You, the petitioner

Updates

Reactie op streep door Wet BIG-II

Verslag actiecomité BIG2 in de overgang m.b.t. BIG-II definitief van tafel

Zoals iedereen inmiddels weet heeft minister Bruins laten weten definitief een streep door het wetsvoorstel BIG-II te halen, hiermee is deze omstreden wet definitief van tafel! Hij heeft hierbij aangesloten op de bevindingen van Alexander Rinnooy Kan (Download 'Vraag & Antwoord wet BIG-II’) Helaas hebben wij als beroepsgroep moeten constateren dat wij als laatste hierover geïnformeerd zijn en pas na de berichtgeving in de media de brief hebben ontvangen. Hieronder onze bevindingen:

1. Geen Wet BIG-II

Allereerst zijn we natuurlijk ontzettend blij dat het ons, en vooral ook jullie, gelukt is om deze wet van tafel te krijgen! Het is een enorme denkfout geweest om complexere zorg op te hangen aan slechts een papiertje, dat betekende niet alleen een enorme miskenning voor vele verpleegkundigen en verzorgenden, maar je laat daardoor ook een enorme capaciteit liggen in een sector waar de werkdruk al enorm hoog is. Daarnaast is het zeer vreemd geweest dit te bedenken zonder de professionals van de werkvloer daarbij te betrekken! We willen iedereen die ons gesteund heeft via social media, de vele brieven (Alexander Rinnooy Kan was er erg onder de indruk van), het ondertekenen van de verschillende petities etc. enorm bedanken voor dit geweldige resultaat!

2. Ongerustheid

Is nu onze ongerustheid daarmee weg: nee, dat helaas niet. En wel om de volgende redenen:

  • Er zijn voorbeelden van werkgevers die de ingeslagen weg blijven vervolgen door het implementeren van de beroepsprofielen gebaseerd op slechts initiële opleiding i.p.v. ook kennis, ervaring, competenties. Er is enorm veel kwaliteit aanwezig op de werkvloer aan zowel MBO, HBO én inservice-verpleegkundigen (al dan niet gespecialiseerd) die in staat zijn te voldoen aan de steeds complexere zorg. Bovendien doen die ziekenhuizen/ instellingen zichzelf en vooral ook de patiënt tekort, omdat ze dan heel wat kwaliteit en capaciteit ongebruikt laten!

  • De “regieverpleegkundige” is van de baan. Echter, nog steeds staan er vacatures online waarbij regieverpleegkundigen gevraagd worden. Evenals opleidingen tot regieverpleegkundige, dit moet natuurlijk stoppen

  • Op dit moment zijn er nog steeds voorbeelden van veel mbo- en inservice- verpleegkundigen die gedegradeerd zijn in functie, te maken hebben gehad met lagere salarisinschaling (al dan niet met garantietoelage), niet meer toegelaten worden tot bepaalde specialistische opleidingen etc.

  • De voorloper van BIG-II voor de extramurale zorg: het normenkader is nog van toepassing waardoor heel veel mbo- en inservice-verpleegkundigen in de extramurale zorg problemen ondervinden (niet meer mogen indiceren, zich niet meer in kunnen schrijven in het LCR-register, lagere salaris-inschaling etc. Hier moet afstand van genomen worden!

  • Er is nog steeds geen HBO-erkenning voor de inservice-verpleegkundige, terwijl zij voorheen altijd op het 1e deskundigheidsniveau werkzaam waren

  • Ook de zorgverzekeraars hebben een te grote vinger in de pap

3. Vervolgacties

Zoals jullie hierboven zien, zijn we nog lang niet klaar met actie voeren voor alle verpleegkundigen en verzorgenden.

Wat moet er gebeuren:

  • Er moet nu vooral rust komen
  • Werkgevers moeten goed werkgeverschap tonen, zij hebben de sleutel om de onrust te stoppen! Luister naar de werknemers vanuit de patiëntenzorg.
  • Er zal per branche geïnventariseerd moeten worden door werkgevers samen met de professionals van de werkvloer wat nodig is aan functiedifferentiatie. Gekeken vanuit het oogpunt van de patiënt/ cliënt en vandaaruit opleidingen aanpassen voor de toekomst.
  • Er zal vooral gekeken moeten worden naar competenties, ervaring en intrinsieke motivatie in plaats van alleen initiële opleiding.
  • We zullen met z’n allen, verpleegkundigen en verzorgenden, bonden, beroepsvereniging, werkgevers, VWS, weer rond de tafel moeten om “samen” te komen tot professionalisering van ons mooie beroep om zo de zorg te garanderen op zowel korte als lange termijn!

4. Agenda

Onze agenda t.a.v. bovenstaande is derhalve als volgt:

  • In gesprek met de minister
  • Gesprekken met de politieke partijen
  • In gesprek met beroepsvereniging, bonden etc

Daarnaast beraden we ons over de opties die dhr Rinnooy Kan ons als actiecomité heeft voorgesteld. Ongeacht onze keuze blijven we als actiecomité in ieder geval gehoord/ betrokken worden in de besluitvorming met betrekking tot de toekomst!

Als laatste: Wij hebben jullie alsnog heel hard nodig om bovenstaande nog te bereiken. Gelijk een eerste vraag aan jullie: graag zouden wij zoveel mogelijk voorbeelden hebben, zowel positief als negatief m.b.t. ervaringen van verpleegkundigen en verzorgenden waar proeftuinen zijn geweest. Er zit namelijk een discrepantie tussen werkgevers en werknemers: daar waar de werkgever zegt dat deze proeftuin met succes is verlopen zeggen werknemers over diezelfde proeftuin dat dit een totale flop was! Graag jullie bevindingen naar mij: ckleijn@telfort.nl

Hartelijke groet, Rini en tevens het Actiecomité!

Blijf ons vooral steunen!

Bedankt!

Bedankt voor uw interesse in de petitie, samen staan we sterk!.

Hoorzitting WOO-besluit 20 juli a.s. om 9.15u

We zijn nog steeds in afwachting van bericht van de Rechtbank over het verdere verloop van de beroepsprocedure. De 31 bomen hebben een voorlopige voorziening, 04-03-2026 Rechtbank Rotterdam.

https://uitspraken.rechtspraak.nl/details?id=ECLI:NL:RBROT:2026:3078&showbutton=true&keyword=31%2BPopulieren&idx=3

Naast de bodemzaak die nog gaat dienen, loopt er een WOO-zaak (Wet Open Overheid). Niet alle stukken rondom onze Omgevingsvergunning- bezwaarzaak zijn geopenbaard, daarom is bezwaar gemaakt tegen het WOO-besluit.

Het bezwaar tegen het WOO-besluit wordt aanstaande maandag behandeld in een openbare hoorzitting. U bent van harte welkom om de hoorzitting bij te wonen.

Datum: 20 juli 2026

Tijd: 9.15u

Locatie: In het kantoor van de Gemeente Rotterdam aan de Zuiderparkweg 300 (voorkant) in Rotterdam.

Nina (2005-2026) bracht haar tijd het allerliefst door in een skiff op de Amstel

https://krant.parool.nl/titles/hetparool/8317/publications/2836/pages/12/articles/2572064/13/1

De Amsterdamse Nina van den Broek was een sportieve en enthousiaste student die op hoog niveau roeide en zich omringde met vrienden en familie. Op 20 juni kwam ze tijdens een rondje wielrennen op de Ronde Hoep in Ouder-Amstel om het leven.

Voor Nina van den Broek was er geen twijfel over mogelijk.

+Read more...

Als ze het voor het uitkiezen had, zou ze haar laatste 24 uur op aarde besteden in een skiff, een eenpersoonsroeiboot, op de Amstel. Ze zou genieten van de omgeving, haar hoofd leegmaken en richting het huis van haar oma in Ouderkerk cruisen. Daar zouden ze samen koekjes en chocola eten.

Nina overleed op 20 juni tijdens een rondje wielrennen langs diezelfde Amstel. De actieve 21-jarige student stond midden in het leven, zat vol ambities en toekomstplannen en ‘was er geen mens naar om dood te zijn’, zeggen haar dierbaren. “Ze was energiek, vrolijk en kon overal wat leuks van maken,” vertelt nichtje Neva Hoen (18). “Als ze iets graag wilde, dan ging ze ervoor.”

Nina werd geboren op 6 februari 2005 in Amsterdam, als oudste in wat later een gezin met drie kinderen werd. Ze ging naar de Amsterdamse Montessori School, waar leraar Guido van Rijswijk haar herinnert als een slimme en ingetogen leerling. “Ze hoefde niet per se vooraan te staan en was soms verlegen,” zegt hij, “maar aan haar mimiek en sprankelende ogen kon je zien dat het goed zat. Ze danste en zong uitbundig mee tijdens gezamenlijke activiteiten.” Stille kracht

Nina was ook een sportief kind. Rond haar achtste ging ze voetballen bij AVV Swift in Oud-Zuid. Ook hier herinneren de coaches haar als stille kracht. Ze had geen grote mond, maar wist de rest van het team te enthousiasmeren met haar energie en doorzettingsvermogen. “Nadat ze haar been had gebroken, vroeg haar moeder ons om voorzichtig aan te doen,” vertelt Peter van ’t Veen, coördinator bij Swift. “Na twee wedstrijden voetbalde Nina alsof er niets gebeurd was. Ongelooflijk.”

Nina had veel vriendinnen uit verschillende levensfases. Zoals Emilija Schornagel (20), die ze ontmoette op de eerste dag in de brugklas van het Montessori Lyceum Amsterdam. “Ik zag haar aan een tafeltje zitten, met die vrolijke glimlach en uitnodigende ogen,” vertelt ze. “Vanaf dat moment waren we onafscheidelijk.”

Nina was een vriendin die goed kon luisteren, logeerpartijen initieerde en altijd openstond voor nieuwe ervaringen. Schornagel: “Toen we de eerste keer op roeikamp gingen, vond ze dat geweldig. Ze besloot dat ze het vaker wilde doen en als ze zoiets bedacht, deed ze het ook.”

Wedstrijdroeien bij Willem III Rond haar zeventiende ging Nina wedstrijdroeien bij roeivereniging Willem III. Ze bleek talent te hebben en behaalde topklasseringen tijdens nationale en internationale toernooien, zoals the Dutch International Youth Regatta. Nina genoot met volle teugen van het harde trainen en de ongedwongen sfeer onder ploeggenoten.

“Samen appeltaart eten na trainingen, gillen en zingen onder de douche,” somt vriendin en roeigenoot Marieke Middag (21) op. “We troostten elkaar, vierden overwinningen. Als we na een training moesten uitvaren, zongen we keihard Op een onbewoond eiland van Kinderen voor Kinderen over de Amstel.”

Hoen bewonderde de discipline van haar oudere nicht. “Ze wilde graag de beste zijn en was heel gepassioneerd over roeien. Daarvoor moest ze dingen laten en vroeg opstaan. Ze was geen groot feestbeest, maar wel ondeugend.”

Lolletje trappen Nina hield ervan een lolletje te trappen, vertellen vrienden en familieleden lachend. Nog geen maand geleden was ze met haar broertje, zusje, neven en nichten naar een cabaretshow van Daniël Arends. Hij speelde die avond twee voorstellingen achter elkaar; zij hadden alleen kaartjes voor de eerste show. Na afloop piepte Nina samen met de rest achter de bewaking langs, om ook de tweede show te zien. “Op de uitvaart dachten we Nina’s gegiebel zelfs uit de kist te horen komen,” zegt Middag. “Het was nooit saai met haar.”

Afgelopen jaar studeerde Nina rechten aan de Vrije Universiteit en werd ze lid van studentenroeivereniging Nereus, waar ze het schopte tot wedstrijdroeier. Als ze met haar ploeg werd verwacht in Rotterdam, was Nina degene die om 6 uur ’s ochtends lachend achter het stuur zat, met de ramen open en meezingend met de muziek.

“We droomden ervan ooit samen naar Canada te gaan en stuurden vaak filmpjes naar elkaar van de natuur en de pistes,” vertelt Schornagel. “Nina was echt een buitenmens.”

Rouwbanden en zwarte strikjes Ook wielrennen deed Nina graag. Op de vroege zaterdagochtend van 20 juni fietste ze samen met haar vader, een geoefend fietser, op de populaire fietsroute De Ronde Hoep toen een groot landbouwvoertuig hen met snelheid naderde op de smalle weg. Nina’s laatste woorden waren: ‘What the fuck.’

Op de Britse roeiregatta in Henley en op de Willem-Alexanderbaan in Rotterdam roeiden de ploegen van Nereus, Aegir, Skøll en Triton vorige week met rouwbanden en zwarte strikjes op hun borst. “Bij Nereus had ze het enorm naar haar zin,” vertelt Middag. “Een paar dagen voor haar overlijden aten we nog samen met vriendinnen en vertelde Nina enthousiaste verhalen over de vereniging. We concludeerden: wat is het toch bijzonder dat we allemaal zo op onze plek zitten.”

Over de auteur: Madelief van Dongen is nieuwsverslaggever bij Het Parool. Tips? Mail m.vandongen@parool.nl

Petitie gesloten

Beste buurtbewoners, De petitie is nu gesloten en zal binnenkort worden overhandigd aan de gemeente. We houden jullie op de hoogte van de ontwikkelingen. .

De petitie is begin juli opgestuurd naar de gemeente Zeewolde

De petitie is begin juli opgestuurd naar de gemeente Zeewolde en het wachten is nu op een reactie.

De petitie is overhandigd

De petitie is gisteravond (13/07) overhandigd aan de raad. Daarna was de raadsvergadering, waar er gelukkig besloten is om het Wijkcentrum in Schollevaar open te houden!.

2026-07-14 | Petition Behoud Wijkcentrum Schollevaar

149 handtekeningen tot dusverre. Woont u in één van deze 23 postcodes?

Vogelhorst 1 telt 449 woonadressen zonder glasvezel, verdeeld over 23 postcodes. Op dit moment staan er 149 handtekeningen onder deze petitie. Dat is 33% van alle adressen in de wijk.

+Read more...

Nog niet genoeg.

*** Waar is deze petitie voor? ***

De petitie is geen bestelformulier en geen contract. U zegt er niets mee toe. Wat de petitie wél doet, is zichtbaar maken hoeveel bewoners van Vogelhorst 1 willen dat er glasvezel komt. Dat cijfer is bedoeld voor de gemeente Almere, voor de Belangenvereniging Almere Hout en voor de providers zelf. Zolang niemand hardop telt hoeveel mensen hier op glasvezel wachten, blijft onze wijk een vergeten stukje op de kaart. Met een getal erachter wordt dat een stuk lastiger.

*** Hoeveel handtekeningen zijn er nodig? ***

Bij vraagbundeling voor glasvezel wordt vaak gerekend met een deelname van rond de 40% van de adressen. Voor Vogelhorst 1 komt dat neer op ongeveer 180 adressen.

Die 40% gaat uiteindelijk over mensen die daadwerkelijk een abonnement afsluiten en niet over handtekeningen. Van de 180 die tekenen zullen er straks misschien een paar afhaken en er zullen zeker bewoners zijn die niet getekend hebben maar wél overstappen zodra de kabel er ligt. Een petitie is dus geen exacte voorspelling. Het is een signaal en hoe sterker dat signaal, hoe serieuzer het genomen wordt.

*** Hoort u erbij? ***

Check uw postcode: 1343AA, 1343AB, 1343AC, 1343AD, 1343AE, 1343AG,1343AH, 1343AJ, 1343AK, 1343AL, 1343AM, 1343AP, 1343AR, 1343AS, 1343AT, 1343AV, 1343AW, 1343BA, 1343BB, 1343BC, 1343BE, 1343BG, 1343DB

Staat uw postcode in deze lijst en heeft u nog niet getekend? Doe dat dan alsnog. En vraag uw buren of zij het al gedaan hebben. Eén handtekening per adres helpt al.

Cijfers: BAG van het Kadaster, peildatum 1 januari 2026.