlucht, aan de grond Carolien woonde zeven jaar samen toen ze de relatie verbrak. Dat kon haar ex-vriend niet verkroppen. Nu stalkt hij haar. ‘Ik sta als slachtoffer met de rug tegen de muur, maar hij, de dader, fietst overal tussendoor.’ door Irmgard Breugelmans De gordijnen zijn dicht, de deur zit op slot en de auto staat in de garage. „Dit is mijn vesting”, zegt Carolien*. „Hier kan hij me niet zien, ook al staat-ie op het plein om me in de gaten te houden.” Carolien wordt al anderhalf jaar gestalkt door haar ex-vriend, sinds oktober 2007. Dat is ze spuugzat. „ Het ergste is dat ik als slachtoffer nergens terecht kan, maar dat hij als dader steeds de dans ontspringt. Het lijkt wel alsof een stalker wordt beschermd in ons land. De politie kan bijna niets doen, de wetgeving zit vol hiaten.” Om die reden doet Carolien haar verhaal, onder het motto: ‘Hallo Den Haag, word wakker, doe iets tegen stalking’. Stalking is achtervolgd en getreiterd worden, vaak door een ex-partner; het overkomt jaarlijks duizenden Nederlanders. De meeste slachtoffers zijn doodsbang en klappen in elkaar. Sommige verliezen hun baan. Carolien, een ondernemende, zelfstandige tante, is vooral wanhopig. Ze staat vaak met de rug tegen de muur en dat vreet energie. „De ene keer krijg ik een dikke, vette rekening omdat hij op mijn naam videobanden huurt en niet terugbrengt om me doelbewust op kosten te jagen, de andere keer stuurt hij een sms: ‘Ik sta bij je paarden, ze zien er goed uit.’ Nou, dan draait mijn maag om en rijd ik het liefst meteen naar mijn paarden toe om ze te beschermen. Volgens de politie is dit geen bedreiging, want hij sms’t niet dat hij mijn paarden of mij doodmaakt. Dan voel je je zo machteloos.” Caroliens ex begon haar te stalken toen ze de relatie verbrak, na zeven jaar. „We woonden samen, hadden een huis gekocht en ik begon een eigen zaak. Toen is het misgegaan. Ik wilde vooruit, maar hij stond stil; hij moest op zijn tenen lopen om me bij te houden, heeft hij weleens verklaard. In oktober 2007 greep hij me naar de keel en drukte me tegen de grond. Hij stopte toen zijn dochter, die bij ons inwoonde, schreeuwde: Papa, doe normaal.” Carolien stapte naar de politie, de broer van haar ex kwam hem ophalen. Een paar dagen later zat hij in Vrederust; vrijwillig, benadrukt Carolien. „Zes weken heeft hij er gezeten. Zijn eerstelijnspsycholoog zei tegen me: ‘Carolien, jij moet met hem breken, want ik sta niet in voor jouw veiligheid. We hebben geen grip op hem’. Dat wilde ik zwart-op-wit, maar dat weigerde de psycholoog. ‘Dit gesprek heeft niet plaatsgehad’, zei hij nog.” Dat haar ex haar naar de keel vloog, was voor Carolien de druppel. „Al eerder had hij me geslagen, soms kreeg ik een tets op mijn hoofd. Het begon met een videocamera die hij boos naar mijn hoofd slingerde. Geweld, slaan, het is er zachtjes ingeslopen. En hij controleerde me, doorzocht mijn tas, mijn portemonnee. Hij was ervan overtuigd dat ik vreemdging met mijn partner in zaken, driehonderd procent. Ik zou een slipje naar hem opgestuurd hebben. Ik was nog zo gek om in de kleerkast op zoek te gaan naar dat onderbroekje. Hij heeft stiekem een camera opgesteld in de slaapkamer, om me te kunnen betrappen. Ik heb heel lang geroepen: ‘Je bent niet in orde’. Nu denk ik: hij is een psychopaat, maar ik ben geen dokter.” Carolien wilde al veel eerder een punt achter de relatie zetten, maar werd zwaar onder druk gezet. „Ik mocht gaan, maar dan zou hij me financieel en emotioneel kapotmaken. Welnu, al zijn dreigementen heeft hij waargemaakt. En de impact is groter dan ik dacht. Veel groter. Gelukkig ben ik een sterke vrouw. Zit ik de ene dag in de put, de andere dag ben ik eruit. Ik ben zo flexibel als elastiek. De rek gaat er niet uit, ook al zit ik financieel bijna aan de grond, dankzij hem.” Caroliens ex ging na Vrederust op zichzelf wonen, in een huurhuis. Het liefst wilde hij weer bij haar wonen en zijn dochter. Intussen bestookte hij haar met mailtjes en sms’jes, lieve maar ook boosaardige. Carolien print alles uit, heeft ordners vol. „Op oudejaarsavond 2007 vroeg hij of ik met hem wilde trouwen en een gezinnetje wilde beginnen. Toen ik niet reageerde, sloeg zijn humeur om en mailde hij mij dat ik een ijskonijn was, dat-ie zich zou opknopen en dat ik naar de hel kon lopen.” Het ging van kwaad tot erger. Hij plakte gefingeerde naaktfoto’s van haar op haar brievenbus, maakte op internet bekend dat Carolien een oplichtster was en aan haar concurrenten schreef hij dat zij rondhoereerde en op erotische datingsites te vinden was. „Hij probeert me nog steeds op allerlei manieren zwart te maken en iedereen om me heen betrekt hij erin. Zo wil hij mij isoleren. Dat is een bekende truc van een stalker, in de hoop dat het slachtoffer terugkeert.” Hij stuurde ook haar ouders een brief. Dat hij haar mishandeld had, was niet goed te praten, maar zij is ook geen lieverdje, schreef hij. Of ze wel wisten dat zij er een geheime relatie op na had gehouden, dat haar nieuwe vriend in de drugswereld zat. Carolien deed aangifte van smaad en laster, maar de zaak werd een half jaar later geseponeerd, want er was te weinig bewijs, vond de politie. Nu heeft ze aangifte gedaan van stalking. Toen haar ex haar aanviel in oktober 2007, is hij veroordeeld tot een taakstraf voor geweld zonder letsel, ook al stond haar hals vol blauwe plekken. „Weet je waarom er geen sprake was van letsel? Er was geen medicus aan te pas gekomen. Als ik dat geweten had, was ik wel naar de dokter gestapt.” Inmiddels staat hun huis te koop. Carolien: „Ik ben er weggegaan uit angst, maar vooral omdat zijn dochter paniekaanvallen kreeg, zo bang was ze voor haar vader.” Nu woont ze in een huurhuis, in de vrije sector. Door de dubbele woonlasten – haar ex betaalt al sinds oktober 2007 niet meer mee aan de hypotheek – zit ze financieel aan de grond. „Ze komen bij mij, want bij hem is niets te halen. Ik heb daardoor zelfs een BKR-registratie. Afschuwelijk vind ik dat, want ik ben altijd iemand die netjes de rekeningen betaalt.” Ze vindt het onverteerbaar dat hij maandenlang kinderbijslag kreeg, terwijl zij tot januari dit jaar voor zijn dochter heeft gezorgd. Hulporganisaties bieden wel een luisterend oor, zegt Carolien, maar kunnen geen hulp bieden het stalken te stoppen. „Ze raden me aan juridische bijstand te zoeken, maar daar heb ik geen geld voor en voor gratis bijstand kom ik niet in aanmerking, juist omdat ik een eigen huis heb waar overwaarde op zit.” Nu wil haar ex niet meer meewerken aan de verkoop van het huis. „Hij dreigt er alles uit te slopen. We hebben een superkeuken, prachtige verlichting, alles is design... Ik wist niet dat ik iemand kon haten. Nu denk ik: sla me maar, dan gebeurt er tenminste wat. Dan is aantoonbaar dat ik mishandeld ben en heeft de politie aanknopingspunten om hem wel aan te pakken. Hij is ziek in zijn hoofd, maar net niet ziek genoeg om fouten te maken.” * Carolien is een gefingeerde naam uit veiligheidsoverwegingen. ‘Opgejaagd konijn’ Precies een jaar geleden lanceerde ‘Ans’, een gestalkte vrouw, de website Stop Stalken om stalkers voortaan harder aan te pakken. Als ten minste 40.000 Nederlanders haar burgerinitiatief met een handtekening steunen, komt dit onderwerp aan de orde in de Tweede Kamer. Tot nu toe heeft Ans duizend handtekeningen; op Bevrijdingsdag wil ze uitgebreid op handtekeningenjacht. Ans, een alias, zegt zes jaar lang gestalkt te zijn door haar ex, zonder adequate hulp te krijgen van de politie, justitie en hulpverlening. „Ik voel me een opgejaagd konijn. Mijn zaak is nimmer serieus genomen. Ik heb te maken gehad met doodsbedreigingen via de telefoon en per sms. Ik heb jarenlang ongewenst brieven gekregen, ben mishandeld aan de voordeur en er is bij mij ingebroken. Ook is fraude gepleegd met mijn bankpas, nota bene doordat de bank het pasje naar het adres van mijn ex stuurde.” Advocaten konden weinig voor haar betekenen, zegt Ans. „Mijn eerste advocaat werd ook lastiggevallen. En de tweede zei mijn ex ook een engerd te vinden. Volgens haar kon geen actie worden ondernomen, zolang de politie niets doet.” Oud-commando’s pakken stalker aan Stichting lost 75 procent van stalkingszaken op dankzij AORTA-aanpak. De Stichting Criminaliteitsbestrijding Nederland (SCN) krijgt jaarlijks circa 1400 verzoeken binnen om stalking aan te pakken. Dat cijfer is stabiel, zegt directeur Stef Hendriks van SCN, die veel oud-commando’s en oud-politiemensen telt. SCN neemt iets meer dan honderd verzoeken in behandeling, want de stichting komt om in het werk en een stalkingszaak ‘oplossen’ kost veel tijd. Hendriks: „We zijn geen A-team.” In 75 procent van de gevallen weet de stichting het stalken te stoppen, blijkt uit een onderzoek van de Universiteit van Tilburg. „Dat is wereldwijd het hoogste succespercentage”, zegt Hendriks, die erop wijst dat gedurende het onderzoek (dat een jaar besloeg) nog niet alle dossiers waren afgesloten. „Het langstlopende dossier behelst twee jaar, het kortste een week.” Het succes is te danken aan de AORTA-formule. De A staat voor het afschermen van personen. Hendriks: „Telefoontjes worden meteen doorgesluisd, dat kunnen we ook doen met de post en de e-mail. Van dag een op dag twee hoeft het slachtoffer geen last meer te hebben van zijn belager.” De O staat voor onderzoek. Dit is de fase van bewijs verzamelen, wat vaak gebeurt door een particulier onderzoeksbureau. „Hoe intensiever een stalker bezig is, hoe beter hij aangepakt kan worden”, weet Hendriks. De R staat voor repressie. „Wij maken ons kenbaar aan de stalker, schakelen een incassobureau in en stellen de politie op de hoogte.” De T staat voor toezicht houden: „We maken afspraken met de stalker. Slaat hij weer toe, dan gaan we terug naar de vorige fase.” De A staat voor het afronden van het onderzoek. Eventueel kan het slachtoffer contact zoeken met Slachtofferhulp. De SCN werkt samen met allerlei partners: van juristen en advocaten tot handschriftonderzoekers. Slachtoffers betalen tussen de 900 en de 1500 euro. „Dat is een stuk minder dan de 10.000 euro die een gemiddelde stalkingszaak kost”, zegt Hendriks, „maar wij worden dan ook gesubsidieerd.” Wie dit bedrag niet kan betalen, kan een beroep doen op het Schadefonds Geweldsmisdrijven, zegt Hendriks. „Want stalking is een strafbaar feit.” De politie staat positief tegenover instanties als SCN, „zolang ze zich maar aan de wet houden”, zegt woordvoerder André van den Hul. De Stichting Criminaliteitsbestrijding Nederland (SCN) krijgt jaarlijks circa 1400 verzoeken binnen om stalking aan te pakken. Dat cijfer is stabiel, zegt directeur Stef Hendriks van SCN, die veel oud-commando’s en oud-politiemensen telt. SCN neemt iets meer dan honderd verzoeken in behandeling, want de stichting komt om in het werk en een stalkingszaak ‘oplossen’ kost veel tijd. De Stichting Criminaliteitsbestrijding Nederland (SCN) krijgt jaarlijks circa 1400 verzoeken binnen om stalking aan te pakken. Dat cijfer is stabiel, zegt directeur Stef Hendriks van SCN, die veel oud-commando’s en oud-politiemensen telt. SCN neemt iets meer dan honderd verzoeken in behandeling, want de stichting komt om in het werk en een stalkingszaak ‘oplossen’ kost veel tijd. Hendriks: „We zijn geen A-team.” In 75 procent van de gevallen weet de stichting het stalken te stoppen, blijkt uit een onderzoek van de Universiteit van Tilburg. „Dat is wereldwijd het hoogste succespercentage”, zegt Hendriks, die erop wijst dat gedurende het onderzoek (dat een jaar besloeg) nog niet alle dossiers waren afgesloten. „Het langstlopende dossier behelst twee jaar, het kortste een week. ”Het succes is te danken aan de AORTA-formule. De A staat voor het afschermen van personen. Hendriks: „Telefoontjes worden meteen doorgesluisd, dat kunnen we ook doen met de post en de e-mail. Van dag een op dag twee hoeft het slachtoffer geen last meer te hebben van zijn belager.”De O staat voor onderzoek. Dit is de fase van bewijs verzamelen, wat vaak gebeurt door een particulier onderzoeksbureau. „Hoe intensiever een stalker bezig is, hoe beter hij aangepakt kan worden”, weet Hendriks. De R staat voor repressie. „Wij maken ons kenbaar aan de stalker, schakelen een incassobureau in en stellen de politie op de hoogte.”De T staat voor toezicht houden: „We maken afspraken met de stalker. Slaat hij weer toe, dan gaan we terug naar de vorige fase.” De A staat voor het afronden van het onderzoek. Eventueel kan het slachtoffer contact zoeken met Slachtofferhulp. De SCN werkt samen met allerlei partners: van juristen en advocaten tot handschriftonderzoekers. Slachtoffers betalen tussen de 900 en de 1500 euro. „Dat is een stuk minder dan de 10.000 euro die een gemiddelde stalkingszaak kost”, zegt Hendriks, „maar wij worden dan ook gesubsidieerd.” Wie dit bedrag niet kan betalen, kan een beroep doen op het Schadefonds Geweldsmisdrijven, zegt Hendriks. „Want stalking is een strafbaar feit.”De politie staat positief tegenover instanties als SCN, „zolang ze zich maar aan de wet houden”, zegt woordvoerder André van den Hul. ‘Stap naar de politie’ „Stalking is een ernstige praktijk en kan je leven beheersen”, zegt politiewoordvoerster Inge Rijgersberg. „We adviseren slachtoffers dan ook om niet te lang te wachten met het melden van belaging bij de politie.” Wettelijk gezien is er sprake van stalking (Nederlandse term is belaging) wanneer iemand ‘frequent’ en doelbewust wordt lastiggevallen, om die persoon bang te maken of ergens toe te dwingen. De politie erkent dat de term ‘frequent’ subjectief is. Rijgersberg: „Uiteindelijk bepaalt de officier van justitie wat stalking is en wat niet.” De politie adviseert slachtoffers goed bij te houden waar, wanneer en hoe ze belaagd zijn. Een belager kan een straatverbod krijgen (civielrechtelijke mogelijkheid), maar de politie kan ook een strafrechtelijk onderzoek doen. Daarvoor moet het slachtoffer wel aangifte doen. De maximale celstraf voor stalking is drie jaar. De politie kan ook een ‘normstellend gesprek’ met de stalker voeren, waarin duidelijk wordt gemaakt dat zijn gedrag niet door de beugel kan. Volgens de politie stopt meer dan de helft van de stalkers na zo’n gesprek met hinderlijk gedrag. Ook mannen slachtoffer van stalking Niet alleen vrouwen worden gestalkt (iets meer dan één op de vijf), ook mannen zijn de pineut: bijna één op de zeven. Dat blijkt uit onderzoek van juriste Suzan van der Aa uit Tilburg die bezig is met een proefschrift over de aard en omvang van stalking in Nederland. Zij heeft ook onderzocht hoe politie en justitie omgaan met stalking, vanuit het gezichtspunt van de slachtoffers. Zo vroeg ze hun of de frequentie van het stalken afnam na contact te hebben gelegd met de politie. 32 procent zegt dat het stalken is gestopt, 27,5 procent zegt dat de frequentie van het stalken is afgenomen, maar volgens 3,7 procent van de slachtoffers is het stalken juist erger geworden. Van der Aa: „De stalker is dan zo boos dat contact is gelegd met de politie, dat de boel escaleert.” De onderzoekster vroeg de slachtoffers ook of ze zich beter voelen na contact gehad te hebben met de politie. „Ruim 38 procent voelde zich (veel) beter en 41 procent voelde zich veiliger. Dat is best goed nieuws. Maar 30 procent had het gevoel niet serieus genomen te worden door de politie. Dat is één derde. Persoonlijk vind ik dat veel, want eigenlijk zouden alle stalkingszaken serieus genomen moeten worden.” Met dank aan: Irmgard Breugelmans Journalist BN/DeStem

2009-04-18

Buddy project in Utrecht

Stalken is een langdurig misdrijf en zorgt er voor dat slachtoffers hierdoor gaan disfunctioneren. Dit uit zich doordat de stalker het slachtoffer belt, bedreigd, achtervolgt, plotseling voor de deur verschijnt, instanties benadert over het slachtoffer.

+Read more...

Valse aangiftes doen en zichzelf voordoen als slachtoffer om het te stalken te bagatelliseren. Ook is smaad en laster veel voorkomend. Kortom alle vormen van belaging vallen onder stalking.

Slachtoffers van stalking zijn door de langdurige situatie van stalking vaak alle vertrouwen kwijtgeraakt in zichzelf. Deze slachtoffers kunnen tengevolge van de jarenlange belaging in een zwaar sociaal isolement terecht komen. Door de stalking verkeren slachtoffers vaak ook in een ernstig financieel moeilijke situatie omdat de gevolgen van stalking veel onkosten met zich mee kunnen brengen. Denk aan het veranderen van telefoonnummer, advocaat kosten, reiskosten, kosten voor therapie, het verliezen van een baan. Dit maakt het voor deze doelgroep bijzonder moeilijk om weer deel te nemen in deze maatschappij.

Onze beweging Stop Stalken richt zich met name op de doelstelling de slachtoffers van stalking uit hun sociaal isolement te halen. Vaak wil de dader het slachtoffer in zijn greep houden door het slachtoffer te bespieden of voortdurend angst aan te jagen. Dit komt vooral voor na een afgebroken relatie. Meestal betreft het echter psychisch of emotioneel labiele mensen, waarbij vaak een psychische stoornis of dwangmatig handelen in het spel is. Een stalker kan zich een liefdesrelatie inbeelden, of kan een liefdesrelatie met zijn of haar slachtoffer achter de rug hebben. In dit laatste geval kan de stalker vaak niet verwerken dat de relatie voorbij is. Bij zowel ingebeelde als verleden liefdesrelaties denkt de stalker bij iedere reactie van de gestalkte: "maar eigenlijk houdt hij/zij van mij". Bekende personen worden soms het slachtoffer van stalkende 'fans'.….. Ten gevolge van de stalking kampt het slachtoffer vaak met zware concentratie problemen, waardoor de kans bestaat dat je je baan verliest . Door de stelselmatigheid van de belaging van de stalker, denk aan bedreigingen via de telefoon of sms berichten of de smaad en laster die de stalker verspreid bij diverse instanties over het slachtoffer, kan het slachtoffer last krijgen van post traumatische stress syndroom. De belangrijkste symptomen hiervan zijn: - terugkerende, onverwacht opduikende herinneringen, herbelevingen of nachtmerries - van streek raken bij alles wat aan de traumatische gebeurtenis herinnert - situaties uit de weg gaan die associaties oproepen met de schok - het zich niet kunnen herinneren van de schokkende gebeurtenis - een gevoel van vervreemding ten aanzien van eigen het gevoel of lichaam (als gevolg van zelfbescherming tijdens de gebeurtenis) - nauwelijks belangstelling tonen voor de omgeving en dagelijkse gebeurtenissen - onredelijke woedeuitbarstingen, irritaties, huilbuien en schuldgevoelens - altijd alert zijn en om het minste of geringste schrikken - slecht slapen - lusteloosheid - concentratieproblemen In de omgeving vinden deze mensen helaas niet echt aansluiting of begrip. Men reageert vaak in de trant "waar twee kijven zijn twee schuld'. Hierdoor is het slachtoffer bang om steeds maar weer met zijn of haar verhaal naar buiten te treden.

Wij willen door middel van activiteiten graag deze doelgroep ter ondersteuning van het proces om de stalking het hoofd te bieden uit hun isolement helpen. Ook willen wij de slachtoffers helpen om hun leven weer onder controle te krijgen.

De activiteiten van ons buddy project in de regio Utrecht heeft als doelstelling slachtoffers van stalking weerbaarder te laten worden en weer net als ieder ander met plezier deel te nemen aan de samenleving. Ons buddy project geven wij vorm door een maatje te koppelen aan een lotgenoot.

Samen met je maatje kun je activiteiten doen in de vorm van een bakkie doen bij de V&D of samen een stads wandeling maken.Maar er is meer. Na een situatie van huiselijk geweld of het terreur van stalking waar je mee te maken kunt krijgen en hierdoor in een isolement terecht kunt komen helpen wij hen weer nieuwe contacten aan te gaan dankzij het buddy project.

In de strijd om de moeizame scheiding te verwerken waarin je ook nog eens de nodige aandacht en zorg hebt voor kinderen als die in deze kwestie aan de orde zijn biedt een maatje steun en afleiding. Hierdoor kan het slachtoffer ook zijn gedachten op ontspannende zaken richten.

Door lotgenoten in een bijeenkomst bij elkaar te brengen creëren we voor hen een groter sociaal netwerk en nieuwe perspectieven . Door ideeën en tips uit te wisselen zien wij aan de deelnemers dat zij beter in staat zijn de stalking het hoofd te bieden. Kortom deelnemers die actief zijn bij het buddyproject ervaren deze activiteiten als stimulans om zich uit hun sociaal isolement te onttrekken.

Een andere doelstelling is om de problematiek van stalking onder de aandacht te brengen onder een breder publiek.

Huiselijk geweld en /of stalking zijn onderwerpen die als zware kost worden gezien. Toch hebben wij gemerkt met de beweging stop stalken dat deze problematiek door vrijwilligers met een bepaalde betrokkenheid in staat zijn deze problematiek naar slachtoffers in positieve zin om te kunnen zetten. Door met elkaar te zijn merk je dat je hierin niet een uitzondering bent. Vrouwen die na een aantal jaren na hun traumatische ervaring inmiddels zeer succesvol in het leven staan motiveren anderen om eveneens de toekomst rooskleurig in te gaan.Er is hoop!

Met ons buddy project willen wij meer activiteiten tot stand brengen. Thema's organiseren waar je op locatie samen een kookgroep kunt samenstellen. Een cursus zelfverdediging geven. Weerbaarheidstrainingen aanbieden verzorgd door ervaringsdeskundigen. Ook zijn we hard bezig activiteiten met de kinderen te organiseren

Uitgangspunt van het buddy project is vooral om lotgenoten bij te staan om met een positieve blik gericht op de toekomst hun leven met veel plezier op te bouwen. Anders dan de reguliere hulpverlening(professionele hulpverlening) willen wij als vrijwilligers van mens tot mens een toevoeging zijn .

Sinds medio april 2008 bieden wij activiteiten aan deze doelgroep die wij uit eigen middelen een activiteit geven.

Ook worden daders vaak verplicht gesteld psychosociale hulp te aanvaarden en aan hun gedrag te werken. Helaas merken nog vele slachtoffers van stalking weinig resultaat van dit wetsartikel, 285 b die er voor dient het slachtoffer te beschermen door de dader aan te pakken. Helaas wil de politie vaak geen aangifte opnemen ondanks concrete bewijzen en hierdoor zijn de harde cijfers van stalking niet representatief.

Aanmelden kan via het contact formulier op de website www.stopstalken.nl

Vriendelijke groet, Ans

2009-02-01