Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Je hebt absoluut gelijk dat opvoeding een grote rol speelt - niemand wordt asociaal puur door een fatbike. Het probleem is dat de fatbike het middel is geworden waarmee dit gedrag wordt uitgevoerd, zonder enige consequentie. Ja, we moeten werk maken van opvoeding, jongeren betere kansen geven, grenzen stellen thuis.
Maar ondertussen lopen er slachtoffers rond die gespuugd, geslagen of geïntimideerd worden. Die kunnen niet wachten tot een generatie beter is opgevoed. Kentekens en handhaving zorgen niet dat jongeren ineens respectvol worden - maar ze zorgen wel dat er consequenties zijn voor gewelddadig gedrag. En dat is belangrijk, zowel voor de slachtoffers als voor de daders zelf. Grenzen en gevolgen zijn ook een vorm van opvoeding.
Veel e-bikes, waaronder fatbikes, zijn momenteel niet traceerbaar. Maar fatbikes vallen extra op door de combinatie van factoren: ze zijn krachtig, vaak opgevoerd, relatief goedkoop, populair bij jongeren, en worden structureel geassocieerd met gewelddadig en intimiderend gedrag.
Wanneer iemand je spuugt, slaat of intimideert en wegrijdt, is er geen enkele manier om deze persoon te traceren. Wat kentekens oplossen ✅ Identificatie mogelijk Met een kenteken kunnen daders van geweld en intimidatie eindelijk getraceerd en aangepakt worden. Getuigen en slachtoffers kunnen het kenteken noteren, camera’s kunnen het vastleggen. ✅ Handhaving mogelijk Auto’s, scooters en bromfietsen hebben allemaal kentekens - dat maakt handhaving mogelijk. E-bikes, inclusief fatbikes, zouden dezelfde standaard moeten volgen voor traceerbaarheid. ✅ Ouderlijke verantwoordelijkheid Met een kenteken is de fatbike traceerbaar naar de eigenaar, waardoor ouders verantwoordelijkheid kunnen nemen voor het gedrag van hun kinderen. ✅ Afschrikwekkend effect Wanneer je weet dat je getraceerd kunt worden en dat er consequenties zijn, denk je twee keer na voordat je gewelddadig handelt. ✅ Bescherming voor iedereen Verantwoordelijke rijders hebben niets te vrezen - voor hen verandert er niets. Maar slachtoffers van geweld krijgen eindelijk een manier om daders aan te wijzen. Waarom beginnen bij fatbikes? Je hebt gelijk dat veel e-bikes niet traceerbaar zijn. Ideaal gezien zouden alle opgevoerde of krachtige e-bikes geregistreerd moeten worden. Fatbikes zijn echter het meest urgente probleem geworden door het structurele patroon van geweld en intimidatie. Door hier te beginnen, creëren we een precedent dat uitgebreid kan worden naar andere e-bikes. Dit gaat niet om: ❌ Fatbikes verbieden ❌ Alle fatbikers straffen❌ Alleen fatbikes aanpakken Dit gaat wel om: ✅ Beginnen met het grootste veiligheidsprobleem ✅ Traceerbaarheid creëren ✅ Consequenties voor gewelddadig gedrag ✅ Veiligheid voor alle Amsterdammers
De gemeente is met de aannemer in gesprek om de duur van de omleiding aanzienlijk in te korten. Dit zou betekenen dat de eerste brug weer opengaat voor verkeer in de komende maanden.
Met andere woorden: weer terug naar de situatie voordat de omleiding door de Hooiweide werd ingesteld. In ieder geval zijn er stappen gemaakt in de goede richting. Over twee weken verwacht ik meer informatie.
HERDENKING ZONDAG 2 NOVEMBER 2025 MOORD OP THEO VAN GOGH 21 JAAR NA DE MOORD
VOORLOPIG PROGRAMMA
DEEL I:
LOCATIE: Op de plaats delict ,Linnaeusstraat, schuin tegenover het Hotel Manor, Amsterdam-Oost, Tijd: ca. 14.30 -15.15 uur
WELKOMSWOORD
2 MINUTEN STILTE BLOEMLEGGING SPREKERS: de heer R.J.
Kelder dir. Willehalm Instituut, Amsterdam
de heer Jack Terrible , kunstenaar Amersfoort
BERICHT OVER DE VOORTGANG “BURGERINITIATIEF HERDENKINGSSTEEN”
DOOR DE ORGANISATOREN.
Dit initiatief behelst “een verzoek aan de Gemeenteraad van Amsterdam
om op het plaats delict van de moord door Mohammed Bouyeri van
Theo van Gogh op 2 november 2004, op de Linnaeusstraat in Amsterdam Oost,
een herdenkingssteen te plaatsen".
Graag ondertekenen s.v.p.( http://herdenkingssteen.petities.nl)
waarschijnlijk
Medewerking van ""Daklozenkoor
de Straatklinkers""" uit Amsterdam
Het dak- en thuislozenkoor ""de Straatklinkers"", is het koor van het Straatpastoraat
Amsterdam.
Het straatpastoraat is een project van de Protestantse Diaconie Amsterdam
Met gitaar, trompet, fluit, accordeon, geweldige stemmen en veel enthousiasme
zingt het daklozenkoor de Straatklinkers.
De eigen kracht en kwaliteit van mensen op straat staat hier centraal.
DEEL II:
LOCATIE: Amsterdamse Oosterpark bij het beeld "DE SCHREEUW" Tijd: ca. 15.30-16.30 uur WELKOMSWOORD 2 MINUTEN STILTE BLOEMLEGGING SPREKERS: de heer R.J. Kelder dir. Willehalm Instituut, Amsterdam de heer Jack Terrible , kunstenaar Amersfoort
-BERICHT OVER DE VOORTGANG VAN HET BURGERINITIATIEF “SPEAKERS CORNER” DOOR DE ORGANISATOREN. Dit initiatief is eveneens gericht aan de Gemeenteraad van Amsterdam en behelst een verzoek om een openbare sprekershoek in te richten bij het monument De Schreeuw ter nagedachtenis aan de moord op Theo van Gogh, kampioen van het Vrije Woord, zoals hij ook wel wordt genoemd. Beide petities kunnen door iedereen ondertekend worden, met name de inwoners van Amsterdam vanwege de juridische voorwaarden dat er minstens 200 ondertekeningen van Amsterdammers moeten zijn om de petities als burgerinitiatieven op de agenda van de Gemeenteraad te kunnen plaatsen. LINK: http://sprekershoek.petities.nl Beide initiatieven hebben deze quota nog niet bereikt. Spreker: de heer Robert Jan Kelder namens de Willehalm Ridderorde van het Woord (i.o.) JAAR 2-11-2023: "J'ACCUSE 3.0 - HOE DE NEDERLANDSE 'TWIN TOWERS': PIM FORTUYN EN THEO VAN GOGH DOOR TOEDOEN VAN DE NEDERLANDSE OVERHEID NEERGEHAALD WERDEN". SPREKERS: e.a. die zich geroepen voelen iets bij te dragen. Graag van te voren aanmelden.
De Veiligheidsregio geeft een inkijkje wat er fout kan gaan. Bron: Veiligheidsregio Brabant-Zuidoost https://share.google/kHobh3J8TzNrK1tCk
.
De fatbike wijzer, hopelijk gaat er wat veranderen!
https://www.fatbike-wijzer.nl/.
In september werd Tonnie (53) uit Schoonebeek vermoord. Haar vier dochters spreken in het artikel openlijk over hun verdriet én hun woede.
Ze hadden al eerder signalen van dreiging gemeld bij de politie en Veilig Thuis, maar voelden zich niet serieus genomen. Volgens hen werd er niets gedaan, ondanks herhaalde waarschuwingen. Ze zeggen: “We voelen ons in de steek gelaten.” Het artikel laat zien hoe psychische dreiging, stalking en controle vaak niet leiden tot tijdige bescherming. De dochters pleiten nu voor betere samenwerking tussen instanties en erkenning van signalen vóór het onherstelbare.
Het volledige artikel is beschikbaar voor abonnees via: dvhn.nl – artikel over Tonnie uit Schoonebeek
U kunt ons helpen door familie en bekenden op de petitie te wijzen.