
Bij vastgelopen of escalerende scheidingen, mediation en procedures moet worden onderzocht of er meer speelt dan conflict. Zo kunnen dwingende controle, trauma, hechtingsdynamiek of persoonlijkheidsproblematiek eerder worden herkend en doorbroken.
Slachtoffers, ouders en burgers die erkenning én actie willen bij psychologische onveiligheid
Bij complexe scheidingen en procedures wordt te vaak gestuurd op overleg, mediation of juridische afwikkeling, terwijl de onderliggende psychologische dynamiek niet wordt onderzocht. Daardoor kunnen dwingende controle, traumaresponsen, passieve agressie, framing of persoonlijkheidsproblematiek onzichtbaar blijven. Slachtoffers worden opnieuw beschadigd en kinderen kunnen onderdeel worden van onveilige patronen.
-Maak specialistisch psychologisch onderzoek verplicht inzetbaar bij vastgelopen of escalerende scheidingen, mediation en juridische procedures.
-Onderzoek dieperliggende oorzaken en gedragspatronen, zodat slachtoffers een eerlijke kans krijgen, kinderen beter worden beschermd en passende hulp of begrenzing mogelijk wordt.
Naar aanleiding van dit bericht lijkt het langzaam door te dringen dat er wel degelijk iets gedaan moet worden aan femicide. Langere straffen alleen is niet genoeg om het probleem op te lossen.
Vaak zien we voor dat er zoiets gebeurt al meerdere rode vlaggen. Scheidingen die jaren moeten duren, mediationtrajecten die vastlopen, meldingen bij politie, Veilig Huis en soortgelijke instanties. En iedereen draait het hoofd de andere kant op. Slachtoffers worden al in het begin van het terreur niet serieus genomen.
Naast het niet serieus genomen worden is er ook gebrek aan kennis. De meeste slachtoffers worden zo erg in de war gemaakt en gebombardeerd met chaos dat zij aan hun eigen waarneming gaan twijfelen. Om de twijfel tegen te gaan zoeken ze het eerst in hunzelf of gaan vele slachtoffers in diepe therapie sessiesom er achter te komen dat niet zij "het probleem" zijn maar dat er een diepere laag binnen de dynamiek tussen slachtoffer en pleger zit. Een dynamiek die niet gaat om wederkerigheid en respect maar om chaos en controle.
En hoeveel empathie je advocaat, je mediator, jeugdzorg of betrokkenen ook hebben, om daadwerkelijk in de praktijk niet te vallen voor deze verscheurende dynamieken is bijna onmogelijk. Kennis ontbreekt om patronen te herkennen laat staan om te doorbreken!
Niet pas straffen na schade, maar eerder herkennen, behandelen en beschermen.