We
Nederlandse burgers die constateren dat het huidige politieke stelsel volledig is vastgelopen, wat leidt tot stuurloos crisismanagement, slopende achterkamertjespolitiek door een minderheidskabinet, en een diepe kloof tussen burger en bestuur.
establish that:
- cruciale en langlopende crises – zoals het woningtekort, het asiel- en immigratieprobleem, de stikstofimpasse, de gaswinningsproblematiek en de miljardensteun aan het buitenland – niet daadkrachtig worden opgelost wegens partijpolitieke belangen en ideologische profileringsdrang;
- het land wordt bestuurd door een wankel minderheidskabinet, waardoor de begrotingsonderhandelingen verworden tot een ondoorzichtig schouwspel van 'spuug- en plakwerk' in achterkamertjes;
- vakministers op sleutelposities ontbreken, waardoor de overheid onmachtig is om op basis van harde vakkennis en realiteitszin beleid te maken;
- de extreme versplintering in de Tweede Kamer (met talloze splinterfracties) effectieve controle en wetgeving onmogelijk maakt;
- het behoud van riante politieke privileges, zoals het politieke wachtgeld, onrechtvaardig is;
De te verwachten kritiek luidt: "Een drempel van 18 zetels tast de democratie aan." Antwoord daarop is: Integendeel. Het dwingt politieke partijen om vooraf brede allianties te vormen en dwingt ze tot specialisatie. Kiezers houden alle smaken (links, rechts, progressief, conservatief), maar stemmen voortaan op stabiele fracties met genoeg mankracht en expertise om de regering daadwerkelijk te controleren.
De te verwachten kritiek luidt: "Een zakenkabinet mist democratische legitimiteit." Antwoord daarop is: Onjuist. Een zakenkabinet van onafhankelijke topspecialisten voert uitsluitend uit wat de democratisch gekozen Tweede Kamer beslist. Presteert een minister of premier ondermaats? Dan stuurt de Kamer deze per direct naar huis, zonder dat het hele land direct demissionair wordt of in een verkiezingscrisis belandt.
and request
het staatsbestel grondig te hervormen middels wet- en grondwetswijzigingen om de volgende drie kernpunten te realiseren:
- invoering van een harde kiesdrempel van minimaal 18 zetels (12% van de stemmen) voor de Tweede en Eerste Kamer om de versplintering te stoppen en te zorgen voor grote, deskundige fracties.
- de verplichte instelling van een onafhankelijk zakenkabinet, waarbij de formateur de premier en alle ministers uitsluitend werft buiten de politiek op basis van bewezen vakkennis en zware sector-expertise (zoals een bouwer op Volkshuisvesting of een econoom op Financiën).
- directe afrekenbaarheid en afschaffing privileges: Ministers en de premier leggen verantwoording af aan de Kamer en worden bij slecht functioneren direct vervangen, onder gelijktijdige, volledige afschaffing van het politieke wachtgeld.