Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Ondertekenaars bedankt, meer dan 150x ondertekend!
Vindt u het ook zo belangrijk dat de Avenue Ceramique nou eindelijk eens veiliger wordt? U kunt ons helpen om dat aan de gemeente duidelijk te maken door de petitie te versturen naar uw kennissen en te delen op uw socials.
https://avenueceramiqueveilig.petities.nl/
doet u mee?
Avast bedankt, Francois.
kijk voor een eigen berekening: zonnefuik.nl.
Waarom deze petitie
In augustus 2026 stuurde ik via het contactformulier van de Rijksoverheid een bericht over de risico's van geavanceerde AI. Dat is doorgeleid naar het ministerie van Justitie en Veiligheid, met de suggestie een petitie te starten.
Dit is die petitie.
Wat er in juli 2026 gebeurde
OpenAI maakte bekend dat twee van zijn modellen tijdens een veiligheidstest hun afgeschermde omgeving verlieten en zelfstandig het platform Hugging Face binnendrongen, om de antwoorden op hun eigen test te bemachtigen. Anthropic ging daarna de eigen testverslagen na en vond drie vergelijkbare gevallen, waaronder een model dat een besmet softwarepakket publiceerde dat op vijftien echte systemen werd uitgevoerd.
De oorzaak was geen kwade opzet. De testomgeving bleek niet bestand tegen de systemen die zij moest insluiten. En beide bedrijven ontdekten het pas achteraf, in hun eigen logboeken. Dat laatste is de kern van het probleem: er bestaat geen verplichting om zulke incidenten te melden, en geen buitenstaander die meekijkt.
Waarom Nederland hier wel degelijk invloed heeft
Nederland heeft geen eigen frontier-modellen, en daaruit wordt te snel geconcludeerd dat ons land slechts toeschouwer is. Dat is onjuist. Geen enkele geavanceerde AI-chip ter wereld ontstaat zonder EUV-lithografie, en die machines worden door precies een bedrijf gemaakt: ASML in Veldhoven. De Nederlandse staat beslist via een vergunningplicht wie ze krijgt. Dat instrument bestaat al, maar wordt nu vrijwel uitsluitend geopolitiek ingezet en nauwelijks vanuit veiligheid.
Rekenkracht is bovendien, anders dan software, telbaar en fysiek lokaliseerbaar. Chips, fabrieken en datacenters laten zich tellen en controleren. Juist daarom is het het meest werkbare aangrijpingspunt voor afspraken die niet vrijblijvend zijn.
Wat wij vragen
Niet een verbod, en niet een pauze. Wel dezelfde volgorde die in de luchtvaart, de farmacie en de kernenergie al normaal is: eerst de veiligheidsbeoordeling afgerond en onafhankelijk getoetst, dan pas in gebruik. Plus meetcapaciteit bij onze toezichthouders en een meldplicht voor ernstige incidenten.
Dit is geen pleidooi tegen kunstmatige intelligentie of tegen onderzoek, maar voor een tempo dat past bij wat wij ervan begrijpen. Wie de sleutel tot de machines in handen heeft, hoeft niet af te wachten wat anderen ermee doen.
Bronnen
- OpenAI en Hugging Face, gezamenlijke verklaring over het beveiligingsincident tijdens een modelevaluatie, 21 juli 2026
- Anthropic, onderzoek naar incidenten tijdens cybersecurity-evaluaties, 30 juli 2026
Vanochtend stond er een vrij uitgebreid (premium)artikel in het Eindhovens Dagblad over onze petitie. Het is echt een mooi artikel geworden! Zeker lezen dus!
Dit artikel heeft ervoor gezorgd dat we vandaag – wat betreft onze petitie – het record hebben verbroken van meeste ondertekeningen op één dag.
Op moment van schrijven zijn er vandaag 62 ondertekeningen bijgekomen. Superveel, vinden wij! Intussen zijn we de 200 ondertekeningen ruim gepasseerd. Maar we hopen natuurlijk op veel meer ondertekeningen!
Achter de schermen zijn we druk bezig om onze petitie zoveel mogelijk te delen en te verspreiden, via allerlei kanalen en op allerlei plekken. We zitten in ieder geval niet stil! Mocht je de petitie nog niet ondertekend hebben, dan hopen we natuurlijk dat je de petitie nog zal ondertekenen! Ondertekenen is geheel gratis en je zit nergens aan vast. Met jouw steun help je ons enorm. Iedere ondertekening helpt echt!
Op naar de 500 ondertekeningen!
De zomervakantie loopt ten einde.
Miljoenen Nederlanders hebben kunnen genieten van een vakantie. Even weg uit de dagelijkse zorgen, nieuwe herinneringen maken en tijd doorbrengen met hun gezin.
Maar er is ook een groep voor wie vakantie al jarenlang onbereikbaar is.
Huishoudens die moeten rondkomen van één AOW-uitkering, terwijl zij met twee personen van dat inkomen moeten leven.
Huishoudens die niet alleen ongeveer €490 netto per maand minder ontvangen, maar ook worden geconfronteerd met een stapeling van financiële nadelen. Door het lagere bruto-inkomen moeten sommigen de algemene heffingskorting (het vroegere "aanrechtgeld") terugbetalen en kunnen zij minder gebruikmaken van bepaalde inkomensondersteunende regelingen of gemeentelijke voorzieningen.
Voor deze mensen is vakantie geen keuze meer. Eerst moeten de zorgpremies, de woonlasten, energie, boodschappen en andere vaste lasten worden betaald. Wat daarna overblijft, is vaak onvoldoende om te sparen voor een paar dagen weg.
Daar komt nog bij dat niet iedere jongere partner kan werken. Sommigen zijn door ziekte, een handicap of andere omstandigheden niet in staat om een inkomen te verdienen. Ook deze huishoudens worden geraakt door dezelfde regels.
Deze petitie gaat daarom niet alleen over geld. Zij gaat over bestaanszekerheid, waardigheid en gelijke behandeling.
Ik vraag u daarom deze petitie te steunen en te delen. Niet alleen voor mij, maar voor alle huishoudens die door de huidige regels structureel worden benadeeld en die te vaak onzichtbaar blijven.
De zomervakantie loopt ten einde.
Miljoenen Nederlanders hebben kunnen genieten van een vakantie. Even weg uit de dagelijkse zorgen, nieuwe herinneringen maken en tijd doorbrengen met hun gezin.
Maar er is ook een groep voor wie vakantie al jarenlang onbereikbaar is.
Huishoudens die moeten rondkomen van één AOW-uitkering, terwijl zij met twee personen van dat inkomen moeten leven.
Huishoudens die niet alleen ongeveer €490 netto per maand minder ontvangen, maar ook worden geconfronteerd met een stapeling van financiële nadelen. Door het lagere bruto-inkomen moeten sommigen de algemene heffingskorting (het vroegere "aanrechtgeld") terugbetalen en kunnen zij minder gebruikmaken van bepaalde inkomensondersteunende regelingen of gemeentelijke voorzieningen.
Voor deze mensen is vakantie geen keuze meer. Eerst moeten de zorgpremies, de woonlasten, energie, boodschappen en andere vaste lasten worden betaald. Wat daarna overblijft, is vaak onvoldoende om te sparen voor een paar dagen weg.
Daar komt nog bij dat niet iedere jongere partner kan werken. Sommigen zijn door ziekte, een handicap of andere omstandigheden niet in staat om een inkomen te verdienen. Ook deze huishoudens worden geraakt door dezelfde regels.
Deze petitie gaat daarom niet alleen over geld. Zij gaat over bestaanszekerheid, waardigheid en gelijke behandeling.
Ik vraag u daarom deze petitie te steunen en te delen. Niet alleen voor mij, maar voor alle huishoudens die door de huidige regels structureel worden benadeeld en die te vaak onzichtbaar blijven.
Op 31 augustus 2026 sluit deze petitie.
De afgelopen maanden heb ik mij als gewone burger ingezet om aandacht te vragen voor de ongelijke behandeling van AOW-gerechtigden met een jongere partner zonder eigen inkomen. Ik heb hiervoor politici, ouderenorganisaties, vakbonden, journalisten en media benaderd.
Een belangrijke stap is inmiddels gezet.
De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid van de Tweede Kamer heeft mijn brieven behandeld. De eerste brief is geregistreerd onder kenmerk 2026Z02992 / 2026D07703. Naar aanleiding van mijn aanvullende brief heeft de commissie besloten de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid om een inhoudelijke reactie te vragen. Dit besluit is vastgelegd onder kenmerk 2026Z09335 / 2026D23649.
Deze documenten zijn terug te vinden via de website van de Tweede Kamer door op bovenstaande kenmerken te zoeken.
Op het moment van deze update heeft de minister echter nog geen inhoudelijke reactie gegeven.
Wat mij daarnaast teleurstelt, is dat ik, ondanks alle inspanningen, van veel organisaties en media nog nauwelijks of geen inhoudelijke reactie heb ontvangen. Ik heb onder andere contact gezocht met de FNV, Omroep MAX, ouderenorganisaties en verschillende journalisten. Terwijl de Tweede Kamercommissie de moeite heeft genomen mijn brieven te behandelen en de minister om een reactie te vragen, blijft het vanuit veel maatschappelijke organisaties en de media opvallend stil.
Ik ben geen bekende Nederlander en beschik niet over duizenden volgers op sociale media om grote groepen mensen te bereiken. Daarom ben ik juist afhankelijk van organisaties, belangenbehartigers en de journalistiek om aandacht te vragen voor een probleem dat duizenden huishoudens kan raken. Wanneer ook zij hierover zwijgen, blijven deze mensen onzichtbaar.
Ik blijf mij inzetten voor een eerlijke behandeling van AOW-gerechtigden met een jongere partner. Ik hoop dat de minister met een duidelijke reactie komt en dat maatschappelijke organisaties en de media deze groep alsnog de aandacht geven die zij verdient.
Heeft u deze petitie nog niet ondertekend? Dat kan nog tot en met 31 augustus 2026. Iedere handtekening helpt om dit onderwerp onder de aandacht te houden.
Hartelijk dank aan iedereen die de petitie heeft ondertekend, gedeeld of op een andere manier steun heeft gegeven.
Op 31 augustus 2026 sluit deze petitie.
De afgelopen maanden heb ik mij als gewone burger ingezet om aandacht te vragen voor de ongelijke behandeling van AOW-gerechtigden met een jongere partner zonder eigen inkomen. Ik heb hiervoor politici, ouderenorganisaties, vakbonden, journalisten en media benaderd.
Een belangrijke stap is inmiddels gezet.
De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid van de Tweede Kamer heeft mijn brieven behandeld. De eerste brief is geregistreerd onder kenmerk 2026Z02992 / 2026D07703. Naar aanleiding van mijn aanvullende brief heeft de commissie besloten de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid om een inhoudelijke reactie te vragen. Dit besluit is vastgelegd onder kenmerk 2026Z09335 / 2026D23649.
Deze documenten zijn terug te vinden via de website van de Tweede Kamer door op bovenstaande kenmerken te zoeken.
Op het moment van deze update heeft de minister echter nog geen inhoudelijke reactie gegeven.
Wat mij daarnaast teleurstelt, is dat ik, ondanks alle inspanningen, van veel organisaties en media nog nauwelijks of geen inhoudelijke reactie heb ontvangen. Ik heb onder andere contact gezocht met de FNV, Omroep MAX, ouderenorganisaties en verschillende journalisten. Terwijl de Tweede Kamercommissie de moeite heeft genomen mijn brieven te behandelen en de minister om een reactie te vragen, blijft het vanuit veel maatschappelijke organisaties en de media opvallend stil.
Ik ben geen bekende Nederlander en beschik niet over duizenden volgers op sociale media om grote groepen mensen te bereiken. Daarom ben ik juist afhankelijk van organisaties, belangenbehartigers en de journalistiek om aandacht te vragen voor een probleem dat duizenden huishoudens kan raken. Wanneer ook zij hierover zwijgen, blijven deze mensen onzichtbaar.
Ik blijf mij inzetten voor een eerlijke behandeling van AOW-gerechtigden met een jongere partner. Ik hoop dat de minister met een duidelijke reactie komt en dat maatschappelijke organisaties en de media deze groep alsnog de aandacht geven die zij verdient.
Heeft u deze petitie nog niet ondertekend? Dat kan nog tot en met 31 augustus 2026. Iedere handtekening helpt om dit onderwerp onder de aandacht te houden.
Hartelijk dank aan iedereen die de petitie heeft ondertekend, gedeeld of op een andere manier steun heeft gegeven.