Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Geachte heer/mevrouw, Graag informeer ik u dat in mijn zaak een opgelegde sanctie wegens vermeende helmplicht voor een snorfiets (25 km/u) door het Openbaar Ministerie is ingetrokken en door de kantonrechter is vernietigd. De uitspraak is inmiddels gepubliceerd op rechtspraak.nl onder https://uitspraken.rechtspraak.nl/details?id=ECLI:NL:RBNHO:2026:5597. Deze zaak staat niet op zichzelf.
In 2022 heb ik een petitie met ruim 60.000 handtekeningen aangeboden tegen de invoering van de helmplicht voor snorfietsen. Daarbij heb ik de vaste commissie IenW gewezen op juridische en praktische knelpunten, waaronder het ontbreken van een verkeersveiligheidsmotivering (art. 2 WVW 1994/3:46 Awb) en het risico op ongelijke behandeling tussen technisch vergelijkbare voertuigen (snorfiets, e‑bike, fatbike, bijzondere bromfiets). In mijn procedure kwalificeerde het OM mijn voertuig als bijzondere bromfiets bij gebrek aan een deugdelijke legaliteits- en motiveringsgrondslag voor helmplicht. De sanctie leidde namelijk tot: • onevenredige toepassing van de helmplicht (art 1 Sr, art. 3:4 Awb) • verbod op willekeur door inconsistent en niet‑gemotiveerd handelen (art. 3:2 en 3:4 Awb) • ontbreken van een feitelijke verkeersveiligheidsanalyse (art. 2 WVW 1994, legitiem doel EVRM) • ongelijke behandeling t.o.v. vergelijkbare voertuigen (art. 14 EVRM) • ondeugdelijke motivering door politie, OM en ministerie (art. 3:46 Awb) • inbreuk op eigendomsrecht en privéleven (art. 1 EP EVRM / art. 8 EVRM) Daarnaast heb ik in 2025 een Woo‑verzoek ingediend bij het ministerie van IenW. Ook daaruit bleek dat de onderliggende motivering voor de helmplicht ontbreekt of niet voldoet aan de wettelijke eisen. De verstrekte stukken waren onvolledig en toonden geen enkele aantoonbare noodzaak zoals vereist onder de Algemene wet bestuursrecht (art. 3:2, 3:4 en 3:46 Awb), de Wegenverkeerswet 1994 (art. 2 WVW), noch onder de hogere normen van het EVRM (art. 8 en art. 1 EP). Daarmee ontbreekt een rechtmatige grondslag voor de maatregel in de vorm waarin deze is ingevoerd. De overheid heeft een zorgplicht die verder reikt dan het enkel wijzigen van wetgeving. Zij moet ook de uitvoerbaarheid en de praktische gevolgen van een verplichting beoordelen. Een belangrijk knelpunt is dat de helmplicht het gebruik van het voertuig feitelijk onmogelijk maakt. Snorfietsen en andere L1e‑A‑voertuigen (licht gemotoriseerde voertuigen) hebben geen opbergmogelijkheden voor een helm, waardoor het voertuig in de praktijk niet meer bruikbaar is. De minister heeft dit in parlementaire debatten zelf erkend. Dit leidt tot een disproportionele inperking van eigendom (art. 1 EP EVRM) die niet kan worden gerechtvaardigd zonder een aantoonbare noodzaak. Zeker voor bestuurders die reeds beschikken over een AM‑rijbewijs ontbreekt iedere feitelijke onderbouwing voor deze beperking. Ook vanuit medisch perspectief ontbreekt de noodzaak. Artsen erkennen in een brandbrief en petitie dat het probleem niet het rijden met 25 km/u is, maar het opvoeren en roekeloos rijgedrag. Daarmee verschuift het probleem en vervalt de noodzaak voor een helmplicht bij voertuigen die aantoonbaar constructief begrensd zijn op 25 km/u. Dit betekent dat het onderliggende risico niet wordt bepaald door de constructiesnelheid van 25 km/u, maar door feitelijke snelheid en rijgedrag. Daarmee ligt het voor de hand om te handhaven op overschrijding van de maximumsnelheid, in plaats van een generieke helmplicht op te leggen aan voertuigen die wél constructief begrensd zijn op 25 km/u. Gezien de impact op consumenten, dealers, fabrikanten en de gehele LMV‑markt (L1e‑A) acht ik het van belang om u hierover te informeren. De huidige regelgeving en handhaving leiden tot inconsistenties, onzekerheid en ongelijkheid tussen voertuigen die technisch en qua risico nauwelijks van elkaar verschillen. De helmplicht in zijn huidige vorm blijkt juridisch niet houdbaar en verdient heroverweging. Ik ben van mening dat een eenduidig en toekomstbestendig beleid noodzakelijk is voor alle lichte gemotoriseerde voertuigen (L1e‑A). Een uniform kader — bijvoorbeeld één kentekencategorie, één rijbewijseis (AM‑a) en gerichte handhaving op rijgedrag in plaats van constructiesnelheid — zou zowel verkeersveiligheid als uitvoerbaarheid verbeteren. Dit biedt duidelijkheid voor consumenten én de branche. Mijn volledige verweer en de vernietigde sanctie zijn inzichtelijk via: https://myl-media.nl/ Indien gewenst deel ik graag de onderliggende stukken, inclusief Woo‑documenten en processtukken. Met vriendelijke groet,
Op 26 mei 2026 bood de initiatiefnemer de petitie aan aan de burgemeester. Deze neemt de petitie in behandeling en zal hierop reageren. Met vriendelijk groet, griffie gemeenteraad Eindhoven.
Op 26 mei 2026 bood de initiatiefnemer de petitie aan aan de wethouder. Deze neemt de petitie in behandeling en zal hierop reageren. Met vriendelijk groet, griffie gemeenteraad Eindhoven.
Vorige week dinsdag 19 mei 2026 hebben wij en twee anderen de petitie aangeboden aan de vaste Kamercommissie van Defensie. Met 108 ondertekenaars...
Tegelijk werden er ook 6 andere petities aangeboden aan de Tweede Kamer en kregen we er ondersteuning van ex-millitairen die eerder ook een petitie hadden aangeboden aan de Kamercommissie tegen de Vrijheidsbijdrage.
In totaal zijn er tot nu toe 3 petities aangeboden tegen de Vrijheidsbijdrage. .
Op 19 mei 2026 tussen 13:45 en 14:00 uur zal in de Tweede Kamer in de Statenpassage aan de Tweede Kamercommissie van Defensie de petitie 'Vrijheidsbijdrage Defensie ' worden overhandigd.
Bron: tweedekamer.nl
Wilt u erbij zijn? Meld het de petitionaris en meld u zich aan op bezoekers.tweedekamer.nl..
Goedemorgen allemaal,
Gisteren tijdens de kernsessie over Bloemketerp is er direct vóór het inspreken al een belangrijke toezegging gedaan door wethouder Dijkstra: de fietstunnel tussen het Schalsumerplan en Bloemketerp blijft bestaan.
Wij zijn hier natuurlijk erg blij mee. Dit is een belangrijk resultaat voor iedereen die dagelijks gebruikmaakt van deze veilige route: kinderen, ouders, ouderen, fietsers, wandelaars en mindervalide mensen.
Dank aan iedereen die de petitie heeft ondertekend, gedeeld of op een andere manier heeft geholpen om dit onderwerp onder de aandacht te brengen.
Jullie steun heeft duidelijk verschil gemaakt.
Maar we zijn er nog niet helemaal. Wij hopen (en gaan er vanuit) dat de gemeente nu ook verder kijkt naar de verkeersveiligheid in het hele gebied. Vooral het scheiden van auto’s en fietsers/wandelaars blijft wat ons betreft erg belangrijk. Een veilige wijk en omgeving betekent dat kinderen zelfstandig kunnen fietsen, ouderen veilig kunnen wandelen en iedereen zonder onnodige risico’s gebruik kan maken van de routes richting Bloemketerp en de stad.
De tunnel blijft — en dat is goed nieuws. Nu hopen wij dat ook de rest van de plannen verkeersveilig en toekomstbestendig wordt uitgewerkt.
Nogmaals bedankt voor alle steun!
In reactie op deze petitie schreef iemand: "mijn vriendin is laatst uitgegleden door zo’n verfplas, want ze kon er niet omheen: nieuwe rok onder de verf. Kostbaar grapje.".
de petitie is ingetrokken want het doel is enigszins bereikt..