Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Lieve allemaal,
Hartelijk dank voor jullie handtekeningen! Inmiddels staan we al op 200+. Nina (9) is dolblij met jullie steun!
Op 8 juli zal Nina de petitie aanbieden aan de gemeenteraad tijdens haar inspraakmoment.
Zij hoopt de gemeenteraad te verpletteren met een overweldigend aantal handtekeningen, zodat woonwijk “De Zijde” haar geliefde speelpontje snel weer terugkrijgt.
Na het inspraakmoment zullen we bij jullie op de lijn komen met een verdere update.
Hartelijke groet,
Nina en Maureen
PS: De petitie is tot 7 juli te ondertekenen. Delen = lief!
Toen ik april 2017 een petitie tegen onnodige plastic verpakkingen in de supermarkt startte, omdat ik me enorm stoorde aan de hoeveelheid plastic verpakkingen die ik met mijn boodschappen er automatisch bijkocht, had ik nooit kunnen bedenken dat die petitie 1,5 jaar later ruim 97.000 (!) keer ondertekend zou zijn. Meteen vanaf de start werd de petitie massaal ondertekend.
En na de initiële piek van handtekeningen in die eerste dagen, zijn er nog vele pieken gevolgd. Reden ook waarom de petitie uiteindelijk zo lang heeft gelopen; de handtekeningen bleven maar komen. Toch heb ik besloten om onlangs de petitie wel aan te bieden aan het Centraal Bureau Levensmiddelenhandel (CBL), omdat het tijd wordt om iets met dit duidelijke signaal van zoveel mensen te doen.
Waarom ook alweer deze petitie?
Zoals ik hierboven aangaf; ik stoorde me (en stoor me nog steeds) enorm aan het feit dat ik na het doen van mijn boodschappen zoveel plastic verpakkingen meegekocht had. Verpakkingen die ik, nadat ik het product gebruikt had, meteen weer bij het plastic afval gooide. En hoewel ik me besefte dat (plastic) verpakkingen wel degelijk een belangrijke functie kunnen hebben, bijvoorbeeld bij het vervoer en het verlengen van de houdbaarheid van het product, zag ik ook dat er onnodige plastic verpakkingen gebruikt werden. Bijvoorbeeld om het ene product van het andere te onderscheiden. Of om bijvoorbeeld ieder individueel product binnen één verpakking nog eens extra te verpakken. Hoog tijd voor actie dus! Een brief van mijzelf aan het hoofdkantoor van mijn plaatselijke supermarkt zou waarschijnlijk niet zoveel effect hebben, dus ik besloot een petitie te starten. Want hoe meer stemmen hoe meer gewicht natuurlijk.
Petitie aangeboden aan het Centraal Bureau Levensmiddelenhandel
En nu, meer dan 97.000 handtekeningen verder, heb ik de petitie aangeboden aan het CBL. Het CBL is de brancheorganisatie van de grote supermarkten in Nederland en is daarom wat mij betreft bij uitstek een partij om een leidende rol in de discussie rondom het verminderen van plastic verpakkingen te nemen. Bijvoorbeeld door het maken van afspraken met supermarkten over het gebruik van plastic verpakkingen, het opstellen van gezamenlijk gedragen doelstellingen en richtlijnen, het doen van onderzoek en experimenten en het stimuleren van algehele bewustwordingen van de plastic problematiek.
Op dinsdag 20 november 2018 was ik bij het CBL uitgenodigd om te praten met Marieke Doolaard, de manager Duurzaamheid van het CBL, om de petitie aan te bieden en te horen welke plannen zij allemaal hebben. Want dat er plannen zijn, dat is gelukkig het geval.
Marieke lichtte toe dat er 3 jaar geleden al een brancheplan ‘Verduurzaming verpakkingen’ opgesteld was, waar onder andere doelstellingen m.b.t. het gebruik van plastic in opgenomen waren. Echter, omdat in de tussentijd de discussie rondom het gebruik van (plastic) verpakkingen, recycling en zwerfafval een grote vlucht heeft genomen (onder andere door het succes van deze petitie), zijn ze nu bezig met een nieuw brancheplan. In dit brancheplan komen doelstellingen rondom het gebruik van verpakkingsmaterialen te staan waaraan de bij het CBL aangesloten supermarkten zich gaan committeren. Het gaat dan o.a. om dat het gebruik van verpakkingsmaterialen verminderd worden, dat de recyclebaarheid 100% moet zijn en dat de materialen uit een duurzame bron moeten komen.
Het CBL stelt dit plan met medewerking van verpakkingsexperts op. Ze kijken hierbij ook verder dan alleen de levensmiddelenindustrie en gaan gesprekken aan met bijvoorbeeld afvalverwerkers, om beter inzicht te krijgen in hoe verpakkingen het beste gerecycled kunnen worden.
Het vernieuwde brancheplan moet er begin volgend jaar liggen en volgens Marieke “moeten we de komende jaren gaan zien dat er minder plastic in de supermarkt ligt.” In 2030 moeten de doelstellingen zoals gesteld in het plan behaald zijn.
Oftewel: bij de supermarktbranche wordt de urgentie van het verminderen van (plastic) verpakkingsmaterialen zeer zeker gevoeld en de plannen om dit te gaan realiseren zijn bijna klaar.
De consument speelt ook een belangrijke rol!
Er vanuit gaande dat de supermarkten inderdaad hun verantwoordelijkheid en een actieve rol gaan pakken in het verminderen van het plastic probleem, blijft er toch ook een heel belangrijke rol voor ons als consument weggelegd. In eerste plaats natuurlijk door de supermarkten erop te blijven wijzen dat we genoeg hebben van dat onnodige plastic. De zogenaamde ‘plastic attacks’ die zo nu en dan bij supermarkten uitgevoerd worden – waarbij klanten na het kopen van hun boodschappen meteen in de supermarkt zelf het onnodige plastic verwijderen en achterlaten – kunnen daar een heel goed middel voor zijn.
Maar vergeet vooral ook niet dat jij als consument zelf ook de verantwoordelijkheid hebt om zo min mogelijk plastic uit de supermarkt mee te nemen! Als jij onverpakte producten alsnog in een plastic tasje stopt is het effect natuurlijk nul. En zolang jij appels die er iets minder dan perfect uitzien stelselmatig links laten liggen, waardoor deze uiteindelijk dreigen te bederven, voelt de supermarkt zich nog steeds genoodzaakt om die appels samen met andere in een plastic verpakking te doen, zodat ook minder-dan-perfecte appels toch gekocht gaan worden. Er is als consument dus zelf ook echt nog genoeg te doen!
Tot slot: nogmaals heel hartelijk bedankt allemaal voor het ondertekenen van de petitie! Laten we met z’n allen ons best blijven doen voor een betere wereld.
Liefs, Femke
In tegenstelling tot andere petitie-websites sturen we geen eindeloze stroom e-mails over andere petities, onze organisatie, donatieverzoeken en wat niet al. Niks!
Na het bevestigen (niet vergeten!) ontvangt u nog 1 e-mail: als de petitie overhandigd is en een antwoord heeft gekregen.
Dat is een grotendeels huishoudelijke mededeling met dat we wat u invulde gaan wissen. Ook staat er in wat er met de petitie gebeurde, het allerbelangrijkste.
Wel is altijd mogelijk om alles rondom de petitie op de voet te volgen door updates te ontvangen van de petitionaris zelf. Als u daar een vinkje voor zet! Die versturen wij namens de petitionaris. Ook nadat de petitie sluit. Voor het versturen controleren we die op relevantie, spelfouten, deugdelijke links, vrij van virussen en trackers enzo. Zodat u geen rotzooi ontvangt.
Vergeet dat vinkje niet, want menig petitionaris wil van alles laten weten en met u organiseren en doen maar kan u dan niet bereiken. Zo lezen we veel moois maar de helft tot tweederde ontvangt die 'voortgangsberichten' niet. Zo jammer.
Ook is het mogelijk nog een extra vinkje te zetten om aan te geven dat u betrokken bent bij uw omgeving en e-mail daarover wil ontvangen. Soms verschijnt er een burgerpanel, burgerraad of iets dergelijks in uw woonplaats. Daar mailen we u dan over. Gebeurt (helaas) niet vaak, dus zet dat vinkje vooral.
Beste buurtbewoners, hierbij de brief die afgelopen week namens de buurtbewoners naar de gemeente Amsterdam en GVB is gestuurd:
Gemeente Amsterdam, t.a.v. mevrouw Van der Horst GVB, t.a.v.
mevrouw Zuiderwijk
Betreft: verzoek verwijdering snackautomaat tramhalte Steigereiland
Geachte mevrouw Van der Horst, Geachte mevrouw Zuiderwijk,
Via deze brief vraag ik, mede namens meer dan 345 buurtbewoners van Steigereiland, uw dringende aandacht voor de recent geplaatste snackautomaat bij de halte van tram 26. De zorgen hierover worden breed gedeeld in de wijk en hebben geleid tot een petitie, die inmiddels door ruim 345 bewoners is ondertekend (stand 18 mei 2026): https://haltesteigereiland.petities.nl.
Wij verzoeken de gemeente Amsterdam en het GVB vriendelijk doch dringend om deze automaat te verwijderen.
De plaatsing van deze automaat druist naar onze mening in tegen het gemeentelijk beleid en de belangen van de wijk, om de volgende redenen:
Strijdig met gezondheidsbeleid De aanwezigheid van een snackautomaat stimuleert ongezond eetgedrag, met name onder schoolgaande kinderen. Dit staat op gespannen voet met gemeentelijke programma’s zoals de Amsterdamse Aanpak Gezond Gewicht (AAGG), waarin wordt ingezet op een gezondere leefomgeving en het bevorderen van gezonde keuzes, met name voor kinderen en jongeren.
Oneerlijke concurrentie en overbodigheid De veronderstelling dat dit een noodzakelijke service is vanwege een gebrek aan voorzieningen, is onjuist. Op slechts 25 meter afstand bevindt zich een lokale zelfstandige ondernemer die hiermee direct in zijn bedrijfsvoering wordt geraakt. In die context is de noodzaak van een extra snackvoorziening op deze plek niet vanzelfsprekend.
Geen functionele noodzaak De tramhalte bedient hoofdzakelijk reizigers uit de directe omgeving die van of naar huis reizen en fungeert niet als belangrijk overstappunt. Op locaties met een andere functie – zoals afgelegen haltes of grote knooppunten – kan een dergelijke voorziening mogelijk beter te onderbouwen zijn. Op deze locatie ontbreken zowel de noodzaak als de aantoonbare behoefte.
Eten en drinken is niet toegestaan in de tram In de tram is eten en drinken niet toegestaan. Het aanbieden van snacks direct bij een instaphalte lijkt daarmee niet goed aan te sluiten op de geldende regels en het beoogde gebruik van het openbaar vervoer.
Negatief effect op uitstraling openbare ruimte en zwerfafval De automaat past niet binnen de gewenste uitstraling van de openbare ruimte en doet afbreuk aan de ruimtelijke kwaliteit van de halte en de wijk. Ter illustratie zijn enkele foto’s als bijlage toegevoegd. Daarnaast speelt op deze locatie reeds een structureel probleem met zwerfafval. De aanwezigheid van een snackautomaat zal deze problematiek naar verwachting verder verergeren, doordat extra verpakkingsafval wordt gegenereerd en gefaciliteerd. Dit staat bovendien haaks op de gemeentelijke doelstellingen om zwerfafval te verminderen en de openbare ruimte schoon en leefbaar te houden. Dit specifieke weggedeelte trekt daarnaast reeds hangjongeren in de avonduren aan; de komst van een dergelijke automaat kan verdere overlast, afval en potentieel vandalisme in de hand werken.
Mogelijk strijdig met gemeentelijke richtlijnen Uit het Integraal Programma van Eisen Tramhaltes (Gemeente Amsterdam, 2021) blijkt dat alleen specifiek benoemde voorzieningen op haltes zijn toegestaan. Voor overige objecten geldt dat plaatsing uitsluitend mogelijk is met expliciete schriftelijke toestemming van de beheerder. Een snackautomaat behoort niet tot de standaard haltevoorzieningen. Wij ontvangen graag een toelichting op de vraag of voor deze plaatsing expliciete toestemming is verleend en op basis van welke afweging deze locatie passend is geacht.
Wij zien geen toegevoegde waarde in deze automaat. De automaat lijkt vooral een commerciële functie te vervullen, terwijl de publieke meerwaarde voor deze specifieke locatie beperkt en niet direct evident is. Indien de gemeente en het GVB de openbare ruimte rondom de halte daadwerkelijk willen opwaarderen, zien wij een openbaar waterpunt of extra groen (zoals een boom) als een passend en gezond alternatief.
De huidige plaatsing stimuleert ongewenst gedrag, schaadt bestaande voorzieningen en heeft een negatieve impact op de leefbaarheid. Wij gaan ervan uit dat dit niet de beoogde richting is voor deze wijk.
Gezien het brede draagvlak in de wijk en de bovenstaande punten vertrouwen wij erop dat heroverweging op korte termijn plaatsvindt.
Wij zien uw reactie en de uitkomst van uw heroverweging met belangstelling tegemoet.
Op 23 juni 2026 tussen 13:15 en 13:30 uur zal in de Tweede Kamer in de Statenpassage aan de Tweede Kamercommissie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap de petitie 'Schaf de 5,5-regel af' worden overhandigd.
Bron: tweedekamer.nl
Wilt u erbij zijn? Meld het de petitionaris en meld u zich aan op bezoekers.tweedekamer.nl..
Hieronder quotes uit de Instagram post van FVD Dordrecht:
FVD Dordrecht vindt dat de binnenstad toegankelijk moet blijven.
Onlangs presenteerde de gemeente plannen om de toegang tot de binnenstad verder te beperken. Er is al een gebied waar je met de auto niet in mag, tenzij je een ontheffing hebt.
Wethouder Veldman wil het verlenen van ontheffingen beperken, zelfs voor de mensen die daar wonen!
Als het aan FVD ligt is de openbare weg van iedereen, met zo min mogelijk beperkingen.
De economische activiteit van de binnenstad is door het anti-autobeleid van de gemeente al drastisch afgenomen. Vele winkels zijn verdwenen. Het ooit zo bruisende hart klopt niet meer. Het is voor de meeste Dordtenaren veel te lastig geworden om er te komen. Boodschappen doen of uitgaan is elders makkelijker en goedkoper.
Daarom moet de bereikbaarheid juist beter worden in plaats van nog slechter. Dus minder afsluitingen, meer ontheffingen, meer parkeerplaatsen, lage parkeertarieven.
Wij zullen ons dan ook verzetten tegen de plannen van de wethouder.
Hieronder de tekst van de CDA Dordrecht post:
Deze week ontstond onrust naar aanleiding van een petitie onder de naam ‘Behoud de permanente ontheffing van de binnenstad’.
Deze petitie is een reactie op het gelijktrekken van de venstertijden voor bewoners en ondernemers voor het autoluw- en voetgangersgebied in de binnenstad.
Vanwege deze onaangename verrassing voor de bewoners en omdat het @cdadordrecht vindt dat je eigen huis of onderneming gewoon met de auto bereikbaar moet zijn, stelde ik vragen aan het college.
De binnenstad is immers geen museum maar een plaats waar Dordtenaren wonen en werken.
Volg de link naar de volledige post.
Wat is er aan de hand? Bij het Haveneiland West is bij de tramhalte Vennepluimstraat onlangs een snackautomaat geplaatst. Veel buurtbewoners ervaren de plaatsing van deze automaat als ongewenst en maken zich zorgen over wat dit betekent voor de buurt.
Waarom maken wij ons zorgen? De automaat stimuleert ongezonde keuzes, juist op een plek waar dagelijks veel kinderen en jongeren langskomen.
Dat past niet bij de ambitie van Amsterdam om een gezonde leefstijl te bevorderen. Bovendien is de automaat overbodig: op 5 meter afstand van de automaat is een Albert Heijn.
Wat betekent dit voor de buurt? Bewoners vrezen extra zwerfafval, een rommeliger straatbeeld en meer overlast op een plek die nu al kwetsbaar is. De halte is geen overstaplocatie, maar vooral een plek voor bewoners die van en naar huis reizen – een snackautomaat voegt hier weinig toe.
Wat zien wij liever? Wij zien geen enkele toegevoegde waarde in deze automaat. Als de gemeente en het GVB deze plek willen opwaarderen, zien wij liever een watertappunt of extra groen (zoals een boom): voorzieningen die wél bijdragen aan een prettige en gezonde leefomgeving.
Daarom vragen wij de gemeente en het GVB om deze automaat te verwijderen en eventueel samen met de buurt te kijken naar een betere invulling van deze plek.
Ben je het hiermee eens? Teken de petitie en help dit signaal sterker te maken. Samen zorgen we voor een leefbare en gezonde buurt. Deel deze petitie ook met je buren!