Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Hieronder quotes uit de Instagram post van FVD Dordrecht:
FVD Dordrecht vindt dat de binnenstad toegankelijk moet blijven.
Onlangs presenteerde de gemeente plannen om de toegang tot de binnenstad verder te beperken. Er is al een gebied waar je met de auto niet in mag, tenzij je een ontheffing hebt.
Wethouder Veldman wil het verlenen van ontheffingen beperken, zelfs voor de mensen die daar wonen!
Als het aan FVD ligt is de openbare weg van iedereen, met zo min mogelijk beperkingen.
De economische activiteit van de binnenstad is door het anti-autobeleid van de gemeente al drastisch afgenomen. Vele winkels zijn verdwenen. Het ooit zo bruisende hart klopt niet meer. Het is voor de meeste Dordtenaren veel te lastig geworden om er te komen. Boodschappen doen of uitgaan is elders makkelijker en goedkoper.
Daarom moet de bereikbaarheid juist beter worden in plaats van nog slechter. Dus minder afsluitingen, meer ontheffingen, meer parkeerplaatsen, lage parkeertarieven.
Wij zullen ons dan ook verzetten tegen de plannen van de wethouder.
Hieronder de tekst van de CDA Dordrecht post:
Deze week ontstond onrust naar aanleiding van een petitie onder de naam ‘Behoud de permanente ontheffing van de binnenstad’.
Deze petitie is een reactie op het gelijktrekken van de venstertijden voor bewoners en ondernemers voor het autoluw- en voetgangersgebied in de binnenstad.
Vanwege deze onaangename verrassing voor de bewoners en omdat het @cdadordrecht vindt dat je eigen huis of onderneming gewoon met de auto bereikbaar moet zijn, stelde ik vragen aan het college.
De binnenstad is immers geen museum maar een plaats waar Dordtenaren wonen en werken.
Volg de link naar de volledige post.
Wat is er aan de hand? Bij het Haveneiland West is bij de tramhalte Vennepluimstraat onlangs een snackautomaat geplaatst. Veel buurtbewoners ervaren de plaatsing van deze automaat als ongewenst en maken zich zorgen over wat dit betekent voor de buurt.
Waarom maken wij ons zorgen? De automaat stimuleert ongezonde keuzes, juist op een plek waar dagelijks veel kinderen en jongeren langskomen.
Dat past niet bij de ambitie van Amsterdam om een gezonde leefstijl te bevorderen. Bovendien is de automaat overbodig: op 5 meter afstand van de automaat is een Albert Heijn.
Wat betekent dit voor de buurt? Bewoners vrezen extra zwerfafval, een rommeliger straatbeeld en meer overlast op een plek die nu al kwetsbaar is. De halte is geen overstaplocatie, maar vooral een plek voor bewoners die van en naar huis reizen – een snackautomaat voegt hier weinig toe.
Wat zien wij liever? Wij zien geen enkele toegevoegde waarde in deze automaat. Als de gemeente en het GVB deze plek willen opwaarderen, zien wij liever een watertappunt of extra groen (zoals een boom): voorzieningen die wél bijdragen aan een prettige en gezonde leefomgeving.
Daarom vragen wij de gemeente en het GVB om deze automaat te verwijderen en eventueel samen met de buurt te kijken naar een betere invulling van deze plek.
Ben je het hiermee eens? Teken de petitie en help dit signaal sterker te maken. Samen zorgen we voor een leefbare en gezonde buurt. Deel deze petitie ook met je buren!
Het AD besteed aandacht aan de vragen die zijn gesteld op 29 mei 2026 aan wethouder Veldman en hoe hij daarop (terughoudend) reageerde. Het AD beschrijft de avond in goede duidelijke taal.
De vragen werden gesteld door door VVD, CDA en Beter voor Dordt.
De Dordtse VVD bevraagt de wethouder kritisch over de plannen van de gemeente en staat daarbij pal achter de bewoners van onze mooie stad. Dat is precies de taak van gemeenteraadsleden: de inwoners vertegenwoordigen!
De facebook post van de VVD: Wonen in de binnenstad moet praktisch blijven. Toch dreigen nieuwe regels ervoor te zorgen dat bewoners niet meer altijd bij hun eigen woning kunnen.
Gisteren stelde onze Alexander Kuhlmann hierover vragen. Voor de Dordtse VVD is het duidelijk: een permanente ontheffing voor binnenstadbewoners zodat zij 24/7 toegang tot hun woning houden.
We hebben een aparte landingspagina gemaakt over een belangrijk onderdeel van de zorgfuik: de medicijnfuik.
Medicijnfuik.nl gaat over mensen die vastlopen rond zware medicatie zoals oxycodon, afhankelijkheid, afbouwen, wachtlijsten en gebrek aan regie. Niet om mensen te veroordelen, maar om zichtbaar te maken hoe iemand via een recept, pijn, goede bedoelingen en onvoldoende begeleiding uiteindelijk in grote problemen kan komen.
Op de pagina staan ook twee belangrijke Zembla-video’s.
Bekijk ze vooral na elkaar. De eerste laat zien waar het vaak begint: pijn, voorschrijven, afhankelijkheid en afbouwen. De tweede laat zien waar het kan eindigen als hulp te laat komt: Telegram, WhatsApp en de zwarte markt.
De boodschap is simpel:
Een recept is snel geschreven. Een veilige weg terug vraagt tijd, begeleiding en verantwoordelijkheid. En precies daar gaat het te vaak mis.
Medicijnfuik.nl verwijst bewust door naar Zorgfuik.nl, de petitie, doneren en ervaringen delen. Want dit is geen los probleem. Dit is onderdeel van een groter patroon waarin mensen vastlopen tussen zorg, regels, wachtlijsten en instanties.
Bekijk de pagina hier: https://medicijnfuik.nl
Teken ook de petitie als je dat nog niet hebt gedaan: https://links.zorgfuik.nl/petitie
Samen maken we zichtbaar wat te lang als losse pech is behandeld.
Beter Voor Dordt stelt artikel 40 vragen over de plannen van het college om de binnenstad verder autoluw te maken. Bewoners en ondernemers dreigen hun permanente ontheffing kwijt te raken en worden daarmee beperkt in de bereikbaarheid van hun eigen woning of onderneming.
In andere steden kan het óók mét permanente ontheffingen.
Een bereikbare en leefbare binnenstad is Beter Voor Dordt.
Dordt Centraal besteedt uitgebreid aandacht aan de petitie. Als lokale krant geeft zij de stemmen van inwoners een podium in heel Dordrecht, tot in het gemeentehuis aan toe.
Het artikel heeft een prominente plek op zowel de voorpagina als pagina 3.
Lees de hele krant hier