U, de petitionaris
Stier in de wei

Red de Blaarkoppen, Lakenvelders en andere zeldzame koeienrassen

4.195 ondertekeningen

Eeuwenlang stonden Blaarkoppen massaal in de polders rond Leiden, als leveranciers voor de Leidse kaas. En de markante Lakenvelders als parkkoe bij landhuizen. Nu zijn er nog enkele duizenden in Nederland. Verdere afname is een grote bedreiging voor de agro-biodiversiteit.

Petitie

Wij

De inwoners van de regio Leiden, en iedereen die het behoud van onze biodiversiteit ter harte gaat,

 

constateren

  • De oude rassen passen bij uitstek bij een kleinschalige en extensieve veeteelt met korte gesloten kringlopen.
  • Het soort landbouw die de overheid zegt te willen stimuleren.
  • De dieren leveren minder melk, minder vlees en produceren minder mest.
  • In de nieuwe fosfaatwet maakt het ministerie geen onderscheid naar ras. Zo komen de zorgwekkend kleine populaties verder onder druk.

 

en verzoeken

Om zorg te dragen voor de agro-biodiversiteit in Nederland en ons eigen levend erfgoed te beschermen.

Ondertekenen

 
We e-mailen u een link waarmee u uw ondertekening kunt bevestigen. Uw gegevens worden niet doorgespeeld aan derden en blijven bij de Stichting Petities.nl. Meer hierover leest u in onze privacyverklaring.

Details

Ontvanger:
Tweede Kamer 
Petitieloket:
Einddatum:
13-03-2018 
Petitionaris:
Fernand de Willigen 
Organisatie:
Milieudefensie Leiden, Erfgoed Leiden e.o., SlowFood Groene Hart, SZH, Vereniging Lakenvelder Runderen, De Groene Klaver, VANAde, Boeren en Buren Leiden, Natuur en Milieufederatie Zuid Holland, Blaarkop-studieclub Utrecht e.o. 
Website:

Geschiedenis

Ondertekeningen

Nieuwtjes

Ongeveer evenveel Polderpanda’s als Chinese panda’s

Ooit stonden er tienduizenden Blaarkoppen in de polders rond Leiden. Rond de jaren tachtig verdrong de hoogproductieve Holstein-Friesian de Blaarkop bijna volledig uit de weilanden.

+Lees meer...

Sindsdien is hun aantal sterk teruggelopen.

De aantallen uit de WUR-registratie over 2016: 3.356 Lakenvelders 2.129 Fries Hollands 1.603 Blaarkoppen 1.150 Brandrood 707 Verbeterd Roodbont 485 Fries Roodbont En bijna 1,5 miljoen Holsteiners

Elke zeldzame koe telt.

Begin 2017 maakte het ministerie fosfaatmaatregelen bekend. Zo'n 100 van de minder dan 600 Friese roodbonte koeien waren al naar de slacht gebracht, voordat het ministerie alsnog een beschermende maatregel bekendmaakte voor de oude rassen.

Nu is opnieuw fosfaatregelgeving gepubliceerd zonder extra voorzieningen voor de bedreigde rassen. We zijn bezorgd dat nu opnieuw veel dieren zullen worden afgevoerd omdat de kosten veel te hoog worden.

Meer info: https://reddeblaarkop.wordpress.com/2017/12/30/ongeveer-evenveel-polderpandas-als-chinese-pandas/

02-01-2018

Hoe zit dat nu precies met die fosfaatrechten?

We begrijpen dat het fosfaatrechten dossier nogal lastig te bevatten is. Daarom doen we hieronder een poging om uit te leggen hoe we in de huidige situatie terecht gekomen zijn.

+Lees meer...

Het begon allemaal in 2013. Toen begonnen melkveehouders meer jongvee aan te houden om in te spelen op de afschaffing van het melkquotum in april 2015. De lezing van het kabinet en LTO in die tijd was dat als je genoeg grond had (maximaal 2,3 koeien per hectare) er geen enkel probleem was. Hieraan heeft de zoogkoeiensector zich altijd vastgehouden. Daarnaast is er altijd gesteld dat het om de melkveewet ging. De zoogkoeienhouders zijn daarmee op het verkeerde been gezet. In augustust 2016 is er een brief gestuurd naar mensen die volgens de RVO (uitvoerende instantie van Economische Zaken) melkvee hebben. Veel zoogkoeienhouders hebben die brief niet gehad. Mede omdat het om de melkveewet ging en zoogkoeienhouders niet melkleverend zijn, is het nooit bij de zoogkoeienhouders opgekomen dat de afschaffing van het melkquotum het einde zou betekenen voor hun sector.

De fosfaatrechten zijn in oktober 2016 uitgesteld omdat Brussel toen al constateerde dat het om onrechtmatige staatsteun ging. Daarop is halsoverkop het fosfaatreductieplan opgetuigd dat 1 januari 2017 inging. Onverwachts werden daar de zoogkoeienhouders in betrokken. Gelukkig werd dat heel snel teruggedraaid, maar de zoogkoeienhouders waren wel wakker.

Ook werd opeens duidelijk dat het systeem heel gunstig is voor hoogproductief melkvee op intensieve bedrijven: dit bericht is hiervan een mooi voorbeeld. Daarop werden snel de zoogkoeien en de zeldzame rassen ontzien voor het fosfaatreductieplan. Echter het plan voor 2018 (de fosfaatwet) bleef wel staan. Meer en meer werd duidelijk dat dit plan rampzalig zou uitpakken voor extensieve bedrijven met een minder hoge productie en ook werd duideijk hoe dit traject gegaan is. Niet de democratie of het maatschappelijk belang won, maar het belang van een paar intensieve veehouders die zich hard roerden en hard lobbyden, zoals hier te lezen is.

En zo zitten wij in Nederland dus met een gedrocht van een regeling waarin:

  • De veroorzakers van het probleem worden beloond. Dat blijkt bijvoorbeeld uit de groei van het melkvee en een sterke afname van de zoogkoeien (en daarmee hun kalveren, deze kunnen niet apart worden opgesplitst)

  • Doordat de overheid de weeffout heeft gemaakt dat kalveren van zoogkoeien als melkvee gezien worden, moet de zoogkoeienhouderij concurreren met de melkveehouderij. Dat kan nooit eerlijk gebeuren omdat de omzet per dier in de melkveehouderij veel hoger is. Gevolg: stoppen wordt interessant als zoogkoeienhouder want je kunt je verkregen rechten verkopen. Deze zullen allen vervallen aan melkveehouders met veel omzet per dier. Daarom krijgt de zoogkoeienhouderij de handen nog niet op elkaar voor een lobby. Immers: de sterk vergrijsde sector heeft een cadeau gekregen. Als je 70 bent en je wilt binnen vijf jaar toch al stoppen, dan krijg je opeens een dik cadeau (stel: 10 koeien met kalveren en drie pinken op 2 juli 2015 is 10 keer 0.23 en 3 keer 0.52 is bijna vier rechten die nu ongeveer 8000 Euro kosten. Dat is dus een extra cadeautje van 32.000 euro zonder dat je er iets voor hoeft te doen.) De stoppers grijpen dit cadeautje met beide handen aan, diegenen die willen gaan beginnen hebben nog niet echt een stem.

  • Dit geheel is opgetuigd voor het behoud van derogatie (toestemming van de EU om meer mest per hectare uit te rijden dan de europese norm). Veel veehouders met zeldzame rassen, zoogkoeienhouders en de biologische boeren doen daar niet aan mee. Met andere woorden, de groep die geen probleem veroorzaakt heeft moet bloeden om de uitzondering van een andere groep zeker te stellen. Als er geen derogatie is, betekent dat beperking op stikstof, beperking op stikstof gaat per hectare, dus geen derogatie is fosfaatrechten die niet relevant zijn en dus afgeschaft of gratis worden.

Er is veel gelobbyd door belangenverenigingen, met name de Stichting Zeldzame Huisdieren. Op dit moment is er een soort patstelling ontstaan. Ten eerste is de wet nog niet ingevoerd, dus juridisch is er niets mogelijk. De wet is inmiddels wel goedgekeurd door de EU, dus niets staat de invoering meer in de weg. Ten tweede is er nog geen derogatie. De overheid heeft toegezegd na de toezegging van derogatie details onder de loep te gaan nemen.

Als deze petitie een succes wordt, dan heeft de lobby voor de zeldzame rassen een sterke positie in de nog gaande onderhandelingen in Den Haag.

Met vriendelijke groet, Fernand de Willigen

Deze tekst is van Reurt Boelema, bewerkt door Fernand de Willigen

Heeft u vragen, op- of aanmerkingen? Mail ze dan naar info@boterhuispolder.nl

19-12-2017

Een landelijke petitie rond een Leids verhaal

De Blaarkop is levende Leidse historie. Dat is de reden dat we deze koe hebben gekozen als boegbeeld voor de petitie, die een betere bescherming van onze zeldzame koeienrassen wil bereiken.

Voor alle duidelijkheid: de titel en 'wij' in de petitie zijn allebei ras- en regio-overstijgend! De populaties van sommige oudhollandse rassen zijn nog kleiner dan die van de Blaarkop en de Lakenvelder.

+Lees meer...

En de fans van deze koeien wonen overal in Nederland (en daarbuiten).

Een jaar of veertig geleden vormden Blaarkoppen het overgrote deel van de koeien in de polders rond Leiden. En daar stonden ze al sinds de 17e eeuw. Dit cultuurhistorische verhaal willen we nadrukkelijk toevoegen aan de discussie en zo een breder publiek aanspreken. Als we het traditionele BoerenLeidse kaasmaken officieel uitroepen tot immaterieel erfgoed, dan moeten we toch minstens zo zorgvuldig omgaan met de koeien die het levend erfgoed vormen?

In de Leidse regio ontstond de allereerste gespecialiseerde veeteelt ter wereld. Een 'bio-industrie' die een sterk circulair karakter had - met de Leidse kaas als ideale proviandering voor de schepen, met melk, rauwmelkse boter en vlees van hoge kwaliteit voor de stedelingen én export, met karnemelk voor blekerijen en met goede mest die de schrale geestgronden geschikt maakte voor de bloembollenteelt.

In twee dagen hebben we de eerste mijlpaal van 1.000 handtekeningen gehaald, mede dankzij u. Helpt u ons om dit aantal nog veel verder te verhogen?

Met vriendelijke groet, Fernand de Willigen

PS. Kunt u op een andere wijze bijdragen? We horen graag van u! U bereikt mij via info@boterhuispolder.nl

18-12-2017