+Lees meer...
Ik geloof niet dat onze politici van kwade wil zijn; zij functioneren binnen een systeem waarvan zij de volledige omvang en de destructieve blinde vlekken vaak niet meer kunnen zien.
De geschiedenis leert ons echter een bittere les: macht corrumpeert, en ongecontroleerde macht corrumpeert onherroepelijk. Al in 1795, tijdens de Bataafse Revolutie, eiste het volk een einde aan de willekeur van de macht en de geboorte van gelijkheid voor de wet. Zonder een gezond juridisch ventiel ontstaat er diep wantrouwen, complottheorieën en uiteindelijk agressie. Met dit manifest probeer ik zowel de politiek als het volk te beschermen tegen de ontwrichting van een revolutie. We moeten de macht weer aan de ketting van de Grondwet leggen om de vrede te bewaren.
DE MENSELIJKE TOL: WAAROM DIT NU NOODZAKELIJK IS
De roep om het "verwijderen van het slot" is geen abstracte juridische discussie; het is een overlevingskwestie voor de burger. De afgelopen jaren hebben aangetoond dat wanneer de Grondwet slechts een papieren tijger is, de overheid kan ontsporen met verwoestende gevolgen voor individuele mensenlevens.
• Het Toeslagenschandaal: Tienduizenden gezinnen werden geruïneerd omdat de wet jarenlang met een "institutionele vooringenomenheid" werd uitgevoerd. Omdat de nationale rechter de wet niet mocht toetsen aan fundamentele grondrechten, bleef dit onrecht voortbestaan. Het "slot op de Grondwet" dwong rechters weg te kijken van de menselijke maat.
• De Groningse Gaswinning: Burgers zagen hun veiligheid en eigendom jarenlang ondergeschikt gemaakt aan economisch gewin. De informatie-asymmetrie was totaal: de Staat beschikte over de data, terwijl de burger met scheuren in zijn muren moest smeken om erkenning. Een toetsbare Grondwet had hen een direct wapen gegeven om hun veiligheid af te dwingen.
• De Coronacrisis: In tijden van crisis werden diepgaande inbreuken op vrijheidsrechten gemaakt. Het gebrek aan een direct constitutioneel anker in onze eigen rechtszaal zorgde voor een gevoel van rechteloosheid. De burger moet kunnen vertrouwen op de Grondwet als nationale dijk, juist wanneer de politieke druk het hoogst is.
• De Woningnood en Zorgcrisis: Sociale grondrechten op wonen en zorg mogen geen loze beloften zijn. Wanneer de overheid fundamenteel faalt in haar zorgplicht, heeft de burger momenteel geen enkel juridisch instrument om deze grondwettelijke beloften af te dwingen.
De conclusie is simpel: Een overheid die niet getoetst kan worden, is een overheid die niet gecorrigeerd kan worden. De schandalen van gisteren zijn de waarschuwingen voor morgen.
CONSTATERINGEN EN ANALYSE
1. De Verbroken Eed op de Grondwet
Elk lid van de Staten-Generaal, elke minister, maar ook elk gemeenteraadslid en statenlid zweert of belooft trouw aan de Grondwet. Door de Grondwet via Artikel 120 feitelijk monddood te maken, is deze eed een loze ceremonie geworden. Een eed zonder consequentie is een leugen. Wij eisen dat deze ambtseed weer een afrekenbare realiteit wordt op elk bestuursniveau.
De Verminkte Trias Politica (Montesquieu vs. Thorbecke)
Thorbecke gaf de rechter in 1848 een blinddoek uit angst voor de macht van de Koning. Vandaag is de dreiging een overheid die zowel wetten maakt als uitvoert zonder onafhankelijke controle. Sinds 1848 is de rechter geblindeerd door Artikel 120. Wij eisen herstel van de democratische driehoek.
De Machteloze Raad van State
Wanneer de Raad van State waarschuwt dat een wet grondrechten schendt, kan de politiek dit advies straffeloos negeren. De overheid neemt bewust onrechtmatige wetten aan en laat het risico bij de burger. Wij eisen dat de politiek niet langer bewust onrechtmatige wetten kan aannemen terwijl de waarschuwingen al op hun bureau liggen.
Het Slot Achteraf: Artikel 120
Zodra een wet van kracht is, verbiedt Artikel 120 de rechter om deze te toetsen aan onze eigen Grondwet. Dit "toetsingsverbod" maakt onze hoogste nationale wet tot een papieren tijger, ondergeschikt aan de grillen van een tijdelijke politieke meerderheid.
Rechteloosheid door Tijd en Geld (Art. 94 vs Art. 120)
De burger wordt gedwongen tot een jarenlange, peperdure uitputtingsslag richting het Europees Hof (EVRM). Rechtvaardigheid die te lang duurt of te duur is, is feitelijk geweigerde rechtvaardigheid. De Grondwet moet onze eigen nationale dijk zijn, niet een verdrag dat pas als vangnet dient als een leven al verwoest is.
De Informatie-asymmetrie: Einde aan de "Zwarte Lakken"
In de huidige praktijk heeft de overheid een monopolie op informatie. Wanneer een burger de staat daagt, verschuilt de overheid zich vaak achter "staatsbelang" of "vertrouwelijkheid". Wij constateren dat dit wordt misbruikt om belastende informatie achter te houden. In een eerlijke rechtsstaat moet de overheid met open vizier strijden.
Toepasbaarheid op Decentrale Overheden
De rechtsstaat stopt niet in Den Haag. Burgers worden ook lokaal slachtoffer van ongrondwettelijke uitvoering (zorg, woningbouw, privacy). Lokale politici verschuilen zich achter "landelijke regels". Wij eisen dat de Grondwet de hoogste norm is voor elk bestuursorgaan in Nederland.
Van Vrijblijvendheid naar Resultaatverplichting
Sociale grondrechten op wonen en zorg mogen geen loze beloften zijn. Wij eisen dat de staat juridisch dwingend kan worden aangesproken op falend beleid.
Gelijkheid voor de Wet: Burger vs. Politicus
De burger wordt bij fouten direct gestraft. De politicus verschuilt zich bij fataal wanbeleid achter immuniteit en Artikel 119. De politiek mag niet langer haar eigen rechter zijn. De beslissing tot vervolging van bewindspersonen voor ambtsmisdrijven moet bij de onafhankelijke rechter liggen.
DE OPLOSSING: ONZE EISEN
1. Eerherstel van de Eed: Maak de ambtseed op de Grondwet juridisch afdwingbaar op elk bestuursniveau.
2. Schrap Artikel 120: Maak directe constitutionele toetsing door de nationale rechter mogelijk.
3. Bindende Controle Vooraf: Maak adviezen van de Raad van State over grondwettelijkheid dwingend.
4. Omkering van de Bewijslast: De staat dient bij betwisting aan te tonen dat haar handelen binnen de kaders van de Grondwet valt. Wie over de middelen en dossiers beschikt, draagt de bewijslast.
5. Verbod op Geheimhouding: Geen zwartgelakte documenten meer in juridische procedures tegen burgers. De overheid bewijst haar gelijk met volledige openheid van zaken.
6. Recht op Contra-expertise: De staat vergoedt onafhankelijk tegenonderzoek voor burgers om de informatie-asymmetrie op te heffen.
7. Persoonlijke Aansprakelijkheid: Juridische gevolgen voor bewindspersonen en bestuurders bij bewuste schending van de Grondwet; vervolging via de onafhankelijke rechter (Hoge Raad).
8. Toepassing Artikel 64: Ontbinding van de Kamers na de eerste lezing van deze wijzigingen, zodat nieuwe verkiezingen fungeren als een nationaal referendum over deze constitutionele restauratie.
WEERLEGGING VAN TEGENARGUMENTEN
• "De rechter is niet democratisch gekozen." -> De Grondwet is de hoogste wil van het volk. De rechter beschermt de kaders die het volk heeft vastgelegd tegen de willekeur van de dagpolitiek.
• "Dit beperkt de beleidsvrijheid." -> Beleidsvrijheid is geen vrijbrief voor onrecht. Een overheid die met "goed bewijs" kan aantonen dat zij de wet volgt, heeft niets te vrezen.
• "Artikel 64 zorgt voor chaos." -> Het is juist het middel om chaos en revolutie te voorkomen door het volk op een vreedzame manier de koers van de rechtsstaat te laten bepalen.
OFFICIËLE DISCLAIMER & INTERPRETATIE
Dit manifest pleit uitsluitend voor de versterking van de rechtsstaat via vreedzame en constitutionele weg. Het doel is de restauratie van de Trias Politica en de bescherming van de burger tegen overheidswillekeur. Dit document vormt één geheel met de petitie. Het selectief citeren om de vreedzame context te verdraaien wordt aangemerkt als opzettelijke reputatieschade (Art. 6:162 BW).
