Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
De petitie tegen de vrijheidsbijdrage heeft inmiddels de grens van 50 ondertekeningen bereikt.
Daarnaast is er belangstelling vanuit zowel de Nederlandse als de Turkse media. Dit onderstreept dat de zorgen over de vrijheidsbijdrage breed worden gedeeld.
Wij blijven ons inzetten voor eerlijke en transparante oplossingen die de koopkracht van burgers beschermen..
Al jaren voorspelt hij het weer op basis van de meest complexe meteorologische modellen, maar of de bus in zijn woonplaats Wijk bij Duurstede op tijd komt? Dat blijft ook voor NOS-weerman Peter Kuipers Munneke een raadsel (...) lees verder.
Beste ondertekenaar,
Hartelijk dank voor uw steun aan onze petitie “Maak geen verschil in AOW voor huishoudens met één inkomen”. Uw steun maakt het verschil.
Recent publiceerde De Nederlandsche Bank (DNB) een analyse over het inkomen na pensionering.
In die analyse wordt een relatief positief beeld geschetst, onder andere doordat spaargeld en woningoverwaarde worden meegeteld als inkomen. Voor veel AOW’ers is dit echter geen vrij besteedbaar inkomen, maar een noodzakelijke reserve voor zorgkosten en onvoorziene uitgaven.
Belangrijker nog: in deze analyse blijft de ongelijkheid binnen de AOW zelf buiten beeld. Huishoudens met één inkomen worden verschillend behandeld op basis van de leeftijd of het inkomen van de partner. Hierdoor ontvangen AOW’ers met een jongere of werkende partner structureel minder AOW, ondanks een volledige premieopbouw. Dit is precies het onrecht dat wij met deze petitie onder de aandacht brengen.
Ons doel blijft ongewijzigd: gelijke AOW voor gelijke huishoudens met één inkomen, ongeacht burgerlijke staat of leeftijd van de partner.
Wilt u helpen door deze petitie te delen met anderen? Samen zorgen we ervoor dat dit probleem zichtbaar blijft en serieus wordt genomen.
Met vriendelijke groet,
E.J. Scholten Initiatiefnemer van de petitie
1.226 ondertekenaars van de petitie
Ca. 350 aanwezigen op de bewonersavond
160 bezwaren tegen 2 verkeersbesluiten
20 monumentale bomen die gevaar lopen
Het antwoord van de gemeente:
2 advocaten
1 fietspad wat koste wat kost aangelegd moet worden
Helaas heeft de voorzieningenrechter uitgesproken dat de juridische procedures van het 2e verkeersbesluit en het onttrekkingsverzoek voor de Blankensteinweg niet hoeft te worden afgewacht.
De gemeente heeft formeel gelijk gekregen, maar is in onze ogen moreel de grote verliezer.
Waarom wordt er niet naar de bewoners geluisterd?
Waarom is er juridisch wapengekletter nodig om het algemeen belang opzij te schuiven?
Waarom? .
Wat zou het fijn zijn als we een college van Burgemeester en Wethouders hebben die ziet dat er een krapte aan speelplekken in het dorp is, die hecht aan het belang van goede voorzieningen voor de jeugd en hier voor gaat staan en de voetbalkooi weer openstelt. Wat zou dat fijn zijn..
De petitie tegen de vrijheidsbijdrage krijgt steeds meer steun. In korte tijd hebben inmiddels tientallen burgers de petitie ondertekend.
Daarnaast heeft het onderwerp aandacht gekregen in de media. Dit bevestigt dat de zorgen over de vrijheidsbijdrage breed worden gedeeld.
Wij blijven ons inzetten voor eerlijke en transparante oplossingen die de koopkracht van burgers beschermen..
https://aowleeftijd.petities.nl Dank u wel voor ondertekening van deze petitie. Om succesvol te zijn dient de petitie door veel meer mensen ondertekend te worden.
Wilt u de petitie helpen te verspreiden in uw eigen netwerk / app groepen?
https://aowleeftijd.petities.nl
MANIFEST: VERWIJDER HET SLOT VAN DE GRONDWET PERSOONLIJKE MOTIVATIE VAN DE INITIATIEFNEMER
Ik schrijf dit manifest uit liefde voor Nederland en om ons land te beschermen. Ik zie mijzelf als de jongen die zijn vinger in de dijk steekt: ik zie de scheuren in onze rechtsstaat en ik weiger weg te kijken terwijl het water stijgt.
Ik geloof niet dat onze politici van kwade wil zijn; zij functioneren binnen een systeem waarvan zij de volledige omvang en de destructieve blinde vlekken vaak niet meer kunnen zien. De geschiedenis leert ons echter een bittere les: macht corrumpeert, en ongecontroleerde macht corrumpeert onherroepelijk. Al in 1795, tijdens de Bataafse Revolutie, eiste het volk een einde aan de willekeur van de macht en de geboorte van gelijkheid voor de wet. Zonder een gezond juridisch ventiel ontstaat er diep wantrouwen, complottheorieën en uiteindelijk agressie. Met dit manifest probeer ik zowel de politiek als het volk te beschermen tegen de ontwrichting van een revolutie. We moeten de macht weer aan de ketting van de Grondwet leggen om de vrede te bewaren.
DE MENSELIJKE TOL: WAAROM DIT NU NOODZAKELIJK IS De roep om het "verwijderen van het slot" is geen abstracte juridische discussie; het is een overlevingskwestie voor de burger. De afgelopen jaren hebben aangetoond dat wanneer de Grondwet slechts een papieren tijger is, de overheid kan ontsporen met verwoestende gevolgen voor individuele mensenlevens.
• Het Toeslagenschandaal: Tienduizenden gezinnen werden geruïneerd omdat de wet jarenlang met een "institutionele vooringenomenheid" werd uitgevoerd. Omdat de nationale rechter de wet niet mocht toetsen aan fundamentele grondrechten, bleef dit onrecht voortbestaan. Het "slot op de Grondwet" dwong rechters weg te kijken van de menselijke maat.
• De Groningse Gaswinning: Burgers zagen hun veiligheid en eigendom jarenlang ondergeschikt gemaakt aan economisch gewin. De informatie-asymmetrie was totaal: de Staat beschikte over de data, terwijl de burger met scheuren in zijn muren moest smeken om erkenning. Een toetsbare Grondwet had hen een direct wapen gegeven om hun veiligheid af te dwingen.
• De Coronacrisis: In tijden van crisis werden diepgaande inbreuken op vrijheidsrechten gemaakt. Het gebrek aan een direct constitutioneel anker in onze eigen rechtszaal zorgde voor een gevoel van rechteloosheid. De burger moet kunnen vertrouwen op de Grondwet als nationale dijk, juist wanneer de politieke druk het hoogst is.
• De Woningnood en Zorgcrisis: Sociale grondrechten op wonen en zorg mogen geen loze beloften zijn. Wanneer de overheid fundamenteel faalt in haar zorgplicht, heeft de burger momenteel geen enkel juridisch instrument om deze grondwettelijke beloften af te dwingen.
De conclusie is simpel: Een overheid die niet getoetst kan worden, is een overheid die niet gecorrigeerd kan worden. De schandalen van gisteren zijn de waarschuwingen voor morgen.
CONSTATERINGEN EN ANALYSE 1. De Verbroken Eed op de Grondwet Elk lid van de Staten-Generaal, elke minister, maar ook elk gemeenteraadslid en statenlid zweert of belooft trouw aan de Grondwet. Door de Grondwet via Artikel 120 feitelijk monddood te maken, is deze eed een loze ceremonie geworden. Een eed zonder consequentie is een leugen. Wij eisen dat deze ambtseed weer een afrekenbare realiteit wordt op elk bestuursniveau.
De Verminkte Trias Politica (Montesquieu vs. Thorbecke) Thorbecke gaf de rechter in 1848 een blinddoek uit angst voor de macht van de Koning. Vandaag is de dreiging een overheid die zowel wetten maakt als uitvoert zonder onafhankelijke controle. Sinds 1848 is de rechter geblindeerd door Artikel 120. Wij eisen herstel van de democratische driehoek.
De Machteloze Raad van State Wanneer de Raad van State waarschuwt dat een wet grondrechten schendt, kan de politiek dit advies straffeloos negeren. De overheid neemt bewust onrechtmatige wetten aan en laat het risico bij de burger. Wij eisen dat de politiek niet langer bewust onrechtmatige wetten kan aannemen terwijl de waarschuwingen al op hun bureau liggen.
Het Slot Achteraf: Artikel 120 Zodra een wet van kracht is, verbiedt Artikel 120 de rechter om deze te toetsen aan onze eigen Grondwet. Dit "toetsingsverbod" maakt onze hoogste nationale wet tot een papieren tijger, ondergeschikt aan de grillen van een tijdelijke politieke meerderheid.
Rechteloosheid door Tijd en Geld (Art. 94 vs Art. 120) De burger wordt gedwongen tot een jarenlange, peperdure uitputtingsslag richting het Europees Hof (EVRM). Rechtvaardigheid die te lang duurt of te duur is, is feitelijk geweigerde rechtvaardigheid. De Grondwet moet onze eigen nationale dijk zijn, niet een verdrag dat pas als vangnet dient als een leven al verwoest is.
De Informatie-asymmetrie: Einde aan de "Zwarte Lakken" In de huidige praktijk heeft de overheid een monopolie op informatie. Wanneer een burger de staat daagt, verschuilt de overheid zich vaak achter "staatsbelang" of "vertrouwelijkheid". Wij constateren dat dit wordt misbruikt om belastende informatie achter te houden. In een eerlijke rechtsstaat moet de overheid met open vizier strijden.
Toepasbaarheid op Decentrale Overheden De rechtsstaat stopt niet in Den Haag. Burgers worden ook lokaal slachtoffer van ongrondwettelijke uitvoering (zorg, woningbouw, privacy). Lokale politici verschuilen zich achter "landelijke regels". Wij eisen dat de Grondwet de hoogste norm is voor elk bestuursorgaan in Nederland.
Van Vrijblijvendheid naar Resultaatverplichting Sociale grondrechten op wonen en zorg mogen geen loze beloften zijn. Wij eisen dat de staat juridisch dwingend kan worden aangesproken op falend beleid.
Gelijkheid voor de Wet: Burger vs. Politicus De burger wordt bij fouten direct gestraft. De politicus verschuilt zich bij fataal wanbeleid achter immuniteit en Artikel 119. De politiek mag niet langer haar eigen rechter zijn. De beslissing tot vervolging van bewindspersonen voor ambtsmisdrijven moet bij de onafhankelijke rechter liggen.
DE OPLOSSING: ONZE EISEN 1. Eerherstel van de Eed: Maak de ambtseed op de Grondwet juridisch afdwingbaar op elk bestuursniveau. 2. Schrap Artikel 120: Maak directe constitutionele toetsing door de nationale rechter mogelijk. 3. Bindende Controle Vooraf: Maak adviezen van de Raad van State over grondwettelijkheid dwingend. 4. Omkering van de Bewijslast: De staat dient bij betwisting aan te tonen dat haar handelen binnen de kaders van de Grondwet valt. Wie over de middelen en dossiers beschikt, draagt de bewijslast. 5. Verbod op Geheimhouding: Geen zwartgelakte documenten meer in juridische procedures tegen burgers. De overheid bewijst haar gelijk met volledige openheid van zaken. 6. Recht op Contra-expertise: De staat vergoedt onafhankelijk tegenonderzoek voor burgers om de informatie-asymmetrie op te heffen. 7. Persoonlijke Aansprakelijkheid: Juridische gevolgen voor bewindspersonen en bestuurders bij bewuste schending van de Grondwet; vervolging via de onafhankelijke rechter (Hoge Raad). 8. Toepassing Artikel 64: Ontbinding van de Kamers na de eerste lezing van deze wijzigingen, zodat nieuwe verkiezingen fungeren als een nationaal referendum over deze constitutionele restauratie.
WEERLEGGING VAN TEGENARGUMENTEN • "De rechter is niet democratisch gekozen." -> De Grondwet is de hoogste wil van het volk. De rechter beschermt de kaders die het volk heeft vastgelegd tegen de willekeur van de dagpolitiek. • "Dit beperkt de beleidsvrijheid." -> Beleidsvrijheid is geen vrijbrief voor onrecht. Een overheid die met "goed bewijs" kan aantonen dat zij de wet volgt, heeft niets te vrezen. • "Artikel 64 zorgt voor chaos." -> Het is juist het middel om chaos en revolutie te voorkomen door het volk op een vreedzame manier de koers van de rechtsstaat te laten bepalen.
OFFICIËLE DISCLAIMER & INTERPRETATIE Dit manifest pleit uitsluitend voor de versterking van de rechtsstaat via vreedzame en constitutionele weg. Het doel is de restauratie van de Trias Politica en de bescherming van de burger tegen overheidswillekeur. Dit document vormt één geheel met de petitie. Het selectief citeren om de vreedzame context te verdraaien wordt aangemerkt als opzettelijke reputatieschade (Art. 6:162 BW).