Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
De Tweede Kamer heeft de behandeling van de Wet auteurscontractenrecht verplaatst van week 51 van 2014 naar week 4 van 2015 (20, 21 of 22 januari). Gezien het drukke vergaderschema en de vele nog liggende dit jaar af te handelen onderwerpen en begrotingen was dit uitstel ten dele verwacht, maar nu formeel bevestigd. Platform Makers is in overleg met de griffie over mogelijk uitstel van de petitieaanbieding naar week 3 2015, zodat de petitie langer ondertekenbaar blijft..
VERZORGINGSHUIS MANNA ENSCHEDE | 28 NOVEMBER 2014 | TURBANTIE | Zorg voor bejaarde moeder (90) in verzorgingshuis Manna in Enschede laat te wensen over Verkeerde medicijnen, verkeerd eten, onterechte kosten, alarmknoppen die het niet doen, hulp die niet komt, of te laat: het relaas van Margret Houdijk over haar bijna 90-jarige moeder in verzorgingshuis Manna in Enschede, is schokkend. .
De petitie "Mensen die maken wil je niet breken -De auteurswet moet beter" zal op 2 december door vertegenwoordigers van Platform Makers worden aangeboden aan de Vaste Kamercommissie voor Veiligheid & Justitie..
Ben Oude Nijhuis was 59 jaar getrouwd met Sjaantje en vader van vier kinderen. Ben was vroeger zeilmaker en schreef zijn eigen boek '80 jaar een leven vol zorgen, geluk en verdriet'. Op 14 november werd Ben Oude Nijhuis thuis getroffen door een hersenbloeding.
Die avond vond zijn dochter haar vader naast zijn bed. Ben Oude Nijhuis, de man die zich bijzonder kritisch uitte op de gang van zaken in het Haagse verpleeghuis Strijp, overleed 17 november 2014 ten gevolge van de hersenbloeding op 82-jarige leeftijd. Nederland leert Ben op 4 november 2014 kennen als hij samen met de vader van Volksgezondheid-staatsecretaris Martin van Rijn een boekje open doet over de ontspoorde zorg voor hun dementerende echtgenotes. Joop van Rijn vertelde aan het AD: 'Soms is mijn vrouw niet verschoond. Dan staat ze even op en loopt de urine langs haar enkels. Ik ga altijd opgewekt naar haar toe, maar kom er vaak met een zwaar gemoed weer vandaan'. Ben Oude Nijhuis vertelt aan het AD, citaat: Dag in, dag uit is hij er hier getuige van hoe het misgaat. De dienstroosters sluiten er wel op elkaar aan, maar de zorg faalt op tal van terreinen. Zo ziet hij dat zijn levenspartner, met wie hij 60 jaar getrouwd is, haar medicijnen niet inneemt. ,,De pillen worden neergezet en de medewerker vertrekt. Wachten tot ze zijn doorgeslikt? Geen tijd voor, hoor je dan. De pillen vind ik terug in de asbak. Of in haar broekzak. Levensgevaarlijk. Ze heeft onder meer diabetes en een hoge bloeddruk.'' Een ander voorbeeld. Oude Nijhuis doet zelf de was voor zijn vrouw. 4 weken lang zat er geen bh bij het vuile goed. ,,Ik ging ernaar vragen. Niks. Weer vragen. En nog een keer. 6 weken later kreeg ze eindelijk een schone bh. Dat vind ik ronduit smerig.' Onvoldoende toezicht Ook is zijn vrouw geslagen door een medebewoner. 'Dat is het gevaar bij onvoldoende toezicht. Pas toen een tweede bewoner werd geslagen, is de man overgeplaatst.'' Onlangs nog ontdekte de Hagenaar dat de bloedsuiker van zijn vrouw maar een keer per 3 maanden wordt geprikt. 'Terwijl met de arts is afgesproken dat dit elke maand gebeurt.' Oude Nijhuis wijt de misstanden aan de bezuinigingen op de zorg. Dat zijn vrouw er de dupe van is dat 'het personeel zich rot rent' - 'op sommige momenten moet één medewerker drie huiskamers met elk zes bewoners in de gaten houden' - gaat hem aan het hart. 'Ik zit thuis vaak te huilen. Ik heb daar met iemand over gepraat. Die zei: je gaat hier aan onderdoor, Ben. Nu probeer ik het los te laten.' ( Einde citaat AD 4-11-2014) Ook op 4 november 2014 zit Ben Oude Nijhuis tegenover staatssecretaris van Rijn in een TV uitzending bij Pauw. Ben Oude Nijhuis vertelt Pauw, de staatssecretaris en honderdduizenden kijkers dat zijn vrouw in het verpleeghuis werd geslagen en alleen werd achtergelaten op het toilet. Ook vertelt hij dat hij ontdekte dat zijn vrouw op een gegeven moment al vier weken dezelfde bh droeg en dat het uiteindelijk nog twee weken duurde tot ze een schone kreeg. Ben Oude Nijhuis wast de staatssecretaris Martin van Rijn de oren. Op 5 november 2014 reageert bij Pauw Heleen Dupuis, voorzitter van de Raad van Toezicht van de WoonZorgcentra Haaglanden (WZH) ontkennend dat in de aangesloten tehuizen sprake is van falende zorg. Ze zegt: 'Het gaat om beelden in plaats van feiten' De media maken gehakt van Dupuis en het beleid van Van Rijn en de vele staatssecretarissen ervoor. In de nacht van 17 op 18 november debatteert Van Rijn met de Kamer. Veel wat Van Rijn en de Kamerleden afspreken lijkt verdacht veel op Oude wijn in nieuwe zakken. Ben Oude Nijhuis had voor het Kamerdebat laten weten nog graag bij Pauw te zitten om commentaar te geven op het zorgdebat dat in de nacht van 17 op 18 november in de Tweede Kamer plaatsvond. Ouderenbescherming Nederland leerde Ben via Facebook kennen. 'Ben, jouw vuur heeft het debat over de misstanden in de verpleeghuiszorg ongekend aangewakkerd en zal niet meer doven!' Dag Ben Ouderenbescherming Nederlandhttps://www.facebook.com/ouderenbescherming.nederland http://petities.nl/petitie/code-rood-voor-ouderenzorg
Ouderenbescherming NederlandEen Pool die vorige jaar in Meijel een opa (67), een oma (64) en hun tweejarige kleindochtertje doodreed, heeft vandaag een werkstraf van 120 uur gekregen. De vader van het tweejarige meisje kon de opgelegde straf niet accepteren en gooide uit frustratie een stoel naar de rechter. Door de officier van justitie was twee weken geleden vijftien maanden cel geëist, maar de pool komt er gemakkelijk van af. Uit een onderzoek van de politie blijkt dat de man zeker veertig kilometer te hard had gereden, op een weg waar 80 kilometer per uur is toegestaan.
Met deze informatie gaat de officier van justitie in hoger beroep tegen het besluit van de rechtbank in Roermond .
Op woensdag 19 november a.s. vanaf 14.00u.
vergadert Provinciale staten Zuid Holland over de RijnlandRoute. Tijdens deze vergadering wordt over de voortgang van dit project, en dus over de toekomst van Sam's vogelparadijs, besloten Buurvrouw Ceciel Smit zal, namens alle ondertekenaars de petitie om 13.30u. aanbieden aan gedeputeerde Mevr. Ingrid de Bondt en de voorzitter van de commissie verkeer, Henk de Vree. Iedereen wordt uitgenodigd om hierbij aanwezig te zijn om onze eisen kracht bij te zetten! Dus: Komt Allen
16 november 2014 - De Autoriteit Consument en Markt (ACM) heeft op haar website een verduidelijking opgenomen over de regels voor telemarketing. Hoewel die regels klip en klaar zijn, was deze verduidelijking nodig omdat in ieder geval telecombedrijf Pretium zich er niet aan hield, doordat zij 'het intoetsen van toets 1' door consumenten gelijk stelde aan het geven van schriftelijke instemming.
Dit terwijl overduidelijk is dat de regels zo niet zijn bedoeld. Door de verduidelijking van de ACM is nu ook duidelijk dat telecombedrijf Pretium zich met haar werkwijze niet aan deze regels houdt. Stoppen we nu met deze petitie? Nee. Alle gedupeerde ouderen, gehandicapten en hun mantelzorgers hebben nog twee dingen nodig van de minister van Economische Zaken en de ACM. Dat is een onderzoek door de ACM naar de regelovertredende praktijken van Pretium sinds 13 juni 2014. Én dat is goede en brede voorlichting over de toelichting op de regels die sinds 13 juni 2014 van kracht zijn. Een onderzoek door de ACM naar de werkwijze van Pretium is nodig, omdat uit de verduidelijking van de ACM kan worden afgeleid dat Pretium de regels heeft overtreden. Het is belangrijk dat de ACM onderzoekt of dit inderdaad zo is en - indien dit het geval is - de benodigde maatregelen neemt. Voorlichting is nodig, omdat die tot nu toe onvoldoende is geweest. De informatie staat wel op de website van de ACM en de Consuwijzer. En, zo heeft de minister van Economische Zaken eerder geantwoord: er is ook in één consumentenprogramma aandacht aan besteed. Dat is echter onvoldoende. Ouderen en gehandicapten maken nauwelijks gebruik van digitale media. En het is maar de vraag of men net die éne uitzending heeft gezien. En van mantelzorgers kan niet worden verwacht dat zij - met alles wat zij in deze tijd van de overheid op hun schouders hebben gekregen - steeds de websites van de ACM of de Consuwijzer in de gaten houden. Kortom: er is actieve voorlichting nodig over de nieuwe regels voor ouderen, gehandicapten én hun mantelzorgers.
Open Brief aan staatssecretaris Martin Van Rijn Geachte staatssecretaris van Rijn, CODE ROODVoor u ligt een brief van drie verbijsterde en gekrenkte vijftigers.Gekrenkt, omdat ondanks al onze inspanningen vanwege code rood aan het verpleeghuisbed van onze zorgafhankelijke moeders het ons niet is gelukt om onderzorg, ontspoorde zorg en mishandeling te voorkomen.Verbijsterd , omdat het u niet lukt voor alle Nederlanders te borgen dat verpleeghuisbestuurders verpleeghuiszorg leveren die én betaalbaar én acceptabel én verantwoord én veilig én menselijk is. PAUWOnlangs heeft u op TV gesproken met de heer Ben Oude Nijhuis. Ook zijn verhaal kent code rood.Het is u bekend dat de Toezichthouder van de zorginstelling waar de vrouw van Oude Nijhuis verblijft ontkent dat de verpleeghuiszorg in door Ben Oude Nijhuis genoemde zorginstelling onbehoorlijk en ondermaats is. SCHADEProefondervindelijk weten we hoe ontkenning van onderzorg, ontspoorde zorg en mishandeling door verpleeghuisbestuurders voelt en wat dat teweegbrengt.Wie met ontkenning of negeren van klachten over onderzorg, ontspoorde zorg en mishandelingen in verpleeghuizen te maken krijgt, zal beamen dat dit woede, onmacht en intens verdriet veroorzaakt en dat het rouw kan verstoren en familie- en vriendschapsbanden kan ontwrichten. SCHANDEOndergetekenden hebben meegemaakt hoe onderzorg, ontspoorde zorg en mishandeling er uit ziet, hoe het voelt en wat het met je doet. Concreet hebben we het over incontinent maken, uitdroging, verkeerde diagnostiek, het ontbreken aan privacy, medicatiefouten, niet onderzoeken van misstanden, mishandeling, ondervoeding, vastbinden, bewoners vergeten naar bed te brengen, doorligwonden, niet zien van lichamelijk letsel, niet of te laat onderkennen van blaasontstekingen, verkeerd doseren van insuline, slechte mondhygiëne. OORZAKEN DOEN ER NIET TOEWij betwijfelen of de oorzaken van onderzorg, ontspoorde zorg, mishandeling louter te verklaren zijn door het vele invullen van lijstjes waardoor er te weinig tijd voor handen aan het bed overblijft, of door onderbezetting, of door extreem hoge salarissen aan bestuurders , of te ruime vergoedingen aan commissarissen, of een groot gebrek aan voldoende deskundigheid op de werkvloer GEVOLGENWij weten wel dat ontkennen en negeren van klachten door verpleeghuisbestuurders en toezichthouders schadelijk is voor het imago van elk verpleeghuiszorg. We weten ook dat wij met al wat we in ons hadden niet hebben kunnen voorkomen dat onze moeders onnodig hebben moeten lijden en dat de verpleeghuizen waar onze moeders verbleven verstikkend en onveilig voelen.
Code rood dus! Waarvan Akte15 november 2014 Frans Brekelmans SittardMartoeska Molenveld DoetinchemCarlo van Loon Tilburg
OUDERENBESCHERMING NEDERLAND