Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Beveiligingsrisico's Een centrale database maakt de persoonsgegevens kwetsbaar voor beveiligingslekken en cyberaanvallen.
Privacy Het bewaren van persoonlijke informatie in een centrale database stelt mensen bloot aan mogelijke misbruik of verkoop van hun gegevens.
Onnauwkeurigheden De informatie in een centrale database is alleen zo nauwkeurig als de informatie die erin wordt opgeslagen. Onjuiste of verouderde gegevens kunnen leiden tot onjuiste beslissingen..
De universiteit van Neuenberg heeft het uitgezocht. Ze hebben maar liefst 164 onderzoeken bekeken en daaruit blijkt dat ook insecten niet tegen de schadelijke werking van ioniserende straling kunnen: De straling van onze mobieltjes, maar ook de hoogspanningsleidingen (elektriciteit).
Dit alles is uitgezocht op verzoek van het Bundesambt für Umwelt (BAFU). De milieudienst van de Zwitserse overheid. Nu maar hopen dat de overheid in Zwitserland ook gaat luisteren naar deze indringende waarschuwing dat straling niet gezond is voor mens en natuur. https://www.gigaherz.ch/nichtionisierende-strahlung-schaedigt-insekten/
Europeans for Safe Connections, in samenwerking met Phone gate allert en Stichting EHS hebben in Nederland gevraagd naar de metingen die door Agentschap telecom zijn uitgevoerd naar SAR waarden van Mobieltjes. Na wat juridische overwegingen zijn deze eind 2022 gepubliceerd op https://open.overheid.nl/zoekresultaten?text=Factsheet+Specific+Absorption+Rate.
Zo kun je zien hoe sterk de bekeken mobieltjes stralen. Alle mobieltjes bleken aan de EU eisen te voldoen, maar dan wordt het mobieltje op 15 mm afstand gemeten. De straling wanneer je je telefoon tegen het oor houdt is een stuk hoger. 'Uit het onderzoek blijkt tevens dat alle gemeten toestellen op een afstand van 0 mm ten opzichte van het lichaam de blootstellingslimiet van 2 W/kg op één of meerdere frequenties enigszins overschrijden.' Nederland wil dat de EU de wetgeving aanpast aan de manier waarop mensen bellen: 0 mm afstand.
De nieuwe fietsenstalling bij CS is een parkeergarage voor fietsen, aldus Reinder Rustema. Nee, dan de fietsflat.
Die moet een monumentenstatus krijgen, vindt hij. ‘De oneindige rijen in de zon glimmende fietssturen zijn ontroerend.’
Reinder Rustema30 januari 2023, 03:00
Je fiets stallen in de nieuwe fietsenstalling bij CS kost behoorlijk wat meer tijd dan stallen in de fietsflat. Vooral nu er in die laatste meer ruimte komt omdat mensen de nieuwe gebruiken. Op de hellingbanen naar beneden loop je altijd het risico te worden vertraagd door fietsers die blijven stilstaan omdat ze niet durven lopen met de fiets in de hand.
De esthetiek van de stalling is ook nog eens geleend uit de autowereld. Dat past goed bij de fietsers met een snelle e-bike die hun nieuwe, dure heilige koe willen beschermen tegen aanrakingen door anderen. Alle snelheidswinst die ze op straat hebben geboekt, kunnen ze hier weer inleveren, want de fietsers met een fiets-op-eigen-kracht hebben intussen al een zitplek in de trein. Ga maar staan.
Het geniale ontwerp van de fietsflat past daarentegen perfect bij de oerfiets. Compact, praktisch, degelijk, beetje roestend, maar het werkt altijd. Het lelijke hotel erachter wordt er alleen maar mooier door. Daarom stel ik voor de fietsflat tot gemeentelijk monument te maken. Ik heb al een petitie gestart.
Het was ooit een tijdelijke constructie, maar dat was de Eiffeltoren in Parijs ook, voor de Wereldtentoonstelling van 1889. Toeristen zien de schoonheid van de fietsflat al vanaf de eerste dag, dat kunnen we van ze leren. De oneindige rijen in de zon glimmende fietssturen zijn ontroerend en een ‘fotomoment’. De ondergrondse fietsenstalling is op de foto een parkeergarage voor fietsers. Niet iconisch.
Reinder Rustema, Amsterdam
Risico's voor waterleven door hoge concentraties medicijnen in oppervlaktewater https://nos.nl/l/2461820
Een reden te meer om te werken aan duurzame zorg. Het beleid m.b.t.
medicijnen is geld gedreven en niet uit acceptabel. Hier ligt een taak voor de media, voor de huisarts de apotheker en voor de patiënt. Breng de medicatie die over is naar de Apotheek!
Risico's voor waterleven door hoge concentraties medicijnen in oppervlaktewater https://nos.nl/l/2461820
Een reden te meer om te werken aan duurzame zorg. Het beleid m.b.t.
medicijnen is geld gedreven en niet uit acceptabel.
Beste buren,
Er is heel veel gebeurd afgelopen paar maanden dankzij jullie handtekeningen. - Ik heb zelf ingesproken tijdens de raadscommissie Mobiliteit, Openbare ruimte en Water op donderdag 17 November.
Er werd nauwelijks gereageerd door deze raadsleden toen omdat ze niet goed wisten in welke ''portefeuille'' het nou zat. Gelukkig waren er raadsleden aanwezig die mij achteraf hebben gemaild en verder hebben geholpen. Ook een Telegraaf journalist was aanwezig die contact met mij zocht.
We hebben aandacht gekregen in de pers. De Telegraaf, AT5 en het Parool hebben allen geschreven over de kwestie.
Ik heb contact gehad met heel veel raadsleden, maar in het bijzonder hebben vooral Farley Asruf (PVDA) en Erik Bobeldijk (SP) kritische vragen gesteld aan de Wethouder en moties voor ons ingediend.
Op 16 December 2022 kwam er een officieel document. Een brief van de drie Wethouders (Pels, Rijxman, Dantzig) aan alle raadsleden over het gehele plan voor alle onderstations in de stad met ook de planning en vervolgstappen naar aanleiding van onze zorgen en deze petitie over Uilenburg. De brief bevestigd inderdaad dat er op dit moment wordt geschat dat er 20-30 woningen te maken zullen krijgen met Elektromagnetische velden hoger dan 0,4 microtesla. Ook staat er omschreven dat er samen wordt gekeken naar oplossingen en een eventuele verhuisregeling die kan worden aangeboden.
In Januari heb ik nog een paar e-mails gestuurd naar wethouder Pels en wat raadsleden dat ik het nog steeds niet kan begrijpen dat er niet gewoonweg opdracht wordt gegeven aan Liander om te zoeken naar andere oplossingen om de straling wel onder die 0,4 microtesla te houden, echter heb ik daar geen reactie op ontvangen.
In de laatste raadsvergadering van 25 Januari vertelde wethouder Pels opnieuw dat zij zich ''maximaal gaat inspannen'' om dit voor elkaar te krijgen, echter wilde zij niet verhuisregelingen bij voorbaat uitsluiten. De elektriciteit is echt nodig voor de energietransitie. Eventuele extra kosten die nodig zijn voor verhuisregelingen en extra maatregelen vanuit Liander zouden landelijk geregeld moeten worden omdat op dit moment dit niet in het budget van de Gemeente Amsterdam zit. Zij vertelde dat ze dit in een brief aan Den Haag kenbaar heeft gemaakt dat er moet worden gekeken naar deze extra kosten.
In mijn laatste e-mail aan wethouder Pels heb ik haar gevraagd wat haar ''maximale inspanning'' precies gaat inhouden. Zij heeft nog niet gereageerd.
Komende donderdag heb ik een afspraak met stadscommissie raadsvoorzitter Alexander Scholtes (D66) van het centrum.
De werkzaamheden en plannen van Liander zullen dus gewoon doorgaan, maar wij hopen dat we snel goed worden geïnformeerd over de 20-30 woningen die wel meer risico hebben op Leukemie/kanker doordat zij te dicht op het onderstation staan.
Groet, Nathalie
We hebben het voor elkaar gekregen 1000 handtekeningen te verzamelen, het zou fijn zijn als iedereen de petitie massaal kan delen zodat we het einddoel gemakkelijk kunnen behalen en we ons doel kunnen bereiken..